Στέλιος Παναγόπουλος
| Στέλιος Παναγόπουλος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Στέλιος Παναγόπουλος (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 13 Αυγούστου 1938 Πειραιάς |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός[1] οικονομολόγος private bank |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ευρωβουλευτής (1994–1999, Ελλάδα (εκλογική περιφέρεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου))[2] |
Ο Στέλιος Παναγόπουλος (13 Αυγούστου 1938) είναι Έλληνας επιχειρηματίας και τραπεζίτης που διετέλεσε, μεταξύ άλλων, διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Επενδυτικής Τράπεζας της Ελλάδος και αντιπρόεδρος της αμερικανικής Chase Manhattan Bank.
Είναι ο νεότερος σε ηλικία διοικητής στην ιστορία της Εθνικής Τράπεζας (43 ετών όταν ανέλαβε).[3] Κατά την πρώτη οκταετία του Ανδρέα Παπανδρέου αποτέλεσε ένα από τα ισχυρότερα πρόσωπα στο περιβάλλον του τότε πρωθυπουργού.[4]
Βιογραφικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1938 στον Πειραιά.[5] Ο πατέρας του, Περικλής Παναγόπουλος, καταγόμενος από τη Μεσσηνία και στενός φίλος του Γιάννη Αλευρά, υπήρξε ανώτατο διευθυντικό στέλεχος της Τελωνειακής Υπηρεσίας, τόσο στον Πειραιά όσο και στα κεντρικά του υπουργείου Οικονομικών, όπου διακρίθηκε στην καταπολέμηση του λαθρεμπορίου στο λιμάνι του Πειραιά.[6]
Ο Στέλιος Παναγόπουλος σπούδασε οικονομικές επιστήμες στο London School of Economics and Political Science (LSE). Τραπεζίτης καριέρας, μετά τις σπουδές του στο LSE παρακολούθησε ειδικά τμήματα διετούς πανεπιστημιακής φοιτήσεως της Chase Manhattan Bank στη Νέα Υόρκη και στο Λονδίνο, ειδικευόμενος στην πιστωτική ανάλυση και στον οικονομικό προγραμματισμό.[7]
Εξελίχθηκε σε υψηλόβαθμο διευθυντικό στέλεχος της Chase στις ΗΠΑ.[3] Από το 1973 έως το 1978, διατέλεσε αντιπρόεδρος της Chase, η οποία τότε ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη τράπεζα σε όλο τον κόσμο (σήμερα είναι η μεγαλύτερη).[3]
Μετά το 1978, επικεντρώθηκε στον εφοπλισμό και στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Μεταξύ άλλων, στην ιδιοκτησία του είχε τα ξενοδοχεία «Μιραμάρε» σε Ρόδο και Κέρκυρα. Τον συνέδεε φιλική σχέση με τον Ανδρέα Παπανδρέου, και τα καλοκαίρια του 1980 (στην Κέρκυρα) και του 1981 (στη Ρόδο) ο Ανδρέας Παπανδρέου χρησιμοποίησε αυτά τα ξενοδοχεία για να υποδεχτεί τους σοσιαλιστές ηγέτες της Γαλλίας, Ισπανίας, Ιταλίας και Πορτογαλίας.[8][9]
Μετά την εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο του 1981 διορίστηκε γενικός γραμματέας του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ). Παρέμεινε σε αυτή τη θέση έως τον Ιούλιο του 1982, οπότε και ανέλαβε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας.[10][3]
Από τον Ιούλιο του 1982 έως τον Ιούλιο του 1989 διετέλεσε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδoς, πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, πρόεδρος της ΕΤΕΒΑ (Ελληνική Τράπεζα Επενδύσεων και Βιομηχανικής Ανάπτυξης), πρόεδρος της Α.Ε. Ξενοδοχείων «ΑΣΤΗΡ», καθώς και πρόεδρος των τραπεζών Atlantic Bank της Νέας Υόρκης, South African Bank Of Athens στο Γιοχάνεσμπουργκ, National Bank Of Greece, Canada στο Τορόντο και Banque National De Grece, France στο Παρίσι.
Κατά τη διάρκεια της διοίκησής του το δίκτυο υποκαταστημάτων εσωτερικού και εξωτερικού της Εθνικής Τράπεζας αυξήθηκε σημαντικά, με 99 νέες μονάδες εσωτερικού και 20 εξωτερικού, ενώ το έμψυχο δυναμικό έφτασε από 12.500 το 1981 στους 16.000 περίπου εργαζομένους το 1990.[10] Στον τομέα της οργάνωσης καταβλήθηκαν προσπάθειες εκσυγχρονισμού της λειτουργίας της Τράπεζας με διεθνή εταιρεία συμβούλων.
Ο Παναγόπουλος είχε σφοδρές διαμάχες με τον Γεράσιμο Αρσένη, ο οποίος στην πρώτη τετραετία του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν πανίσχυρος και είχε αποκτήσει το προσωνύμιο «τσάρος της οικονομίας».[4] Ο Παναγόπουλος ήταν οικονομικά φιλελεύθερος και διαφωνούσε με πολλούς χειρισμούς του Αρσένη. Το Σεπτέμβριο του 1983, ο Αρσένης επέλεξε να κρατικοποιήσει επιθετικά την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ-ΗΡΑΚΛΗΣ (τότε η μεγαλύτερη ιδιωτική επιχείρηση σε όλη την Ελλάδα, υπέυθυνη για το 5% των ελληνικών εξαγωγών) όταν ο Παναγόπουλος απουσίαζε στη Νέα Υόρκη, ώστε να μην μπορέσει να προβάλλει εμπόδια.[4] Η κρατικοποίηση της ΑΓΕΤ συνοδεύτηκε και από ποινικές διώξεις κατά των μετόχων της.
Ο Αρσένης τελικά αποχώρησε από την κυβέρνηση το καλοκαίρι του 1985 με βολές κατά του Παναγόπουλου, για τον οποίο είπε ότι απολάμβανε ιδιαίτερης προστασίας λόγω προσωπικών και οικογενειακών ζητημάτων εκτός πολιτικής.[4] Το 1987 ο Αρσένης εξέδωσε και το βιβλίο «Πολιτική Κατάθεση» με νέες επιθέσεις κατά του Παναγόπουλου.[11]
Παρά το γεγονός πως είχε οικονομικά φιλελεύθερες απόψεις, ο Παναγόπουλος προσέλκυσε το ενδιαφέρον του ΚΚΕ επειδή τασσόταν υπέρ της ανάπτυξης των οικονομικών, εμπορικών και ενεργειακών σχέσεων με τη Σοβιετική Ένωση, τα κράτη του τότε Ανατολικού Μπλοκ και με αριστερά καθεστώτα τον Αραβικού κόσμου όπως η Αλγερία του FLN και η Λιβύη του Καντάφι. Υπήρξε από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του ενεργειακού ανοίγματος της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου που υλοποίησε ο Αναστάσιος Πεπονής, με συμφωνίες εισαγωγής φυσικού αερίου από Αλγερία και Σοβιετική Ένωση.[12]
Το 1994 τοποθετήθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ και υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής του Κινήματος μέχρι το 1999. Από το 1999 έως το 2002 διατέλεσε πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Επενδυτικής Τράπεζας της Ελλάδος, στην οποία συμμετείχαν γνωστά επιχειρηματικά ονόματα όπως οι οικογένειες Γουλανδρή, Κυριακού, Κοπελούζου, Στασινόπουλου κ.α.[13][10]
Προσωπική ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Στέλιος Παναγόπουλος έχει κάνει τρεις γάμους. Ο πρώτος ήταν με την Μαριλένα Πατρονικόλα (ανηψιά του Αριστοτέλη Ωνάση), ο δεύτερος ήταν με τη Λώρα Μολυβιάτη (κόρη του υπουργού της Νέας Δημοκρατίας Πέτρου Μολυβιάτη) και ο τρίτος με τη γνωστή δημοσιογράφο Έλλη Στάη.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Members of the European Parliament» (πολλαπλές γλώσσες) 2180. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2022.
- ↑ «Members of the European Parliament» (πολλαπλές γλώσσες) 2180.
- 1 2 3 4 «Τραπεζιτική», τεύχος 434, Ιούλιος 1982, σελ. 5
- 1 2 3 4 Μίμης Ανδρουλάκης, Κάτω από τις Στάχτες, σελ. 343-347, Εκδ. Πατάκη, 2023
- ↑ Stylianos PANAGOPOULOS Greece
- ↑ Περιοδικό Symbol, 27 Μαΐου 2000
- ↑ «Αρχειοθετημένο αντίγραφο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2014.
- ↑ Πατρίς, 21 Αυγούστου 1980
- ↑ Θάρρος, 8 Αυγούστου 1981
- 1 2 3 http://ha.nbg.gr/IAETE165/SelectedPointOfInterest.aspx?id=676&AnivSubCategory=0&categoryId=1%5Bνεκρός+σύνδεσμος%5D
- ↑ Γεράσιμος Αρσένης, Πολιτική Κατάθεση, Οδυσσέας 1987
- ↑ Τα Νέα, 8 Οκτωβρίου 1987
- ↑ Τράπεζα Επενδύσεων με 55 επιχειρηματίες ιδρύει ο Στέλιος Παναγόπουλος, Τα Νέα, 1 Σεπτεμβρίου 1999
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
