Ντομένικο Φλαμπανίκο
 |
Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές. |
| Ντομένικο Φλαμπανίκο | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Domenico Flabanico (Ιταλικά) |
| Γέννηση | 10ος αιώνας |
| Θάνατος | 1042 (δήλωση με ημερομηνία προ του 1584 βάσει του Γρηγοριανού ημερολογίου) |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βενετική Δημοκρατία |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Δόγης της Βενετίας (1032–1041) |
| Θυρεός | |
| |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Ντομένικο Φλαμπανίκο (Ιταλικά : Domenico Flabanicodied, πέθανε το 1043) ήταν ο 29ος Δόγης της Βενετίας (1032 - 1043), διαδέχθηκε τον Πιέτρο Τσεντρανίκο μετά την παραίτηση του (1032) Ο Ντομένικο Φλαμπανίκο ανέλαβε την Δημοκρατία της Βενετίας σε μεγάλο χάος, ο προκάτοχος του παραιτήθηκε χάρη στις εκτεταμένες προσπάθειες ευγενών να επαναφέρουν τον Οττόνε Ορσεόλο που ζούσε εξόριστος στην Κωνσταντινούπολη. Ο Οττόνε στο μεταξύ πέθανε και πολλοί θαυμαστές της οικογένειας Ορσεόλο έκαναν νέες προσπάθειες να ανεβάσουν στην θέση του δόγη τον μικρότερο αδελφό του Ντομενικο Ορσεόλο. Ο λαός της Βενετίας όμως με έντονα δημοκρατικά αισθήματα μισούσε οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής κληρονομικής ηγεσίας.
Δόγης της Βενετίας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Ντομένικο Φλαμπανίκο επελέγη για νέος Δόγης της Βενετίας επειδή ήταν πετυχημένος έμπορος, αγαπητός άνθρωπος αλλά δεν ήταν ευγενής, η εκλογή του διέκοψε οριστικά τις απόπειρες των κύκλων που ήθελαν να τοποθετήσουν κληρονομική ηγεσία υπό την μορφή βασιλείας. Ο Ντομένικο έκανε μια σειρά από νόμους που ελάττωναν την εξουσία του δόγη, ένας από αυτούς ήταν να μην μπορεί να τον διαδεχτεί ο γιος του. Τα προβλήματα που αντιμετώπισε στο εσωτερικό οδήγησαν σε παρακμή στην εξωτερική πολιτική και την οικονομική ανάκαμψη επειδή δεν είχε χρόνο να ασχοληθεί με αυτά. Ο διάδοχος του Ντομένικο Α΄ Κονταρίνι θα είναι αυτός που θα καταφέρει τελικά να επαναφέρει την ευημερία, ο Ντομένικο Φλαμπανίκο πέθανε ύστερα από 11 χρόνια ηγεσίας.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Rendina, Claudio (2003). I Dogi. Storia e segreti. Rome.
