کودکان نیلی
کودکان نیلی (انگلیسی: Indigo children) بر اساس یک مفهوم شبهعلمی در جریان «معنویت عصر نو»،[۱][۲][۳][۴] کودکانی تلقی میشوند که گمان میرود دارای ویژگیها یا تواناییهای خاص، غیرمعمول و گاه فراطبیعی باشند.[۵] این ایده نخستین بار در دههٔ ۱۹۷۰ توسط نانسی آن تَپ مطرح شد؛[۶] او ادعا میکرد از اواخر دههٔ ۱۹۶۰ متوجه ظهور کودکانی با این ویژگیها شده است.[۷] بعدها لی کارول و جَن توبِر اندیشههای او را گسترش دادند. مفهوم کودکان نیلی در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ با انتشار مجموعهای از کتابها و در دههٔ بعد با عرضهٔ چند فیلم، توجه عمومی را به خود جلب کرد. پیرامون این باور، کتابها، همایشها و منابع گوناگونی شکل گرفت که به بررسی ماهیت و تواناییهای این کودکان میپرداختند. تفسیرهای ارائهشده دربارهٔ این باور از دیدگاهی که آنان را مرحلهٔ بعدی تکامل انسان میدانست تا دیدگاهی که آنها را همدلتر و خلاقتر از همسالانشان معرفی میکرد، گسترده بود.
هیچ مطالعه علمی وجود کودکان نیلی یا ویژگیهای آنها را تأیید نمیکند. برخی از والدین ترجیح میدهند به فرزندان خود که دچار اختلال یادگیری تشخیص داده شدهاند، برچسب کودک نیلی بزنند تا بهطور جایگزین آنها را تشخیص دهند. منتقدان این را راهی برای والدین میدانند تا از در نظر گرفتن درمان کودکان یا تشخیص روانپزشکی خودداری کنند. برخی از فهرستهای ویژگیهای مورد استفاده برای توصیف کودکان نیلی نیز به دلیل مبهم بودن برای اعمال در مورد اکثر افراد، نوعی اثر بارنوم، مورد انتقاد قرار گرفتهاند.
ویژگیهای انتسابی
[ویرایش]ویژگیهای کودکان نیلی شامل موارد زیر است:
- همدل، کنجکاو و با اراده هستند
- اغلب توسط دوستان و خانواده به عنوان افراد عجیب و غریب تلقی میشوند
- داشتن حس روشنی از خودشناسی و هدف
- از اوایل کودکی، معنویت ناخودآگاه ذاتی قوی نشان میدهند (که البته لزوماً به معنای علاقه مستقیم به حوزههای معنوی یا مذهبی نیست)
- احساس قوی از حق به جانب بودن یا لیاقت داشتن برای اینجا را داشتن
سایر ویژگیهای منتسب عبارتند از:[۸][۹]
- ضریب هوشی بالا
- توانایی شهودی ذاتی
- مقاومت در برابر الگوهای اقتدارِ سفت و سخت و مبتنی بر کنترل
به گفته توبر و کارول، کودکان نیلی ممکن است به دلیل رد اقتدار سختگیرانه، باهوشتر یا از نظر معنوی بالغتر بودن از معلمان خود و عدم واکنش به انضباط مبتنی بر گناه، ترس یا دستکاری، در مدارس معمولی عملکرد ضعیفی داشته باشند.[۱۰]
به گفته راسل بارکلی، روانشناس محقق، جنبش عصر جدید هنوز شواهد تجربی از وجود کودکان نیلگون ارائه نکرده است، زیرا ویژگیهایی که معمولاً به آنها نسبت داده میشود، با اثر بارنوم بسیار همسو هستند - آنقدر مبهم که میتوانند تقریباً هر کسی را توصیف کنند. بسیاری از منتقدان، مفهوم کودکان نیلگون را متشکل از ویژگیهای بسیار کلی میدانند، یک تشخیص ساختگی که جایگزینی برای تشخیص پزشکی است و فاقد هرگونه علم یا مطالعهای برای پشتیبانی از آن است.[۱۱]
منابع
[ویرایش]- ↑ Carroll, RT (2009-02-23). "Indigo child". The Skeptic's Dictionary. Retrieved 2009-04-13.
- ↑ David V. Barrett (26 May 2011). A Brief Guide to Secret Religions: A Complete Guide to Hermetic, Pagan and Esoteric Beliefs. Little, Brown Book Group. pp. 129–. ISBN 978-1-84901-811-1.
- ↑ Witts, Benjamin (July 2009). "Seeing the Indigo Children". Skeptical Inquirer. Committee for Skeptical Inquiry. Archived from the original on March 28, 2012. Retrieved 20 September 2017.
- ↑ Tony Monchinski (28 June 2008). Critical Pedagogy and the Everyday Classroom. Springer Science & Business Media. pp. 100–. ISBN 978-1-4020-8463-8.
- ↑ Stenger, Victor J. (June 1998). "Reality Check: the energy fields of life". Committee for Skeptical Inquiry.
- ↑ "Who was Nancy Tappe?"[usurped!] NancyAnnTappe.com. Retrieved 9 November 2017.
- ↑ "All About Indigos". NancyAnnTappe.com. Archived from the original on 2021-06-23.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:پیوند نامناسب (link) - ↑ Leland, J (2006-01-12). "Are They Here to Save the World?". The New York Times. Retrieved 2009-04-15.
- ↑ Tober J & Carroll LA (1999). The Indigo Children: The New Kids Have Arrived. Light Technology Publishing. ISBN 1-56170-608-6.
- ↑ Hyde, J (2006-03-09). "Little Boy Blue". Dallas Observer. Archived from the original on 2014-10-31. Retrieved 2009-04-15.
- ↑ Jayson, S (2005-05-31). "Indigo kids: Does the science fly?". USA Today. Retrieved 2007-10-23.
