προσγεγραμμένη

Ancient Greek

Pronunciation

 

• IPA^(key): /proz.ɡe.ɡram.mé.nɛː/ → /proz.ʝe.ɣramˈme.ni/ → /proz.ʝe.ɣraˈme.ni/

• (5^th BCE Attic) IPA^(key): /proz.ɡe.ɡram.mé.nɛː/
• (1^st CE Egyptian) IPA^(key): /proz.ɡe.ɡramˈme.ne̝/
• (4^th CE Koine) IPA^(key): /proz.ʝe.ɣramˈme.ni/
• (10^th CE Byzantine) IPA^(key): /proz.ʝe.ɣramˈme.ni/
• (15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /proz.ʝe.ɣraˈme.ni/

Participle

προσγεγρᾰμμένη • (prosgegrămménē)

1. feminine nominative/vocative singular of προσγεγρᾰμμένος (prosgegrămménos)

Noun

προσγεγρᾰμμένη • (prosgegrămménē) f (genitive προσγεγρᾰμμένης); first declension

1. (orthography) iota adscript

Declension

First declension of ἡ προσγεγρᾰμμένη; τῆς προσγεγρᾰμμένης (Attic)

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ἡ προσγεγρᾰμμένη hē prosgegrămménē	τὼ προσγεγρᾰμμένᾱ tṑ prosgegrămménā	αἱ προσγεγρᾰμμέναι hai prosgegrămménai
Genitive	τῆς προσγεγρᾰμμένης tês prosgegrămménēs	τοῖν προσγεγρᾰμμέναιν toîn prosgegrămménain	τῶν προσγεγρᾰμμενῶν tôn prosgegrămmenôn
Dative	τῇ προσγεγρᾰμμένῃ tēî prosgegrămménēi	τοῖν προσγεγρᾰμμέναιν toîn prosgegrămménain	ταῖς προσγεγρᾰμμέναις taîs prosgegrămménais
Accusative	τὴν προσγεγρᾰμμένην tḕn prosgegrămménēn	τὼ προσγεγρᾰμμένᾱ tṑ prosgegrămménā	τᾱ̀ς προσγεγρᾰμμένᾱς tā̀s prosgegrămménās
Vocative	προσγεγρᾰμμένη prosgegrămménē	προσγεγρᾰμμένᾱ prosgegrămménā	προσγεγρᾰμμέναι prosgegrămménai
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For declension in other dialects, see Appendix:Ancient Greek dialectal declension.

See also

• (προσῳδίαι ἑλληνικαί) προσῳδία; βαρεῖα ⟨ ` ⟩, βραχεῖα ⟨ ˘ ⟩, δασεῖα ⟨ ῾ ⟩, διαίρεσις ⟨ ¨ ⟩, κορωνίς ⟨ ’ ⟩, μακρά ⟨ ¯ ⟩, ὀξεῖα ⟨ ´ ⟩, περισπωμένη ⟨ ῀ ⟩, προσγεγραμμένη ⟨ ι ⟩, ὑπογεγραμμένη ⟨ ͺ ⟩, ψιλή ⟨ ’ ⟩ ^{(Category: grc:Diacritical marks)}