Τόμας Χαντ Μόργκαν
| Τόμας Χαντ Μόργκαν | |
|---|---|
 | |
| Γέννηση | 25 Σεπτεμβρίου 1866[1][2][3] Λέξινγκτον[4] |
| Θάνατος | 4 Δεκεμβρίου 1945[4][1][2] Πασαντίνα |
| Αιτία θανάτου | έμφραγμα του μυοκαρδίου |
| Υπηκοότητα | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, Πανεπιστήμιο του Κεντάκι και Πανεπιστήμιο Κολούμπια |
| Σύζυγος | Lilian Vaughan Morgan |
| Τέκνα | Isabel Morgan |
| Γονείς | Charlton Hunt Morgan και Ellen Key Howard |
| Βραβεύσεις | βραβείο Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας (1933), μετάλλιο Κόπλυ (1939), Darwin Medal (1924), Croonian Medal and Lecture (1922), αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου (26 Ιουνίου 1919), Silliman Memorial Lectures (1924) και επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου του Παρισιού (1935) |
| Επιστημονική σταδιοδρομία | |
| Ερευνητικός τομέας | γενετική |
| Ιδιότητα | εξελικτικός βιολόγος, γενετιστής, ζωολόγος, ιατρός, διδάσκων πανεπιστημίου, φυσιολόγος και βιολόγος |
| Ακαδημαϊκός τίτλος | Μπάτσελορ Επιστημών και διδάκτωρ φιλοσοφίας |
| Φοιτητές του | Hermann Joseph Muller και Alfred Sturtevant |
| Υπογραφή | |
 | |
| δεδομένα () | |
Ο Τόμας Χαντ Μόργκαν (Thomas Hunt Morgan, 25 Σεπτεμβρίου 1866 - 4 Δεκεμβρίου 1945)[5] ήταν Αμερικανός εξελικτικός βιολόγος, γενετιστής, εμβρυολόγος και συγγραφέας ο οποίος βραβεύτηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1933 για τις ανακαλύψεις του σχετικά με το ρόλο των χρωμοσωμάτων στην κληρονομικότητα.
Ο Μόργκαν έλαβε το διδακτορικό του από το πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς στη ζωολογία το 1890. Ακολουθώντας την επανανακάλυψη της μεντελιανής κληρονομικότητας το 1900, ο Μόργκαν άρχισε τη μελέτη των γενετικών χαρακτηριστικών στη μύγα των φρούτων στη «Δροσόφιλο την μελανογάστορα» (Drosophila melanogaster). Στο διάσημο δωμάτιο των μυγών στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, ο Μόργκαν έδειξε ότι τα γονίδια μεταφέρονται πάνω στα χρωμοσώματα και είναι η μηχανική βάση της κληρονομικότητας. Αυτές οι ανακαλύψεις αποτελούν τη βάση της σύγχρονης γενετικής.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας, ο Μόργκαν έγραψε 22 βιβλία και 370 επιστημονικές δημοσιεύσεις.[5] Ως αποτέλεσμα της εργασίας του, η Δροσόφιλα έγινε ένας από τους κύριους οργανισμούς μοντέλα στη σύγχρονη γενετική. Το τμήμα βιολογίας που δημιούργησε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια παρήγαγε εφτά νομπελίστες.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 12370861t. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
- 1 2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Thomas-Hunt-Morgan. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ (Αγγλικά) SNAC. w6vh5q27. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2015.
- 1 2 Fisher, R. A.; De Beer, G. R. (1947). «Thomas Hunt Morgan. 1866-1945». Obituary Notices of Fellows of the Royal Society 5 (15): 451–466. doi:.
 |
Αυτό το λήμμα σχετικά με τη βιογραφία ενός προσώπου χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |
