Δύο πράγματα χαρακτηρίζουν το Indiblog.
Το πρώτο είναι ότι γνωρίζει τις απαντήσεις γιά όλα τα Μεγάλα Ερωτήματα της Ζωής και με μεγάλη χαρά τις μοιράζεται μαζί σας. Ερωτήσεις όπως «υπάρχει Κράτος;» (όχι), «υπάρχει Θεός;» (Ναι, Ο Χατζηπαναγής), «προς τα πού πάει ο Κόσμος;» (προς την ανατολή), είναι πλέον κτήμα του καθένα, αυτών τέλος πάντων που κάνουν κλικ εδώ μέσα.
Το δεύτερο είναι ότι το Indiblog, μάλλον εγώ για να ακριβολογώ, ειδικά το καλοκαίρι δεν κοιμάται ΠΟΤΕ ή σχεδόν ποτέ.
Κάτι η ζέστη, κάτι τα νεύρα που έχω να πάω διακοπές 5 χρόνια, κάτι ότι λείπουν τα μωρά και μπορώ να κάνω ότι θέλω έχω κόψει την επαφή με τον ύπνο.
Αυτό που κάνω κυρίως είναι να διοργανώνω θεματικές κινηματογραφικές βραδιές. Διαλέγω ηθοποιό, σκηνοθέτη ή θέμα και βλέπω όσες ταινίες αντέχω.
Έτσι λοιπόν, έχοντας τελειώσει τις Ευμενίδες πριν λίγες μέρες, έκατσα και είδα μέσα σε μία μέρα και κάτι, πέντε (αριθ.5) τρίωρα ντοκιμαντέρ του BBC για τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο (3Χ5=15 ώρες κάνοντας διάλειμμα μόνο για φαγητό, καφέ και εμετό) και να φανταστεί κανείς ότι μετά βίας έφτασα στην Μάχη του Στάλιγκραντ!!!.
Και σαν μην έφταναν αυτά έκατσα και είδα και την τρίωρη (ψιλομάπα) ταινία Then They Were Giants η οποία πραγματεύεται τις σχέσεις που είχαν μεταξύ τους ο Τσόρτσιλ ο Ρούζβελτ και ο Στάλιν , με τον Μάικλ Κέην να κάνει τον Στάλιν (τρελό γέλιο).
Αποκαμωμένος αποκοιμήθηκα στον καναπέ βλέποντας ένα τρελό όνειρο όπου συμμετείχαν ο Χίτλερ, ο Χίμλερ, η Sandra ( Maria Magdalena, You are a Creature of The Night), o James Last, η Siemens, ο Γερμανός με τα κινητά, ο Βαγγέλης Γερμανός, Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, ο Βουρλούμης του ΟΤΕ, ο Λιάπης, ο Τσουκάτος η ΚΕ του ΕΚΚΕ, το πολιτικό γραφείο του ΚΚΕ, ο Στρατηγός Ζούκοφ και η Ντόρα η μικρή εξερευνήτρια (όχι η Μπακογιάννη, η άλλη το καρτούν).
Όλα αυτά στα γερμανικά ΜΕ γερμανικούς υπότιτλους.
Την κρίσιμη στιγμή λοιπόν που πάν να με εκτελέσουν και την ώρα που ο Αρτέμης Μάτσας επιμένει ότι «Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας» γυρνάει με κοιτάει και ΜΕ λέει :
«Τα τραβούσε και σένα το μελεούνι σου, αλλά σε παραδέχομαι γιατί το λέει η περδικούλα σου»
Αυτό ήταν βραχυκύκλωσα, τι είναι το μελεούνι και ποιά η περδικούλα;
Τρέχω ανοίγω το Μεγάλον Λεξικόν της Πρωίας (έκτακτο, τρίτομο, είς άπταιστον καθαρεύουσαν βραβευμένον παρά της Ακαδημίας Αθηνών). Τίποτα.
Ανοίγω του Φυτράκη (πιό leftish you know, πιό κοντά στον λαό).
Βρήκα μόνο ότι η περδικούλα = μικρή πέρδικα!!!
Τι θέλει να πεί ο ποιητής;
Η μόνη σκέψη που μπορώ να κάνω είναι ότι η μόνη πέρδικα που ξέρω είναι το Famous Grouse, οπότε περδικούλα θα είναι μάλλον το σφηνάκι ουίσκι. Λέει δλδ το σφηνάκι; = είναι καλό (καθαρό) το ποτό;
Αυτό μάλιστα, έχει μιά λογική. Δεν καταλαβαίνω παρόλα αυτά γιατί θα έπρεπε να με εκτελέσουν οι Γερμανοί επειδή ήταν καθαρό το ποτό μου (εκτός αν εννοούσαν ότι έπρεπε να πίνω μπύρα. Αϊνε Μπυρεν Αϊνε Μπυρεν, μπυρεν Λεβενμπρόι)
Εδώ πάντως ΔΕΝ συμφωνούν με την εξήγηση μου.
Το μελεούνι είναι πιό δύσκολο ΕΔΩ και ΕΔΩ βρήκα ότι μελεούνι, το αμέτρητο πλήθος.
Η αλήθεια είναι ότι δεν μπόρεσα να βρώ την σχέση.
«Το τραβάει ένα αμέτρητο πλήθος» ποιό τραβάει δλδ;
α) σίγουρα όχι το καράβι, εκείνο το τραβάει άλλο (αυτό ήταν σεξιστικό σχόλιο)
β) το τραβάει (το πουλί του, την περδικούλα που λέγαμε και παραπάνω) αμέτρητο πλήθος (επίσης σεξιστικό, αλλά από την ζωή βγαλμένο)
γ) έχει να κάνει με αυτό που λέμε «τι τραβάμε και εμείς οι χορεύτριες» αλλά αμέτρητες χορεύτριες; δύσκολο, εδώ στο So you Think Yoy Can Dance αναγκάζονται και φέρνουν χορεύτριες από την αλλοδαπή.
Παρακαλώ λοιπόν όποιος ξέρει να βοηθήσει.
ΥΓ Θέλω να ευχαριστήσω τους μετεωρολόγους που προέβλεπαν ότι σήμερα θα δροσίσει και έτσι δεν άνοιξα το κλιματιστικό, με αποτέλεσμα αυτό το σουρεαλιστικό ποστ.