Πάπιγκο Ιωαννίνων
Συντεταγμένες: 39°58′4.573″N 20°43′7.529″E / 39.96793694°N 20.71875806°E
| Πάπιγκο | |
|---|---|
 | |
Χάρτης  | |
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Αποκεντρωμένη Διοίκηση | Διοίκηση Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας |
| Περιφέρεια | Ηπείρου |
| Περιφερειακή Ενότητα | Ιωαννίνων |
| Δήμος | Ζαγορίου |
| Δημοτική Ενότητα | Πάπιγκου |
| Γεωγραφία | |
| Γεωγραφικό διαμέρισμα | Ήπειρος |
| Νομός | Ιωαννίνων |
| Υψόμετρο | 985 μέτρα |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 184 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
| Πληροφορίες | |
| Ταχ. κώδικας | 440 04 |
| Τηλ. κωδικός | 2653 |
| http://www.papigo.gr/ | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Το Πάπιγκο είναι χωριό του Ζαγορίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.[1]
Γενικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Πάπιγκο χτισμένο στις δυτικές πλαγιές της Τύμφης σε υψόμετρο περίπου 960 μέτρων.[2] Αναφέρεται και ως Μεγάλο Πάπιγκο και μαζί με το γειτονικό του χωριό Μικρό Πάπιγκο αποτελεί την δημοτική ενότητα Παπίγκου, του Δήμου Ζαγορίου.[3] Η δημοτική ενότητα έχει πληθυσμό (απογραφή 2021) 223 κατοίκους από τους οποίους οι 184 μένουν στο Πάπιγκο και οι 39 στο Μικρό Πάπιγκο.[4] Το Πάπιγκο αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα Ζαγορίτικης αρχιτεκτονικής και ο οικισμός από το 1978 είναι ανακηρυγμένος παραδοσιακός.[5]
Ιστορικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Πάπιγκο αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄, το έτος 1325.[6] Από τον 15ο μέχρι τον 17ο αιώνα εκμεταλλευόμενο τα προνόμια που είχαν παραχωρηθεί στην περιοχή του Ζαγορίου γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Από το 1780 λειτούργησε ελληνικό σχολείο στο χωριό. Μετά την κατάργηση των ειδικών προνομίων της περιοχής, τον 19ο αιώνα, άρχισε η παρακμή και η μετανάστευση του πληθυσμού. Ο πληθυσμός συνέχισε να φθίνει και κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα ακόμα και μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου. Από το 1919 το Πάπιγκο αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα που διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 2010 και την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης.[7] Τις τελευταίες δεκαετίες ο πληθυσμός συγκρατείται και αυξάνεται ελαφρά λόγω της μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής.
Φυσικό περιβάλλον
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Πάπιγκο βρίσκεται πολύ κοντά στο φαράγγι του Βίκου και εντός του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου. Περιβάλλεται από πλούσια βλάστηση φυλλοβόλων δέντρων με αποτέλεσμα η περιοχή να αλλάζει χρώματα κάθε εποχή του έτους.
Η περιοχή αποτελεί πόλο έλξης περιηγητών καθ' όλη την διάρκεια του έτους. Οι κλιματολογικές συνθήκες ακολουθούν την ιδιορρυθμία του οικοσυστήματος του εθνικού δρυμού, με εκτεταμένες χιονοπτώσεις την χειμερινή περίοδο και υγρασία το καλοκαίρι. Η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής παρουσιάζει μεγάλη ποικιλομορφία.
Στην όμορφη εικόνα του οικισμού συμβάλλει ο εντυπωσιακός σχηματισμός της Αστράκας (κορυφής της Τύμφης) με τους απόκρημνους βράχους της να υψώνονται εντυπωσιακά πάνω από τον οικισμό θυμίζοντας πύργους. Προς τις κορυφές της Τύμφης και τη Δρακόλιμνη ξεκινάει από το Πάπιγκο ορειβατική διαδρομή. Η διαδρομή διαρκεί συνολικά 5 ώρες ενώ στην πορεία του ορειβατικού μονοπατιού, σε υψόμετρο 1950 μέτρων υπάρχει το ορειβατικό καταφύγιο Τύμφης.[8]
Διάσημο σημείο κοντά στον οικισμό είναι οι κολυμπήθρες ή "Οβίρες Ρογκοβού" όπως είναι η επίσημη ονομασία τους. Πρόκειται για μεγάλες κοιλότητες που σχηματίζονται στη βραχώδη κοίτη του ρέματος του Ρογκοβού οι οποίες γεμίζουν νερό θυμίζοντας κολυμπήθρες.[9]
Διοικητικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ως οικισμός αναφέρεται , μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.[10] Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Μικρό Πάπιγκο αποτελούν την κοινότητα Παπίγκου[11] που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παπίγκου του Δήμου Τζουμέρκων ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2021 έχει πληθυσμό 184 κατοίκους[4].
Πρόσωπα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Από το Πάπιγκο καταγόταν ο λόγιος, φιλάνθρωπος και ευεργέτης της περιοχής Μιχαήλ Αναγνωστόπουλος ή Άναγκνος (1837-1906) και ο γλωσσολόγος Γεώργιος Αναγνωστόπουλος (1884-1936)[12].
Εικόνες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Οι κολυμπήθρες κοντά στο Πάπιγκο
Ο ποταμός Βοϊδομάτης
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. 27. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 60.
- ↑ «ΠΑΠΙΓΚΟ (Χωριό) ΙΩΑΝΝΙΝΑ - Greek Travel Pages». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2025.
- ↑ «Πάπιγκον Ιωαννίνων». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2025.
- 1 2 «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2021». σελ. 21687 (σελ. 105 του pdf).
- ↑ «estia». estia.minenv.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2026.
- ↑ «Ιστορία του Πάπιγκου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2010.
- ↑ Διοικητικές μεταβολές ΟΤΑ, κοινότητα Πάπιγκου[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ «Το καταφύγιο». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2010.
- ↑ ALLOVERGREECE. «Οβίρες Ρογκοβού». allovergreececom. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2025.
- ↑ «Πάπιγκον Ιωαννίνων». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2026.
- ↑ «e-nomothesia.gr | Τράπεζα Πληροφοριών Νομοθεσίας». support.e-nomothesia.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Απριλίου 2026.
- ↑ Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Εκπαιδευτική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών, 1999, τόμος πρώτος, σ. 238.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ιστοσελίδα του οικισμού.
Πάπιγκο (Αρχείο της ΕΡΤ).- Το Πάπιγκο...είναι προορισμός (Αρχείο της ΕΡΤ).
- Ανεπίσημη ιστοσελίδα του οικισμού.
- Οβίρες Ρογκοβού στον ιστότοπο https://www.naturagraeca.com/.
