Κόιντος Ποππαίος Σεκούνδος
| Κόιντος Ποππαίος Σεκούνδος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 0ος αιώνας π.Χ. |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Περίοδος ακμής | 1ος αιώνας π.Χ. |
| Οικογένεια | |
| Αδέλφια | Γάιος Ποππαίος Σαβίνος[1] |
| Οικογένεια | Poppaei Sabini |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός Ύπατος στην αρχαία Ρώμη |
Ο Κόιντος Ποππαίος Σεκούνδος, Κόιντου υιός, Κόιντου εγγονός, λατιν.: Quintus Poppaeus Secundus, Q. f., Q. n., ήταν αντικαταστάτης ύπατος (consul suffectus) το 9 μ.Χ. και ένας από τους συγγραφείς τοης lex Papia Poppaea.
Καταγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Σεκούνδος καταγόταν από μία αξιοσέβαστη, αν και χωρίς διακρίσεις, πληβειακή οικογένεια. Ο πατέρας και ο παππούς του ονομάζονταν επίσης Κόιντος, και από την κοινή τους συγγένεια γνωρίζουμε ότι ο Σεκούνδος ήταν αδελφός του Γάιου Ποππαίου Σαβίνου, τακτικού υπάτου την ίδια χρονιά που ο Σεκούνδος ήταν αντικαταστάτης ύπατος. Δεν είναι σαφές ποιος ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός. Συνήθως, ο μεγαλύτερος γιος έπαιρνε το όνομά του (praenomen) από τον πατέρα του, αλλά το επίθετο (cognomen) Σεκούνδος υποδηλώνει ότι ήταν ο δεύτεροος αδελφός.
Το αξίωμα του υπάτου
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κ. Ποππαίος Σεκούνδος διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος από την 1η Ιουλίου (consul suffectus ex kalendis Juliis) [ i ] μαζί με τον Mάρκο Πάπιο Μουτίλο, διαδεχόμενος τον Γάιο Ποππαίο Σαβίνο και τον Κόιντο Σουλπίκιο Καμερίνο. Διατήρησαν την ιδιότητα του υπάτου για έξι μήνες, αποχωρώντας στο τέλος του έτους. Κατά τη διάρκεια της θητείας τους, ο Πάπιος και ο Ποππαίος συνέταξαν τη νομοθεσία που έφερε τα ονόματά τους.
Η lex Papia Poppaea είχε ως στόχο να αποθαρρύνει τη μοιχεία, να αποτρέψει τον γάμο μελών της συγκλητικής τάξης με απελεύθερους ή παιδιά απελεύθερων, και να ενθαρρύνει τον νόμιμο γάμο και την τεκνοποίηση, θεσπίζοντας ένα σύνολο κανονισμών και νομικών κυρώσεων για όσους παρέμεναν άγαμοι ή δεν γέννησαν παιδιά χωρίς να λάβουν κάποιο είδος νόμιμης απαλλαγής. Ο Δίων Κάσσιος σημειώνει με ειρωνεία, ότι τόσο ο Πάπιος όσο και ο Ποππαίος ήταν άγαμοι και άτεκνοι.
Ο νόμος ήταν μέρος μίας πιο εκτεταμένης προσπάθειας του Αυγούστου να προωθήσει την δημόσια ηθική. Άλλοι τέτοιοι νόμοι έγιναν γνωστοί ως leges Juliae από το όνομα του γένους (nomen gentilicium) του Aυτοκράτορα (που λεγόταν Γ. Ιούλιος Καίσαρ Οκταβιανός). Τόσο γι' αυτόν τον λόγο, όσο και επειδή η αρχική γλώσσα τhw lex Papia Poppaea έχει χαθεί και οι ακριβείς διατάξεις τhw συγχέonται με συναφείς νόμους, ο νόμος αναφέρεται επίσης ως lex Julia et Papia Poppaea.
Ο Τάκιτος αναφέρει ότι ο νόμος δεν επέτυχε τους στόχους του, και περίπου οκτώ χρόνια μετά την ψήφισή του, ο Αυτοκράτορας Τιβέριος συγκρότησε μία επιτροπή για την ελάφρυνση των ποινών του, λόγω του αριθμού των ατόμων που διώκονταν, του αριθμού των πληροφοριοδοτών που ενθάρρυνε ο νόμος, και του τεράστιου όγκου περιουσίας που είχε κατασχεθεί βάσει των διατάξεων του.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Υποσημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Publius Cornelius Tacitus, Annales .
- Lucius Cassius Dio Cocceianus ( Cassius Dio ), Ρωμαϊκή Ιστορία .
- Λεξικό Ελληνικής και Ρωμαϊκής Βιογραφίας και Μυθολογίας, William Smith, επιμ. , Little, Brown and Company, Βοστώνη (1849).
- Theodor Mommsen et alii, Corpus Inscriptionum Latinarum (The Body of Latin Inscriptions, συντομογραφία CIL ), Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften (1853–σήμερα).
- Λεξικό Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων, William Smith, επιμ. , Little, Brown, and Company, Βοστώνη (1859).
- René Cagnat et alii, L'Année épigraphique (The Year in Epigraphy, συντομογραφία AE ), Presses Universitaires de France (1888–σήμερα).
- Paul von Rohden, Elimar Klebs, & Hermann Dessau, Prosopographia Imperii Romani (The Prosopography of the Roman Empire, συντομογραφία PIR ), Βερολίνο (1898).
