Οικογένεια Κάβεντις
Η οικογένεια (ντε) Κάβεντις, αγγλ.: (de) Cavendish family [1] είναι βρετανική οικογένεια ευγενών αγγλο-νορμανδικής καταγωγής, παρά το αγγλοσαξονικό τους όνομα. Άντλησαν τη μεγαλύτερη εξέχουσα θέση τους ως δούκες του Ντέβονσιρ και δούκες του Νιούκασλ.
Κορυφαίοι κλάδοι κατείχαν υψηλά αξιώματα στην αγγλική, και αργότερα στη βρετανική πολιτική, ειδικά από την Ένδοξη Επανάσταση του 1688 και τη συμμετοχή του Γουλιέλμου Κάβεντις (τότε κόμη του Ντέβονσιρ) στην Πρόσκληση προς τον Γουλιέλμο, αν και η οικογένεια φαίνεται να χρονολογείται από την Νορμανδική Κατάκτηση της Αγγλίας, με το όνομα Κάβεντις να χρησιμοποιείται, με διάφορες ορθογραφίες, ως επώνυμο per se (από μόνο του) από τις αρχές του 13ου αι. Ως τοπωνύμιο καταγράφεται για πρώτη φορά το 1086. [2] :31
Πρώιμη ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ως τοπωνύμιο που αναφέρεται στο Κάβεντις του Σάφολκ αναφέρεται για πρώτη φορά ως Kavandisc το 1086 στο Βιβλίο της Κρίσης, με την έννοια του «βοσκότοπου του Κάφνα», από το προσωπικό όνομα Caf(n)a (από caf «τολμηρός, παράτολμος»), και edisc «περιφραγμένο βοσκότοπο». [3] [4][2]
Μέχρι το 1201, χρησιμοποιούνταν ως επώνυμο το ντε Κάβεντις, και επανεμφανίζεται το 1242 ως Κάβεντις, και ξανά το 1302 ως ντε Κάβεντις
Η ευγενής οικογένεια των Κάβεντις θεωρείται γενικά ως κλάδος της αγγλο-νορμανδικής βαρονικήςοικογένειας Γκέρνον.[note b] και ντε Μονφισέ[note c] [5], αν και όχι χωρίς ορισμένους επικριτές αυτής της υπόθεσης.
Η οικογένεια, μέχρι τον 15ο αι. μόνο μεσαίας τάξης, αλλά με οικονομικούς ρόλους στην αυλή, ανέβηκε σε εξέχουσα θέση κατά τη δυναστεία των Τυδώρ, όταν ο σερ Γουλιέλμος Κάβεντις ήταν αυλικός, που έβγαλε πολλά χρήματα διαχειριζόμενος τη διάθεση των λαφύρων από τη Διάλυση των Μοναστηριών. Αυτό ενισχύθηκε κατά τη βασιλεία της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, αφού έγινε ο πολύ νεότερος 2ος σύζυγος της Μπες του Χάρντγουικ. Πιθανότατα ήταν αυτή, που έπεισε τον σερ Γουλιέλμο να πωλήσει τις εκτάσεις του στη νότια Αγγλία, γύρω από το αρχοντικό Κάβεντις, στο Σάφολκ, και να αγοράσει το κτήμα Τσάτσγουορθ στην πατρίδα της, το Ντέρμπυσιρ.
Η Μπες έζησε περισσότερο από τον σερ Γουλιέλμο κατά σχεδόν 50 χρόνια, και κυριάρχησε στις ζωές των παιδιών της, Κάβεντις, χάρη στην προσωπικότητά της και τα χρήματά της. Η οικογένεια, καθώς και αυτή του πλούσιου τελευταίου συζύγου της Μπες, Γεωργίου Τάλμποτ 6ου κόμη του Σρούσμπερυ, χαρακτηρίστηκαν από τεταμένες σχέσεις, και ο μεγαλύτερος γιος του σερ Γουλιέλμου, σερ Ερρίκος Κάβεντις, αποκληρώθηκε από την Μπες, με το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου της να πηγαίνει στον δεύτερο γιο του σερ Γουλιέλμου, Γουλιέλμο Κάβεντις 1ο κόμη του Ντέβονσιρ, ο οποίος έλαβε τον τίτλο του από τον Ιάκωβο Α΄ το 1618, πληρώνοντας υποτίθεται 10.000 λίρες γι' αυτόν.
Ο φιλόσοφος Τόμας Χομπς προσλήφθηκε ως διδάσκαλος από την οικογένεια Κάβεντις κυρίως για τον Γουλιέλμο Κάβεντις 2ο κόμη του Ντέβονσιρ. Οι δύο τους έκαναν μία πρώιμη Μεγάλη Περιοδεία στην Ευρώπη από το 1610. Ο Γουλιέλμος Κάβεντις 3ος κόμης του Ντέβονσιρ, ήταν ένας εξέχων φιλο-βασιλικός, που πέρασε μερικά χρόνια στην εξορία κατά τη διάρκεια του Αγγλικού Εμφυλίου Πολέμου, όταν είχε κατηγορηθεί και οι περιουσίες του είχαν δημευτεί μέχρι την Αγγλική Παλινόρθωση.
Ο Γουλιέλμος Κάβεντις 1ος δούκας του Νιούκασλ, εγγονός της Μπες από τον 3ο γιο της, Κάβεντις, ήταν επίσης κορυφαίος φιλο-βασιλικός, σε αντίθεση με τον εξάδελφό του Γουλιέλμο, που πολέμησε στους πολέμους ως σημαντικός, αλλά προφανώς όχι πολύ καλός, στρατηγός. Επίσης εξορίστηκε, και παρέμεινε υπέρμαχος των δυνάμεων κατά τα πρώτα χρόνια της Παλινόρθωσης, αλλά στη συνέχεια είχε μία μακρινή σχέση με την αυλή. Ήταν η κορυφαία αυθεντία της Αγγλίας στην εκπαίδευση ιπποδρομιών.
Από την Ένδοξη Επανάσταση και μετά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αφού έχασε την ηγεσία σε εθνικό επίπεδο και τη διεθνώς καθοριστική επέκταση και οικοδόμηση της αυτοκρατορίας ως μέλος του ομίλου των πέντε ευγενών του Καρόλου Β' του υπουργείου Καμπάλ, ο Γουλιέλμος κόμης του Ντέβονσιρ, ήταν ο πρώτος με το ίδιο όνομα που ανήλθε σε δούκα. Συνέγραψε την Πρόσκληση του 1688 προς τον Γουλιέλμο να αποκλείσει τους Καθολικούς από τη μοναρχία, η οποία πυροδότησε την Ένδοξη Επανάσταση εκείνο το έτος (και η οποία τελικά είχε ως αποτέλεσμα τη μετατόπιση περισσότερων εξουσιών στο Κοινοβούλιο). Οι συντάκτες της Πρόσκλησης έγιναν αργότερα γνωστοί ως «οι Επτά Αθάνατοι». Αυτό προηγήθηκε της κεντρικής θέσης των Σπένσερ-Τσώρτσιλ σε εκστρατείες (κυρίως της Μάχης του Καλλόντεν) εναντίον των Καθολικών διεκδικητών του θρόνου.
Οι υψηλοί διορισμοί συχνά κατακτούνταν από ανώτερους κατόχους τίτλων και μερικούς νεότερους μεταξύ των Κάβεντις, από το 1688 έως π. το 1887, και σηματοδότησαν την άνοδο της οικογένειας, μαζί με τους μαρκήσιους του Σόλσμπερυ και τους κόμητες του Ντέρμπυ. Οι αξιοσημείωτοι κλάδοι κατάγονται από τον σερ Ιωάννη του Κάβεντις στην κομητεία του Σάφολκ (π.1346 – 1381). Άλλοι τίτλοι ευγένειας περιλάμβαναν τον δουκάτο του Νιούκασλ, τη βαρωνία του Γουότερπαρκ (κομητεία Κορκ, Ιρλανδία), τη βαρονία του Τσέσαμ (στο Μπάκιγχαμσιρ) και, μέσω του γάμου μίας κόρης με την οικογένεια Μπέντινκ (που οδήγησε σε συνδυασμένα επώνυμα), το δουκάτο του Πόρτλαντ (ένας τίτλος που έπαψε να ισχύει το 1990, και του οποίου το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας βρίσκεται στο κτήμα Χάουαρντ ντε Γουόλντεν, το οποίο έχει διατηρήσει μικρά, κυρίαρχα συμφέροντα και αναθεωρήσεις σε μεγάλο μέρος του κεντρικού Μαίρυλεμπον στο Λονδίνο).
Οι παραχωρήσεις στους λαϊκιστές των μετα-ιμπεριαλιστικών αξιοκρατικών κινημάτων μετατόπισαν την εξουσία στη βιομηχανία και στη Βουλή των Κοινοτήτων. Οι μετασχηματισμοί της Βουλής των Λόρδων το 1911, το 1958, το 1963 και το 1999 έβαλαν οριστικά τέλος στην καίρια επιρροή των Κάβεντις και πολλών άλλων βρετανικών ευγενών οικογενειών. Υπό την πρωτοτοκία, οι ανώτεροι κλάδοι αυτών των οικογενειών εξακολουθούν να κυριαρχούν με τον ενδοοικογενειακό (σχετικό) πλούτο και τους τίτλους.
Επικεφαλής της σύγχρονης οικογένειας είναι ο Πέρεγκριν Κάβεντις 12ος δούκας του Ντέβονσιρ, του οποίου η γεωργιανή έπαυλη, Τσάτσγουορθ Χάουζ, στην περιοχή Πηκ Ντίστιρικτ προσελκύει πολλούς επισκέπτες με τους κήπους της, το εμβληματικό αναβρυτήριο με τα μεγάλα νερά, τον κήπο Καπαμπίλιτυ Μπράουν και τη συλλογή έργων τέχνης. Ανάμεσα στα προηγούμενα αστικά περιουσιακά στοιχεία με διαχρονική επιρροή, αυτός ο κλάδος της οικογένειας είχε ένα μεγάλο σπίτι στο Λονδίνο, στο οποίο τώρα βρίσκονται πολλά μεγάλα διαμερίσματα και κατοικίες, συμπεριλαμβανομένης της πλατείας Ντέβονσιρ.
Η έδρα της οικογένειας είναι το Τσάτσγουορθ Χάουζ, ένα διατηρητέο ακίνητο Κατηγορίας Ι στο Έντενσορ, κοντά στο Μπέικγουελ, μέρος της Ιδιοκτησίας Τσάτγουορθ. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Ιδιοκτησίας, «το Τσάτγουορθ είναι η οικία του 12ου δούκα και της δούκισσας, [οι οποίοι] ασχολούνται έντονα με την καθημερινή λειτουργία της επιχείρησης και τη συντήρηση» του Οίκου. Αυτή η περιοχή είναι η κατοικία της οικογένειας Κάβεντις από το 1549. [6] [7]
Αξιοσημείωτα μέλη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο εξερευνητής Τόμας Κάβεντις «ο Πλοηγός» (1555–1592) καταγόταν από τον Ρότζερ Κάβεντις, αδελφό του σερ Ιωάννη Κάβεντις.
Οι δούκες του Πόρτλαντ από τον 3ο έως τον 9ο κατάγονταν από την οικογένεια Κάβεντις μέσω θηλυγονίας, και πήραν το επώνυμο Κάβεντις-Μπέντινκ ή μια παραλλαγή του. Η κύρια έδρα τους, το αβαείο Γουέλμπεκ στο Νότιγχαμσιρ, περιήλθε σε αυτούς μέσω της σύνδεσης με τους Κάβεντις.
Οικόσημα των Κάβεντις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Arms of Cavendish, Duke of Newcastle.svg|πλάγιος κλάδος: Κάβεντις, δούκες του Νιούκασλ Wappen Duke of Devonshire.png|Κάβεντις δούκας του Ντέβονσιρ
Κάβεντις δούκας του Ντέβονσιρ
Μπέντικ-Κάβεντις
Δούκας του Πόρτλαντ, Ιππότης της Περικνημίδος
Κολέγιο Λούσυ Κάβεντις
Κάβεντις-Μπράντσω
Μπέντικ-Κάβεντις - Σκοτ, δούκας του Πόρτλαντ
.svg)
Γενεαλογία της Οικογένειας Κάβεντις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Ιωάννης δικαστής ΟΙΚΟΣ ΚΑΒΕΝΤΙΣ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| σερ Ιωάννης | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Γουλιέλμος απεβ. 1433 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Θωμάς απεβ. 1477 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Θωμάς απεβ. 1524 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Γεώργιος συγγραφέας | Γουλιέλμος αυλικός ∞ Μπες του Χάρντγουικ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Γουλιέλμος | Ερρίκος πολιτικός | Γουλιέλμος 1ος κόμης του Ντέβονσιρ ΚΛΑΔΟΣ ΝΤΕΒΟΝΣΙΡ | Κάρολος γαιοκτήμονας ΚΛΑΔΟΣ ΝΙΟΥΚΑΣΛ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Μιχαήλ συνθέτης | (νόθος) Ερρίκος (απεβ. 1624) | Γουλιέλμος 2ος κόμης του Ντέβονσιρ | Γουλιέλμος 1ος δούκας του Νιούκασλ | Κάρολος μέλος του Κοινοβουλίου για το Νότιγχαμ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Φραγκίσκος 1618-1650 | Γουλιέλμος 3ος κόμης του Ντέβονσιρ | Κάρολος υποκόμης Μάνσφηλντ | Ερρίκος 2ος δούκας του Νιούκασλ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ερρίκος 1649-1698 | Γουλιέλμος 1ος δούκας του Ντέβονσιρ | Ερρίκος κόμης του Όγκλι | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Γουλιέλμος 1682-1698 | Γουλιέλμος 2ος δούκας του Ντέβονσιρ | Ερρίκος λόρδος | Ιάκωβος μέλος του Κοινοβουλίου για το Ντέρμπυ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ερρίκος 1ος βαρονέτος Ντόβεριτζ | Γουλιέλμος 3ος δούκας του Ντέβονσιρ | Ιάκωβος μέλος του Κοινοβουλίου για το Μάλτον | Κάρολος πολιτικός | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ερρίκος 2ος βαρονέτος Ντόβεριτζ ∞ 1η βαρόνη Γουότερπαρκ | Γουλιέλμος 4ος δούκας του Κάβεντις, πρωθυπουργός Η.Β. | Γεώργιος Αύγουστος πολιτικός | Φρειδερίκος Αύγουστος στρατάρχης | Ιωάννης πολιτικός | Ερρίκος χημικός, ιατρός | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ριχάρδος 2ος βαρόνος Γουότερπαρκ | Γεώργιος Ιρλανδός πολιτικός | Αύγουστος πολιτικός | Γουλιέλμος 5ος δούκας του Ντέβονσιρ | Ριχάρδος πολιτικός | Γεώργιος 1ος κόμης του Μπέρλινγκτον ∞ Ελισάβετ Κόμπτον | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ερρίκος 3ος βαρόνος Γουότερπαρκ | Ριχάρδος μέλος του Κοινοβουλίου | Γουλιέλμος 6ος δούκας του Ντέβονσιρ | Γουλιέλμος μέλος του Κοινοβουλίου για το Ντέρμπυ | Γεώργιος μέλος του Κοινοβουλίου για το Άισμπερι | Ερρίκος στρατηγός ΚΛΑΔΟΣ ΕΡΡΙΚΟΥ | Κάρολος 1ος βαρόνος Τσέσαμ ΚΛΑΔΟΣ ΤΣΕΣΑΜ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ερρίκος 4ος βαρόνος Γουότερπαρκ | Γουλιέλμος 7ος δούκας του Ντέβονσιρ | Γεώργιος Ερρίκος πολιτικός | Γουλιέλμος Ερρίκος Φειδερίκος | Γουλιέλμος 2ος βαρόνος Τσέσαμ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Κάρολος Φρειδερίκος 5ος βαρόνος Γουότερπαρκ | Σπένσερ 8ος δούκας του Ντέβονσιρ | Φρειδερίκος πολιτικός | Εδουάρδος Κάβεντις στρατιωτικός, πολιτικός | Σέσιλ Κάρολος | Κάρολος 3ος βαρόνος Τσέσαμ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Βίκτωρ 9ος δούκας του Ντέβονσιρ | Ριχάρδος πολιτικός | Ρόναλντ Βάλεντιν | Ιωάννης 4ος βαρόνος Τσέσαμ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Εδουάρδος 10ος δούκας του Ντέβονσιρ | Ριχάρδος | Ρόμπιν ακτιβιστής | Ιωάννης 5ος βαρόνος Τσέσαμ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Γουλιέλμος μαρκήσιος του Χάρτινγκτον | Ανδρέας 11ος δούκας του Ντέβονσιρ | Ούγος βαρόνος Κάβεντις του Φέρνες | Τζόναθαν παραγωγός ταινιών | Νικόλαος 6ος βαρόνος Τσέσαμ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Πέρεγκριν 12ος δούκας του Ντέβονσιρ | Κάρολος 7ος βαρόνος Τσέσαμ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Γουλιέλμος κόμης του Μπέρλινγκτον | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Mispronunciation». The Family Heralds: 365. 6 April 1878. https://books.google.com/books?id=RXhPAQAAMAAJ&q=Cavendish+candish. Ανακτήθηκε στις 24 June 2024.
- 1 2 Briggs, Keith· Kilpatrick, Kelly (2016). A dictionary of Suffolk place-names. Nottingham: English Place-Name Society. ISBN 978-0-904889-91-8.
- ↑ Hanks, Patrick, επιμ. (2013). «Cavendish». Dictionary of American Family Names. Oxford University Press. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2020.
- ↑ «Last name: Cavendish». The Internet Surname Database. Name Origin Research. 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2020. Πρότυπο:Tertiary source
- ↑ «Cavendish». The Norman People and Their Existing Descendants in the British Dominions and the United States of America. London: Henry S. King & Co. 1875. σελίδες 191–193. Additional related information is found on pp. 165, 187, 341.
- ↑ «Cavendish». The Norman People and Their Existing Descendants in the British Dominions and the United States of America. London: Henry S. King & Co. 1875. σελίδες 191–193. Additional related information is found on pp. 165, 187, 341.
- ↑ «CHATSWORTH HOUSE». Historic England. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Οικογένεια Κάβεντις στο Wikimedia Commons
