close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Φριντερίκε Μάιρεκερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Φριντερίκε Μάιρεκερ
Image
Φριντερίκε Μάιρεκερ, 1974
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Friederike Mayröcker (Γερμανικά)
Γέννηση20  Δεκεμβρίου 1924[1][2][3]
Βιέννη[4][5]
Θάνατος4  Ιουνίου 2021[6][7][8]
Βιέννη[8][7][6]
Χώρα πολιτογράφησηςΑυστρία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓερμανικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά[9][10][11]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταλιμπρετίστρια[12]
ποιήτρια[12]
θεατρική συγγραφέας[12]
δασκάλα (1946–1969)
συγγραφέας[13]
Περίοδος ακμής1946 - 2020
Οικογένεια
ΣύντροφοςΕρνστ Γιαντλ[14]
ΓονείςFranz Mayröcker και Friederike Mayröcker
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςAnton Wildgans Prize (1981)
Μέγα Κρατικό Βραβείο Θεατρικής Λογοτεχνίας (1982)
βραβείο Γκέοργκ Μπύχνερ (2001)
Δαχτυλίδι της Τιμής της πόλης της Βιέννης (2004)
βραβείο Μανουσκρίπτε (1993)
λογοτεχνικό βραβείο Αμέρικα (1997)[15]
Droste-Preis (1997)
λογοτεχνικό Βραβείο της πόλης της Βρέμης (2011)[16]
Hermann-Lenz-Preis (2009)[17]
Preis der SWR-Bestenliste (1985)[18]
Λογοτεχνικό Βραβείο της Βαυαριανής Ακαδημίας Καλών Τεχνών (1996)
Buchpreis der Wiener Wirtschaft (2014)
αυστριακό βραβείο τέχνης για τη λογοτεχνία (1973)
Theodor Körner Prize (1963)
Hörspielpreis der Kriegsblinden (1969)
βραβείο Λογοτεχνίας της Πόλης της Βιέννης (1975)
Georg-Trakl-Preis für Lyrik (1977)
βραβείο Ροσβίτα (1982)
Medal of Honor for the City of Vienna (1985)
Αυστριακή Διάκριση για την Επιστήμη και την Τέχνη (1987)
Hans-Erich-Nossack-Preis (1989)
βραβείο Φρήντριχ Χαίλντερλιν (1993)
Else Lasker Schüler poetry award (1996)
ORF radio award (1997)
Christian-Wagner-Preis (2000)
Karl-Sczuka-Preis (2001)
Peter-Huchel-Preis (2010)
Horst Bienek Award for Poetry (2010)
Lower Austrian culture award (2013)
Johann Beer literary award (2014)
Επίτιμος πολίτης της Βιέννης (2015)[19]
Austrian book prize (2016)
Günter Eich Prize (2017)
επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Ίνσμπρουκ (2015)[20][21][22]
Ján Smrek Prize (2006)[23]
επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Μπίλεφελντ (2001)[22][21]
Υπογραφή
Image
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Η Φριντερίκε Μάιρεκερ (γερμανικά: Friederike Mayröcker‎‎) (20 Δεκεμβρίου 1924 - 4 Ιουνίου 2021) ήταν Αυστριακή ποιήτρια και συγγραφέας. Από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τον θάνατό της, δημοσίευσε περισσότερα από 80 βιβλία, ποίηση, πεζογραφία, παιδικά βιβλία, θεατρικά κείμενα και ραδιοφωνικά θεατρικά έργα, και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες συγγραφείς της γενιάς της στον γερμανόφωνο κόσμο.[24]

Το έργο της, εμπνευσμένο από την τέχνη, τη μουσική, τη λογοτεχνία, την καθημερινή ζωή και τις σκηνές και τους ήχους της Βιέννης, σύμφωνα με τους New York Times ήταν «καινοτόμο και αξιοποιεί το φανταστικό δυναμικό της γλώσσας για να αποτυπώσει τις λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής, της φύσης, του έρωτα και της θλίψης».[25]

Βιογραφικά στοιχεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Φριντερίκε Μάιρεκερ γεννήθηκε το 1924 στη Βιέννη και ήταν κόρη δασκάλου. Μέχρι την ηλικία των 10 ετών, περνούσε τις καλοκαιρινές διακοπές στο αγρόκτημα των παππούδων της στο χωριό Ντάιντσεντορφ στην Κάτω Αυστρία, που συχνά ανέφερε ως «Κήπο της Εδέμ» και έναυσμα για τη δημιουργική της γραφή. Το 1941, άρχισε μια διετή εμπορική μαθητεία. Το 1942, κατά τον Β' ΠΠ, επιστρατεύτηκε για υπηρεσία στη Λουφτβάφε, όπου εργάστηκε ως γραμματέας και τα βράδια παρακολουθούσε μαθήματα αγγλικών σε ιδιωτικό σχολείο. Από το 1946 έως το 1969, εργάστηκε σαν καθηγήτρια αγγλικών σε δημόσια σχολεία στη Βιέννη παράλληλα με τη λογοτεχνική της καριέρα. [26]

Άρχισε να γράφει ποίηση σε ηλικία 15 ετών. Τα πρώτα της ποιήματα δημοσιεύθηκαν το 1946 στο περιοδικό Plan στο οποίο δημοσίευαν ποιητές όπως ο Πάουλ Τσέλαν και επεδίωκε να συνδέσει νέους Αυστριακούς συγγραφείς με την ιστορική πρωτοπορία και τη μοντερνιστική λογοτεχνία, ιδιαίτερα τους Γάλλους σουρεαλιστές. Λίγα χρόνια αργότερα ποίησή της δημοσιεύτηκε από τον διάσημο κριτικό λογοτεχνίας Χανς Βάιγκελ. Συνεργάστηκε με την Ομάδα της Βιέννης, μια ομάδα σουρεαλιστών και εξπρεσιονιστών Αυστριακών συγγραφέων. Το πρώτο της βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων με τίτλο Φλυαρίες. Ένα μπερδεμένο βιβλίο (Larifari – Ein konfuses Buch), κυκλοφόρησε το 1956. Παρέμεινε η μοναδική της έκδοση για δέκα χρόνια, αλλά στη συνέχεια η ποιητική συλλογή Θάνατος από Μούσες (Tod durch Musen) σηματοδότησε την ανακάλυψη και την αναγνώρισή της ως «κορυφαία λυρική φωνή της γενιάς της».  Ακολούθησαν πολλές ακόμη συλλογές, που εκδόθηκαν από το 1979 από τον εκδοτικό οίκο Suhrkamp Verlag. [27]

Η Μάιρεκερ αναγνωρίζεται ως μία από τις σημαντικότερες σύγχρονες Αυστριακές ποιήτριες. Επίσης, σημείωσε επιτυχία με διηγήματα και ραδιοφωνικά της έργα, τέσσερα από τα οποία έγραψε μαζί με τον σύντροφό της Ερνστ Γιαντλ. Παρόλο που διέφεραν σημαντικά στην ποιητική τους προσέγγιση, μοιράζονταν το πάθος για τη συγγραφή. Ήταν ζευγάρι από το 1954 μέχρι το 2000 αλλά δεν έζησαν στο ίδιο σπίτι ούτε απέκτησαν παιδιά. Μετά τον θάνατο του Γιαντλ, ήταν τόσο καταβεβλημένη από τη θλίψη που αρχικά δεν μπορούσε να γράψει. Τελικά, έγραψε το Ρέκβιεμ για τον Ερνστ Γιαντλ σε «φρενήρη γλώσσα», προσπαθώντας να εφεύρει το κατάλληλο ιδίωμα για τη θλίψη. Συνέχισε να γράφει μέχρι και τα 90 χρόνια της. [25]

Το πεζογραφικό έργο της συχνά περιγράφεται ως αυτομυθοπλαστικό. Οι αφηγητές συνήθως αφηγούνται καθημερινά γεγονότα, εισάγοντας αυτοβιογραφικά στοιχεία, όπως αναφορές σε παιδικές αναμνήσεις και αισθηματικές σχέσεις, αποσπάσματα από ιδιωτικές συνομιλίες, επιστολές και ημερολογιακές καταχωρίσεις. Περιέγραψε την εργασιακή της διαδικασία: «Ζω μέσα σε εικόνες. Βλέπω τα πάντα μέσα σε εικόνες, ολόκληρο το παρελθόν μου, οι αναμνήσεις είναι εικόνες. Μετασχηματίζω τις εικόνες σε γλώσσα, σκαρφαλώνω και περπατάω μέσα τους μέχρι να γίνουν γλώσσα».

Image
Η Μάιρεκερ και ο Ερνστ Γιαντλ σε κοινή εμφάνιση στη Βιέννη το 1974

Μερικές φορές συμπεριλάμβανε σχέδια στα βιβλία της και παρουσίαζε σε εκθέσεις. Εμπνεύστηκε επίσης από τη μουσική και τη λογοτεχνία του Σάμιουελ Μπέκετ και κυρίως του Φρίντριχ Χέλντερλιν, περιγράφοντας την ποίησή του σαν ένα είδος ναρκωτικού που έπαιρνε πριν γράψει. Τα μοντάζ της βασίζονται επίσης σε παρατηρήσεις της καθημερινής ζωής, αλληλογραφία και εφημερίδες. Δημιούργησε κείμενα, που συχνά περιγράφονται ως «μαγικά», γεμάτα πάθος, φαντασιώσεις και ονειροπολήσεις. [28]

Τα ποιήματά της δείχνουν την επιρροή του μοντερνισμού και της τεχνικής ασαμπλάζ που σχετίζονται με τη συγκεκριμένη και την οπτική ποίηση και έχουν συγκριθεί με γλωσσικά κολάζ, μυστικιστικά ή παραισθησιακά μοντάζ γλώσσας και εμπειρίας. Έβλεπε τη ζωή «σαν μια έκπληξη - ποτέ δεν ξέρεις πώς τελειώνει, είναι μια περιπέτεια που δημιουργείς μόνος σου».

Η Μάιρεκερ κέρδισε πολλά βραβεία της αυστριακής και γερμανικής λογοτεχνίας και αναφέρθηκε συχνά ως υποψήφια του βραβείου Νόμπελ. Το 2009 κυκλοφόρησε το γερμανικής παραγωγής ντοκιμαντέρ Γραφή και σιωπή σε σκηνοθεσία της Κάρμεν Ταρταρότι που καταγράφει τη ζωή και το έργο της Μάιρεκερ.[29]

Η Φριντερίκε Μάιρεκερ πέθανε στις το 2021 στη Βιέννη, σε ηλικία 96 ετών.[30]

Βραβεία και διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τιμήθηκε με πολυάριθμα βραβεία μεταξύ των οποίων:

  • 1976  : Βραβείο Λογοτεχνίας της πόλης της Βιέννης
  • 1982  : Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας της Αυστρίας
  • 1993  : Βραβείο Φρίντριχ Χέλντερλιν
  • 2001 : Βραβείο Γκέοργκ Μπύχνερ
  • 2017  : Βραβείο Γκούντερ Άιχ

Δημοσιεύσεις (επιλογή)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Gesammelte Prosa 1949–2001, 2001
  • Magische Blätter IV, 2001
  • Requiem für Ernst Jandl, 2001
  • Mein Arbeitstirol – Gedichte 1996–2001, 2003
  • Die kommunizierenden Gefäße, 2003
  • Sinclair Sofokles der Baby-Saurier, 2004
  • Gesammelte Gedichte 1939–2003, 2005
  • Und ich schüttelte einen Liebling, 2005
  • études, 2013
  • cahier, 2014
  • fleurs, 2016
  • Pathos und Schwalbe, 2018
  • da ich morgens und moosgrün. Ans Fenster trete, 2020

Ηχητικά έργα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Die Umarmung, nach Picasso
  • Repetitionen, nach Max Ernst
  • Schubertnotizen oder das unbestechliche Muster der Ekstase
  • Arie auf tönernen Füßen
  • Das zu Sehende, das zu Hörende
  • Die Kantate oder, Gottes Augenstern bist Du, 2003

με τον Ερνστ Γιαντλ:

  • Der Gigant
  • Gemeinsame Kindheit
  • Fünf Mann Menschen
  • Spaltungen

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 24  Απριλίου 2014.
  2. ↑ (Αγγλικά) Internet Movie Database. nm4122586. Ανακτήθηκε στις 13  Οκτωβρίου 2015.
  3. ↑ filmportal.de. aca8dbc09e394857a826cbf305ec865a. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  5. ↑ Susanne Blumesberger: «Handbuch der österreichischen Kinder- und Jugendbuchautorinnen» (Γερμανικά) 2014. σελ. 752-757. ISBN-13 978-3-205-78552-1.
  6. 1 2 «Friederike Mayröcker gestorben». (Γερμανικά) 4  Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2021.
  7. 1 2 «Schriftstellerin Friederike Mayröcker tot». (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2021.
  8. 1 2 (Γερμανικά) 4  Ιουνίου 2021. suhrkamp. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2021.
  9. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 11915362n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  10. ↑ Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. jn19990005510. Ανακτήθηκε στις 1  Μαρτίου 2022.
  11. ↑ CONOR.SI. 27715683.
  12. 1 2 3 The Fine Art Archive. 32362. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
  13. ↑ Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. jn19990005510. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2022.
  14. ↑ «Wien Geschichte Wiki» (Γερμανικά) Βιέννη. 11  Σεπτεμβρίου 2014. 34088. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2021.
  15. ↑ www.greeninteger.com/america.cfm. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2021.
  16. ↑ «Bremer Literaturpreis für Friederike Mayröcker». 13  Νοεμβρίου 2010.
  17. ↑ «Friederike Mayröcker erhält Hermann-Lenz-Preis». 3  Μαΐου 2009.
  18. ↑ www.swr.de/bestenliste/kritikerpreis/1978-1994.html. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17  Φεβρουαρίου 2003.
  19. ↑ «Friederike Mayröcker ist Ehrenbürgerin der Stadt Wien». 3  Ιανουαρίου 2015.
  20. ↑ «Ehrendoktorat für Friederike Mayröcker». Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ. 11  Νοεμβρίου 2015.
  21. 1 2 «Friederike Mayröcker erhält Ehrendoktorat der Uni Innsbruck». 10  Νοεμβρίου 2015.
  22. 1 2 10  Νοεμβρίου 2015. tirol.orf.at/v2/news/stories/2741463/. Ανακτήθηκε στις 4  Ιουνίου 2021.
  23. ↑ www.eltayeb.at/downloads/programmeJANSMREKFESTIVAL2006.pdf.
  24. ↑ . «goethe.de/ins/nl/en/Friederike Mayröcker‎‎».
  25. 1 2 . «oeln.net/friederike-mayrocker».
  26. ↑ . «ilcs.sas.ac.uk/research-centres/centre-study-contemporary-womens-writing-ccww/ccww-author-pages/german/friederike-mayrocker».
  27. ↑ . «suhrkamp.de/rights/person/friederike-mayroecker».
  28. ↑ . «poetryfoundation.org/poets/friederike-mayrocker».
  29. ↑ . «imdb.com/Das Schreiben und das Schweigen. Die Schriftstellerin Friederike Mayröcker».
  30. ↑ . «onb.ac.at/en/museums/literature-museum/programme/previous-exhibitions/i-think-in-slow-thunderbolts-friederike-mayroecker-poet-of-the-century».
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Φριντερίκε_Μάιρεκερ&oldid=11453986"