Ντόναλντ Τραμπ
Ο Ντόναλντ Τζον Τραμπ (αγγλικά: Donald John Trump, Νέα Υόρκη, 14 Ιουνίου 1946[26]) είναι Αμερικανός επιχειρηματίας, πολιτικός και από τον Ιανουάριο του 2025 ο 47ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και υπήρξε επίσης ο 45ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 2017 έως το 2021.[27]
Πριν αναλάβει την προεδρία των ΗΠΑ, ήταν εκτελεστικός πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της «The Trump Organization». Επίσης, είναι εργολάβος, κτηματομεσίτης και πρώην τηλεπαρουσιαστής και τηλεοπτικός παραγωγός, ενώ έχει γράψει 20 βιβλία.[28] Είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος που κατείχε την προεδρία στην ιστορία των ΗΠΑ.[29][30]
Εξελέγη πρώτη φορά στο αξίωμα του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, μετά τις προεδρικές εκλογές του 2016, ως υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, νικώντας την Δημοκρατική αντίπαλό του, Χίλαρι Κλίντον.[31][32] Έγινε ο πρώτος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών που δεν είχε κάποια πολιτική ή στρατιωτική εμπειρία. Στις προεδρικές εκλογές του 2020, ηττήθηκε από τον Δημοκρατικό αντίπαλό του και πρώην αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν.[33][34]
Μετά τη λήξη της πρώτης θητείας του, τον Ιανουάριο του 2021, ο Τραμπ παρέμεινε ενεργά αναμεμειγμένος στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και συνέχισε να θεωρείται ο ντε φάκτο ηγέτης του. Τον Νοέμβριο του 2022, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων στις προεδρικές εκλογές του 2024.[35][36][37] Το 2023, έγινε και ο πρώτος πρώην Αμερικανός πρόεδρος εναντίον του οποίου ασκήθηκε ποινική δίωξη, η οποία κατέληξε πρωτόδικα σε ομόφωνη καταδίκη για κακουργήματα, τον Μάιο του 2024.[38][39]
Εξελέγη εκ νέου στο αξίωμα του προέδρου των ΗΠΑ, ως υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, νικώντας την Δημοκρατική αντίπαλό του και αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Κάμαλα Χάρις.[40][41] Ύστερα από την ορκωμοσία του στις 20 Ιανουαρίου 2025, έγινε ο πρώτος πρόεδρος μετά τον Γκρόβερ Κλίβελαντ (1885–1889 και 1893–1897, αφού κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 1892) και ο δεύτερος στην ιστορία που κέρδισε δεύτερη μη διαδοχική θητεία.[42][43]
Θεωρείται για διαφόρους λόγους αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Ύστερα από την ήττα του ενάντια στον Τζο Μπάιντεν στις προεδρικές εκλογές του 2020, αποπειράθηκε να αντιστρέψει τα αποτελέσματα, οδηγώντας στην επίθεση στο Αμερικανικό Καπιτώλιο τον Ιανουάριο του 2021. Έχει βρεθεί ένοχος για σεξουαλική κακοποίηση,[44] επιχειρηματική απάτη,[45] και παραποίηση επαγγελματικών εγγράφων,[46] ενώ πολλές δηλώσεις του έχουν κατηγορηθεί ως σεξιστικές ή ρατσιστικές. Έχει προκαλέσει ανησυχία και κατακραυγή σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, εκφράζοντας τα σχέδιά του να αποκτήσει την Γροιλανδία,[47] τον Καναδά,[48] την Διώρυγα του Παναμά,[49] και την Λωρίδα της Γάζας.[50]
Έχει αναγνωριστεί ως άτομο που συνετέλεσε στην αύξηση της πολιτικής βίας στις ΗΠΑ.[51] Επίσης, από το όνομά του προέρχεται και ο πολιτικός όρος, Τραμπισμός, που χρησιμοποιείται κατά κόρον.
Βιογραφία
Ο Ντόναλντ Τραμπ, γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου του 1946 στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, όπου και μεγάλωσε. Φοίτησε στο γυμνάσιο και λύκειο της Στρατιωτικής Ακαδημίας της Νέας Υόρκης, όπου και αποφοίτησε το 1964.
Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Φόρνταμ της Νέας Υόρκης, και στην Σχολή Ουάρτον του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνιας, λαμβάνοντας πτυχίο (BS) το 1968.[52]
Ανέλαβε την οικογενειακή του επιχείρηση το 1971 και τη μετονόμασε σε «The Trump Organization», ενώ ανέπτυξε τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες με ίδρυση καζίνων, ξενοδοχείων και γηπέδων γκολφ.[53]
Στις 8 Νοεμβρίου 2016 κέρδισε τις προεδρικές Εκλογές του 2016, αφού πρώτα κατάφερε να λάβει την υποψηφιότητα από το κόμμα των Ρεπουμπλικάνων ανάμεσα σε 16 υποψηφίους.[54] Στην τελική φάση των εκλογών νίκησε την αντίπαλο του Χίλαρι Κλίντον του Δημοκρατικού Κόμματος.[55] Πολιτικοί σχολιαστές, έχουν περιγράψει τις θέσεις του ως λαϊκιστικές,[56] προστατευτικές[57] και εθνικιστικές.[58][59] Τόσο η νίκη του, αλλά και η εφαρμογή μίας σειράς πολιτικών μετά την εκλογή του, οδήγησαν σε έντονες διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα.[60][61][62][63] Επίσης, τον Ιανουάριο του 2017, με προεδρικό του διάταγμα εφαρμόστηκε απαγόρευση εισόδου στις ΗΠΑ σε μουσουλμάνους.[64][65]
Από το 2017, ύστερα από την απόφαση απόλυσης του διευθυντή του FBI, Τζέιμς Kόμει,[66][67] διερευνάται από τη δικαιοσύνη η πιθανή συνεργασία της προεκλογικής καμπάνιας του Τραμπ με τη Ρωσική κυβέρνηση,[68][69][70] καθώς και αν αυτή σχετίζεται με παρέμβαση της ρωσικής πλευράς στις εκλογές του 2016.[71]
Στις 7 Νοεμβρίου 2020 ανακοινώθηκε ότι έχασε τις προεδρικές εκλογές του 2020 και πρόεδρος των ΗΠΑ ανακηρύχθηκε ο αντίπαλός του Τζο Μπάιντεν, ο οποίος πιστοποιήθηκε από το Εκλεκτορικό Κολλέγιο στις 14 Δεκεμβρίου 2020 και από το Κογκρέσο στις 6 Ιανουαρίου 2021.[72][73][74]
Το αποτέλεσμα αυτό, αμφισβήτησε έντονα ο Ντόναλντ Τραμπ,[75][76] ο οποίος προσέφυγε στη δικαιοσύνη για να ανακηρυχθεί νικητής των εκλογών, κάτι το οποίο απορρίφθηκε από τοπικά, πολιτειακά, ομοσπονδιακά δικαστήρια, καθώς και από το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, τα οποία χαρακτήρισαν ψευδείς τους ισχυρισμούς του Τραμπ περί νοθευμένου αποτελέσματος.[77][78][79][80][81]
Φέρεται σύμφωνα με ηχογραφημένη συνομιλία του που δημοσίευσε η Washington Post ότι προσπάθησε να αλλοιώσει το αποτέλεσμα των επαναληπτικών εκλογών στην Τζόρτζια προκειμένου να αποδείξει την αμφισβήτηση των εκλογικών αποτελεσμάτων του 2020. Το τηλεφώνημα ήταν μεταξύ του Τραμπ και του Ρεπουμπλικανού γενικού γραμματέα της πολιτείας της Τζόρτζια Μπραντ Ραφερνσπέργκερ. Ο Τραμπ αναφέρει μεταξύ άλλων: «Επομένως, κοίτα. Το μόνο που θέλω είναι αυτό. Θέλω απλά να βρω 11.780 ψήφους, που είναι μία περισσότεροι απ’ όσες έχουμε. Διότι, κερδίσαμε την πολιτεία». Ο γραμματέας απαντά μεταξύ άλλων πως απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Τραμπ περί νοθείας και ότι βασίζεται σε θεωρίες συνωμοσίας, σχετικά με το τι αποτελεί μια δίκαιη και σωστή εκλογική διαδικασία.[82]
Κατηγορείται για υποκίνηση βίας σχετικά με την εισβολή οπαδών του στο Καπιτώλιο, στις 6 Ιανουαρίου του 2021, μετά από ομιλία του έξω από το Λευκό Οίκο, στην οποία προέτρεψε τους παρευρισκόμενους μετά το τέλος να κινηθούν προς το Καπιτώλιο. Προηγουμένως, είχε εκ νέου αμφισβητήσει το αποτέλεσμα των Αμερικανικών Προεδρικών εκλογών του 2020. Οι κατηγορίες αυτές προέρχονται τόσο από Ρεπουμπλικανούς, όσο και από Δημοκρατικούς.[83] Για τους παραπάνω λόγους, τόσο το Twitter όσο και το Facebook, καθώς και άλλα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποφάσισαν το μόνιμο "πάγωμα" των λογαριασμών του.[84] Τελικά το προφίλ του στο X επανήλθε, μετά την αγορά της πλατφόρμας από τον Ίλον Μασκ, καθώς επίσης και στο Facebook.
Προσωπική ζωή

Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι ο τέταρτος από τα πέντε παιδιά του Φρεντ Τραμπ και της Μέρι Ανν Μακ Λεόντ-Τραμπ.[85] Τα αδέρφια του είναι η Μαριάν, ο Φρέντερικ Τζ., η Ελίζαμπεθ και ο Ρόμπερτ Τραμπ. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, ο Φρέντερικ Τζ. πέθανε το 1981 από αλκοολισμό, παρά τις προσπάθειες του Ντόναλντ να τον αποτρέψει. Ο ίδιος πάντως, όπως έχει δηλώσει, δεν πίνει.[86] Ο μικρότερος αδερφός του απεβίωσε στις 15 Αυγούστου του 2020.
Η καταγωγή του Ντόναλντ είναι μισή Γερμανική και μισή Σκωτσέζικη. Ο πατέρας του γεννήθηκε στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης, από Γερμανούς γονείς και ήταν μεσίτης. Η μητέρα του ήταν επίσης μετανάστρια από την περιοχή Τονγκ της Σκωτίας.[87] Οι δυο τους παντρεύτηκαν το 1936 και μετακόμισαν στο Κουίνς για να κάνουν την οικογένεια τους.
Ο θείος του, Τζον Τζορτζ Τραμπ, ήταν καθηγητής στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης από το 1936 έως και το 1973 και είχε βοηθήσει στην έρευνα των ακτίνων Χ,[88] ενώ το 1943 ερευνήθηκε από το FBI για τα έγγραφα του Νίκολα Τέσλα.[89] Ο παππούς του Ντόναλντ Τραμπ, Φρέντερικ Τραμπ, είχε γίνει γνωστός για την επιχειρηματικότητα του, ιδιαίτερα στην Ουάσινγκτον.[90]
Η θρησκευτική συνείδηση των παλαιότερων προσώπων της οικογένειας Τραμπ ήταν Λουθηρανική, αλλά οι γονείς του είχαν ασπαστεί τον Πρεσβυτεριανισμό[91].
Σύμφωνα με τη ψυχολόγο Μαίρη Τραμπ, η οποία είναι η μόνη ανιψιά του Ντόναλντ Τραμπ, ο ίδιος έχει ανατραφεί από τον αυστηρό πατέρα του, Φρεντ Τραμπ, με τέτοιο τρόπο, ώστε να πιστεύει πως η δημόσια εκδήλωση συναισθημάτων και η ενσυναίσθηση αποτελούν ένδειξη αδυναμίας και για αυτό τις αποφεύγει ρητώς.[92] Ωστόσο, στέλεχος της προεκλογικής του καμπάνιας απέστειλε στην εφημερίδα "The New York Times", αποκόμματα εφημερίδων που αναφέρονταν σε ενέργειες που αποδεικνύουν το αντίθετο, βοηθώντας ασθενείς, επιβραβεύοντας γενναίες πράξεις ή ενισχύοντας χρηματικά ανθρώπους που αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα.[93]

Είναι απόφοιτος Οικονομικών από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας το 1968. Από το 1971 διευθύνει μαζί με τρία από τα πέντε παιδιά του, τον κληρονομημένο από τους γονείς του Οργανισμό Τραμπ, μια μεγάλη μεσιτική εταιρεία που έχει επεκταθεί σε παγκόσμιο επίπεδο. Από το 2004 έως και το 2015 ήταν ο τηλεπαρουσιαστής της δικής του εκπομπής, The Apprentice, ενώ το περιοδικό Forbes το 2016, τον κατέταξε στην 156η θέση στους 400 πλουσιότερους των ΗΠΑ και στην 324η θέση παγκοσμίως, με συνολική περιουσία στα 4,5 δις δολάρια.[94]
Οικογενειακή κατάσταση
Ο Τραμπ έχει παντρευτεί τρεις φορές. Ο πρώτος γάμος έγινε με την επιχειρηματία και πρώην μοντέλο Ιβάνα Ζελνίσκοβα το 1977, από τον οποίο απέκτησαν τρία παιδιά, την Ιβάνκα, τον Έρικ και τον Ντόναλντ Τζούνιορ. Το ζευγάρι χώρισε το 1992. Από το 1993 ήταν παντρεμένος με την Αμερικανίδα ηθοποιό Μάρλα Μαπλς και απέκτησαν μια κόρη, την Τίφανι Τραμπ, πριν χωρίσουν το 1999. Από το 2005 είναι παντρεμένος με το μοντέλο Μελάνια Τραμπ. Το 2006 απέκτησαν τον γιο τους, Μπάρρον Τραμπ.
Εκπαίδευση
Ο Τραμπ παρακολουθούσε αρχικά τα μαθήματα στο κολέγιο Κιου-Φόρεστ μέχρι την ηλικία των 13, όπου εισήλθε στην Στρατιωτική Ακαδημία της Νέας Υόρκης, φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του Λοχαγού.[95] Έπειτα, συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Φόρντχαμ για δυο έτη και κατόπιν μετακόμισε για να συνεχίσει στην Πενσυλβάνια το 1967.[96] Ενώ είχε εκπαιδευτεί σε παράρτημα του Αμερικάνικου Στρατού, δεν συμμετείχε στον Πόλεμο του Βιετνάμ έπειτα από ιατρικές εξετάσεις επειδή κρίθηκε ακατάλληλος λόγω οστεοφύτων. Πολλοί έχουν αμφισβητήσει την περίπτωση αυτή, καθώς πιστεύουν πως πρόκειται για εσκεμμένη αποφυγή.[97]

Επαγγελματική καριέρα
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε το 1971, συνεργαζόμενος με τον πατέρα του στην οικογενειακή τους μεσιτική επιχείρηση. Μία από τις πιο σημαντικές τους δουλειές ήταν η ανακατασκευή των οικιακών συγκροτημάτων στην περιοχή Σγουίφτον, στο Οχάιο.
Αργότερα έγινε ο επικεφαλής της εταιρείας, μετονομάζοντάς την. Κατά το παρελθόν, μέσω της εταιρείας του, έχει κατηγορηθεί 1.400 φορές και έχει κινηθεί δικαστικά 1.900 φορές από εκείνη την εποχή μέχρι και σήμερα.
Η δραστηριότητά του στο Μανχάταν
Η πρώτη του δουλειά ως επικεφαλής ήταν το 1978, με την ανακατασκευή ενός ξενοδοχείου στο Μανχάταν και στοίχισε 70 εκατομμύρια δολάρια. Το ίδιο έτος ξεκίνησε να θεμελιώνει τον ουρανοξύστη Τραμπ, ο οποίος αποτελείται από 58 ορόφους και έχει ύψος 202 μέτρα. Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 1983 και έγινε η έδρα του Οργανισμού του.
Επιπλέον, συμμετείχε στην ανανέωση ενός παγοδρομίου στο Σέντραλ Παρκ, που υπήρχε από το 1955. Η εξέλιξη του παγοδρομίου ήταν αρχικά προγραμματισμένη να ολοκληρωθεί μετά από 2,5 χρόνια και χρειάστηκε το ποσό των 2 εκατομμυρίων δολαρίων, αλλά τελικά δεν ολοκληρώθηκε τότε. Όταν ανέλαβε την δουλειά αυτή ο Ντόναλντ, την ολοκλήρωσε εντός τριών μηνών και στοίχισε μόνο 750.000 δολάρια.
Τέλος, άλλη μια από τις πιο σημαντικές του δουλειές ήταν η συμμετοχή του για την πλήρη ανακαίνιση ενός από τα πιο διάσημα ξενοδοχεία στο Μανχάταν, που κόστισε 400 εκατομμύρια. Υπεύθυνη για αυτήν τη δουλειά έγινε η πρώτη σύζυγος του, Ιβάνα Ζελνίσκοβα.

Η δραστηριότητά του στην Φλόριντα
Ένα από τα έργα του είναι και η ανακαίνιση που έγινε το 1985, σε μια από τις ιστορικές τοποθεσίες της Φλόριντας, το Mar-a-Largo στο Παλμ Μπιτς, με συνολικό κόστος 8 εκατομμύρια δολάρια. Τέλος, άλλη μια εργασία του, είχε να κάνει σε οικιακό συγκρότημα επίσης στο Παλμ Μπιτς.

Η δραστηριότητά του στην Ατλάντικ Σίτι (Νιου Τζέρσει)
Το 1982 ξεκίνησε η θεμελίωση του κτιρίου με την αρχική ονομασία Harah's, με έξοδα της Holiday Inn και ολοκληρώθηκε το 1984. Τα αποτελέσματα όμως δεν ήταν τα αναμενόμενα και έτσι υπήρξε έντονη διαφωνία μεταξύ του Οργανισμού και της Holiday Inn. Επίσης, το επόμενο έτος μέσω της εταιρείας Hilton Corporation ολοκληρώθηκε και άνοιξε ακόμη ένα καζίνο με επιπρόσθετες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις που κόστισε 320 εκατομμύρια δολάρια. Αυτή η κατασκευή ονομάστηκε Trump Castle. Τη διαχείριση της επιχείρησης ανέλαβε η σύζυγός του, Ιβάνα.
To 1990 άνοιξε το Trump Taj Mahal, το οποίο ήταν το πιο ακριβό κτίριο για την κατασκευή του, με κόστος 1,1 δισεκατομμύρια δολάρια. Στο επόμενο διάστημα λόγω κακής διαχείρισης το ποσό των 675 εκατ. δολαρίων σε ομόλογα, οδήγησε την επιχείρηση σε πιθανή χρεωκοπία εντάσσοντάς την στις διατάξεις του άρθρου 11. Το 1991 παραχώρησε το 50% της ιδιοκτησίας του στους κατόχους ομολόγων σε αντάλλαγμα την μείωση του επιτοκίου και την αύξηση χρονικού περιθωρίου για την αποπληρωμή του χρέους. Επίσης, πούλησε την αεροπορική του εταιρεία Trump Shuttle και το ιδιωτικό του σκάφος Trump Princess.
To 1996, η επιχείρηση αγοράστηκε εκ νέου από τον ίδιο και την ενσωμάτωσε στην εταιρεία ξενοδοχειακών μονάδων και εγκαταστάσεων καζίνο Trump Entertainment Resorts. Το 2004 χρεοκόπησε αρχικά με ένα υπέρογκο ποσό των 1,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων και το 2009 με επιπλέον ποσό 550 εκατομμυρίων. Ο Ντόναλντ Τραμπ από εκείνη την περίοδο είναι μέτοχος όλων των ακινήτων ίδιας κατηγορίας με ποσοστό μονάχα 10%.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 είχε αναπτυχθεί ένας ανταγωνισμός μεταξύ μιας επιχείρησης του ίδιου με αυτήν της "Foxwoods Casino", η οποία ήταν υπό την υπευθυνότητα Ινδιάνων. Ο Τραμπ είχε δηλώσει πως για τον ίδιο οι κάτοχοι του καζίνου δεν είναι πραγματικοί Ινδιάνοι παραπέμποντας έτσι σε ρατσιστικά σχόλια όμως βοήθησε την φυλή των Πίκουοτ για την αναγνώρισή τους από το κράτος των Η.Π.Α.

Η δραστηριότητά του στη Σκωτία
Η εταιρεία του Ντόναλντ Τραμπ κατέχει 18 γήπεδα γκολφ παγκοσμίως. Μέσω της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Εκλογών τα ετήσια έσοδα που έλαβε το 2015 είχαν κυμανθεί στα 382 εκατομμύρια δολάρια.
Η δραστηριότητα του στο Άμπερντινσαϊρ της Σκωτίας, ξεκίνησε το 2006 αγοράζοντας γη και κατασκευάζοντας ένα γήπεδο γκολφ, όπου οι αντιδράσεις των τοπικών κατοίκων ήταν αρνητικές απέναντί του. Τον Δεκέμβριο του 2015 έκανε αίτηση για χρήση γης με την αιτιολογία κατασκευής αιολικού πάρκου, κάτι που απορρίφθηκε από πέντε Βρετανούς δικαστές. Το 2016 είχε δηλώσει πως θα έκανε προκήρυξη 6.000 θέσεων, αλλά τελικά προσλήφθηκαν μόνο 200 εργαζόμενοι.
Επιπλέον, είναι ο κάτοχος του κλασικού ακινήτου "Turnberry Hotel" από τον Απρίλιο του 2014.
Λοιπές κατασκευές

Ακολούθησαν πολλές κατασκευές και ανακαινίσεις κτιρίων και ουρανοξυστών που είναι γνωστές στις ΗΠΑ, όπως η αναπαλαίωση του νεοκλασικού ουρανοξύστη 40 Wall Street, το οποίο έχει και ως δευτερεύουσα ονομασία το The Trump Building, το Trump World Tower ύψους 262 μέτρων που ξεκίνησε το 1999 και ολοκληρώθηκε το 2001, ξενοδοχειακούς ουρανοξύστες στο Σικάγο, την Χονολουλού, τον Παναμά, το Λας Βέγκας, το Ρίο ντε Τζανέιρο, και στις πόλεις του Καναδά: Τορόντο και Βανκούβερ.
Ονομασία
Λόγω της συνεισφοράς του, κυρίως στην Αμερική, το όνομα Trump έχει γίνει αρκετά γνωστό και συνοδεύεται σε κάθε κατασκευή που είτε ολοκληρώνει ο ίδιος, είτε λόγω της δημοφιλίας του παγκοσμίως.[98]
Ψυχαγωγία
Τηλεόραση
Η καριέρα του ως τηλεπαρουσιαστής ξεκίνησε το 2004, μέσω του τηλεοπτικού παιχνιδιού The Apprentice με τον νικητή να κερδίζει μια πρόσληψη σε μία από τις επιχειρήσεις του Ντόναλντ Τραμπ και να κατέχει μια υψηλή εργασιακή θέση. Σε κάθε επεισόδιο το κανάλι NBC πλήρωνε εξ αρχής 50.000 δολάρια τον ίδιο, ακολουθώντας την επόμενη σεζόν με μια πληρωμή του εκάστοτε επεισοδίου που έφτανε το ένα εκατομμύριο. Σύμφωνα με τον μάνατζερ του Ντόναλντ Τραμπ, τον Ιούλιο του 2015 η NBC Universal έδωσε 213.606.575 εκατομμύρια δολάρια για 14 σεζόν. Ο Τραμπ σταμάτησε να παρουσιάζει το παιχνίδι το 2015, λόγω της αδυναμίας του ίδιου καθώς είχε δηλώσει υποψήφιος για τις Προεδρικές εκλογές. Η 15η σεζόν ξεκίνησε εν τέλει στις 2 Ιανουαρίου 2017 με παρουσιάσεις διάσημων προσωπικοτήτων όπως της Τζέσικα Άλμπα και του Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ. Η μοναδική εμφάνιση του ίδιου στην 15η σεζόν έγινε υπό τον τίτλο Εδώ θα με αποκαλείς «Κυβερνήτη».[99][100]
Λόγω της συνεισφοράς του στην τηλεόραση βραβεύτηκε με αστέρι στην Λεωφόρο του Λος Άντζελες το 2007, στον τομέα της τηλεόρασης. Τον Οκτώβριο του 2016 το αστέρι υπέστη βανδαλισμό, αλλά έχει επισκευαστεί.[101] Επίσης, έχει συμμετάσχει και σε 10 τηλεοπτικές σειρές.
Κινηματογράφος
Στον χώρο του κινηματογράφου πρωτοεμφανίστηκε το 1989 όπου και κέρδισε το χρυσό βατόμουρο για την ερμηνεία του χειρότερου δευτερεύοντος ρόλου. Επιπλέον, εμφανίστηκε στην ταινία Μόνος στο Σπίτι 2: Χαμένος στη Νέα Υόρκη το 1992, στην ταινία Zoolander το 2001 και τέλος στο Wall Street 2 το 2010.[102]
Μουσική
Γενικότερα, πολλοί καλλιτέχνες έχουν ως σημείο αναφοράς το επίθετο του Ντόναλντ Τραμπ σε είδη μουσικής όπως το ραπ, η ποπ και η ροκ. Αιτίες που φαίνονται από τους στίχους των τραγουδιών είναι η ποιότητα ζωής που έχει ο ίδιος, η προσπάθεια του να γίνει Πρόεδρος ενώ μετά την νίκη του αυτό αναπτύχθηκε σε επόμενα τραγούδια.[103]
Επαγγελματική πάλη
Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι οπαδός της επαγγελματικής πάλης WWE και φίλος του Βινς Μακμάν. Για πρώτη φορά υποδέχτηκε το κοινό της WrestleMania IV και V τα έτη 1988 - 1989 σε δικό τους ακίνητο, συνεχίζοντας ωστόσο τις εμφανίσεις του στην WrestleMania VII και WrestleMania XX.
Πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιξε για πρώτη φορά στην WrestleMania 23, σε έναν από τους πιο σημαντικούς αγώνες της βραδιάς, που ονομάστηκε Ο αγώνας των δισεκατομμυριούχων. Ο Τραμπ δεν αγωνίστηκε, κάτι που ακολούθησε και ο Μακμάν, όμως επέλεξαν συγκεκριμένους παλαιστές για λυθούν οι παρεξηγήσεις τους. Πρόκειται για τους Μπόμπι Λάσλει και Ουμάγκα αντίστοιχα. Διαιτητής του αγώνα καθορίστηκε (σεναριακά πάντα) ο "Στόουν Κόλντ" Στηβ Ώστιν.
Άλλη μια παρουσία του, πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιουνίου του 2009 με τον Μακμάν να πουλάει ένα από τα νυχτερινά σόου επαγγελματικής πάλης στον ίδιο. Μία γενναιόδωρη κίνηση που έπραξε ο Τραμπ ήταν η επιστροφή χρημάτων που δόθηκαν από τους παρευρισκόμενους εκείνη την νύχτα. Ο Μακμάν, για "οικονομικούς λόγους" αγόρασε ξανά το σόου την επόμενη εβδομάδα, σε τιμή διπλάσια από ότι το έδωσε ο ίδιος στον Τραμπ.
Το 2013 εντάσσεται στο WWE Hall of Fame, ένας ετήσιος θεσμός που γίνεται πριν από το μεγαλύτερο σόου της διοργάνωσης, WrestleMania, λόγω ευθυμίας, τιμής και πολλών επιτυχιών που κατάφεραν συγκεκριμένοι παλαιστές και ισχυρές προσωπικότητες.[104]
Κατηγορίες για σεξουαλικές παρενοχλήσεις
Από τη δεκαετία του 1980, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει κατηγορηθεί για σεξουαλική παρενόχληση και επίθεση, καθώς και μη συναινετικές σεξουαλικές πράξεις, από τουλάχιστον 15 γυναίκες.[105] Τρεις περιπτώσεις οδηγήθηκαν στα δικαστήρια, με την πρώην σύζυγο του Ιβάνα Τραμπ να τον κατηγορεί για βιασμό το 1989 κατά τη διάρκεια των διαδικασιών για το διαζύγιο τους, αλλά αργότερα απέσυρε τη κατηγορία.[106]
Επίσης, η Τζιλ Χαρθ του έκανε μήνυση το 1997 για σεξουαλική παρενόχληση, αλλά η απόφαση κρίθηκε εκτός δικαστηρίων.[107]
Έντονη ήταν η αντίδραση της κοινής γνώμης όταν λίγο πριν τις Προεδρικές εκλογές τον Οκτώβριο του 2016, διέρρευσε ηχητικό ντοκουμέντο όπου ο Τραμπ περηφανευόταν το πόσο εύκολο είναι να κάνει ό,τι σεξουαλικές πράξεις επιθυμεί με γυναίκες λόγω της οικονομικής του δυνατότητας και γενικότερης επιρροής.[108][109] Συγκεκριμένα, στο ηχητικό καταγράφηκε να λέει ότι «απλά αρχίζω να τις φιλάω, δεν χρειάζεται καν να περιμένω, και μετά τις αρπάζω από το αιδ...ο».[110] Ο ίδιος αργότερα απολογήθηκε για τις πράξεις του, ενώ κατηγορήθηκε για «συμπεριφορά αποδυτηρίων».[111]
Το 2023, βρέθηκε ένοχος για σεξουαλική κακοποίηση της Ε. Τζιν Κάρολ, την οποία και αναγκάστηκε να αποζημιώσει με το ποσό των 5 εκατομμυρίων δολλαρίων.[44]
Πολιτική

Οι πρώτες προσπάθειες του Τραμπ ξεκίνησαν με την προσπάθεια του να θέσει υποψηφιότητα ως Πρόεδρος των ΗΠΑ από το 1988, ενώ συνέχισε την προσπάθεια στα έτη 2004 και 2012.
Το 1999 ήταν υποψήφιος για το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού κόμματος καταφέρνοντας να προκριθεί στις προκριματικές στην Καλιφόρνια και το Μίσιγκαν. Ωστόσο, το χρίσμα του κόμματος πήρε ο Τζορτζ Μπους.
Το 2006 και το 2014, έδειξε ενδιαφέρον για τη θέση του κυβερνήτη της Νέας Υόρκης.[112][113]

Από το 2009 έως και το 2015
Ασχολήθηκε με το θέμα της κρίσης των Αμερικανικών αυτοκινητοβιομηχανιών και κυρίως με την οικονομική κρίση της General Motors που κινδύνευε με πτώχευση, αναφέροντας πως αντί να ζητάει λεφτά, θα μπορούσε να καταλήξει σε μια συμφωνία, εννοώντας για εξαγορά μετοχών που κατά το παρελθόν προσπάθησε το 2005.
Το 2012 ενεπλάκη με το κόμμα των Ρεπουμπλικανών για να εισέλθει ως υποψήφιος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Ο Τραμπ, μέχρι ένα χρονικό διάστημα είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον πολλών, αφού μετά τις δημόσιες αμφισβητήσεις για την καταγωγή του Μπαράκ Ομπάμα είχε φτάσει σε ένα σημείο να ξεπεράσει και τον Μιτ Ρόμνεϊ, πρώην κυβερνήτη της Μασαχουσέτης. Πάνω σε αυτό το «αδύνατο σημείο» του πρώην Προέδρου, στάλθηκαν ερευνητές για να μάθουν αν όντως υπάρχουν οικογενειακές ρίζες του, για να καταλήξουν πως δεν έχουν βρεθεί. Ωστόσο, ανακαλύφθηκε πως οι ρίζες του Μπαράκ Ομπάμα, είναι Κενυάτικες λόγω των πληροφοριών που συνέλεξαν για την καταγωγή της γιαγιάς του. Τον Σεπτέμβριο του 2016, παραδέχτηκε πως οι ρίζες του Ομπάμα είναι όντως Αμερικάνικες, αναφέροντας πως η φήμη αυτή προήλθε από τη Χίλαρι Κλίντον.
Κατά την προσπάθεια του για το επιτυχές αποτέλεσμα της θέσης του Κυβερνήτη της Νέας Υόρκης, κατηγορούσε τον Άντριου Κουόμο για αδυναμία διακυβέρνησης σε μια περιοχή που υποφέρει από υψηλή φορολογία. Μετά από δημοσκόπηση, ο Κουόμο υπερίσχυσε του Τραμπ κατά 37 μονάδες.
Έχοντας ως αντίπαλο τον Τεντ Κρουζ για την υποψηφιότητα των Ρεπουμπλικανών, ο Τραμπ κέρδισε με ποσοστό 44,9% έναντι του 25,1%. Ο Ντόναλντ Τραμπ όντας επικεφαλής των Ρεπουμπλικανών στις Προεδρικές εκλογές, κέρδισε στις 8 Νοέμβριου 2016 τη Χίλαρι Κλίντον λόγω περισσότερων εκλεκτόρων, αν και είχε 2,3% λιγότερες ψήφους. Έτσι, έγινε ο πλουσιότερος Πρόεδρος στην εθνική ιστορία της χώρας.
Πρώτη προεδρία (2017-2021)

Ο Ντόναλντ Τραμπ ορκίστηκε στις 20 Ιανουαρίου 2017. Ο κύριος στόχος που έχει θέσει από την αρχή της προεδρίας ήταν να αλλάξει τα πολιτικά δεδομένα της χώρας του, δίνοντας περισσότερη έμφαση σε κοινωνικοπολιτικά και οικονομικά θέματα. Την ορκωμοσία ακολούθησαν την επόμενη ημέρα πολλές διαδηλώσεις και στις ΗΠΑ και σε πόλεις σε όλο τον κόσμο, όπως στο Σίδνεϊ, το Λονδίνο και το Τόκιο. Διαδήλωση έγινε και στην Αθήνα, με συνθήματα κατά της ξενοφοβίας και του ρατσισμού. Πάνω από 650 πορείες γυναικών ήταν προγραμματισμένες σε όλο τον κόσμο κατά του ίδιου.[114]
| « | «Μαζί θα ξαναδώσουμε στην Αμερική τη δύναμή της. Θα ξαναδώσουμε στην Αμερική την ευημερία της. Θα ξαναδώσουμε στην Αμερική την υπερηφάνεια της. Θα ξαναδώσουμε στην Αμερική την ασφάλειά της. Και ναι, μαζί, θα ξαναδώσουμε στην Αμερική το μεγαλείο της» | » |
Σε θέματα εξωτερικής πολιτικής προσπάθησε να υπάρξει συνεργασία με τη Μεγάλη Βρετανία[115] και τη Ρωσία.[116]
Είχε δηλώσει πως θέλει να ανοίξει νέες θέσεις εργασίας για να μπορέσει να τις δώσει προς στον Αμερικανικό λαό. Ένας από τους στόχους, στους οποίους είχε αναφερθεί κατά την προεκλογική περίοδο ήταν να αναπτύξει την πυρηνική εθνική άμυνα κατά του Ιράν και της Βόρειας Κορέας[117].
Άλλο ένα έργο στο οποίο είχε αναφερθεί είναι η κατασκευή τείχους στα σύνορα ΗΠΑ - Μεξικού. Είχε δηλώσει ότι οι δαπάνες για το έργο θα γίνονταν από το Μεξικό, κάτι που αρνήθηκε μετέπειτα η άλλη πλευρά.[118]
Ο ίδιος έχει αναφέρει πολλές φορές πως κατήργησε το πρόγραμμα ασφάλισης και κοινωνικής περίθαλψης του Μπαράκ Ομπάμα (Obamacare) αναφέροντας πως ήταν «καταστροφικό και σπάταλο». Μία από τις πρώτες πράξεις της προεδρίας του ήταν να υπογράψει διάταγμα που άνοιγε τον δρόμο για την κατάργηση του Obamacare.[119][120]

Μομφή και πρόταση για καθαίρεση
Πρώτη μομφή
Στις 18 Δεκεμβρίου 2019, η Βουλή των Αντιπροσώπων αποφάσισε κατά πλειοψηφία την καθαίρεση του Τραμπ και την παραπομπή του στη Γερουσία, κατηγορώντας τον για κατάχρηση εξουσίας, επειδή πίεσε την Ουκρανία να διενεργήσει έρευνα σε βάρος πολιτικού του αντιπάλου.[121]
Η Γερουσία, αθώωσε πλήρως τον Ντόναλντ Τραμπ, απαλλάσοντάς τον και από τις δύο κατηγορίες (κατάχρηση εξουσίας και παρακώλυση του Κογκρέσου).[122] Αίσθηση προκάλεσε η επιλογή του γερουσιαστή Μιτ Ρόμνεϊ, ο οποίος για πρώτη φορά στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών ψήφισε κατά του προέδρου που έχει εκλεγεί με το κόμμα του. Ο Ρόμνεϊ δήλωσε ότι κρίνει ένοχο τον Ντόναλντ Τραμπ για την κατηγορία της κατάχρησης εξουσίας.
Δεύτερη μομφή
Ύστερα από την εισβολή οπαδών του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ στις 6 Ιανουαρίου 2021, την ώρα που συνερχόταν το Κογκρέσο με τον Αντιπρόεδρο Μάικ Πενς,[123][124][125][126] η Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζιμαζί με όλους τους Βουλευτές του Δημοκρατικού κόμματος και δέκα βουλευτές του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, υπέγραψαν αίτημα μομφής κατά του Ντόναλντ Τραμπ και παραπομπής του σε δίκη, καθώς και καθαίρεση, προς τη Γερουσία των ΗΠΑ, στις 13 Ιανουαρίου 2021. Έτσι, ο Τραμπ έγινε ο πρώτος Πρόεδρος ο οποίος παραπέμπεται δύο φορές για καθαίρεση από το αξίωμά του.[127][128][129]
Στις 13 Φεβρουαρίου 2021, η Γερουσία, αποφάσισε με ψηφοφορία 57 υπέρ της καταδίκης και 43 κατά, με επτά Ρεπουμπλικανούς Γερουσιαστές να καταψηφίζουν τον Ντόναλντ Τραμπ (Μιτ Ρόμνεϊ, Λιζα Μαρκόσφκι, Μπεν Σας, Σούζαν Κόλλινς, Πατ Τούμεϊ, Μπιλ Κάσιντι και Ρίτσαρντ Μπερ). Ωστόσο, δεν επιτεύχθηκε η πλειοψηφία των δύο τρίτων (67/100) για την καταδίκη, οπότε ο πρώην πρόεδρος Τραμπ, αθωώθηκε.[130][131] Έτσι, ο Τραμπ έγινε ο πρώτος Πρόεδρος, ο οποίος αθωώνεται δύο φορές.
Μεταξύ των προεδριών (2021-2025)
Μετά τη λήξη της προεδρικής θητείας του, στις 20 Ιανουαρίου 2021, ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να διαμένει μόνιμα στην ιδιόκτητη λέσχη του, στο Μαρ-α-Λάγκο του Παλμ Μπιτς της Φλόριντα.[132] Εκεί βρίσκεται το επίσημο γραφείο του ως πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ.
Τον Φεβρουάριο του 2021, ο Τραμπ ίδρυσε μια νέα εταιρεία υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης και τεχνολογίας, με την ονομασία Trump Media & Technology Group (TMTG).[133] Τον Φεβρουάριο του 2022, η TMTG, λάνσαρε την πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης με την ονομασία Truth Social.[134][135][136]
Ο Τραμπ συνέχισε να είναι ενεργός πολιτικά και μάλιστα συνέχισε να θεωρείται ως ο de facto ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Στο διάστημα αυτό, είχε επικεντρωθεί κυρίως στην συμμετοχή σε ομιλίες, προεκλογικές συγκεντρώσεις και συγκέντρωση κεφαλαίων. Ιδιαίτερα κατά τις ενδιάμεσες εκλογές του 2022, ο Τραμπ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο, υποστηρίζοντας ενεργά πάνω από 250 υποψηφίους.[137][138][139]
Δεύτερη προεδρία (2025-σήμερα)
Προεδρική εκστρατεία 2024
Λίγους μήνες μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του 2022, ο Ντόναλντ Τραμπ στις 15 Νοεμβρίου 2022, ανακοίνωσε από την ιδιόκτητη λέσχη του, στο Μαρ-α-Λάγκο, Παλμ Μπιτς, Φλόριντα, επίσημα την υποψηφιότητά του για το προεδρικό χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 2024.[140][141]
Τον Μάρτιο του 2024, ο Τραμπ κατάφερε να εξασφαλίσει το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών και ξεκίνησε την Προεδρική του εκστρατεία. Ήδη από την πρώτη στιγμή σχολιάστηκε έντονα από όλα τα μέσα ενημέρωσης ότι αν εκλεγεί ξανά Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, θα γίνει ο δεύτερος πρόεδρος στην ιστορία της χώρας που θα υπηρετήσει δύο μη συνεχόμενες θητείες, μετά τον Γκρόβερ Κλίβελαντ (1885–1889 και 1893–1897), και ότι ο τίτλος του σε τέτοια εξέλιξη και προεδρία θα είναι πιθανότατα «45ος και 47ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών»,[142][143] όπως και έγινε τελικά.
Εκλογική νίκη
Στις προεδρικές εκλογές στις 5 Νοεμβρίου 2024,[144] ο Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε την αντίπαλό του, Κάμαλα Χάρις (την τότε αντιπρόεδρο των ΗΠΑ), με ποσοστό 49,8% έναντι 48,3% της Χάρις.[145][146] Έγινε έτσι ο δεύτερος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, στην ιστορία της χώρας, που θα υπηρετήσει δύο μη συνεχόμενες θητείες, και ο πρώτος πρόεδρος μετά από 132 χρόνια, από τότε που ο Γκρόβερ Κλίβελαντ (1885–1889 και 1893–1897) κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 1892.[42] Η ορκωμοσία του Τραμπ έγινε στις 20 Ιανουαρίου 2025 και ο τίτλος του είναι «45ος και 47ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών».[147]
Εξωτερική πολιτική
Η Εξωτερική πολιτική που ακολουθά έχει χαρακτηριστεί ως ιμπεριαλιστική και επεκτατική.[148][149] Έχει προωθήσει την διακοπή χρηματοδότησης και συνεργασίας με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τονίζοντας ανοιχτά την πρόθεση του οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να εγκαταλείψουν τον οργανισμό.[150][151][152] Σε συνεργασία με τον προηγούμενο πρόεδρο Τζο Μπάιντεν έχουν συντελέσει στη κατάπαυση του πυρός στη Λωρίδα της Γάζας.[153][154]
Απόπειρα δολοφονίας
Στις 13 Ιουλίου 2024, κατά τη διάρκεια προεκλογικής ομιλίας του στο Μπάτλερ της Πενσυλβάνιας, έγινε στόχος απόπειρας δολοφονίας, με την σφαίρα να περνά ξυστά από το κεφάλι του και τον ίδιο να τραυματίζεται στο αυτί.[155] Η απόπειρα, καταδικάστηκε από το σύνολο του πολιτικού δυτικού κόσμου και από πολλούς ακόμη ηγέτες άλλων κυβερνήσεων.
Προβλήματα με το νόμο
Το 2019 η δημοσιογράφος Ε. Τζιν Κάρολ κατηγόρησε τον Τραμπ ότι τη βίασε τη δεκαετία του 1990 και τον μήνυσε για δυσφήμιση λόγω της άρνησής του.[156] Η Κάρολ τον μήνυσε ξανά το 2022 για βιαιοπραγία (battery) και περαιτέρω δυσφήμιση.[157] Κρίθηκε υπεύθυνος για σεξουαλική κακοποίηση και δυσφήμιση, και διατάχθηκε να καταβάλει 5 εκατομμύρια δολάρια στη μία περίπτωση[158] και 83,3 εκατομμύρια δολάρια στην άλλη.[159] Τα ομοσπονδιακά εφετεία επικύρωσαν και τα δύο πορίσματα και τις αποζημιώσεις τον Δεκέμβριο του 2024 και τον Σεπτέμβριο του 2025, αντίστοιχα.[160][159] Μέχρι τον Μάρτιο του 2026, ο Τραμπ συνεχίζει να αμφισβητεί τις αποφάσεις αυτές στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ.
Το 2022, η Πολιτεία της Νέας Υόρκης κατέθεσε αστική αγωγή κατά του Τραμπ, κατηγορώντας τον ότι διόγκωνε την αξία του Οργανισμού Τραμπ για να αποκτήσει πλεονεκτήματα από δανειστές και τράπεζες.[161][162] Κρίθηκε υπεύθυνος και διατάχθηκε να πληρώσει σχεδόν 355 εκατομμύρια δολάρια συν τόκους.[162] Τον Αύγουστο του 2025, το εφετείο επικύρωσε την ευθύνη του και τις μη χρηματικές ποινές, αλλά ακύρωσε το χρηματικό πρόστιμο ως υπερβολικό.[163]
Σε σχέση με τις προσπάθειες του Τραμπ να ανατρέψει τις εκλογές του 2020 και την εμπλοκή του στην επίθεση της 6ης Ιανουαρίου, τον Δεκέμβριο του 2022 η επιτροπή της Βουλής των ΗΠΑ συνέστησε την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του για παρακώλυση επίσημης διαδικασίας, υποκίνηση ή παροχή βοήθειας σε εξέγερση και συνωμοσία για εξαπάτηση των Ηνωμένων Πολιτειών.[164] Τον Αύγουστο του 2023, ένα σώμα ενόρκων στην Κομητεία Φούλτον, Τζόρτζια, του απήγγειλε 13 κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης, για τις προσπάθειές του να ανατρέψει το εκλογικό αποτέλεσμα στην πολιτεία.[165] Η υπόθεση απορρίφθηκε τον Νοέμβριο του 2025, αφού ο νέος εισαγγελέας αρνήθηκε να συνεχίσει τη δίωξη.[166]

Τον Ιανουάριο του 2022, η Εθνική Διεύθυνση Αρχείων και Τεκμηρίωσης ανέκτησε 15 κιβώτια εγγράφων που ο Τραμπ είχε μεταφέρει στο Μαρ-α-Λάγκο μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο, ορισμένα από τα οποία ήταν διαβαθμισμένα.[167] Στην έρευνα του Υπουργείου Δικαιοσύνης που ακολούθησε, οι αρχές ανέκτησαν περισσότερα διαβαθμισμένα έγγραφα από τους δικηγόρους του. Στις 8 Αυγούστου 2022, πράκτορες του FBI ερεύνησαν το Μαρ-α-Λάγκο για παράνομα κατεχόμενα έγγραφα, συλλέγοντας 11 σειρές διαβαθμισμένων αρχείων, μερικά εκ των οποίων έφεραν την ένδειξη "άκρως απόρρητο".[168][169] Ένα ομοσπονδιακό σώμα ενόρκων που συγκροτήθηκε από τον Ειδικό Σύμβουλο Τζακ Σμιθ απήγγειλε κατηγορίες στον Τραμπ τον Ιούνιο του 2023 για 31 κατηγορίες "σκόπιμης διακράτησης πληροφοριών εθνικής άμυνας" βάσει του Νόμου περί Κατασκοπείας.[167] Τον Ιούλιο του 2024, η δικαστής Αϊλίν Κάνον απέρριψε την υπόθεση, κρίνοντας ότι ο διορισμός του Σμιθ ήταν αντισυνταγματικός.[170] Μετά την επανεκλογή του, τόσο η υπόθεση παρακώλυσης των εκλογών του 2020 όσο και η υπόθεση των διαβαθμισμένων εγγράφων απορρίφθηκαν χωρίς προδίκασμα, λόγω της πολιτικής του Υπουργείου Δικαιοσύνης κατά της δίωξης εν ενεργεία προέδρων.[171]
Τον Μάιο του 2024 ο Τραμπ καταδικάστηκε για 34 κακουργήματα σχετικά με την πλαστογραφία επιχειρηματικών αρχείων.[172] Η υπόθεση προέκυψε από στοιχεία ότι κατέγραψε τις πληρωμές του Μάικλ Κοέν προς την ηθοποιό ταινιών ενηλίκων Στόρμι Ντάνιελς ως επιχειρηματικά έξοδα, για να συγκαλύψει την υποτιθέμενη σχέση του μαζί της κατά τη διάρκεια των εκλογών του 2016.[172] Στις 10 Ιανουαρίου 2025, ο δικαστής επέβαλε στον Τραμπ μια ποινή χωρίς κυρώσεις, γνωστή ως "απόλυτη απαλλαγή" (unconditional discharge), δηλώνοντας ότι οι τιμωρητικές απαιτήσεις θα παρενέβαιναν στην προεδρική ασυλία.[173] Παρόλα αυτά, ο Τραμπ συνεχίζει τις προσπάθειες να ανατρέψει την καταδίκη αυτή στα εφετεία, επικαλούμενος την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου για την προεδρική ασυλία.
Σχέση με τον Τζέφρι Έπσταϊν
Ο Τραμπ διατηρούσε φιλία 15 ετών με τον καταδικασμένο δράστη σεξουαλικών εγκλημάτων Τζέφρι Έπσταϊν. Άτομα που τους γνώριζαν εκείνη την εποχή ανέφεραν ότι συχνά «φλέρταραν» και ανταγωνίζονταν για γυναίκες.[174] Η πίεση της κοινής γνώμης και των Μέσων Ενημέρωσης κλιμακώθηκε το 2025, όταν η κυβέρνησή του δεν δημοσιοποίησε τα Αρχεία Έπσταϊν, παρά την υπόσχεση του Τραμπ κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2024.[175] Ορισμένα από τα αρχεία δημοσιεύθηκαν τον Δεκέμβριο του 2025, τα περισσότερα όμως με εκτεταμένες διαγραφές κειμένου (redactions).[176]
Περίπου τρία εκατομμύρια επιπλέον σελίδες που δημοσιεύθηκαν το 2026 περιλάμβαναν περίπου 38.000 αναφορές στον Τραμπ, τη σύζυγό του, το Μαρ-α-Λάγκο και άλλους όρους σχετικούς με αυτόν. Ωστόσο, ο βουλευτής Τζέιμι Ράσκιν ισχυρίστηκε τον Φεβρουάριο του 2026 ότι το όνομα του Τραμπ εμφανίζεται πάνω από ένα εκατομμύριο φορές στα μη διαγραμμένα αρχεία, κατηγορώντας την κυβέρνηση για συγκάλυψη μέσω των διαγραφών.[177] Οι αναφορές στον Τραμπ περιλάμβαναν «σκανδαλώδεις πληροφορίες» και μη επιβεβαιωμένες καταθέσεις μαρτύρων που συγκεντρώθηκαν σε διάστημα αρκετών δεκαετιών.[178] Τον Μάρτιο του 2026, το Υπουργείο Δικαιοσύνης δημοσίευσε συμπληρωματικά αρχεία που περιείχαν λεπτομέρειες από συνεντεύξεις του FBI με μια γυναίκα που ισχυρίστηκε ότι ο Τραμπ την κακοποίησε σεξουαλικά τη δεκαετία του 1980, όταν ήταν ανήλικη· οι ισχυρισμοί αυτοί παραμένουν ανεπιβεβαίωτοι και ο Τραμπ έχει αρνηθεί κάθε αδικοπραγία.[179]
Ακαδημαϊκές κατατάξεις
Μετά την πρώτη θητεία του Τραμπ, οι ιστορικοί κατέταξαν τον Τραμπ ως τον τέταρτο χειρότερο πρόεδρο στην έρευνα του C-SPAN για το 2021 μεταξύ προεδρικών ιστορικών.[180] Έλαβε τη χαμηλότερη βαθμολογία στις κατηγορίες ηγετικών χαρακτηριστικών για την ηθική αυθεντία και τις διοικητικές δεξιότητες.[181][182] Η έρευνα του Ερευνητικό Ινστιτούτο του Κολλεγίου Σιένα για το 2022 τον κατέταξε ως τον τρίτο χειρότερο. Κατατάχθηκε κοντά στον πάτο σε όλες τις κατηγορίες, εκτός από την τύχη, την προθυμία ανάληψης κινδύνων και την κομματική ηγεσία, ενώ κατέλαβε την τελευταία θέση σε αρκετές κατηγορίες.[183] Το 2018 και το 2024, η Αμερικανική Ένωση Πολιτικής Επιστήμης τον κατέταξε ως τον χειρότερο πρόεδρο.[184][185]
Συγγραφικό έργο
- The Art of the Deal (1987)
- Surviving at the Top (1990)
- The Art of Survival (1991)
- The Art of the Comeback (1997), co-written with Kate Bohner
- The America We Deserve (2000), with Dave Shiflett
- How to Get Rich (2004)
- The Way to the Top: The Best Business Advice I Ever Received (2004)
- Think Like a Billionaire: Everything You Need to Know About Success, Real Estate, and Life (2004)
- The Best Golf Advice I Ever Received (2005)
- How to Build a Fortune: Your Plan for Success From the World's Most Famous Businessman (2006)
- Why We Want You to be Rich: Two Men – One Message (2006), co-written with Robert Kiyosaki
- Think Big and Kick Ass in Business and Life (2007), co-written with Bill Zanker
- The Best Real Estate Advice I Ever Received: 100 Top Experts Share Their Strategies (2007)
- Trump 101: The Way to Success (2007)
- Never Give Up: How I Turned My Biggest Challenges into Success (2008)
- Think Like a Champion: An Informal Education in Business and Life (2009)
- Midas Touch: Why Some Entrepreneurs Get Rich – and Why Most Don't (2011), co-written with Robert T. Kiyosaki
- Time to Get Tough: Making America No. 1 Again (2011), co-written with Wynton Hall
- Crippled America: How to Make America Great Again (2015)
- Great Again: How to Fix Our Crippled America (2016)
Δείτε επίσης
Παραπομπές
- ↑ www
.nytimes ..com /2017 /08 /17 /us /politics /trump-blacks-african-americans-girlfriend-charlottesville .html - ↑ www
.walkoffame . Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2018..com /donald-trump - ↑ «Jewish National Fund to Honor Gary Jacob at Tree of Life™ Award Dinner». Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Phony Claim About Trump’s Ellis Island Award». 25 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Donald Trump: TIME Person of the Year 2016». (Αγγλικά) Τάιμ. Τάιμ. Νέα Υόρκη. 7 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2016.
- 1 2 «Past Recipients of the NCTE Doublespeak Award». Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Gaming Hall of Fame: Donald Trump». Πανεπιστήμιο της Νεβάδα στο Λας Βέγκας. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ www
.reuters . Ανακτήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2025..com /article /world /saudi-king-presents-trump-with-top-civilian-honor-idUSKCN18G0FK / - ↑ razzies
.com . Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2019./asp /content /XcNewsPlus .asp?cmd=view&articleid=30 - ↑ www
.improbable ..com /ig-about /winners / - ↑ Time.com. www
.time . Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2022..com - ↑ www
.reuters . Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2022..com /article /us-usa-trump-morocco /trump-receives-moroccos-highest-award-for-middle-east-work-official-idUSKBN29K2GK - ↑ apnews
.com . Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2022./article /robert-obrien-kosovo-richard-grenell-serbia-hashim-thaci-48d83c2bbd072a24922154c60132e0da - ↑ www
.ft ..com /content /b7bb61ec-c054-11e6-81c2-f57d90f6741a - ↑ www
.nytimes ..com /slideshow /2016 /04 /28 /fashion /donald-trump-caitlin-jenner-nicki-minaj-time-100-gala .html - ↑ www
.today ..com /news /time-reveals-100-most-influential-people-2017-check-out-full-t110588 - ↑ time
.com ./collection /most-influential-people-2018 /5217621 /donald-trump-2 / - ↑ time
.com ./collection /100-most-influential-people-2019 /5567754 /donald-trump-3 / - ↑ time
.com ./collection /100-most-influential-people-2020 /5888315 /donald-j-trump-2020 / - ↑ time
.com ./7200212 /person-of-the-year-2024-donald-trump / - ↑ www
.skynewsarabia ..com /middle-east /1796567 - ↑ «Egypt’s President Sisi awards US President Trump Order of the Nile». 13 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ «Donald Trump awarded inaugural FIFA Peace Prize by Gianni Infantino». (Αγγλικά) 5 Δεκεμβρίου 2025. 0362-4331. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ «2025 TIME100: The 100 Most Influential People of 2025». Τάιμ. 2025. Ανακτήθηκε στις 6 Μαρτίου 2026.
- ↑ Jenkins, Jack· Mwaura, Maina (23 Οκτωβρίου 2020). «Exclusive: Trump, confirmed a Presbyterian, now identifies as 'non-denominational Christian'». Religion News Service. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2024.
- ↑ «President-elect Donald Trump». bio. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Donald J. Trump – The White House». trumpwhitehouse.archives.gov. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «Donald Trump Books». Google. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Here Are the 10 Richest US Presidents of All Time». VOA (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Martin, Emmie. «Donald Trump is officially the richest US president in history». Business Insider (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «Donald Trump has been elected the 45th president of the United States». NBC News (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «US Election 2016 Results». BBC News (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «US election 2020: Why Donald Trump lost». BBC News (στα Αγγλικά). 7 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «How Donald Trump Lost The Election». Time (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Stracqualursi, Gabby Orr,Kristen Holmes,Veronica (16 Νοεμβρίου 2022). «Former President Donald Trump announces a White House bid for 2024 | CNN Politics». CNN (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Montanaro, Domenico (15 Νοεμβρίου 2022). «With midterm losses, Trump's climb to the nomination could be steeper than he'd like». NPR (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Leary, Alex. «Donald Trump Announces Third Consecutive Presidential Bid». WSJ (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Newsroom (31 Μαρτίου 2023). «Ντόναλντ Τραμπ: Για πρώτη φορά διώκεται ποινικά πρώην Αμερικανός πρόεδρος». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Ιουνίου 2023.
- ↑ https://www.reuters.com/world/us/trump-is-convicted-felon-now-what-2024-05-30/
- ↑ «Trump wins the White House in a political comeback rooted in appeals to frustrated voters». AP News (στα Αγγλικά). 5 Νοεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2024.
- ↑ https://www.npr.org/2024/11/06/nx-s1-5180057/donald-trump-wins-2024-election
- 1 2 Hajela, Deepti (6 Νοεμβρίου 2024). «Trump isn't first to be second: Grover Cleveland set precedent of non-consecutive presidential terms». AP News. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2024.
- ↑ https://www.washingtonpost.com/history/2024/11/06/grover-cleveland-trump-nonconsecutive-presidents/
- 1 2 «Jury finds Trump liable for sexual abuse, awards accuser $5M». AP News (στα Αγγλικά). 10 Μαΐου 2023. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2025.
- ↑ «Here's a look inside Donald Trump's $355 million civil fraud verdict». AP News (στα Αγγλικά). 17 Φεβρουαρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2025.
- ↑ «Guilty: Trump becomes first former US president convicted of felony crimes». AP News (στα Αγγλικά). 30 Μαΐου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2025.
- ↑ McCormack, Caitlin (23 Δεκεμβρίου 2024). «Trump indicates he may be interested in buying Greenland — again» (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ «Trump says he is serious about Canada becoming 51st state in Super Bowl interview». AP News (στα Αγγλικά). 9 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2025.
- ↑ «Donald Trump threatens to retake control of Panama Canal» (στα Αγγλικά). ABC News. 23 Δεκεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ «Trump proposes U.S. control of Gaza in move that would permanently displace Palestinians». NBC News (στα Αγγλικά). 5 Φεβρουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2025.
- ↑ Baker, Peter (16 Σεπτεμβρίου 2024). «Trump, Outrage and the Modern Era of Political Violence». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2025.
At the heart of today's eruption of political violence is Mr. Trump, a figure who seems to inspire people to make threats or take actions both for him and against him. He has long favored the language of violence in his political discourse, encouraging supporters to beat up hecklers, threatening to shoot looters and undocumented migrants, mocking a near-fatal attack on the husband of the Democratic House speaker and suggesting that a general he deemed disloyal be executed.
- ↑ «Donald Trump - 45th President of the United States - Biography | LegiStorm». www.legistorm.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2022.
- ↑ Kranish, Michael (2016). Trump Revealed: The Definitive Biography of the 45th President. New York. σελ. 28.
- ↑ «Εκλογές ΗΠΑ αποτελέσματα:Ντόναλντ Τραμπ ο 45ος». CNN.gr. 9 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ Μαραντζίδης, Νίκος. «Ο Τραμπ κέρδισε ή η Κλίντον έχασε την αναμέτρηση;». Η Καθημερινή. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ Kranish, Michael (2016). Trump Revealed. New York. σελ. 345.
- ↑ «Πώς ο Ντόναλντ Τραμπ υπονομεύει την αμερικανική ηγεμονία». TO BHMA. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ iefimerida.gr (18 Νοεμβρίου 2016). ««Ο νέος εθνικισμός»: Το εξώφυλλο του Economist με Τραμπ, Φάρατζ, Πούτιν και Λεπέν, που θα συζητηθεί». iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Trump's Unifying Nationalism». POLITICO Magazine. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ iefimerida.gr (22 Ιανουαρίου 2017). «Σείστηκε η Αμερική από τις διαδηλώσεις κατά του Τραμπ -Πάνω από 2 εκατ. στους δρόμους». iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Γυναίκες εναντίον Τραμπ: Ογκώδεις διαδηλώσεις σε Ουάσινγκτον και χώρες του κόσμου για την «Πορεία των Γυναικών»». LiFO. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Διαδηλώσεις κατά του Τραμπ σε πόλεις των ΗΠΑ». kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «ΗΠΑ: Ογκώδεις διαδηλώσεις κατά του Τραμπ σε πολλές Αμερικανικές πόλεις». www.ert.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Ο Τραμπ απαγορεύει την είσοδο σε μουσουλμάνους - Χάος στα αεροδρόμια». Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Διάταγμα Τραμπ για μουσουλμάνους - Μπλόκο από τη δικαιοσύνη, αντιδράσεις από Γερμανία, Αγγλία και Ιράν». kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ Newsroom (10 Μαΐου 2017). «Ο Ντ. Τραμπ απέλυσε τον επικεφαλής του FBI». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ Newsroom (3 Δεκεμβρίου 2017). «Τραμπ: «Δεν ζήτησα ποτέ από τον Κόμεϊ να σταματήσει να ερευνά τον Φλιν»». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Μάχη χαρακωμάτων Τραμπ - FBI στην έρευνα για τη ρωσική ανάμειξη». TO BHMA. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ Newsroom (3 Απριλίου 2018). «Έρευνα για σχέσεις Τραμπ - Ρωσίας: Καταδικάστηκε ένας Ολλανδός δικηγόρος». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Παραιτήθηκε κορυφαίος δικηγόρος του Τραμπ στην έρευνα για τη Ρωσία». kathimerini.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Αποδείξεις για τις κατηγορίες σχετικά με ρωσική εμπλοκή στις αμερικανικές εκλογές ζήτησε ο Πούτιν | Kathimerini». Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Joe Biden elected president». CNN. 7 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «US Election 2020: Joe Biden wins the presidency». BBC News. 7 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Congress Certifies Biden Victory; Trump Pledges 'Orderly Transition' On Jan. 20». NPR.org (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ Newsroom (4 Νοεμβρίου 2020). «Εκλογές ΗΠΑ: Ο Τραμπ αμφισβητεί τα αποτελέσματα». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ IEFIMERIDA.GR, NEWSROOM (8 Νοεμβρίου 2020). «Ο Τραμπ αμφισβητεί ξανά το αποτέλεσμα: Πρέπει να εξετάσουμε τις ψήφους | ΚΟΣΜΟΣ». iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Προσφεύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο ο Ντόναλντ Τραμπ». www.euractiv.gr. 4 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Τραμπ: «Νικήσαμε» - Προσφεύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο». Economistas.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «ΗΠΑ: Στο Ανώτατο Δικαστήριο για επιστολικές ψήφους θα προσφύγει ο Τραμπ». www.sofokleousin.gr. Ανακτήθηκε στις 12 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Νέα δικαστική ήττα για τον Τραμπ - Απόρριψη της προσφυγής του Τέξας». Business Daily. 12 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ Capital.gr. «Άλλη μια δικαστική ήττα Τραμπ, αυτή τη φορά από ομοσπονδιακό δικαστή που διόρισε ο ίδιος στο Ουϊσκόνσιν». Capital.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ https://www.thetoc.gr/diethni/article/ixografisi-ekthetei-ton-tramp---piezei-eklogiko-axiomatouxo-tis-tzortzia-na-allaxei-ta-apotelesmata-ixitiko/
- ↑ https://www.cnn.gr/kosmos/story/250040/hpa-paraitisi-tramp-zita-repoymplikanos-geroysiastis-epi-podos-oi-dimokratikoi
- ↑ https://www.cnn.gr/kosmos/story/249884/to-twitter-pagonei-monima-to-logariasmo-toy-ntonalnt-tramp
- ↑ «Βιογραφικό του Ντόναλντ Τραμπ». Encylcopedia of World Biography. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Donald Trump 'never drank alcohol' due to brother Freddy's death». Sky News. 19 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Donald Trump's Parents». Earn the Necklace. 29 Σεπτεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «John Trump Dies». NY Times. 26 Φεβρουαρίου 1985. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Surprising Connection between Donald Trump and Nikola Tesla». Truth Theory. 18 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Donald Trump's migrant grandpa». Mail Online. 13 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «The guilty free gospel of Donald Trump». CNN. 24 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ Annie Karni και Katie Rogers, "The New York Times" (αναπαραγωγή από την εφημερίδα "Η Καθημερινή", στο φύλλο της 2 Αυγούστου 2020: "Ενσυναίσθηση, μία άγνωστη λέξη για τον Ντόναλντ Τραμπ"
- ↑ Εφημερίδα "Η Καθημερινή", οπ. πρ.
- ↑ «Donald Trump falls 35 spots on the Forbes 400». Forbes. 4 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «50 years later,disagreements over young Trump's military academy record». The Washington Post. 9 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Donald Trump Biography». The Famous People. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Donald Trump's Draft Deferments». The New York Times. 1 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Donald Trump's name is everywhere». Fool. 17 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Donald Trump Has Been on 194 TV Shows. Does Any Politician Have Him Beat?». 'Cheat Sheet. 7 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2017.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ «Donald Trump». IMDb. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Donald Trump star vandalized». CNN. 27 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Celebrity:Donald Trump». TV Guide. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Donald Trump Lyrics in Popular songs». AWM. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Donald Trump-Pro Wrestling». Pro Wrestling Wikia. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Να γιατί κέρδισε ο μισογυνισμός του Ντόναλντ Τραμπ». LiFO. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Ivana Trump speaks out on allegations Donald Trump raped her». The Independent (στα Αγγλικά). 10 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ Solutions, BDigital Web. «Απειλεί με μηνύσεις το People η Melania Trump». Kathimerini.com.cy. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ iefimerida.gr (8 Οκτωβρίου 2016). «Σάλος στις ΗΠΑ: Στη φόρα χυδαίες εκφράσεις του Τραμπ για τις γυναίκες -«Μπορείς να τους κάνεις ό,τι θες αν είσαι σταρ» [βίντεο]». iefimerida.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Το… αιδοίο καταστρέφει την εκστρατεία του Τραμπ». Protagon.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ Jacobs, Ben· Siddiqui, Sabrina· Bixby, Scott (8 Οκτωβρίου 2016). «'You can do anything': Trump brags on tape about using fame to get women». the Guardian (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ CNN, Jeremy Diamond,. «Trump issues defiant apology for lewd remarks». CNN. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
- ↑ «Stop pretanding-Donald Trump is not running for President». New York Post. 30 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Was he ever serious?How Trump strung the country along,again». CNN. 17 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Δεκεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Γυναίκες από όλον τον κόσμο διαδήλωσαν κατά του Τραμπ». In. 21 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Nigel Farage claims Donald Trump will sign US-UK trade deal within 90 days to speed up Brexit». Independent. 20 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «US intelligence investigating Russian links of leading Trump associates – report». The Guardian. 20 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Ντόναλντ Τραμπ: Το πρώτο 24ωρο του νέου πλανητάρχη». CNN Greece. 21 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Άλλο τείχος στα σύνορα με το Μεξικό θα προτείνουν στον Τραμπ οι Ρεπουμπλικανοί». News Bomb. 11 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Άμεση κατάργηση του Obamacare ζητά ο Τραμπ». CNN Greece. 11 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ «Κατάργηση του Obamacare με το πρώτο προεδρικό διάταγμα». CNN Greece. 21 Ιανουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 22 Ιανουαρίου 2017.
- ↑ Η Βουλή αποφάσισε : Ο Τραμπ παραπέμπεται σε δίκη στη Γερουσία, in.gr, 19 Δεκεμβρίου 2019.
- ↑ Korovila, Eleni (5 Φεβρουαρίου 2020). «Αθώος ο Τραμπ στην δίκη για την καθαίρεσή του - Διαφοροποίηση Ρόμνεϊ». euronews. Ανακτήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 2020.
- ↑ «Τη Δευτέρα στο Κογκρέσο το αίτημα παραπομπής του Ντόναλντ Τραμπ». Η Εφημερίδα των Συντακτών. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Reuters: Πρόταση μομφής κατά Τραμπ τη Δευτέρα | LiberalGr». www.liberal.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Καθαίρεση του Τραμπ βάσει του αμερικανικού Συντάγματος ζητά η Πελόζι». Business Daily. 7 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Live Updates: Democrats lay plans for second Trump impeachment». www.cbsnews.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ «Παραπομπή Τραμπ ψήφισε η Βουλή των Αντιπροσώπων». Η Καθημερινή. 13 Ιανουαρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2021.
- ↑ https://www.capital.gr/diethni/3518505/ipa-uperpsifistike-i-parapompi-tramp-tha-dikastei-apo-ti-gerousia-gia-upokinisi-stasis
- ↑ «ΗΠΑ: Ψηφίστηκε η παραπομπή Τραμπ». www.naftemporiki.gr. 13 Ιανουαρίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουνίου 2022.
- ↑ Παναγόπουλος, Χρήστος Θ (13 Φεβρουαρίου 2021). «ΗΠΑ: Η Γερουσία αθώωσε τον τέως πρόεδρο Τραμπ». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2021.
- ↑ «Ντόναλντ Τραμπ: Αθώος για την εισβολή στο Καπιτώλιο». Έθνος. 13 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2021.
- ↑ Nzanga, Merdie. «What to know about Trump's Mar-a-Lago estate in Palm Beach, Florida». USA TODAY (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «Bloomberg - Are you a robot?». www.bloomberg.com. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Forman-Katz, Naomi· Stocking, Galen. «Key facts about Truth Social as Donald Trump runs for U.S. president again». Pew Research Center (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Coster, Helen· Hu, Krystal (28 Οκτωβρίου 2022). «Who funded Trump's Truth Social?». Reuters (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Peters, Jay (7 Ιανουαρίου 2022). «Trump's Truth Social app will apparently launch in February». The Verge (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Vazquez, Maegan (9 Νοεμβρίου 2022). «Key Trump-backed candidates have a rough night as crucial races still too early to call | CNN Politics». CNN (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «Who were the big winners and losers of the US midterm elections?». the Guardian (στα Αγγλικά). 13 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «Trump endorsements in the 2022 midterm elections. Here's who won». www.politico.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Looker, David Jackson, Erin Mansfield and Rachel. «Donald Trump announces his 2024 presidential campaign as GOP debates future: recap». USA TODAY (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Kouremenos, Achilleas (16 Νοεμβρίου 2022). «Ο Ντόναλντ Τραμπ υποψήφιος για τρίτη φορά για την προεδρία των ΗΠΑ». «Εθνικός Κήρυκας». Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ «Trump Announces Third Bid for White House». Time (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Seddiq, Oma. «Trump was repeatedly introduced as the '45th and 47th president' during a party at his Mar-a-Lago club». Business Insider (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2022.
- ↑ Munson, Olivia (1 Νοεμβρίου 2024). «Is Election Day a federal holiday? What to know before decision day 2024». USA Today. Ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2024.
- ↑ «Trump wins the US Presidency». AP News. 6 Νοεμβρίου 2024. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2024.
- ↑ Tumin, Remy· Rogers, Katie (6 Νοεμβρίου 2024). «Harris Will Deliver Concession Speech to Nation After Losing to Donald Trump». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2024.
- ↑ Miller, Zeke· Price, Michelle L.· Weissert, Will· Colvin, Jill (5 Νοεμβρίου 2024). «Trump wins the White House in political comeback rooted in appeals to frustrated voters» (στα Αγγλικά). AP News. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2024.
- ↑ «Trump, the 'America First' candidate, has a new preoccupation: Imperialism». AP News (στα Αγγλικά). 9 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2025.
- ↑ Collinson, Stephen (8 Ιανουαρίου 2025). «Analysis: Trump's threats to Greenland, Canada and Panama explain everything about America First | CNN Politics». CNN (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2025.
- ↑ Maxmen, Amy (24 Ιανουαρίου 2025). «What a U.S. exit from the WHO means for global health - CBS News». www.cbsnews.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2025.
- ↑ «Trump orders US to leave World Health Organization». www.bbc.com (στα Αγγλικά). 21 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2025.
- ↑ «Executive Order 14155 of January 20, 2025 Withdrawing the United States From the World Health Organization» (PDF). line feed character in
|title=at position 42 (βοήθεια) - ↑ Sanger, David E.· Shear, Michael D. (15 Ιανουαρίου 2025). «How the Cease-Fire Push Brought Together Biden and Trump's Teams». The New York Times (στα Αγγλικά). ISSN 0362-4331. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2025.
- ↑ Saenz, Kevin Liptak, Michael Williams, Nikki Carvajal, Alayna Treene, Arlette (15 Ιανουαρίου 2025). «How the Biden and Trump teams worked together to get the Gaza ceasefire and hostages deal done | CNN Politics». CNN (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2025.
- ↑ ertnews.gr, Συντακτική ομάδα (14 Ιουλίου 2024). «Ντόναλντ Τραμπ: Τα δραματικά δευτερόλεπτα που κατέγραψε ο φωτογραφικός φακός μετά την απόπειρα δολοφονίας». ertnews.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Ιουλίου 2024.
- ↑ Ransom, Jan (4 Νοεμβρίου 2019). «E. Jean Carroll, Who Accused Trump of Rape, Sues Him for Defamation»
. The New York Times. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2024. - ↑ Weiser, Benjamin (17 Νοεμβρίου 2022). «Writer Who Accused Trump of Rape to File New Defamation Lawsuit»
. The New York Times. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2025. - ↑ Sullivan, Becky· Bernstein, Andrea· Marritz, Ilya· Lawrence, Quil (9 Μαΐου 2023). «A jury finds Trump liable for battery and defamation in E. Jean Carroll trial». NPR News. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2023.
- 1 2 Offenhartz, Jake (8 Σεπτεμβρίου 2025). «Appeals court upholds E. Jean Carroll's $83.3M defamation judgment against Trump». AP News. Ανακτήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 2025.
- ↑ Neumeister, Larry· Sisak, Michael R. (30 Δεκεμβρίου 2024). «An appeals court upholds a $5 million award in a sexual abuse verdict against President-elect Trump». AP News. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2024.
- ↑ Scannell, Kara (21 Σεπτεμβρίου 2022). «New York attorney general files civil fraud lawsuit against Trump, some of his children and his business». CNN. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2022.
- 1 2 Bromwich, Jonah E.· Protess, Ben (17 Φεβρουαρίου 2024). «Trump Fraud Trial Penalty Will Exceed $450 Million»
. The New York Times. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2024. - ↑ Bromwich, Jonah E.· Protess, Ben (21 Αυγούστου 2025). «Divided Court Eliminates Trump's Half-Billion-Dollar Fine in Fraud Case»
. The New York Times. Ανακτήθηκε στις 26 Αυγούστου 2025. - ↑ Feuer, Alan (19 Δεκεμβρίου 2022). «It's Unclear Whether the Justice Dept. Will Take Up the Jan. 6 Panel's Charges»
. The New York Times. Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2023. - ↑ Lowell, Hugo· Wicker, Jewel (15 Αυγούστου 2023). «Donald Trump and allies indicted in Georgia over bid to reverse 2020 election loss». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2023.
- ↑ Fausset, Richard· Hakim, Danny (26 Νοεμβρίου 2025). «Judge Dismisses Georgia Election Interference Case Against Trump»
. The New York Times. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2025. - 1 2 Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο
<ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομαcnn-tl222. - ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο
<ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομαbddj0812222. - ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο
<ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομαNYT-20220812222. - ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο
<ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομαCD2. - ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο
<ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομαdismiss2. - 1 2 Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο
<ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομαconv. - ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο
<ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομαuds. - ↑ Feuer, Alan· Goldstein, Matthew (19 Ιουλίου 2025). «Inside the Long Friendship Between Trump and Epstein»
. The New York Times. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2025. - ↑ Bisset, Victoria· Wells, Dylan (2 Αυγούστου 2025). «A timeline of how the Epstein controversy became a headache for Trump»
. The Washington Post. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2025. - ↑ Feuer, Alan (20 Δεκεμβρίου 2025). «6 Takeaways From the First Batch of the Epstein Files». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2025.
- ↑ Zhang, Sharon (11 Φεβρουαρίου 2026). «Raskin: Trump Mentioned "More Than a Million Times" in Unredacted Epstein Files». Truthout. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2026.
- ↑ Eder, Steve· Bender, Michael C.· Enrich, David (1 Φεβρουαρίου 2026). «How Trump Appears in the Epstein Files». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2026.
- ↑ Iorfida, Chris (6 Μαρτίου 2026). «Justice Department releases Epstein files that include uncorroborated Trump allegation». CBC News. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2026.
- ↑ «Presidential Historians Survey 2021». C-SPAN. 2021. Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2021.
- ↑ Sheehey, Maeve (30 Ιουνίου 2021). «Trump debuts at 41st in C-SPAN presidential rankings». Politico. Ανακτήθηκε στις 31 Μαρτίου 2023.
- ↑ Brockell, Gillian (30 Ιουνίου 2021). «Historians just ranked the presidents. Trump wasn't last»
. The Washington Post. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2021. - ↑ «American Presidents: Greatest and Worst». Siena College Research Institute. 22 Ιουνίου 2022. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2022.
- ↑ Rottinghaus, Brandon· Vaughn, Justin S. (19 Φεβρουαρίου 2018). «Opinion: How Does Trump Stack Up Against the Best—and Worst—Presidents?»
. The New York Times. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2024. - ↑ Chappell, Bill (19 Φεβρουαρίου 2024). «In historians' Presidents Day survey, Biden vs. Trump is not a close call». NPR News.
Έντυπες πηγές
Βιβλία
- Barrett, Wayne (2016). Trump: The Greatest Show On Earth: The Deals, the Downfall, the Reinvention. Regan Arts. ISBN 978-1-68245-079-6. Unknown parameter
|orig-date=ignored (βοήθεια) - Blair, Gwenda (2015) [2001]. The Trumps: Three Generations That Built an Empire. Simon & Schuster. ISBN 978-1-5011-3936-9.
- Buettner, Russ· Craig, Susanne (2024). Lucky Loser: How Donald Trump Squandered His Father's Fortune And Created The Illusion of Success. Penguin Press. ISBN 978-0-593-29864-0.
- D'Antonio, Michael (2015). Never enough : Donald Trump and the pursuit of success. Thomas Dunne Books, St. Martin's Press. ISBN 978-1-250-04238-5.
- Haberman, Maggie (2022). Confidence Man: The Making of Donald Trump and the Breaking of America. Penguin Press. ISBN 978-0-593-29734-6.
- Harvey, Michael (2022). «Introduction: History's Rhymes». Στο: Harvey, Michael, επιμ. Donald Trump in Historical Perspective. Routledge. doi:10.4324/9781003110361-1. ISBN 978-1-003-11036-1.
- Hurt III, Harry (1993). Lost Tycoon. W. W. Norton & Company. σελ. 447. ISBN 0-393-03029-6.
- Johnston, David Cay (2016). The Making of Donald Trump. Melville House Publishing. ISBN 978-1-61219-658-9.
- Johnston, David Cay (2021). The Big Cheat: How Donald Trump Fleeced America And Enriched Himself And His Family. Simon & Schuster. ISBN 978-1-9821-7804-8.
- Kakutani, Michiko (2018). «The Firehose of Falsehood: Propaganda and Fake News». The Death of Truth: Notes on Falsehood in the Age of Trump. Crown/Archetype. ISBN 978-0-525-57484-2.
- Klein, Naomi (2017). No Is Not Enough. Penguin Books. ISBN 978-0-14-198679-1.
- Kranish, Michael· Fisher, Marc (2017) [2016]. Trump Revealed: The Definitive Biography of the 45th President. Simon & Schuster. ISBN 978-1-5011-5652-6.
- Meacham, Jon (2016). Destiny and Power: The American Odyssey of George Herbert Walker Bush. Random House. ISBN 978-0-8129-7947-3.
- O'Brien, Timothy L. (2005a). TrumpNation: The Art of Being The Donald. Grand Central Publishing. ISBN 978-0-446-69617-3.
- O'Donnell, John R.· Rutherford, James (1991). Trumped!. Crossroad Press Trade Edition. ISBN 978-1-946025-26-5.
Περιοδικά
- Adams, Kenneth Alan (Spring 2021). «The Trump Death Cult». Journal of Psychohistory 48 (4): 256–276. ISSN 0145-3378. https://www.proquest.com/openview/c5d4601ebe8dcb232f9ab2965e900d70/1?pq-origsite=gscholar&cbl=35407. Ανακτήθηκε στις February 22, 2026.
- Diamond, Michael J. (February 22, 2023). «Perverted Containment: Trumpism, Cult Creation, and the Rise of Destructive American Populism». Psychoanalytic Inquiry (Taylor & Francis) 43 (2): 96–109. doi:. ISSN 0735-1690. https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/07351690.2023.2163147. Ανακτήθηκε στις February 22, 2026.
- Almond, Douglas; Du, Xinming (December 2020). «Later bedtimes predict President Trump's performance». Economics Letters 197. doi:. ISSN 0165-1765. PMID 33012904.
- Berman, Sheri (May 2021). «The Causes of Populism in the West». Annual Review of Political Science 24: 71–88. doi:. ISSN 1094-2939.
- Campani, Giovanna; Concepción, Sunamis Fabelo; Soler, Angel Rodriguez; Savín, Claudia Sánchez (November 2, 2022). «The Rise of Donald Trump Right-Wing Populism in the United States: Middle American Radicalism and Anti-Immigration Discourse». Societies 12 (6): 154. doi:.
- Castañeda, Ernesto; Jenks, Daniel (April 17, 2023). «January 6th and De-Democratization in the United States». Social Sciences (MDPI) 12 (4): 238–253. doi:. ISSN 2076-0760.
- Edwards, Jason A. (2018). «Make America Great Again: Donald Trump and Redefining the U.S. Role in the World». Communication Quarterly 66 (2): 176. doi:.
- Gaufman, Elizaveta; Ganesh, Bharath (2024). «The Trump Carnival: Populism, Transgression and the Far Right Bias - Chapter 6: Laughing Culture». De Gruyter Contemporary Social Sciences 35: 69–70. doi:.
- Goldsmith, Benajmin E.; Moen, Lars J. K. (May 14, 2024). «The personality of a personality cult? Personality characteristics of Donald Trump's most loyal supporters». Political Psychology 46 (Special Issue): 225–243. doi:. ISSN 0162-895X. https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/pops.12991. Ανακτήθηκε στις February 22, 2026.
- Johnson, Kevin R. (2017a). «Immigration and civil rights in the Trump administration: Law and policy making by executive order». Santa Clara Law Review 57 (3): 611–665. https://heinonline.org/HOL/LandingPage?handle=hein.journals/saclr57&div=21&id=&page=.
- Johnson, Kevin R.; Cuison-Villazor, Rose (May 2, 2019). «The Trump Administration and the War on Immigration Diversity». Wake Forest Law Review 54 (2): 575–616. https://heinonline.org/hol-cgi-bin/get_pdf.cgi?handle=hein.journals/wflr54§ion=21.
- Kaufman, Robert R.; Haggard, Stephan (2019). «Democratic Decline in the United States: What Can We Learn from Middle-Income Backsliding?». Perspectives on Politics 17 (2): 417–432. doi:.
- Lajevardi, Nazita; Oskooii, Kassra A. R. (2018). «Old-Fashioned Racism, Contemporary Islamophobia, and the Isolation of Muslim Americans in the Age of Trump». Journal of Race, Ethnicity, and Politics 3 (1): 112–152. doi:.
- McGurk, Brett (January 22, 2020). «The Cost of an Incoherent Foreign Policy: Trump's Iran Imbroglio Undermines U.S. Priorities Everywhere Else». Foreign Affairs. https://www.foreignaffairs.com/articles/iran/2020-01-22/cost-incoherent-foreign-policy.
- Nacos, Brigitte L.; Shapiro, Robert Y.; Bloch-Elkon, Yaeli (2020). «Donald Trump: Aggressive Rhetoric and Political Violence». Perspectives on Terrorism 14 (5): 2–25. ISSN 2334-3745. https://www.jstor.org/stable/26940036. Ανακτήθηκε στις January 20, 2025.
- O'Brien, Shannon (July 22, 2020). «Donald Trump and the Kayfabe Presidency - Wrestling with the Presidency: How Donald Trump Uses Wrestling and Theatrical Tactics in the Public Sphere». Rhetoric, Politics and Society: 39–58. doi:. https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-030-50551-6_3.
- Parker, Christopher Sebastian; Towler, Christopher C. (May 2019). «Race and Authoritarianism in American Politics». Annual Review of Political Science 22: 503–519. doi:. ISSN 1094-2939.
- Perry, Samuel L.; Whitehead, Andrew L.; Grubbs, Joshua B. (April 21, 2021). «The Devil That You Know: Christian Nationalism and Intent to Change One's Voting Behavior For or Against Trump in 2020». Politics and Religion 15 (2): 229–246. doi:. https://www.cambridge.org/core/product/identifier/S175504832100002X/type/journal_article.
- Piazza, James; Van Doren, Natalia (October 8, 2022). «It's About Hate: Approval of Donald Trump, Racism, Xenophobia and Support for Political Violence». American Politics Research 51 (3): 299–314. doi:. ISSN 1532-673X. PMID 40787175.
- Pion-Berlin, David; Bruneau, Thomas; Goetze, Richard B. Jr. (April 7, 2022). «The Trump self-coup attempt: comparisons and civil–military relations». Government and Opposition FirstView (4): 789–806. doi:.
- Reyes, Antonio (May 4, 2020). «I, Trump The cult of personality, anti-intellectualism and the Post-Truth era». Journal of Language and Politics 19 (6): 869–892. doi:. ISSN 1569-2159. https://www.jbe-platform.com/content/journals/10.1075/jlp.20002.rey. Ανακτήθηκε στις February 22, 2026.
- Rothe, Dawn L.; Collins, Victoria E. (November 17, 2019). «Turning Back the Clock? Violence against Women and the Trump Administration». Victims & Offenders 14 (8): 965–978. doi:.
- Ross, Bertrall L. (July 1, 2024). «Polarization, Populism, and the Crisis of American Democracy». Annual Review of Law and Social Science 20: 293–308. doi:.
- Schaffner, Brian F.; Macwilliams, Matthew; Nteta, Tatishe (March 2018). «Understanding White Polarization in the 2016 Vote for President: The Sobering Role of Racism and Sexism». Political Science Quarterly 133 (1): 9–34. doi:.
- Stephens-Dougan, LaFluer (May 2021). «The Persistence of Racial Cues and Appeals in American Elections». Annual Review of Political Science 24: 301–320. doi:. ISSN 1094-2939.
- Sundahl, Anne-Mette Holmgård (May 4, 2022). «Personality Cult or a Mere Matter of Popularity?». International Journal of Politics, Culture, and Society 36 (4): 431–458. doi:. PMID 35528318.
- Urbinati, Nadia (May 2019). «Political Theory of Populism». Annual Review of Political Science 22: 111–127. doi:. ISSN 1094-2939. https://www.annualreviews.org/content/journals/10.1146/annurev-polisci-050317-070753. Ανακτήθηκε στις December 20, 2024.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
- Ντόναλντ Τραμπ στην IMDb (Αγγλικά)
- Ντόναλντ Τραμπ στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
- Ντόναλντ Τραμπ στο Metacritic (Αγγλικά)
- Ντόναλντ Τραμπ στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου (Αγγλικά)
- Επίσημος ιστότοπος του Ντόναλντ Τραμπ (Αγγλικά)
- To βιογραφικό του Ντόναλντ Τραμπ (Αγγλικά)
- Η διαδικτυακή βιβλιοθήκη του Ντόναλντ Τραμπ
- Η πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης του Τραμπ
- The Trump Organization
- Archive of Donald Trump's tweets (Enter 2021-01-09 into the End Date field to view tweets from before the suspension.)
- Ντόναλντ Τραμπ
- Οικογένεια Τραμπ
- Ηγέτες εν ενεργεία
- Πρόεδροι των ΗΠΑ
- Πολιτικοί των ΗΠΑ
- Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ)
- Αμερικανοί πολιτικοί
- Αμερικανοί γερμανικής καταγωγής
- Αμερικανοί σκωτσέζικης καταγωγής
- Αμερικανοί συγγραφείς
- Αμερικανοί ξενοδόχοι
- Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές
- Αμερικανοί επιχειρηματίες
- Τραμπισμός
- Αμερικανοί καταδικασμένοι για εγκλήματα

