Սողդերեն
Արտաքին տեսք
| Տեսակ | լեզու, հին լեզու և մեռած լեզու |
|---|---|
| Ենթադաս | արևելաիրանական լեզուներ |
| Մասն է | միջին իրանական լեզուներ |
| Երկրներ | Սոգդիանա, |
| Խոսողների քանակ | 0 մարդ |
| Գրերի համակարգ | Sogdian?, Syriac alphabet? և Manichaean? |
| IETF | sog |
| ԳՕՍՏ 7.75–97 | сог 613 |
| ISO 639-2 | sog |
| ISO 639-3 | sog |
Սողդերեն, սողդերի լեզուն։ Պատկանում է հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի հնդիրանական խմբի արևելքա-իրանական ենթախմբին։ Սողդերենը վկայված է մ․թ․ա․ 1-ին դարից-մ․ թ․ 19-րդ դար գլխավորապես կրոնական բովանդակությամբ հուշարձաններով, որոնք գտնվել են Միջին Ասիայի տարբեր վայրերում։ Կան բուդդայական, մանիքեական և քրիստոնեական տեքստերը։ Սողդերեը, միջին իրանական այլ լեզուների պես, բնորոշվում է հին իրանական թեքման նկատելի վերացումով և քերականական հարաբերությունների արտահայտման համադրական ձևերից վերլուծական ձևերի անցնելով։ Հնչյունաբանության մեջ նկատվում է ձայնեղ շփականների հետևողական շնչեղացում։ Սողդերենից սերել է յաղնոբերենը։
| Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Սողդերեն» հոդվածին։ |
| ||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից (հ․ 10, էջ 496)։ |
