Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

[το βιβλίο που ξεχωρίσαμε, από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης]

Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η γενετική είναι μια εύκολη επιστήμη με πολύ δύσκολη γλώσσα, κάτι που αναπόφευκτα δημιουργεί προβλήματα κατανόησης. Για να αντιμετωπιστεί, έστω εν μέρει, το πρόβλημα αυτό στους μη βιολόγους, ο Κίτσος Λούης αποφάσισε να περιγράψει «με απλά λόγια» τι είναι και τι κάνει η γενετική, καταγράφοντας απλές ιστορίες στις οποίες η συγκεκριμένη επιστήμη είχε (και έχει) πρωταγωνιστικό ρόλο. Τούτες οι ιστορίες εξηγούν ασθένειες του ανθρώπου, αναπτύσσουν τη στενή σχέση φιλίας μεταξύ ανθρώπου και σκύλου, και μας πάνε από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι τα τελευταία επιτεύγματα της επιστήμης, συμπεριλαμβανομένης της γενετικής βάσης της εξέλιξης. Παρότι υποδεικνύει σε ποια σημεία υπάρχουν άλυτα βιοηθικά προβλήματα, ο συγγραφέας αποφεύγει να πάρει θέση, προτιμώντας να το αφήσει αυτό στην κρίση του αναγνώστη. Για την κατανόηση του βιβλίου δεν απαιτείται καμία προηγούμενη «θητεία» στη βιολογία. Οι γιατροί και οι θετικοί επιστήμονες ίσως να έχουν ένα μικρό πλεονέκτημα, όμως και όλοι οι υπόλοιποι –νομικοί, θεολόγοι, φιλόλογοι, φιλόσοφοι και, κοντολογίς, όσοι ενδιαφέρονται να μάθουν τι είναι η γενετική, είτε έχουν είτε δεν έχουν κάνει πανεπιστημιακές σπουδές– θα κατανοήσουν κάθε μία απ’ αυτές τις ιστορίες γενετικής δίχως κανένα πρόβλημα. Συνέχεια →

χο-χο-χο! [«Φέραμε περίπου 50 άτομα που ήταν αποσπασμένοι σε κόμματα και βουλευτές που δεν εξελέγησαν και κανείς δεν τους είχε αναζητήσει»]

Αποκαλυπτικός για την κατάσταση που βρήκε μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου η σημερινή ηγεσία του υπουργείου Μεταφορών στις αστικές συγκοινωνίες, ήταν για μία ακόμη φορά ο υφυπουργός Γιάννης Κεφαλογιάννης.

Αίσθηση προκάλεσε η δήλωση του υφυπουργού για τους 500 (!) «εξαφανισμένους» οδηγούς στα λεωφορεία του ΟΑΣΑ, οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν έχουν επιστρέψει ακόμη στο τιμόνι.

Ειδικότερα σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9,84, ο κ. Κεφαλογιάννης γνωστοποίησε ότι επέστρεψαν στα λεωφορεία περίπου 50 άτομα τα οποία ήταν αποσπασμένα σε κόμματα και βουλευτές που δεν εξελέγησαν και κανείς δεν τους είχε αναζητήσει!

Επιπλέον, όμως, σύμφωνα με τον υφυπουργό υπάρχουν 500 οδηγοί οι οποίοι επικαλούμενοι λόγους υγείας είχαν βρεθεί εκτός οδηγικής υπηρεσίας, σε άλλες θέσεις.

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο και Μετανοείστε >>>

[αυτούσιο το απόσπασμα από το βιβλίο σε ελληνική μετάφραση: «Ένας πρόεδρος δεν έπρεπε να πει κάτι τέτοιο…» («Un président ne devrait pas dire ça…», εκδόσεις Stock, 2016)]

Μιλώντας στην παρουσίαση του βιβλίου «Η Τελευταία Μπλόφα» των Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού ο κεντρικός τραπεζίτης ανέλυσε μέσα από γεγονότα το πώς η έλευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αύξησε την αβεβαιότητα και οδήγησε σε απώλεια της εμπιστοσύνης, που είχε η χώρα καταφέρει να κερδίσει με πολύ κόπο ως τα τέλη του 2014.

Ο κ. Στουρνάρας αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στο πώς το 2015 η ελληνική κυβέρνηση είχε υποβάλει αίτημα στη ρωσική για την εκτύπωση δραχμών, επειδή δεν διέθετε τις κατάλληλες εγκαταστάσεις για να το κάνει, κάτι που οδήγησε τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν να ενημερώσει τον πρόεδρο Ολάντ: Για τα γεγονότα αυτά ο κ. Στουρνάρας δήλωσε τα εξής:

«Επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό μία δική μου προσθήκη που αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Έχει να κάνει με το τηλεφώνημα που δέχτηκε στις 6 Ιουλίου 2015, μία ημέρα ακριβώς μετά το ελληνικό δημοψήφισμα, ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ από τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντίμιρ Πούτιν. Σύμφωνα με όσα αναφέρουν στο βιβλίο τους με τίτλο «Ένας πρόεδρος δεν έπρεπε να πει κάτι τέτοιο…» («Un président ne devrait pas dire ça…», εκδόσεις Stock, 2016) οι Γάλλοι δημοσιογράφοι Ζεράρ Νταβέ και Φαμπρίς Λομ, ο Ρώσος πρόεδρος εκμυστηρεύτηκε στον τότε πρόεδρο Ολάντ ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε υποβάλει αίτημα στη ρωσική για την εκτύπωση δραχμών, επειδή δεν διέθετε τις κατάλληλες εγκαταστάσεις για να το κάνει. Ο Πούτιν έκρινε σε εκείνη τη συγκυρία ότι όφειλε να ενημερώσει γι΄αυτό το θέμα τον Ολάντ, ενώ η τύχη της Ελλάδος κρεμόταν από μία κλωστή και βρισκόμασταν λίγες μέρες πριν από τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου. Ο Πούτιν διευκρίνισε βέβαια στον Ολάντ ότι η Ρωσία δεν επιθυμούσε να εμπλακεί σε κάτι τέτοιο». Συνέχεια →