Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος
| Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1ος αιώνας Saepinum |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός στρατιώτης |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος (ύπατος το 87) |
| Αδέλφια | Λεύκιος Νεράτιος Μάρκελος |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | consul suffectus (Μαΐου 97 – Ιουνίου 97) |
Ο Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος, λατιν.: Lucius Neratius Priscus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και κορυφαίος νομικός, υπηρετώντας για ένα διάστημα ως επικεφαλής της σχολής του Πρόκουλου. Διετέλεσε σντικαταστάτης ύπατος στο διάστημα (nundinium) του Μαΐου-Ιουνίου 97 ως συνάδελφος του Μάρκου Άννιου Βέρου.
Καταγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η προέλευση του γένους των Νερατίων βρίσκεται στην ιταλική πόλη Σαιπινόν, στην καρδιά του Σάμνιου· ο πατέρας του Πρίσκου ήταν ο ομώνυμος ύπατος Λεύκιος Νεράτιος Πρίσκος του έτους 87. Είναι γνωστό ότι είχε έναν μικρότερο αδελφό, τον Λεύκιο Νεράτιο Μάρκελο, ο οποίος υιοθετήθηκε από τον θείο τους Μάρκο Ίριο Φρόντωνα Νεράτιο Πάνσα, ο οποίος έγινε ύπατος το 73 ή το 74 και εντάχθηκε στην τάξη των Πατρικίων. Ο Μάρκελος έγινε ύπατος το 129.
Η ύπαρξη ενός γιου με το ίδιο όνομα και υπάτου είτε το 122 είτε το 123, που συνάγεται από την ύπαρξη του πιθανού κυβερνήτη της Κάτω Παννονίας, διαψεύστηκε από μία εργασία του 1976, που γράφτηκε από τον Γκ. Καμοντέκα, τα ευρήματα της οποίας υιοθετήθηκαν από τον Ρόναλντ Σάυμ.
Σταδιοδορμία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το μεγαλύτερο μέρος της προόδου του Πρίσκου μέσω της σειράς αξιωμάτων (cursus honorum) έχει καθιερωθεί. Το πρώτο γνωστό αξίωμά του ήταν ως στρατιωτικού τριβούνου στη Λεγεώνα XXII Primigenia μεταξύ περίπου 79 και 80, στο Μογοντιάκον (σημερινό Μάιντς). Στη συνέχεια κατείχε το αξίωμα του ταμία (quaestor, περί το 83/84) και μετά την ολοκλήρωση αυτής της παραδοσιακής δημοκρατικής θητείας, ο Πρίσκος θα εγγράφονταν στη Σύγκλητο. Ακολούθησαν οι δύο άλλες δικαστικές θέσεις: του τριβούνου των πληβείων (περί το 85/86) και του πραίτορα (περί το 88/89). Συνήθως, ένας συγκλητικός κυβερνούσε είτε μία δημόσια είτε μία αυτοκρατορική πραιτοριανή επαρχία πριν γίνει ύπατος, αλλά καμία δεν είναι γνωστή για τον Πρίσκο. Αφού υπηρέτησε ως αντικαταστάτης ύπατος, ο Πρίσκος έγινε δεκτός στον σύλλογο (collegium) των επτά ανδρών των εορτασμών (septemviri epulonum), ενός από τα τέσσερα πιο διάσημα αρχαία ρωμαϊκά ιερατεία. Του ανατέθηκε επίσης η διακυβέρνηση, διαδοχικά, των αυτοκρατορικών επαρχιών της Κάτω Γερμανίας (98–101), και στη συνέχεια της Παννονίας (102–105).
Ο Πανδέκτης (Digesta) του Ιουστινιανού αναφέρει ότι ο Αυτοκράτορας Τραϊανός επικαλέστηκε τη βοήθεια του Πρίσκου και του Τίτιου Αρίστου σε ένα νομικό ζήτημα. Σύμφωνα με την Ιστορία των Αυγούστων, υπήρχε μία φήμη ότι ο Τραϊανός σκεφτόταν να κάνει τον Πρίσκο κληρονόμο της Αυτοκρατορίας, προτού τελικά αποφασίσει να τον διαδεχθεί ο Αδριανός. Παρά το γεγονός ότι ήταν πιθανός αντίπαλος για τον θρόνο, ο Πρίσκος ήταν ένας από τους νομικούς εμπειρογνώμονες, στους οποίους βασιζόταν για συμβουλές ο Αυτοκράτορας Αδριανός. Ο σερ Ρόναλντ Σάυμ φαίνεται να θεώρησε τον Πρίσκο ως ένα άλλο όνομα, που χρησιμοποιήθηκε από ή για τον Πόπλιο Κορνήλιο Τάκιτο. [1] [2]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Syme, Sir Ronald (1988). Roman Papers (στα English) (IV έκδοση). Clarendon Press, Oxford. σελ. 199. ISBN 0198148739.
- ↑ Syme, Sir Ronald (1968). «People in Pliny». Journal of Roman Studies 58: 135–151 [141, note 19]. doi:. http://www.jstor.org/stable/299703.
