Κεφαλόβρυσο Σουλίου Αχαΐας
- Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Κεφαλόβρυσο Αχαΐας
Συντεταγμένες: 38°11′19″N 21°49′50″E / 38.18861°N 21.83056°E
| Κεφαλόβρυσο | |
|---|---|
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Αποκεντρωμένη Διοίκηση | Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου |
| Περιφέρεια | Δυτικής Ελλάδας |
| Περιφερειακή Ενότητα | Αχαΐας |
| Δήμος | Πατρέων |
| Δημοτική Ενότητα | Πατρέων |
| Γεωγραφία | |
| Γεωγραφικό διαμέρισμα | Πελοποννήσου |
| Νομός | Αχαΐας |
| Υψόμετρο | 730 μ. |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 3 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
| Πληροφορίες | |
| Παλαιά ονομασία | Χαρμανταίικα |
Το Κεφαλόβρυσο, παλαιότερα γνωστό ως Χαρμανταίικα, είναι μικρό ορεινό χωριό της Κοινότητας Σουλίου του Δήμου Πατρέων.[1][2] Σύμφωνα με την απογραφή 2021 το χωριό έχει πληθυσμό μόλις 3 κατοίκους[3] ενώ με την απογραφή του 2011 είχε 9[4].
Τοποθεσία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Κεφαλόβρυσο είναι χτισμένο στους δυτικούς-νοτιοδυτικούς απόκρημνους πρόποδες του Παναχαϊκού όρους και συγκεκριμένα στην ορεινή περιοχή του Σουλίου, άνωθεν του ρέματος του Βερβενίκου και κοντά στον Γλαύκο ποταμό, σε υψόμετρο περίπου 730 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.
Απέχει περί τα 17 χιλιόμετρα οδικώς από το κέντρο της πόλης της Πάτρας.
Γενικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1951 με την ονομασία «Χαρμανταίικα» ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1955, μετονομάστηκε σε «Κεφαλόβρυσο». Ωστόσο, η παλαιότερη ονομασία του χωριού είναι αρκετά διαδεδομένη και σήμερα, ιδίως στους ντόπιους.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. 17. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 75.
- ↑ «Κεφαλόβρυσον Αχαΐας». Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ. Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2021». σελ. 21821 (σελ. 239 του pdf).
- ↑ «ΕΛ.ΣΤΑΤ. - Μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2011» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Μαρτίου 2016.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Αργυρόπουλος, Αργύριος Κων. (2000). Σούλι Πατρών. Ιστορικές Αναδρομές. Εδώ που εκατοίκησαν οι Πρόγονοι Σουλιώτες (2η έκδοση). Πάτρα.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Λουλούδης, Θεόδωρος Η. (2010). Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση. Πάτρα: Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας.
