Μεγαλοχώρι Αγκιστρίου
Συντεταγμένες: 37°42′34.999″N 23°20′44.999″E / 37.70972194°N 23.34583306°E
| Μεγαλοχώρι | |
|---|---|
 | |
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα[1] |
| Δήμος | Αγκιστρίου |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 627 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
Το Μεγαλοχώρι ή Μύλος είναι χωριό που βρίσκεται στα βόρεια παράλια του νησιού Αγκίστρι του Αργοσαρωνικού. Είναι η πρωτεύουσα[2] του νησιού και ο μεγαλύτερος οικισμός του. Το 1835 ορίστηκε ως έδρα του νεοσυσταθέντος δήμου Αγκιστρίου που ανήκε στον τότε νομό Αττικής και Βοιωτίας[3]. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Λιμενάρια και τη Σκάλα αποτελούν το Δήμο Αγκιστρίου και με βάση την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 627 κατοίκους[4].
Η ονομασία Μύλος προήλθε από τον ανεμόμυλο που βρίσκεται στην άκρη του χωριού. Ο ανεμόμυλος χρονολογείται στον 19ο αιώνα και πιο συγκεκριμένα είναι κατασκευασμένος το 1812, σύμφωνα με την εγχάρακτη χρονολογία που διασώζει. Πάνω από την πόρτα φέρει πώρινη, ανάγλυφη παράσταση με κυπαρίσσια και πτηνά.[5]
Σε ευρετήριο του 1812 αναφέρεται ότι ο Γεώργιος Δ. Βούλγαρης διατηρούσε ανεμόμυλο στην περιοχή, ενώ σημειώνεται και η παλαιότερη ονομασία του χωριού ως «Αγκίστρα».[6]
Ο ανεμόμυλος υπήρξε πηγή ζωής και τρόπος επιβίωσης των κατοίκων της εποχής και αποτελεί δείγμα λαϊκής αρχιτεκτονικής, όσο και ιστορικό κειμήλιο.
Το Μεγαλοχώρι διατηρεί έως σήμερα τον χαρακτήρα του ως ιστορικό κέντρο του νησιού. Ο μητροπολιτικός του ναός είναι αφιερωμένος στη Ζωοδόχο Πηγή και αποτελεί σημαντικό τοπόσημο της περιοχής. Πρόκειται για βασιλική με τρούλο, κατασκευασμένη το 1885 με τοπικό πωρόλιθο.[7] Οι αγιογραφίες της ακολουθούν την αναγεννησιακή τεχνοτροπία, συνδυάζοντας στοιχεία της μεταβυζαντινής εικονογραφίας με επιρροές από τη δυτική εκκλησιαστική ζωγραφική του 19ου αιώνα.[8]
Το Μεγαλοχώρι είναι φυσικό λιμάνι και μαρίνα ελλιμενισμού και ανεφοδιασμού για τα σκάφη. Η περιοχή διαθέτει επίσης δύο παραλίες με κρυστάλλινα νερά, μέσα σε φυσικούς όρμους. Η πρώτη, δεξιά του λιμανιού στο Μεγαλοχώρι, είναι οργανωμένη και αμμώδης, κατάλληλη για οικογένειες. Η δεύτερη, αριστερά του λιμανιού, είναι μη οργανωμένη, βοτσαλωτή και προσφέρει πιο ήσυχο περιβάλλον.[9]
Ο οικισμός διαθέτει βασικές υποδομές και τουριστικές παροχές, όπως καταλύματα (ξενοδοχειακές μονάδες και ενοικιαζόμενα δωμάτια), καθώς και πληθώρα χώρων εστίασης, μεταξύ των οποίων ουζερί, ταβέρνες και εστιατόρια. Οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν τοπικές γεύσεις, θαλασσινά, αλλά και πιο σύγχρονες γαστρονομικές προτάσεις, σε ένα φιλόξενο περιβάλλον κοντά στη θάλασσα.[10]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
- ↑ Καρύδη, Μερκουρίου Α. (1979). Η ιστορία της Αίγινας. Αθήνα. σελ. 126.
- ↑ «Διοικητικές Μεταβολές Δήμων και Κοινοτήτωνwebsite=ΕΕΤΑΑ». Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2018.
- ↑ «Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2011» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2018.
- ↑ «Λαϊκή Αρχιτεκτονική - Προβιομηχανικά κτίσματα - Agkistri Paths».
- ↑ «το Αγκίστρι όνομα χωρίου, όπου ο Γεωρ. Δ. Βούλγαρης είχεν ανεμόμυλον. [περιουσίαν είχε και εν Αιγίνη, Αγκίστρι υπάρχει χωρίον εν Αιγίνη] [σ. 278 απαντά Αγκίστρα η]». Καρτέλα ευρετηρίου, 1812. Ψηφιακό αποθετήριο του Κέντρου Ερεύνης του Μεσαιωνικού και Νέου Ελληνισμού (ΚΕΜΝΕ), Ακαδημία Αθηνών. Διαθέσιμο στο: .
- ↑ «Θρησκευτικά προσκυνήματα - Agkistri Paths».
- ↑ Γραίκος, Ν. (2009). Επιβιώσεις της ακαδημαϊκής εντοίχιας εκκλησιαστικής ζωγραφικής στον 20ο αι.
- ↑ «Δήμος Αγκιστρίου».
- ↑ «ΕΠΙΣΗΜΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΑΓΚΙΣΤΡΙΟΥ, Μεγαλοχώρι». www.agistri-island.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2018.
