Πρωτάθλημα Νέων της ΟΥΕΦΑ
 | |
| Διοργανωτής | UEFA |
|---|---|
| Ίδρυση | 2013 |
| Χώρος διεξαγωγής | Ευρώπη |
| Αριθμός ομάδων | 88 |
| Προκρίνει σε | Διηπειρωτικό Κύπελλο Κ–20 |
| Τρέχων κάτοχος |  Μπαρτσελόνα(3ος τίτλος) (2024–25) |
| Περισ. κατακτήσεις | Μπαρτσελόνα (3 τίτλοι) |
| Ιστοσελίδα | uefa.com/uefayouthleague |
 2025–26 | |
Το Πρωτάθλημα Νέων της ΟΥΕΦΑ ή Τσάμπιονς Λιγκ Νέων (αγγλικά: UEFA Youth League) είναι μία ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση, που οργανώνεται από την Ένωση Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA) από το 2013. Στη σημερινή της μορφή, συμμετέχουν οι ομάδες νέων (Κ19) των συλλόγων που αγωνίζονται στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, συν τους εγχώριους πρωταθλητές νέων των υψηλότερων βαθμολογικά εθνικών ενώσεων.[1]
Οι ημιτελικοί και τελικοί αγώνες διεξάγονται παραδοσιακά στο Κολοβρέ, στη Νιόν της Ελβετίας. Στους νικητές απονέμεται το «τρόπαιο Λέναρτ Γιόχανσον», προς τιμήν του πρώην προέδρου της ΟΥΕΦΑ.
Οι πιο επιτυχημένη ομάδα είναι η Μπαρτσελόνα, με τρία τρόπαια. Η Μπαρτσελόνα κέρδισε την εναρκτήρια σεζόν της διοργάνωσης, κατέκτησε το δεύτερο τρόπαιο το 2018 και το τρίτο τρόπαιο το 2025. Επίσης είναι η πρωταθλητής Ευρώπης για το 2025.[2]
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το Μάιο του 2010, η ΟΥΕΦΑ διοργάνωσε έναν αγώνα, που αναφέρεται ως «UEFA Under-18 Challenge», μεταξύ των ομάδων Κ18 της Μπάγερν Μονάχου και της Ίντερ, τρεις ημέρες πριν από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ 2009–10 μεταξύ των αντίστοιχων αντρικών ομάδων. Η Ίντερ κέρδισε τον αγώνα με 2–0, με δύο γκολ από τον Ντένις Αλιμπέκ. Ο αγώνας ήταν μέρος της «Ημέρας Θεμελίωσης της ΟΥΕΦΑ» και αποτέλεσε έμπνευση για το ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ.[3][4][5]
Οι ομάδες της πρώτης διοργάνωσης (2013–14), αγωνίστηκαν στη φάση ομίλων με την ίδια σύσταση και τις ίδιες ημερομηνίες με το Τσάμπιονς Λιγκ 2013–14 και διεξήχθη σε δοκιμαστική βάση.[5]
Οι οκτώ νικητές των ομίλων και οι οκτώ επιλαχόντες, συμμετείχαν τότε σε μια νοκ άουτ φάση. Σε αντίθεση με το Τσάμπιονς Λιγκ, η νοκ άουτ φάση περιελάμβανε μονούς αγώνες, με τους ημιτελικούς και τον τελικό να παίζονται σε ουδέτερα γήπεδα.[5]
Βρετανικά ΜΜΕ σχολίασαν ότι η διοργάνωση δημιουργήθηκε για να «περιορίσει την αυξανόμενη επιρροή της NextGen Series».[6]
Τον Απρίλιο του 2014, η Μπαρτσελόνα έγινε η πρώτη πρωταθλήτρια, κερδίζοντας τη Μπενφίκα με 3–0, στο φάιναλ φορ που διεξήχθη στη Νιόν.
Μετά από διετή δοκιμαστική περίοδο, το Γιουθ Λιγκ έγινε μόνιμη διοργάνωση της UEFA ξεκινώντας από τη σεζόν 2015–16, με το τουρνουά να επεκτείνεται από 32 σε 64 ομάδες, ώστε να επιτρέψει στους εγχώριους πρωταθλητές νέων των 32 κορυφαίων ενώσεων, σύμφωνα με το συντελεστή της ΟΥΕΦΑ, να συμμετέχουν επίσης. Οι 32 ομάδες νέων του Τσάμπιονς Λιγκ διατηρούν τη μορφή των ομίλων, με τους νικητές των ομίλων να προκρίνονται στο γύρο των 16 και τις επιλαχούσες να προχωρούν στα πλέι οφ. Οι 32 εγχώριοι πρωταθλητές νέων αγωνίζονται σε δύο γύρους των δύο αγώνων, με τους οκτώ νικητές να προκρίνονται στα πλέι οφ, όπου παίζουν έναν εντός έδρας μονό αγώνα, εναντίον της επιλαχούσας από το μονοπάτι του Τσάμπιονς Λιγκ. Από το γύρο των 16 και ύστερα, διατηρείται η ίδια μορφή των μονών αγώνων όπως και πριν.[7]
Από την περίοδο 2024–25 και εξής, η μορφή του Γιουθ Λιγκ άλλαξε προκειμένου να προσαρμοστεί στις αλλαγές του Τσάμπιονς Λιγκ, με ορισμένες διαφοροποιήσεις:[8]
- Η νέα φάση ομίλων 36 ομάδων για το μονοπάτι του Τσάμπιονς Λιγκ θα αντικατοπτρίζει μόνο τις πρώτες έξι αγωνιστικές της διοργάνωσης των ανδρών, με τις 22 κορυφαίες ομάδες να προκρίνονται στη φάση των νοκ-άουτ.
- Το μονοπάτι των εγχώριων πρωταθλητών επεκτείνεται σε τρεις γύρους. Οι 10 σύλλογοι που θα προκύψουν από αυτό το μονοπάτι θα αντιμετωπίσουν τις ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 7 έως 16 της φάσης των ομίλων, ενώ οι 6 πρώτες ομάδες του μονοπατιού του Τσάμπιονς Λιγκ θα αντιμετωπίσουν τις ομάδες των θέσεων 17 έως 22.
- Ο κάτοχος του τίτλου του Γιουθ Λιγκ από την προηγούμενη περίοδο προκρίνεται αυτόματα στο μονοπάτι των εγχώριων πρωταθλητών, εκτός εάν η ανδρική του ομάδα έχει προκριθεί στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, περίπτωση στην οποία η ομάδα συμμετέχει στο μονοπάτι του Τσάμπιονς Λιγκ.
Τελικοί
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Νικητές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Ομάδα | Νικητές | Φιναλίστ | Χρονιές ως νικητές | Χρονιές ως φιναλίστ |
|---|---|---|---|---|
| Μπαρτσελόνα |
3 | 0 | 2014, 2018, 2025 | – |
 Τσέλσι |
2 | 2 | 2015, 2016 | 2018, 2019 |
 Μπενφίκα |
1 | 3 | 2022 | 2014, 2017, 2020 |
 Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ |
1 | 1 | 2017 | 2022 |
| Πόρτο |
1 | 0 | 2019 | – |
| Ρεάλ Μαδρίτης |
1 | 0 | 2020 | – |
 ΑΖ Άλκμααρ |
1 | 0 | 2023 | – |
 Ολυμπιακός |
1 | 0 | 2024 | – |
 Σαχτάρ Ντονέτσκ |
0 | 1 | – | 2015 |
 Παρί Σεν Ζερμέν |
0 | 1 | – | 2016 |
 Χάιντουκ Σπλιτ |
0 | 1 | – | 2023 |
 Μίλαν |
0 | 1 | – | 2024 |
 Τράμπζονσπορ |
0 | 1 | – | 2025 |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ https://www.gazzetta.gr/football/2327401/olympiakos-ranteboy-me-ti-flamengko-gia-diipeirotiko-k20
- ↑ «Youth League: Τα «διαμαντάκια» της Μπαρτσελόνα πήραν τα σκήπτρα από τον Ολυμπιακό | Gazzetta». www.gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2025.
- ↑ «Young stars take centre stage». UEFA.com. UEFA. 18 Μαΐου 2010. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2016.
- ↑ «Inter take Under-18 honours». UEFA.com. UEFAaccessdate=22 Οκτωβρίου 2016. 19 Μαΐου 2010.
- 1 2 3 «UEFA Youth League club competition launched». UEFA.org. UEFA. 7 Δεκεμβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2012.
- ↑ «UEFA to launch U19 shadow Champions League from 2013 to curtail NextGen series». Daily Mail. Λονδίνο. 30 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουλίου 2012.
- ↑ «UEFA Youth League retained and expanded». UEFA.org. 18 Σεπτεμβρίου 2014.
- ↑ «UEFA Youth League: New format from 2024/25». UEFA.com. Union of European Football Associations. 28 Ιουνίου 2023. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2023.
