close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πολιτική του Γιβραλτάρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

To πολιτικό σύστημα του Γιβραλτάρ υφίσταται στο πλαίσιο μιας κοινοβουλευτικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατικής βρετανικού υπερπόντιου εδάφους, όπου ο μονάρχης του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ο συνταγματικός αρχηγός του κράτους που εκπροσωπείται από τον κυβερνήτη του Γιβραλτάρ. Ο επικεφαλής υπουργός του Γιβραλτάρ είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης. Ως βρετανικό υπερπόντιο έδαφος, η κυβέρνηση του Γιβραλτάρ δεν υπάγεται στην κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου. Η βρετανική κυβέρνηση, ωστόσο, είναι υπεύθυνη για την άμυνα και τις εξωτερικές υποθέσεις, αλλά το Γιβραλτάρ έχει πλήρη εσωτερική αυτοδιοίκηση σύμφωνα με το Σύνταγμά του του 2006.

Η κυβέρνηση της Ισπανίας συνεχίζει με μια αλυτρωτική εδαφική αξίωση στο Γιβραλτάρ, η οποία παραχωρήθηκε για πάντα στο βρετανικό στέμμα το 1713 με το άρθρο Χ της Συνθήκης της Ουτρέχτης. Σε δημοψήφισμα που διεξήχθη το 2002, μια πρόταση για κοινή κυριαρχία απορρίφθηκε συντριπτικά από το εκλογικό σώμα του Γιβραλτάρ με 98,97% ψήφους κατά. Το ζήτημα της κυριαρχίας παραμένει σημαντικός παράγοντας στην τοπική πολιτική.

Το Γιβραλτάρ έχει μια σειρά από πολιτικά κόμματα που έχουν αναπτυχθεί για να αντιμετωπίσουν τοπικά ζητήματα. Το προοίμιο του Συντάγματος του 2006 που επαναλήφθηκε από το Σύνταγμα του 1969 αναφέρει ότι «η Κυβέρνηση της Αυτής Μεγαλειότητας δεν θα συνάψει ποτέ ρυθμίσεις βάσει των οποίων ο λαός του Γιβραλτάρ θα περνούσε υπό την κυριαρχία ενός άλλου κράτους ενάντια στις ελεύθερα και δημοκρατικά εκφραζόμενες επιθυμίες του».

Image
Ο αρχηγός του κράτους του Γιβραλτάρ Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου

Ως υπερπόντιο έδαφος της Βρετανίας, στο Γιβραλτάρ αρχηγός του κράτους είναι ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος εκπροσωπείται από τον κυβερνήτη του Γιβραλτάρ. Η Βρετανία διατηρεί την ευθύνη για την άμυνα, τις εξωτερικές υποθέσεις, την εσωτερική ασφάλεια και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα του Γιβραλτάρ.

Βασικοί αξιωματούχοι
Αξίωμα Ονοματεπώνυμο Κόμμα Έναρξη θητείας
Μονάρχης Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου Κανένα 8 Σεπτεμβρίου 2022
Κυβερνήτης Σερ Ντέιβιντ Στιλ Κανένα 11 Ιουνίου 2020
Επικεφαλής Υπουργός Φάμπιαν Πικάρντο ΣΕΚΓ-Φιλελεύθερη Συμμαχία 9 Δεκεμβρίου 2011

Κύριο λήμμα: Κυβέρνηση του Γιβραλτάρ

Η κυβέρνηση του Γιβραλτάρ εκλέγεται για τετραετή θητεία. Αρχηγός της κυβέρνησης είναι ο Επικεφαλής Υπουργός, επί του παρόντος ο Φάμπιαν Πικάρντο, αρχηγός του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος του Γιβραλτάρ (GSLP), ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία από τις 9 Δεκεμβρίου 2011, σε συμμαχία με το Φιλελεύθερο Κόμμα του Γιβραλτάρ (Φιλελεύθεροι), μετά τις Γενικές Εκλογές του 2011. Αρχηγός της αντιπολίτευσης είναι ο Ντάνιελ Φίθαμ των Σοσιαλδημοκρατών του Γιβραλτάρ (GSD) από το 2013.

Το Κοινοβούλιο απαρτίζεται από 18 έδρες. 17 από τα μέλη του εκλέγονται από το λαό και 1 μέλος διορίζεται από το Κοινοβούλιο (ο πρόεδρός του). Τα μέλη της Βουλής υπηρετούν θητεία τετραετή. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν μόνο οι Βρετανοί πολίτες που είναι κάτοικοι του Γιβραλτάρ τουλάχιστον για 6 μήνες και το όριο ηλικίας για χορήγηση δικαιώματος ψήφου είναι τα 18 έτη.

Ερώτημα ανεξαρτησίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1969 η Ισπανία έκλεισε τα σύνορα με το Γιβραλτάρ ζητώντας την επιστροφή του από το Ηνωμένο Βασίλειο μετά από δημοψήφισμα που ζήτησε ο ΟΗΕ για την ανεξαρτησία ή υπαγωγή του στην Ισπανία. Σύμφωνα με το αποτέλεσμα εκείνου του δημοψηφίσματος (10 Σεπτεμβρίου 1967), από τους 12.762 που ψήφισαν, οι 12.138 τάχθηκαν υπέρ της συνέχισης της σύνδεσης με τη Βρετανία, ενώ μόλις 44 υπέρ της υπαγωγής του Γιβραλτάρ στην Ισπανία. Ωστόσο, στις 15 Δεκεμβρίου 1982 με απόφαση του Βασιλιά της Ισπανίας Χουάν Κάρλος τα σύνορα ξανάνοιξαν μετά από 13 χρόνια. Με νεότερη ακόμη συμφωνία, η οποία υπογράφτηκε τον Νοέμβριο του 1984 στις Βρυξέλλες, τα σύνορα από τις 5 Φεβρουαρίου 1985 παραμένουν συνέχεια ανοικτά (fully opened).

Σε δημοψήφισμα που έγινε το 2002, οι κάτοικοι του Γιβραλτάρ απέρριψαν με συντιπτική πλειοψηφιά (99%) μια πρόταση για συγκυριαρχία για την οποία φέρονταν να είχαν συμφωνήσει η Ισπανία και η Βρετανία.[1][2] Η Βρετανική κυβέρνηση δέσμευσε τον εαυτό της ότι θα σεβόταν την επιθυμία των Γιβραλταρινών.[3] Ένα νέο Σύνταγμα εγκρίθηκε με δημοψήφισμα το 2006. Μια διαδικασία τριμερών διαβουλεύσεων ξεκίνησε το 2006 μεταξύ Ισπανίας, Γιβραλτάρ και Ηνωμένου Βασιλείου, δίνοντας τέλος σε κάποιους περιορισμούς και αντιμετωπίζωντας διαμάχες σε ορισμένους τομείς όπως αεροπορικές μετακινήσεις, τελωνειακές διαδικασίες, τηλεπικοινωνίες, συντάξεις και πολιτιστικές ανταλλαγές.[4]

  1. «Regions and territories: Gibraltar». British Broadcasting Corporation. 18 Ιουλίου 2007. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2007.
  2. Mark Oliver (4 Αυγούστου 2004). «Gibraltar». London: Guardian Unlimited. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2007. Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (βοήθεια)
  3. Corrected transcript of evidence taken before the Foreign Affairs Select Committee; 2008-03-28; Answer to Question 257 by Jim Murphy: [T]he UK Government will never – "never" is a seldom-used word in politics – enter into an agreement on sovereignty without the agreement of the Government of Gibraltar and their people. In fact, we will never even enter into a process without that agreement.
  4. «World Factbook». CIA. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουνίου 2010.