Ο αστυνόμος (ταινία)
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Ο αστυνόμος Un Flic | |
|---|---|
.jpg) | |
| Σκηνοθεσία | Ζαν-Πιερ Μελβίλ[1][2][3] |
| Παραγωγή | Ρομπέρ Ντόρφμανν |
| Σενάριο | Ζαν-Πιερ Μελβίλ |
| Πρωταγωνιστές | Αλέν Ντελόν[2][4][3], Κατρίν Ντενέβ[2][4][3], Ρίτσαρντ Κρένα[2][4][3], Ρικάρντο Κουτσιόλα[2][4][3], Πωλ Κροσέ[4][3], André Pousse[4], Simone Valère[4], Henri Marteau[4], Valérie Wilson[4], Pamela Stanford, Jacques Galland[4], Ζαν Ντεσαγί[4][3], Jean Minisini, Michael Conrad[4][3], Philippe Gasté[4], Roger Fradet[4] και Jean Pignol[5] |
| Μουσική | Μισέλ Κολομπιέ |
| Φωτογραφία | Βάλτερ Βότιτζ |
| Πρώτη προβολή | |
| Διάρκεια | 98 λεπτά και 102 λεπτά[6] |
| Προέλευση | Γαλλία[6] και Ιταλία |
| Γλώσσα | Γαλλικά |
| δεδομένα () | |
Ο αστυνόμος (γαλλικά: Un Flic) είναι γαλλική αστυνομική ταινία του 1972 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ζαν-Πιέρ Μελβίλ. Πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Κατρίν Ντενέβ και Ρίτσαρντ Κρένα.
Στις δύο προηγούμενες ταινίες που συνεργάστηκε ο Ντελόν με τον Μελβίλ (Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο(1967) και Ο κόκκινος κύκλος (1970) θα υποδυόταν τον εγκληματία. Σε αυτήν την τρίτη και τελευταία ταινία της συνεργασίας τους, ο Ντελόν θα υποδυθεί τον αστυνόμο Εντουάρ Κολμάν, και αυτήν την φορά στην καταδιώξη του Σιμόν, ενός διαβόητου κλέφτη του Παρισιού.
Πλοκή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ταινία ξεκινάει με μια φράση του Φρανσουά Βιντόκ:
«Ο άνθρωπος εμπνέει στον Αστυνομικό αισθήματα μόνο δυσπιστίας και χλευασμού».
Κατά την διαρκεία μιας ληστείας από 4 άντρες σε ενα υποκατάστημα μια τράπεζας θα σκοτωθεί ενας ταμίας και θα τραυματιστεί σοβαρά ενας από τους ληστές, ο Μαρκ.Οι συνεργοί του θα τον μεταφερουν σε μια ιδιωτική κλινική για νοσηλεία. Ο αρχηγός τους ο Σιμόν είναι ιδιοκτητής ενός νυχτερινού κέντρου του Παρισιού. Ο αστυνόμος Εντουάρ Κολμάν θα επισκεφτεί το κέντρο σε μια προσπάθεια να βρει πληροφορίες για του ληστές και επίσης να δει και την ομόρφη Κάθυ που εργάζεται στο κέντρο. Ο Σιμόν υπό τον φόβο οτι ο Κολμάν μπορεί να βρει τα ίχνη τους θα στείλει την Κάθυ στην κλινική ντυμένη νοσοκόμα να κάνει μια θανατηφόρα ενέση στον τραυματισμένο Μαρκ.
Το επομένο σχέδιο του Σιμόν είναι η κλοπή μια μεγάλης ποσοτήτας ηρωίνης από μια αντίπαλη συμμορία, που θα μεταφερθεί με το τρένο στο δρομολόγιο Παρίσι - Λισαβόνα. Ο Σιμόν θα προσγειώθει στην οροφή του τρένου χρησιμοποιώντας ένα ελικοπτέρο. Αφού μπει μέσα στο τρένο θα κατευθυνθεί στο βαγόνι όπου ένας άντρας εχει την ηρωίνη σε μια βαλίτσα. Ο Σιμόν θα τον αναισθητοποιήσει και θα κλέψει την ηρωίνη. Εν τω μεταξύ ενας πληροφοριοδότης θα πει στον Κολμάν ότι το σχέδιο ήταν του Λουί ενός μέλους της συμμορίας του Σιμόν. Ο Κολμάν θα παει στο κλαμπ και θα πει στον Σιμόν οτι η αστυνομία σύντομα θα τον συλλάβει μαζί με τους υπόλοιπους της συμμορίας του. Ο Σιμόν θα τηλεφωνήσει στον Πωλ και θα του πει να φύγει προτού τον συλλάβουν. Φθανόντας στο σπίτι του Πωλ, ο Κολμάν δεν θα προλάβει να τον συλλάβει καθώς ο Πωλ θα αυτοκτονήσει. Ο Σιμόν θα πει στην Κάθυ να ετοιμαστούν και να φύγουν. Κατά την εξοδο τους θα τους περιμένει ο Κολμάν και θα τους πει να παραδοθούν. Ο Σιμόν θα αντιδράσει και θα επιχειρήσει να τραβήξει όπλο αλλά ο Κολμάν θα τον πυροβόλησει και θα τον σκοτώσει.
Διανομή ρόλων
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Αλέν Ντελόν - Εντουάρ Κολμάν
- Ρίτσαρντ Κρένα - Σιμόν
- Κατρίν Ντενέβ -Κάθυ
- Ρικάρντο Κουτσιόλα - Πωλ
- Αντρέ Πουσέ - Μαρκ
- Μάικλ Κόνραντ - Λουί
Κυκλοφορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 25 Οκτωβρίου 1972 στην Γαλλία, ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 14 Ιανουαρίου 1974 και προβλήθηκε σε αρκετούς κινηματογράφους μεταξύ άλλων στους «Αθηναίον» και «Ριβόλι» της Αθήνας.[7]
Υποδοχή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κριτικές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Τριστάν Ρενό, γράφοντας στο περιοδικό Cinéma 72, εξέφρασε την απογοήτευσή του για την εξέλιξη του έργου του Ζαν-Πιερ Μελβίλ, ιδιαίτερα για την αλλαγή στο θέμα του, το οποίο έγινε απλές ιστορίες για κλέφτες. Θεωρούσε το σενάριο ασήμαντο.[8]
Στο περιοδικό Positif, ο Ζεράρ Λεγκράντ ήταν επίσης πολύ αυστηρός με την ταινία: Δεν τολμά κανείς να μιλήσει για «κενό», επειδή αυτή η λέξη εξακολουθεί να έχει κάτι «τραβηγμένο» σε αυτήν, που επιβάλλει σεβασμό. [9]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ www
.imdb . Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2016..com /title /tt0067900 / - 1 2 3 4 5 www
.allocine . Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2016..fr /film /fichefilm _gen _cfilm=4338 .html - 1 2 3 4 5 6 7 8 www
.filmaffinity . Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2016..com /en /film960277 .html - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 www
.imdb . Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2016..com /title /tt0067900 /fullcredits - ↑ (Τσεχικά) Česko-Slovenská filmová databáze. 2001.
- 1 2 un-flic.
- ↑ «Ο ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ». Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων - Ψηφιακές Συλλογές. Εφημερίδα ΑΘΗΝΑΪΚΗ. 13 Ιανουαρίου 1975. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2025.
- ↑ Tristan, Renaud (1972). Un flic. Cinéma, σελ. 140.
- ↑ Legrand, Gérard (1973). Un flic. Positif, σελ. 80.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ο αστυνόμος στην IMDb (Αγγλικά)
- Ο αστυνόμος στο AllMovie (Αγγλικά)
- Ο αστυνόμος στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
- Ο αστυνόμος στο Metacritic (Αγγλικά)
- Ο αστυνόμος στο TCMDB (Αγγλικά)
- Ο αστυνόμος στο AlloCine (Γαλλικά)
