close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γάιος Ποππαίος Σαβίνος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γάιος Ποππαίος Σαβίνος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1ος αιώνας π.Χ.
Θάνατος35
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΤέκναΠοππαία Σαβίνα η Πρεσβύτερη
ΑδέλφιαΚόιντος Ποππαίος Σεκούνδος[1]
ΟικογένειαPoppaei Sabini
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος συγκλητικός
legatus Augusti pro praetore Moesiae (15–35)
Ύπατος στην αρχαία Ρώμη

Ο Γάιος Ποππαίος Σαβίνος, λατιν.: Gaius Poppaeus Sabinus ήταν Ρωμαίος συγκλητικός (απεβ. το 35 μ.Χ.), ο οποίος υπηρέτησε ως ύπατος το 9 μ.Χ. με συνάδελφο τον Κόιντο Σουλπίκιο Καμερίνο. Απολάμβανε τη φιλία των Αυτοκρατόρων Αυγούστου και Τιβερίου. [2]

Ο Σαβίνος εξελέγη στην υπατεία, με τον Κόιντο Σουλπίκιο Καμερίνο, το 9 μ.Χ. Υπηρέτησαν μέχρι τις καλένδες του Ιουλίου, όταν τους διαδέχτηκαν ο αδελφός του Σαβίνου, Κόιντος Ποππαίος Σεκούνδος, και ο Μάρκος Πάπιος Μουτίλος, συντάκτες της lex Papia Poppaea, νομοθεσίας που αποσκοπούσε στην ενίσχυση και την ενθάρρυνση του γάμου. [3]

Από το 15 μέχρι το τέλος του το 35 ο Σαβίνος υπηρέτησε ως κυβερνήτης των συνδυασμένων επαρχιών της Μοισίας, της Αχαΐας και της Μακεδονίας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Σαβίνος επέβλεψε την επίλυση μίας συνοριακής διαμάχης μεταξύ των κοινοτήτων Κιέριον και Μετρόπολις (σημ. Παλαιόκαστρο Γεωργικόν), οι οποίες βρίσκονταν και οι δύο στην αρχαία Θεσσαλία. Επίσης, κατά τη διάρκεια της θητείας του, έθεσε τέλος σε μία επανάσταση στη Θράκη το 26. [4] Ως εκ τούτου, του απονεμήθηκε η θριαμβική διάκριση (ornamenta triumphalia). [5]

Ο Γ. Ποππαίος Σαβίνος απεβίωσε στα τέλη Δεκεμβρίου του 35. Πιστεύεται ότι πέθανε από φυσικά αίτια. Ήταν πατέρας της Ποππαίας Σαβίνας της Πρεσβύτερης και εκ μητρός παππούς της Ποππαίας Σαβίνας της Νεότερης, [6] [7] της δεύτερης συζύγου του μελλοντικού Αυτοκράτορα Νέρωνα.

  1. «Poppaei» (Ρωσικά)
  2. Diana Bowder (1 Δεκεμβρίου 1980). Who was who in the Roman world, 753 BC-AD 476. Ithaca: Cornell University Press. σελ. 176. ISBN 978-0-8014-1358-2.
  3. Anthony Everitt (2006). The First Emperor: Caesar Augustus and the Triumph of Rome. London: Murray. σελ. 254. ISBN 978-0-7195-5494-0.
  4. Diana Bowder (1984). Who was who in the Roman world. New York: Washington Square Press. σελ. 435.
  5. J. S. Wacher (2002). The Roman world. Vol. 1. New York: Routledge Taylor & Francis. σελ. 101. ISBN 978-0-415-26315-3.
  6. Simon Hornblower· Antony Spawforth (2000). Who's who in the classical world. Oxford: Oxford University Press. σελ. 319. ISBN 978-0-19-280107-4.
  7. Jurgen Malitz (2008). Nero. Malden: John Wiley & Sons. σελ. 30. ISBN 978-1-4051-4474-2.