close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ο Ιππόλυτος και το βιολί του

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο Ιππόλυτος και το βιολί του
Ο βιολιστής στο γύψο
Image
Αφίσα της ταινίας
ΣκηνοθεσίαΠάνος Γλυκοφρύδης
ΠαραγωγήΑντώνης Καρατζόπουλος
Θανάσης Βέγγος[1]
ΣενάριοΓιώργος Σινιγάγιας
ΠρωταγωνιστέςΘανάσης Βέγγος
Γιάννης Αργύρης
Κούλης Στολίγκας
Νινή Τζαννέτ
Μαργαρίτα Αθανασίου
ΜουσικήΓιώργος Μαλλίδης
ΤραγούδιΓιώργος Μαλλίδης
ΦωτογραφίαΣτέλιος Ραμάκης
Εταιρεία παραγωγήςΚαραγιάννης - Καρατζόπουλος
ΔιανομήΚαραγιάννης - Καρατζόπουλος
Πρώτη προβολή1963 (Ελλάδα)
Διάρκεια77
ΠροέλευσηΕλλάδα
Γλώσσαελληνική

Ο Ιππόλυτος και το βιολί του γνωστή επίσης και ως Ο βιολιστής στο... γύψο[2]) είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1963, σε σκηνοθεσία Πάνου Γλυκοφρύδη και σε σενάριο Γιώργου Σινιγάγια.[1] Η παραγωγή έγινε από την Καρατζόπουλος και ΣΙΑ.[3] Πρωταγωνιστούν οι Θανάσης Βέγγος, Γιάννης Αργύρης και Κούλης Στολίγκας.

Η ταινία αναφέρεται στην περιπέτεια που είχε ένας βιολιστής, με έναν ερωτικά απογοητευμένο και μεθυσμένο θαμώνα, του οποίου οι καημοί μαλακώνουν μόνο υπό τους ήχους του βιολιού του Ιππόλυτου. Όμως, μόλις η μέθη φύγει, ο θαμώνας ξεχνά τον αγαπημένο του Ιππόλυτο.[1]

Η ταινία ξεκινά στο κέντρο που εργάζεται ο Ιππόλυτος. Σκοπεύει να ζητήσει αύξηση. Το αφεντικό του όμως μαθαίνει ότι χρωστάει 106,387 χιλιάδες δραχμές στην εφορία. Φυσικά αύξηση δεν παίρνει. Κατόπιν, εμφανίζεται ο Αγησίλαος, ο οποίος γεμάτος δάκρυα και στενοχώρια, ακούει ένα τραγούδι που τον αγγίζει στην καρδιά και ζητά τα βιολιά. Έτσι έρχεται ο Ιππόλυτος. Ο Αγησίλαος μαγεύεται από το παίξιμο του Ιππόλυτου και αρχίζει και του δίνει χρήματα. Κι αφού δε θέλει να τον εγκαταλείψει καθόλου, τον παίρνει μαζί του στο σπίτι του και κοιμούνται μαζί, παράλληλα του λέει και τον πόνο του για την Τασία, τη γυναίκα που τον εγκατέλειψε.

Το επόμενο πρωί ο νηφάλιος Αγησίλαος ξυπνάει δεμένος, καθότι τον είχε δέσει ο Ιππόλυτος, αφού έπεφτε συνέχεια από το κρεβάτι. Ο Αγησίλαος το θεωρεί ύποπτο αυτό. Εκείνη τη στιγμή ο Ιππόλυτος πετράει τα λεφτά που αποκόμισε το προηγούμενο βράδυ και βλέποντάς το αυτό ο Αγησίλαος τον θεωρεί κλέφτη και παίρνει την αστυνομία τηλέφωνο. Ο Ιππόλυτος που τα έχει χαμένα, αφού πλέον δεν τον θυμάται ο Αγησίλαος το βάζει στα πόδια. Κατόπιν ξεφεύγει από την αστυνομία, αφού πρώτα κρύβεται σε ένα γραφείο κηδειών, ενώ αργότερα βρίσκει καταφύγιο στη θεία του.

Το επόμενο βράδυ ο Αγησίλαος πάλι βρέθηκε στο μαγαζί μεθυσμένος, αναζητώντας τον Ιππόλυτο. Ο Ιππόλυτος πλέον φοβόταν να εμφανισθεί. Το αφεντικό που τον παρακαλούσε να πάει να παίξει βιολί στον Ιππόλυτο του κάνει τελικά την αύξηση. Ο Αγησίλαος μαγεύεται ξανά από το βιολί του Ιππόλυτου, ενώ δε θυμόταν τίποτε για το πρωί, που είχε καλέσει την αστυνομία. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά μέθυσε και ο Ιππόλυτος, χωρίς όμως να πάρει δραχμή αυτή τη φορά από τον Αγησίλαο.

Το επόμενο πρωί και πάλι ο νηφάλιος Αγησίλαος δε θυμόταν τον Ιππόλυτο, αλλά τον κλέφτη που είδε και το προηγούμενο πρωί στο σπίτι του. Ο Ιππόλυτος ξυπνά και βλέπει τους αστυνομικούς γύρω του, οι οποίοι τον συλλαμβάνουν. Τελικώς κατάφερε να ξεφύγει πάλι. Αυτή τη φορά καταφύγιο βρίσκει, αρχικά στο γραφείο κηδειών, μετά σε μία ορχήστρα πλανόδιων και τέλος σε μία νταλίκα που μετέφερε κρέατα. Ο Ιππόλυτος θα βγει παγωμένος από τη νταλίκα και θα κρεμαστεί στο τσιγγέλι του κρεοπωλείου. Μία υπηρέτρια που έχει πάει να ψωνίσει κρέας γιατί η αφεντικίνα της δίνει πάρτι το ίδιο βράδυ, τον ανακαλύπτει παγωμένο και τον παίρνει στο σπίτι όπου και τον περιθάλπει. Σύντομα θα δημιουργηθεί και ειδύλλιο ανάμεσά τους.

Ο Ιππόλυτος μαθαίνει πως η κυρία της υπηρέτριας είναι η Τασία του Αγησίλαου. Ο Αγησίλαος μαθαίνει επίσης από έναν ντετέκτιβ ότι η Τασία του είναι τρελή για ένα βιολιστή. Καταλαβαίνει τι συμβαίνει και πηγαίνει στο σπίτι της να λύσει την παρεξήγηση. Στο μεταξύ η Τασία έχει ζητήσει από τον Ιππόλυτο να παίξει βιολί στο πάρτι της. Ο Αγησίλαος πέφτει στα πόδια της Τασίας και της ζητάει να γυρίσει κοντά του. Εκείνη του λέει ότι θα μιλήσουν όταν τελειώσει το πάρτι και τον αφήνει μόνο να περιμένει. Εκείνος, όσο περιμένει, αρχίζει να πίνει και μεθάει ξανά. Ο Ιππόλυτος παίζει το βιολί του στο πάρτι. Ο Αγησίλαος τον ακούει και αναγνωρίζει στον ήχο του βιολιού τον Ιππόλυτό του. Πηγαίνει στην αίθουσα που γίνεται το πάρτι και ξανασμίγουν όλοι μαζί. Ο Αγησίλαος και η Τασία ανακοινώνουν τους γάμους τους. Το άλλο πρωί, όμως, που ο Αγησίλαος είναι πάλι ξεμέθυστος, δεν αναγνωρίζει τον Ιππόλυτο και η ιστορία επαναλαμβάνεται... πιάνουν πάλι τα κυνηγητά στους δρόμους. Κατά τη διάρκεια της ταινίας, συχνά ο Αγησίλαος φωνάζει τον Ιππόλυτο "υπόλοιπε!".

Ηθοποιοί[3][1]Ρόλος[3]
Θανάσης ΒέγγοςΙππόλυτος[4]
Γιάννης ΑργύρηςΑγησίλαος Πλατής[4]
Κούλης Στολίγκαςστρατηγός
Νινή ΤζάνετΤασία[4]
Μαργαρίτα Αθανασίουυπηρέτρια
Δημήτρης Νικολαΐδηςαφεντικό
Τάκης Μηλιάδηςνεκροθάφτης
Κώστας Παπαχρήστοςαστυνομικός
Μαίρη ΜεταξάΠαναγιώτα (θεία)
Νίκος Τσαχιρίδηςπαλικάρι του Αγησίλαου
Παναγιώτης Καραβουσιάνοςμεταφορέας
Δημήτρης Κατσούληςυπάλληλος γραφείου κηδειών
Αντώνης Κουφουδάκηςπορτιέρης μαγαζιού
Βίκυ Τζινιέρηχορεύτρια
Φώτης Μεταξόπουλοςχορευτής
Τζων Στάκαςτραγουδιστής
Στ. Χατζηιωάννου...
Σ Καλαϊτζής...
Π. Πανταζοπούλου...

Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες των κινηματογράφων τη σεζόν 1963-63, κόβοντας 10.411 εισιτήρια[5] και από τις 82 ταινίες της σεζόν κατέλαβε την 58η θέση, στη σχετική λίστα.[6]

  1. 1 2 3 4 Ταινιοθήκη της Ελλάδος (2006). «ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΟΛΙ ΤΟΥ (Ο)». Μουσείο Κινηματογράφου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015.
  2. Cine.gr. «Ο Ιππόλυτος και το Βιολί του (1963)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015.
  3. 1 2 3 90lepta. «Ο Ιππόλυτος και το βιολί του (1963)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015.
  4. 1 2 3 Κολιοδήμος, Δημήτρης (2001). Λεξικό Ελληνικών ταινιών. Εκδόσεις Γένους. σελ. 204. ISBN 978-960-8460-41-6.
  5. Καραγιάννης - Καρατζόπουλος. «Ιππόλυτος και το βιολί του (Ο)». Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015.
  6. CineGreece.com. «Ο Ιππόλυτος και το Βιολί του [1963]». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2015.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]