Σαντζάκι της Θεσσαλονίκης

Σαντζάκι της Θεσσαλονίκης
	Το Σαντζάκι της Θεσσαλονίκης με έντονο πράσινο χρώμα.
Χώρα	Οθωμανική Αυτοκρατορία
Διοικητική υπαγωγή	Εγιαλέτι της Θεσσαλονίκης και Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης
Πρωτεύουσα	Θεσσαλονίκη
Ίδρυση	1430
	δεδομένα (π • σ • ε )

Το Σαντζάκι της Θεσσαλονίκης (οθωμανικά τουρκικά: Sancak-i/Liva-i Selanik) ήταν οθωμανική επαρχία δεύτερου επιπέδου (σαντζάκι), η οποία περιελάμβανε τα περίχωρα της πόλης της Θεσσαλονίκης (τουρκικά: Selanik) και τη χερσόνησο της Χαλκιδικής.

Ιστορία

Μετά την τελική κατάκτησή της από τη Δημοκρατία της Βενετίας, η Θεσσαλονίκη έγινε κέντρο σαντζακιών στο Εγιαλέτι της Ρούμελης, περιλαμβάνοντας την κεντρική Μακεδονία μεταξύ των ποταμών Αξιού και Αλιάκμονα, καθώς και τη χερσόνησο της Χαλκιδικής.^[1]

Διοικητική διαίρεση

Μέχρι το 1846, ως μέρος των μεταρρυθμίσεων του Τανζιμάτ, η Θεσσαλονίκη έγινε το κέντρο ενός ξεχωριστού εγιαλετίου (Εγιαλέτι της Θεσσαλονίκης, μετά το 1867 Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης) και ως εκ τούτου το σαντζάκι έγινε το πασά-σαντζάκι της νέας επαρχίας.^[1]^[2]

Το 1912, το σαντζάκι περιλάμβανε τις ακόλουθες συνοικίες (καζάς):

Κάζας της Σελάνικ (Θεσσαλονίκη): Αϊβάτοβο, Κουλάκια, Κουφάλογο, Μπάνια, Ζαμπάτ
Κάζας της Κεσέντιρε (Χαλκιδική): Ιερισσός, Βάβδος, Γαλάτιστα, Κασσάνδρα, Λερήγκοβο, Λιβάδια, Πολύγυρος, Ορμύλια, Ράβνα, Ραβενίκια, Σιθωνία
Κάζας της Καραφέργε (Βέροια): Νέγκουσκα, Γκόρνο Σέλι, Ντόλνο Σέλι, Ρουμλούκι
Κάζας της Γενίτσε Βαρντάρ (Γιαννιτσά): Γκουμέντζα, Κρίβα, Καλίνιτσα, Ποστόλ
Κάζας της Βόντινα (Έδεσσα): Βερτεκόπ, Όσλοβο, Όστροβο, Ποτ, Τέοβο
Κάζας της Λανγκαζά (Λαγκαδάς): Βύσοκα, Ζαγκλιβέρι, Μπέροβο, Νεγκόβιανη, Ξλέλε,Ράβνα, Σοχός
Κάζας της Γκεβγκελού (Γευγελή): Βογδάντσα, Μποϊμίτσα, Λιβαδίτσα, Λίμνιτσα, Μάγια Δαρ, Μάτσκοβο, Όσσιανη, Σταγιάκοβο, Τούσιανη
Κάζας της Χισάρ (Νέο Γυναικόκαστρο): Αβράτ, Μόραρτσι, Ντόλνι Τοντοράκ
Κάζας της Τόιραν (Δοϊράνη): Βαλάντοβο, Πλάβιτσε
Κάζας της Ουστρούμτζα (Στρώμνιτσα): Βελιούσα, Μολοστίνοβο, Μακρίεβο, Νόβο Σέλο, Σλιβοβίτσα
Κάζας της Τίκος/Καβαντάρ (Καβάνταρτσι): Δρένοβο, Νεγκότινο
Κάζας της Κατερίν (Κατερίνη): Αιγίνιο, Κολινδρός, Βρωμερή, Πλαταμώνας
Κάζας της Αϊναρόζ (Άγιο Όρος): Αμμουλιανή, Καρυές, Μονή Χιλιανδαρίου
Κάζας της Καράαγκααμπαντ.^[2]

Το μεγαλύτερο μέρος του σαντζακιού καταλήφθηκε από την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1912, κατά τη διάρκεια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου, ενώ τα βόρεια τμήματα περιήλθαν στη Σερβία και τώρα αποτελούν μέρος της Βόρειας Μακεδονίας.

Παραπομπές

1 2 Μπίρκεν, Αντρέας. Die Provinzen des Osmanischen Reiches [Οι Επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας] (στα Γερμανικά). Reichert. σελ. 58. ISBN 3-920153-56-1.
1 2 Μπίρκεν, Αντρέας. Die Provinzen des Osmanischen Reiches [Οι Επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας] (στα Γερμανικά). Reichert. σελ. 76. ISBN 3-920153-56-1.

[:0-1] 1 2 Μπίρκεν, Αντρέας. Die Provinzen des Osmanischen Reiches [Οι Επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας] (στα Γερμανικά). Reichert. σελ. 58. ISBN 3-920153-56-1.

[:1-2] 1 2 Μπίρκεν, Αντρέας. Die Provinzen des Osmanischen Reiches [Οι Επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας] (στα Γερμανικά). Reichert. σελ. 76. ISBN 3-920153-56-1.

[1]

[2]