Իոկաստե (արբանյակ)

; Իոկաստե; (Յուպիտեր XXIV); Iocaste
Հիմնական տվյալներ
Հայտնաբերվել է	23 նոյեմբեր 2000 թ. (Սքոթ Շեփարդի կողմից)
Բացարձակ մեծություն (H)	21,8
Հեռավորությունը Յուպիտեր	21 269 000 կմ
Ուղեծրային տվյալներ
Պերիհելին	16 696 393 կմ
Ապոհելին	25 847 607 կմ
Էքսցենտրիսիտետ	0,216
Սիդերիկ պարբերություն	631,5 օր
Թեքվածություն	149,4° (խավարածրի հարթության նկատմամբ); 146° (Յուպիտերի հասարակածի նկատմամբ)
Ֆիզիկական հատկանիշներ
Շառավիղ	~2,5 կմ (ենթադրված)
Մակերևույթի մակերես	84,95 կմ2
Ծավալ	74 կմ3
Զանգված	1,9483×1014 կգ
Միջին խտություն	2,6 գ/սմ3 (ենթադրված)
Հասարակածային մակերևութային ձգողություն	0,002 մ/վ2
2-րդ տիեզերական արագություն	11 կմ/ժ
Ալբեդո	0,04 (ենթադրություն)
Մթնոլորտային տվյալներ

Իոկաստե (հին հունարեն՝ Ἰοκάστη), կամ Յուպիտեր XXIV, Յուպիտերի անկանոն բնական արբանյակներից է, ունի հակադարձ շարժում։ Հայտնաբերվել է Սքոթ Շեփարդի ղեկավարած խմբի կողմից, հայտնաբերման մասին հայտարարվել է 2000 թվականին, սկզբում արբանյակը ստացել է S/2000 J 3 ժամանակավոր անվանումը^[1]^[4]։

Իոկաստեն ունի մոտ 5 կմ տրամագիծ, և պտտվում է Յուպիտերի շուրջ միջինում 21 269 000 միլիոն կմ հեռավորության վրա, 631,5 օրվա ընթացքում^[1]^[2]։ Արբանյակի ուղեծրի թեքումը կազմում է 149,4° խավարածրի հարթության նկատմամբ (146° Յուպիտերի հասարակածի նկատմամբ), իսկ էքսցենտրիսիտետը 0,216 է^[1]^[2]։

Իոկաստեն պատկանում է Անանկեի խմբին, որի արբանյակները ունեն հակադարձ շարժում, հեռավորությունը մոլորակից ընկնում է 19,3 - 22,7 գիգամետր միջակայքում, իսկ ուղեծրի թեքումը մոտ 150° է^[5]։

Արբանյակի անունը տրվել է 2002 թվականի հոկտեմբերին, այն անվանվել է Հունական դիցաբանության կերպար Իոկաստեի, Էդիպի մոր անունով^[6]։

Տես նաև

Յուպիտերի արբանյակներ

Ծանոթագրություններ

1 2 3 4 Daniel W. E. Green (2001 թ․ հունվարի 5). «Satellites of Jupiter». International Astronomical Union Central Bureau for Astronomical Telegrams.
1 2 3 4 5 6 7 Scott S. Sheppard's Moons of Jupiter page on Carnegie Science website
↑ «Iocaste: By the Numbers». NASA. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ ապրիլի 12-ին. Վերցված է 2015 թ․ մարտի 29-ին.
↑ Brian G. Marsden (2001 թ․ հունվարի 5). «S/2000 J 2, S/2000 J 3, S/2000 J 4, S/2000 J 5, S/2000 J 6». International Astronomical Union Minor Planet Center.
↑ Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Carolyn Porco; Jupiter's Outer Satellites and Trojans Արխիվացված 2007-06-14 Wayback Machine, in Jupiter: The Planet, Satellites and Magnetosphere, edited by Fran Bagenal, Timothy E. Dowling, William B. McKinnon, Cambridge Planetary Science, Vol. 1, Cambridge, UK: Cambridge University Press, 0-521-81808-7, 2004, pp. 263-280
↑ Daniel W. E. Green (2002 թ․ հոկտեմբերի 22). «Comet P/2002 T5 (Linear)». International Astronomical Union Central Bureau for Astronomical Telegrams.

[discovery-1] 1 2 3 4 Daniel W. E. Green (2001 թ․ հունվարի 5). «Satellites of Jupiter». International Astronomical Union Central Bureau for Astronomical Telegrams.

[MPEC_2003-2] 1 2 3 4 5 6 7 Scott S. Sheppard's Moons of Jupiter page on Carnegie Science website

[NASA_Solar_System-3] «Iocaste: By the Numbers». NASA. Արխիվացված է օրիգինալից 2016 թ․ ապրիլի 12-ին. Վերցված է 2015 թ․ մարտի 29-ին.

[4] Brian G. Marsden (2001 թ․ հունվարի 5). «S/2000 J 2, S/2000 J 3, S/2000 J 4, S/2000 J 5, S/2000 J 6». International Astronomical Union Minor Planet Center.

[SheppardJewittPorco2004-5] Scott S. Sheppard, David C. Jewitt, Carolyn Porco; Jupiter's Outer Satellites and Trojans Արխիվացված 2007-06-14 Wayback Machine, in Jupiter: The Planet, Satellites and Magnetosphere, edited by Fran Bagenal, Timothy E. Dowling, William B. McKinnon, Cambridge Planetary Science, Vol. 1, Cambridge, UK: Cambridge University Press, 0-521-81808-7, 2004, pp. 263-280

[6] Daniel W. E. Green (2002 թ․ հոկտեմբերի 22). «Comet P/2002 T5 (Linear)». International Astronomical Union Central Bureau for Astronomical Telegrams.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]