Παναγιώτης Νικούσιος
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Παναγιώτης Νικούσιος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Παναγιώτης Νικούσιος (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 1613 Κωνσταντινούπολη |
| Θάνατος | 2 Οκτωβρίου 1673[1] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Οθωμανική Αυτοκρατορία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνικά Τουρκικά |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο της Πάδοβας Μεγάλη του Γένους Σχολή |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός μεταφραστής[2] διπλωμάτης ιατρός δραγουμάνος |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Δραγουμάνος της Πύλης (1661–1673) |
Ο Παναγιώτης Νικούσιος ήταν ο πρώτος Έλληνας μεγάλος δραγουμάνος (διερμηνέας) της Υψηλής Πύλης.
Βιογραφικό
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1613 η δε οικογένεια του, που ήταν πλούσια, προερχόταν από την Τραπεζούντα. Ήταν ιδιαίτερα μορφωμένος, με σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας[3] και παράλληλα μιλούσε πολλές ξένες γλώσσες. Κατάφερε, μετά την επιστροφή του από την Ιταλία, να κερδίσει την εύνοια του μεγάλου βεζύρη Κιοπρουλού Μεχμέτ Πασά. Από το 1648 (ή 1649) υπηρέτησε ως διερμηνέας της αυστριακής πρεσβείας.
Από το 1661 μέχρι το θάνατό του κατείχε το αξίωμα του μεγάλου διερμηνέα. Ενδιαφέρθηκε πολύ για του Αγίους Τόπους και από τη θέση του μεγάλου διερμηνέα πέτυχε την έκδοση ενός χάτι-σερίφ (φιρμάνι γραμμένο από τον ίδιο τον σουλτάνο) με το οποίο επιδικάζονταν τα ιερά προσκυνήματα στους ορθοδόξους. Συνόδεψε τον Αχμέτ Κιοπρουλού κατά την τελευταία φάση της τουρκικής εκστρατείας για την κατάληψη της Κρήτης και διακρίθηκε στις διαπραγματεύσεις με τους Βενετούς για την παράδοση του Χάνδακα που έληξαν με την συνθήκη της 16ης Σεπτεμβρίου του 1669. Ως ανταμοιβή για αυτές τις υπηρεσίες τού παραχωρήθηκε η ισόβια είσπραξη των φόρων της Μυκόνου. Βοήθησε οικονομικά στην οικοδόμηση του ναού του Αγίου Πέτρου του Νέου στο Βουκουρέστι και αφιέρωσε ως μετόχια στην Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά δύο ναούς στην Κρήτη και στην Αρκαδία που τους είχε αγοράσει.
Είχε μια ιδιαίτερα πλούσια βιβλιοθήκη με σπάνια χειρόγραφα και είναι χαρακτηριστικό ότι ο υπουργός των Οικονομικών του Λουδοβίκου του ΙΔ', ο Κολμπέρ, είχε ζητήσει να εξεταστεί η αξία της και να επιδιωχθεί η αγορά των βιβλίων και των χειρογράφων για «να τοποθετηθούν στη βιβλιοθήκη της Αυτού Μεγαλειότητος». Μετέφρασε από τα ρωσικά στα λατινικά το έργο του Πέτρου Μογίλα «Ορθόδοξος Ομολογία της Καθολικής και Αποστολικής εκκλησίας της Ανατολής».
Ο Νικούσιος πέθανε στις 2 Οκτωβρίου του 1673 κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των Τούρκων στην Πολωνία και τάφηκε στην μονή Θεομήτορος στη Χάλκη. Η θητεία του κρίθηκε επιτυχημένη και οδήγησε στην καθιέρωση των Φαναριωτών στο αξίωμα του Μεγάλου Δραγουμάνου της Πύλης. Διάδοχός του υπήρξε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, «ο εξ απορρήτων»[3].
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.39
