close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Οφιδούσσα Αστυπάλαιας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 36°32′37″N 26°8′30″E / 36.54361°N 26.14167°E / 36.54361; 26.14167 (Νησίδα Οφιδούσσα) Για συνώνυμες νησίδες στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Οφιδούσα (αποσαφήνιση)

Οφιδούσσα
Γεωγραφία
ΑρχιπέλαγοςΑιγαίο Πέλαγος
Νησιωτικό σύμπλεγμαΔωδεκάνησα
Έκταση1,94 km²
Υψόμετρο130 μ
Χώρα
ΠεριφέρειαΝοτίου Αιγαίου
ΝομόςΔωδεκανήσου
ΔήμοςΑστυπάλαιας
Δημογραφικά
Πληθυσμός0 (απογραφής 2011)

Η Οφιδούσσα ή Οφιδούσα είναι νησίδα των Δωδεκανήσων[1][2]. Βρίσκεται δυτικά της Αστυπάλαιας σε απόσταση περίπου 3 χλμ. και συνδέεται με αυτήν με καμπύλη βάθους 200 μέτρων[3]. Η έκτασή της είναι 1,94 τ.χλμ.[4] και η βλάστησή της είναι φρυγανική. Στο κέντρο της υπάρχει λόφος με υψόμετρο 130 μέτρα και χαρακτηρίζεται από απόκρημνες και βραχώδεις ακτές[3]. Έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae), Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii) και Μύχος (Puffinus yelkouan) από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000[5]. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αστυπάλαιας[6].

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου "Αστυπάλαια - Επιχειρησιακό Σχέδιο Αγροτικής Ανάπτυξης - 2014-2020", σελ. 2. https://ecoanemos.files.wordpress.com/2014/01/astypalaia.pdf.
  2. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 154, τομ.26.
  3. 1 2 «NatureBank - Βιότοπος NATURA - ANATOLIKO TMIMA ASTYPALAIAS KAI NISIDES KOUNOUPOI, FTENO, CHONDROPOULO, KOUTSOMYTIS, MONI, AGIA KYRIAKI, TIGANI, CHONDRI, LIGNO, FOKIONISIA, KATSAGRELI, PONTIKOUSSA, OFIDOUSSA, KTENIA». filotis.itia.ntua.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Μαρτίου 2019.
  4. Dutoit, Yann Picand, Dominique. «Liste der Dodekanes-Inseln : définition de Liste der Dodekanes-Inseln et synonymes de Liste der Dodekanes-Inseln (allemand)». dictionnaire.sensagent.leparisien.fr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Δεκεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Μαΐου 2018.
  5. «Οι Ζώνες Ειδικής Προστασίας με τα είδη χαρακτηρισμού τους». ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ NATURA 2000: σελ. 15. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-04-10. https://web.archive.org/web/20180410192109/http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=iIe61%2FEm2Mc%3D&tabid=432.
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10839 (σελ. 365 του pdf)