Μανδράκι Νισύρου
Συντεταγμένες: 36°36′41.00″N 27°7′59.99″E / 36.6113889°N 27.1333306°E
| Μανδράκι | |
|---|---|
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Αποκεντρωμένη Διοίκηση | Αιγαίου |
| Περιφέρεια | Νοτίου Αιγαίου |
| Περιφερειακή Ενότητα | Κω |
| Δήμος | Νισύρου |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 784 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
| Πληροφορίες | |
| Ταχ. κώδικας | 853 03 |
Το Μανδράκι είναι η πρωτεύουσα της Νίσυρου, με καλή γεωγραφική θέση και ηφαιστειογενές έδαφος.
Ιστορικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στα χρόνια των πειρατών κτίστηκε κάστρο με παρατηρητήριο, που θεωρείται κτίσμα των Ιωαννιτών Ιπποτών. Στα κλασικά χρόνια κτίστηκε ψηλά στο βουνό κάστρο με κυκλώπεια τείχη από μαύρο γρανίτη. Εκεί βρέθηκαν πλούσιοι τάφοι με ειδώλια, παλιά νομίσματα και μεγάλα πιθάρια.
Αξιοθέατα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παλαιόκαστρο: Το εντυπωσιακό αρχαίο κάστρο, με τα τείχη του 4ου αιώνα π.Χ. χτισμένα από τεράστιους μαύρους λίθους, προσφέρει πανοραμική θέα στο Μανδράκι και τη θάλασσα.[1]
Ιπποτικό Κάστρο: Χτισμένο τον 14ο αιώνα από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη, βρίσκεται ψηλά σε έναν βράχο και περικλείει τη Μονή της Παναγίας Σπηλιανής.[1]

Μονή Παναγίας Σπηλιανής: Το σημαντικότερο θρησκευτικό μνημείο του νησιού, χτισμένο μέσα σε μια σπηλιά στον βράχο του Ιπποτικού Κάστρου. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και γιορτάζει με μεγαλοπρέπεια τον Δεκαπενταύγουστο. Η θέα από εκεί ψηλά είναι μοναδική, αλλά η πρόσβαση απαιτεί να ανέβει κανείς περίπου 270 σκαλοπάτια. Ο ναός είναι βυζαντινού ρυθμού, μέσα σε σπηλιά, με περίτεχνο τέμπλο.Φιλοξενεί αμφίπλευρη εικόνα (Παναγία και Άγιος Νικόλαος), που χρονολογείται από το 1600 μ.Χ..[2]
Μητροπολιτικός Ναός Παναγίας της Ποταμίτισας: Κτισμένος το 1837 μ.χ. βρίσκεται δίπλα στην στενή είσοδο του ιπποτικού κάστρου. Η Ποταμίτισσα εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου (Γενέσιο της Θεοτόκου). Οφείλει το όνομά της στον χείμαρρο που δημιουργούσαν παλαιότερα τα νερά της βροχής στο σημείο αυτό, καθώς κατηφόριζαν από τις υψηλότερες περιοχές προς τη θάλασσα.[1]
Ναός της Αγίας Αικατερίνης (Καθολική)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος Μανδρακίου
Ναός Αγίας Ειρήνης: Είναι μια μικρή, ημιυπόγεια εκκλησία (σχεδόν υπόσκαφη σε κάποια σημεία της) που βρίσκεται στον περιφερειακό δρόμο που οδηγεί από το Μανδράκι προς το Παλαιόκαστρο, στην περιοχή που οι ντόπιοι γνωρίζουν ως Πλατύ.
Τα βοτσαλωτά: έργα λαϊκών τεχνιτών και μαστόρων, οι οποίοι μετέδιδαν την τεχνογνωσία από γενιά σε γενιά με κυριότερο τον Ντίνο Παπαδέλια, ένας από τους πιο γνωστούς σύγχρονους λαϊκούς καλλιτέχνες και μάστορες της Νισύρου, ο οποίος έχει δημιουργήσει πολλά από τα θαυμαστά βοτσαλωτά που κοσμούν κοινόχρηστους και ιδιωτικούς χώρους στο νησί.[3]
Πλατεία των Δελφινιών: Πήρε το όνομά της από το κυκλικό βοτσαλωτό δάπεδο που απεικονίζει δελφίνια. Θεωρείται ένα από τα πιο όμορφα δείγματα της τέχνης αυτής στο νησί.
Πλατεία Δημαρχείου: Βρίσκεται στην περιοχή «Ποταμός» και είναι επίσης στρωμένη με βότσαλα, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό οπτικό αποτέλεσμα μπροστά από το κτίριο του Δημαρχείου κατασκευασμένο το 1931 από τεχνίτες της Σύμης,[1]
Πλατεία της «Ηλικιωμένης» Η πλατεία είναι εξ ολοκλήρου στρωμένη με περίτεχνα βοτσαλωτά σχέδια, διαθέτει τεράστιους φίκους και παραδοσιακά καφενεία, αποτελώντας το κυριότερο σημείο συνάντησης των κατοίκων.[4][1][5]
Αρχαιολογικό Μουσείο Νισύρου στο Μανδράκι βρίσκεται σε κεντρικό σημείο του οικισμού και στεγάζεται σε ένα σύγχρονο κτίριο, δωρεά των αδελφών Γιαννίδη στο Υπουργείο Πολιτισμού. Η συλλογή του καλύπτει όλη την ιστορική διαδρομή του νησιού, από την προϊστορική έως τη μεταβυζαντινή περίοδο. Στα εκθέματα περιλαμβάνονται: Ευρήματα από τον νεολιθικό οικισμό στην ηφαιστειογενή νησίδα Γυαλί, που χρονολογούνται από την 4η χιλιετία π.Χ.. Πλούσια ευρήματα από τη νεκρόπολη της αρχαίας πόλης, όπως αγγεία, επιγραφές, αναγλυφικές στήλες και ειδώλια, που χρονολογούνται από την Αρχαϊκή, Κλασική και Ελληνιστική περίοδο. Εκκλησιαστικά εκθέματα, όπως παλαιοχριστιανικά κιονόκρανα και τμήματα τοιχογραφιών από βυζαντινές εκκλησίες.[6]
Λαογραφικό Μουσείο Νισύρου: Βρίσκεται στο Μανδράκι και στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό κτίριο, παρουσιάζοντας την ιστορία και τον πολιτισμό του νησιού.[6][7]
Λιοτρίδι του Κάρη: Ένα παλιό ελαιοτριβείο χτισμένο το 1910, το οποίο έχει αναπαλαιωθεί και λειτουργεί ως επισκέψιμος χώρος, προσφέροντας μια ματιά στην παραδοσιακή διαδικασία παραγωγής λαδιού.[8]

Παραλία Χοχλάκοι: ένας κόλπος με μαύρα, λεία βότσαλα και επιβλητικά, σκοτεινά βράχια σε δέκα λεπτά απόσταση από το Μανδράκι.[9]
Δήμος Μανδρακίου
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο δήμος συστάθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1948 με έδρα τον οικισμό Μανδράκι .[10] Καταργήθηκε το 1997.
Δήμαρχοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Διάρκεια | Εκλεγμένος ή διορισμένος δήμαρχος (γέννηση - θάνατος) | Σημειώσεις | |
|---|---|---|---|
| 1951?-1967? | |||
| 1967-197? | Αντώνιος Λαζ. Μαυρουδής | Με αναπληρωτή δημάρχου το 1967 τον Νικόλαο Μιχ. Βογιατζή.[11] | |
| 1974-1975 | Υπηρεσιακός δήμαρχος, διορισμένος από την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. | ||
| 1975-1982 | Νικόλαος Παλάτσος | Πρώτος αιρετός δήμαρχος μεταπολιτευτικά.[12]. | |
| 1979-1986 | Ιωάννης Μαυρουδής | ||
| 1983-1994 | Ηλίας Διακομιχάλης | ||
| 1995-31 Δεκεμβρίου 1998 | Βασίλειος Πάχος | Τελευταίος κοινοτάρχης ως την κατάργηση του δήμου. |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 Τουρούτογλου, Αναστασία (27 Ιουλίου 2025). «Νίσυρος: Οι ταξιδιωτικές αρετές ενός νησιού που επιμένει στην αυθεντικότητα». travel.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ protaseis (19 Ιουνίου 2021). «Εκκλησίες & Μοναστήρια στη Νίσυρο». Greece Destination. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «mauritius images». www.mauritius-images.com. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ https://www.visitgreece.gr https://www.visitgreece.gr/el/inspirations/walk_through_the_city_of_mandraki/. Missing or empty
|title=(βοήθεια); Εξωτερικός σύνδεσμος στο|website=(βοήθεια) - ↑ «Μανδράκι, Χωριό της Νισύρου». Nisyrosinfo Ταξιδιωτικός Τουριστικός Οδηγός. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2026.
- 1 2 «Μουσεία- Αξιοθέατα». Nisyros.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ protaseis (19 Ιουνίου 2021). «Αξιοθέατα στη Νίσυρο». Greece Destination. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Tο Λιοτρίδι του Κάρη | Ελαιοτριβείο Μανδράκι - Νίσυρος». www.liotriditoukari.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ Gr, Editor Travel (18 Ιουλίου 2025). «Χοχλάκοι: Η παραλία της Νισύρου με την άγρια ομορφιά». travel.gr. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ Διοικητικές μεταβολές στον Δήμο Μανδρακίου, ΕΕΤΑΑ.
- ↑ Επιθεώρησις Τοπικής Αυτοδιοικήσεως, τχ. ΙΒ΄ (Δεκέμβριος 1967), σελ. 1123.
- ↑ ΕΕΤΑΑ, Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών Δήμου Μανδρακίου]
| Αυτό το λήμμα σχετικά με τη γεωγραφία της Ελλάδας χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |
