Τιβέριος Κορουνκάνιος
| Τιβέριος Κορουνκάνιος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Ti. Coruncanius Ti.f.Ti.n. Pap. (Λατινικά) |
| Γέννηση | 311 π.Χ. (περίπου και πιθανώς)[1] Αρχαία Ρώμη |
| Θάνατος | 243 π.Χ.[1] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Caius Coruncanius[2] |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος δικτάτορας Ρωμαίος συγκλητικός (άγνωστη τιμή)[3] Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (280 π.Χ.)[3] |
Ο Τιβέριος Κορουνκάνιος, λατιν.: Tiberius Coroyncanius (απεβ. το 241 π.Χ.) ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας το 280 π.Χ. Ως στρατιωτικός διοικητής τη χρονιά εκείνη και την επόμενη, ήταν γνωστός για τις μάχες κατά του Πύρρου της Ηπείρου, που οδήγησαν στην έκφραση «πύρρεια νίκη». Ήταν ο πρώτος πληβείος μέγιστος αρχιερέας, και πιθανώς ο πρώτος διδάσκαλος του ρωμαϊκού δικαίου που πρόσφερε δημόσια διδασκαλία.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κορουνκάνιος, πληβείaw καταγωγής, πιστεύεται ότι καταγόταν από το Tούσκουλον. [4]
Εκλέχθηκε για πρώτη φορά ύπατος το 280 π.Χ. μαζί με τον Πόπλιο Βαλέριο Λαιβίνο και ηγήθηκε μίας εκστρατείας στην Ετρουρία κατά των ετρουσκικών πόλεων. Όταν ο βασιλιάς Πύρρος της Ηπείρου εισέβαλε στην Ιταλία και νίκησε τις ρωμαϊκές λεγεώνες του Λαιβίνου στη μάχη της Ηράκλειας, οι λεγεώνες του Τιβέριου ανακλήθηκαν στη Ρώμη, για να ενισχύσουν την άμυνα του ρωμαϊκού εδάφους.
Το 254 π.Χ. ή το 253 π.Χ. ήταν ο πρώτος εκλεγμένος από τους πληβείους ως ο μέγιστος αρχιερέας (pontifex maximus) της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, η οποία θέση είχε προηγουμένως μονοπωληθεί από τους πατρικίους. Απεβίωσε το 241 π.Χ. και τον διαδέχθηκε ο ΛΕύκιος Καικίλιος Μέτελλος, άλλος πληβείος.
Υστεροφημία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ήταν ο πρώτος που δίδασκε δημόσια το δίκαιο (publice professus est), γνωστός για την ευγλωττία του, και γεμάτος γνώση. Όπως ο Σωκράτης, δεν άφησε γραπτά.
Η δημόσια νομική του διδασκαλία είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μίας τάξης νομικά καταρτισμένων μη ιερέων που είχαν γνώσεις του νόμου (jurisprudentes). Μετά το τέλος του Κορουνκάνιου, η διδασκαλία έγινε σταδιακά πιο επίσημη, με την εισαγωγή βιβλίων για το δίκαιο, πέρα από τα λιγοστά τότε επίσημα ρωμαϊκά νομικά κείμενα.
Είναι πιθανό ότι ως ο πρώτος πληβείος μέγιστος αρχιερέας, ο Κορουνκάνιος επέτρεψε σε μέλη του κοινού και φοιτητές του δικαίου της Αρχαίας Ρώμης να παρευρεθούν στις διαβουλεύσεις του, που είχαν ως αποστολή την παροχή νομικών συμβουλών στους πολίτες. Αυτές οι διαβουλεύσεις διεξήχθησαν πιθανώς έξω από τον σύλλογο των αρχιερέων, και έτσι ήταν προσβάσιμες σε όλους τους ενδιαφερόμενους. Ως εκ τούτου, έγινε ο πρώτος διδάσκαλος του ρωμαϊκού δικαίου (το πώς οι φοιτητές νομικής μάθαιναν το υλικό τους νωρίτερα είναι άγνωστο). [4]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 683. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2021.
- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 683. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2024.
- 1 2 Thomas Robert Shannon Broughton: «The Magistrates of the Roman Republic» (Αγγλικά) Αμερικανική Φιλολογική Εταιρεία. 1951. ISBN-10 0-89130-812-1.
- 1 2 «Republican Jurists» (PDF). Oxford Higher Education. 2005. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 22 Οκτωβρίου 2009.
