Λαοδίκη Δ΄ της Συρίας
| Λαοδίκη Δ' της Συρίας | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Λαοδίκη (Αρχαία Ελληνικά) |
| Γέννηση | Δεκαετία του 200 π.Χ. Αυτοκρατορία των Σελευκιδών |
| Θάνατος | 2ος αιώνας π.Χ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αυτοκρατορία των Σελευκιδών |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | μονάρχης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Αντίοχος Δ' Επιφανής Σέλευκος Δ' Φιλοπάτωρ Αντίοχος (γιος Αντίοχου Γ΄) |
| Τέκνα | Λαοδίκη Ε' της Συρίας Δημήτριος Α' Σωτήρ Αντίοχος Ε' Ευπάτωρ Λαοδίκη ΣΤ΄ της Συρίας Νύσσα του Πόντου Αντίοχος (γιος Σέλευκου Δ΄) |
| Γονείς | Αντίοχος Γ' ο Μέγας και Λαοδίκη Γ' της Συρίας |
| Αδέλφια | Αντίοχος Δ' Επιφανής Σέλευκος Δ' Φιλοπάτωρ Κλεοπάτρα Α΄ της Αιγύπτου Αντίοχος (γιος Αντίοχου Γ΄) Αντιοχίς της Καππαδοκίας |
| Οικογένεια | Δυναστεία των Σελευκιδών |
Η Λαοδίκη Δ΄ της Συρίας ήταν μια Ελληνίδα πριγκίπισσα, μεγάλη ιέρεια και βασίλισσα στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Ο Αντίοχος ο Μέγας την διόρισε μεγάλη ιέρεια στην ετήσια λατρεία της μητέρας της Λαοδίκης Γ΄ στην Μηδία. Η Λαοδίκη Δ΄ παντρεύτηκε και τους τρεις αδελφούς της και έγινε βασίλισσα της Συρίας με τους δύο μικρότερους. Η Λαοδίκη Δ΄ ήταν κόρη του βασιλέως της Συρίας Αντιόχου του Μέγα και της συζύγου του Λαοδίκης Γ΄ της Συρίας. Οι πατρικοί παππούδες της ήταν οι βασιλείς των Σελευκιδών Σέλευκος Β΄ Καλλίνικος και Λαοδίκη Β΄ της Συρίας, οι μητρικοί παππούδες της ήταν ο Μιθριδάτης Β΄ του Πόντου και η Λαοδίκη του Πόντου. Οι γονείς της Λαοδίκης Δ΄ ήταν πρώτα ξαδέλφια αφού ο πατρικός της παππούς και η μητρική της γιαγιά ήταν αδέλφια, παιδιά των Σελευκιδών βασιλέων Αντίοχου Β΄ Θεού και Λαοδίκης Α΄ της Συρίας.[1] Η Λαοδίκη Δ΄ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών, απομνημονεύεται σε μια επιγραφή στην Δήλο που είναι αφιερωμένη στην ίδια.[2]
Οι τρεις γάμοι με τους αδελφούς της
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]O πατέρας της διόρισε τον μεγαλύτερο αδελφό της Αντίοχο διάδοχο του θρόνου των Σελευκιδών, την ίδια χρονιά πάντρεψε την Λαοδίκη μαζί του.[3] Ο γάμος της Λαοδίκης με τον Αντίοχο ήταν ο πρώτος στην δυναστεία των Σελευκιδών στην οποία δύο αδέλφια παντρεύτηκαν μεταξύ τους.[2] Με τον γάμο αυτό γεννήθηκε μια κόρη η Νύσσα του Πόντου.[4] Ο Αντίοχος Γ΄ διόρισε την Λαοδίκη (193 π.Χ.) αρχιέρεια στην λατρεία στην οποία οι Μήδοι τιμούσαν την μητέρα της Λαοδίκη Γ΄.[2][4] Την ίδια χρονιά αργότερα ο Αντίοχος πέθανε πρόωρα, ο θάνατος του έφερε μεγάλη θλίψη στον πατέρα της, την ίδια και τα αδέλφια της.[2] Ο Αντίοχος Γ΄ ρύθμισε κατόπιν τον γάμο της Λαοδίκης με τον δεύτερο γιο του μετέπειτα βασιλέα Σέλευκο Δ΄ τον Φιλοπάτωρα.[4] Με τον γάμο αυτό γεννήθηκαν ο μετέπειτα βασιλεύς Δημήτριος Α΄ Σωτήρ, ο Αντίοχος και η Λαοδίκη Ε΄ της Συρίας.[4] Η τελευταία το 178 π.Χ. έγινε βασίλισσα της Μακεδονίας, στο πλευρό του τελευταίου βασιλιά της, του Περσέα. Ο Αντίοχος Γ΄ δολοφονήθηκε (187 π.Χ.), τον διαδέχθηκε ο δεύτερος σύζυγος της Σέλευκος Δ΄ και η ίδια έγινε μαζί του βασίλισσα ως Λαοδίκη Δ΄. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ο Σέλευκος καταφέρνει να πείσει τους Ρωμαίους να απελευθερώσουν τον μικρότερο αδελφό του, Αντίοχο Δ', που κρατείτο όμηρος, υπό τον όρο να στείλει στη Ρώμη τον γιο και διάδοχό του, τον Δημήτριο. Το 175 π.Χ. ο υπουργός του ο Ηλιόδωρος θανάτωσε τον Σέλευκο Δ΄ και ανέλαβε την αντιβασιλεία ως προστάτης του μικρότερου γιου του Αντίοχου.[4]
Δεν υπάρχουν πηγές σχετικά με την διακυβέρνηση της Λαοδίκης Δ΄ ως βασίλισσας αυτή την περίοδο και δεν είναι γνωστή η γνώμη των υπηκόων της. Η Λαοδίκη Δ΄ έγινε κατόπιν για σύντομο χρονικό διάστημα αντιβασίλισσα στο πλευρό του δεύτερου γιου της Αντιόχου αφού ο μεγαλύτερος γιος της Δημήτριος ήταν αιχμάλωτος στην Ρώμη. Υπάρχουν νομίσματα εκείνης της χρονιάς (175 π.Χ.) με παράσταση της Λαοδίκης και του νεαρού της γιου Αντιόχου, ήταν ο πρώτος βασιλιάς και η πρώτη βασίλισσα των Σελευκιδών που αποτυπώνονται σε νομίσματα. Η Λαοδίκη Δ΄ παντρεύτηκε κατόπιν σε τρίτο γάμο τον μικρότερο αδελφό της Αντίοχο Δ΄ τον Επιφανή, ορκίστηκε νέος βασιλεύς με την ίδια βασίλισσα αφού εκτέλεσε τον Ηλιόδωρο που δολοφόνησε τον αδελφό του. Ο μικρός Αντίοχος ήταν για κάποιο χρονικό διάστημα συμβασιλεύς αλλά κατόπιν δολοφονήθηκε από τον θείο του (170 π.Χ.). Με τον τρίτο της γάμο με τον Αντίοχο Δ΄ παιδιά τους ήταν ο Αντίοχος Ε΄ Ευπάτωρ και η Λαοδίκη ΣΤ΄ της Συρίας.[4] Την εποχή που πέθανε και ο Αντίοχος Δ΄ ο γιος της με τον Σέλευκο Δ΄ Δημήτριος βρισκόταν ακόμα όμηρος στην Ρώμη, νέος βασιλιάς ορκίστηκε ο μικρότερος γιος της με τον Αντίοχο Δ΄ Αντίοχος Ε΄ Ευπάτωρ.[4]
Χρονολόγιο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
| Έτος (π.Χ.) | Γεγονός | ||
|---|---|---|---|
| Γέννηση της Λαοδίκης Δ' , κόρης του Αντίοχου Γ' του Μέγα και της Λαοδίκης Γ'. | |||
| 196 π.Χ. | Η Λαοδίκη παντρεύεται τον αδελφό της Αντίοχο, όταν ο τελευταίος αναγορεύτηκε Διάδοχος του θρόνου των Σελευκιδών. | ||
| 193 π.Χ. | Θάνατος του Αντίοχου και αναγόρευση της Λαοδίκης σε πρωθιέρεια της μητέρας της. | ||
| 187 π.Χ. | Θάνατος του Αντίοχου Γ' του Μέγα. Τον διαδέχεται ο γιος του και αδελφός της Λαοδίκης, Σέλευκος Δ' Φιλοπάτωρ. Οι δύο τους παντρεύονται. | ||
| 178 π.Χ. | Βασιλικός γάμος ανάμεσα στη Λαοδίκη Ε' και τον τελευταίο βασιλιά της Μακεδονίας, τον Περσέα. Ο Δημήτριος αποστέλλεται στη Ρώμη με την ιδιότητα του ομήρου. | ||
| 175 π.Χ. | Ο Σέλευκος Δ' δολοφονείται από τον Ηλιόδωρο. Διάδοχός του ορίζεται ο μικρός Αντίοχος, που δεν είναι σε θέση να κυβερνήσει. Ο Αντίοχος Δ' γίνεται αντιβασιλιάς. | ||
| 172/171 π.Χ. | Η Νύσσα, παντρεύεται τον βασιλιά του Πόντου, τον Φαρνάκη Α'. | ||
| 170 π.Χ. | Ο νεαρός βασιλιάς Αντίοχος δολοφονείται. Στον θρόνο ανεβαίνει επίσημα ο Αντίοχος Δ', τρίτος σύζυγος της Λαοδίκης. | ||
| 164 π.Χ. | Θάνατος του Αντίοχου Δ'. Τον διαδέχεται ο γιος του από τη Λαοδίκη, Αντίοχος Ε' Ευπάτωρ. | ||
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ https://web.archive.org/web/20160922024643/http://www.livius.org/am-ao/antiochus/antiochus_ii_theos.html
- 1 2 3 4 Grainger, A Seleukid prosopography and gazetteer, σ. 48
- ↑ https://web.archive.org/web/20060519131952/http://www.livius.org/am-ao/antiochus/antiochus_iii.html
- 1 2 3 4 5 6 7 https://web.archive.org/web/20060831113932/http://www.livius.org/la-ld/laodice/laodice_iv.html
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- www.livius.com, Laodice IV Αρχειοθετήθηκε 2011-08-08 στο Wayback Machine.
- Γουίλιαμ Σμιθ, Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, "Laodice (6)" Αρχειοθετήθηκε 2006-01-02 στο Wayback Machine., Βοστώνη, (1867)
