Ιωάννης Χάουαρντ (απεβ. 1437)
| Σερ Ιωάννης Χάουαρντ (απεβ. 1437) | |
|---|---|
_Stoke-by-Nayland_Church_Suffolk_Drawn_by_HenryLilly_1637.png) | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | John Howard (Αγγλικά) |
| Γέννηση | 1366 |
| Θάνατος | 17 Νοεμβρίου 1437[1] Ιερουσαλήμ[1] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Αγγλίας |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός[2] |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Margaret Plaiz[3][4] Alice Tendring (από 1383)[3] |
| Τέκνα | Sir John Howard[5] Margaret Howard[5] Henry Howard[5] Ροβέρτος Χάουαρντ (ιππότης)[5] |
| Γονείς | Sir Robert Howard[5] και Marjory de Scales[5] |
| Οικογένεια | Οικογένεια Χάουαρντ |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | μέλος του Αγγλικού κοινοβουλίου (Essex)[2] Member of the September 1397 Parliament (Essex)[6] Member of the 1407 Parliament (Cambridgeshire)[6] Member of the 1422 Parliament (Suffolk)[6] |
| Βραβεύσεις | Knight Bachelor |
| Θυρεός | |
.svg) | |
Ο σερ Ιωάννης Χάουαρντ, αγγλ.: Sir John Howard (π. 1366–1437), από το Γουίγκενχολ και το Ιστ Γουίντς, στο Νόρφολκ τής Αγγλίας, ήταν γαιοκτήμονας, στρατιωτικός, αυλικός, διοικητής και πολιτικός. Εγγονός του ήταν ο Ιωάννης Χάουαρντ 1ος δούκας τού Νόρφολκ, προπάππος δύο βασιλισσών, της Άννας Μπολέυν και τής Αικατερίνης Χάουαρντ, δύο από τις έξι συζύγους τού βασιλιά Ερρίκου Η΄. [7]
Καταγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννημένος περίπου το 1366, ο Χάουαρντ ήταν γιος και κληρονόμος του Ρόμπερτ Χάουαρντ και της Μάργκαρετ Σκέιλς, κόρης του Ρόμπερτ ντε Σκέιλς, Βαρόνου Σκέιλς και της Κάθριν ντ'Άφορντ, κόρης και τελικής κληρονόμου του Ρόμπερτ ντ'Άφορντ, κόμη του Σάφολκ . Ο παππούς του, Τζον Χάουαρντ (πέθανε το 1364), είχε υπηρετήσει ως Ναύαρχος του Βόρειου Στόλου από το 1335 έως το 1337. [7]
Σταδιοδορμία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1380 ο Χάουαρντ ήταν νυμφευμένος με μία κληρονόμο, και είχε χριστεί ιππότης τον Μάρτιο τού 1387, όταν υπηρετούσε στη θάλασσα στον στόλο υπό τη διοίκηση τού Ριχάρδου ΦιτςΆλαν κόμη τού Άρουντελ, ο οποίος πολέμησε τούς Γάλλους και τούς συμμάχους τους στη Μάχη τού Μάργκεϊτ. Το 1389, τόσο ο πατέρας του, όσο και ο πεθερός του απεβίωσαν, κληροδοτώντας του τα περισσότερα από τα πατρικά εδάφη και αυτά που κληρονόμησε η σύζυγός του, τα οποία διατήρησε εφ' όρου ζωής, ωσότου απεβίωσε το 1391. Αυτές οι ιδιοκτησίες τού έδωσαν όχι μόνο ένα σημαντικό εισόδημα, αλλά και τοπική επιρροή. [7]
Το 1394 ο Χάουαρντ διορίστηκε μέλος τού βασιλικού οίκου, υπηρετώντας στην αγγλική εκστρατεία εκείνη τη χρονιά εναντίον τής Ιρλανδίας. Το 1397, όταν είχε νυμφευτεί μία άλλη κληρονόμο, διορίστηκε ειρηνοδίκης (JP) τόσο για το Σάφολκ, όσο και για το Έσσεξ, και τον Σεπτέμβριο εξελέγη μέλος τού κοινοβουλίου (MP) τής Αγγλίας για το Έσσεξ. Αυτό το Κοινοβούλιο χρησιμοποιήθηκε από τον βασιλιά Ριχάρδο Β' για να τιμωρήσει τούς αντιπάλους του, και εκ μέρους τού Στέμματος, ο Χάουαρντ εξουσιοδοτήθηκε να κατάσχει τις περιουσίες των εξεγερμένων ευγενών, και να εισπράξει μεγάλα πρόστιμα από τις αντιφρονούσες κομητείες τού Έσσεξ και τού Χέρτφορντσιρ. Στη συνέχεια συνόδευσε τον βασιλιά στη Β΄ εκστρατεία του στην Ιρλανδία το 1399. [7]
Η θέση τού Χάουαρντ στο βασιλικό οίκο δεν ανανεώθηκε υπό τη νέα βασιλεία τού βασιλιά Ερρίκου Δ΄, αλλά συνέχισε να συμμετέχει ως βουλευτής, και να υπηρετεί σε βασιλικά αξιώματα. Υπηρέτησε την πρώτη από τις δύο θητείες του ως υψηλού σερίφη τού Έσσεξ και τού Χέρτφορντσιρ το 1400, κατά την οποία κλήθηκε στο Μεγάλο Συμβούλιο τού Αυγούστου 1401, και ήταν υψηλός σερίφης τού Κέιμπριτζσιρ και τού Χάντινγκτονσιρ, τόσο το 1401, όσο και το 1402. Το 1407 επέστρεψε στο Κοινοβούλιο ως βουλευτής τού Κέιμπριτζσιρ. [7]
Το 1408 ο πατέρας τής συζύγου τού Χάουαρντ απεβίωσε, και εκείνη κληρονόμησε τα εδάφη του. Επιλέχθηκε ξανά σερίφης τού Έσσεξ και τού Χέρτφορντσιρ το 1414, και συμμετείχε στις προετοιμασίες για την Α΄ εκστρατεία τού νέου βασιλιά, Ερρίκου Ε΄, στη Γαλλία. Το 1420 βρισκόταν σε διαμάχη στο Σάφολκ με τον ισχυρό βουλευτή Θωμά Κέρντιστον, την οποία ο Θωμάς Έρπινγκχαμ ανέφερε στο Ιδιωτικό Συμβούλιο, αλλά μέχρι το 1422 είχε αρκετά μεγάλη τοπική υποστήριξη, ώστε να εκλεγεί βουλευτής τού Σάφολκ. [7]
Αφού συμμετείχε σε αυτό το Γ΄ Κοινοβούλιο και μετά το τέλος τής 2ης συζύγου του το 1426, ο Χάουαρντ συμμετείχε λιγότερο στην τοπική διοίκηση, αν και συνέχισε ως βουλευτής και σε βασιλικές αποστολές. Τον Φεβρουάριο τού 1436 τού ζητήθηκε να συνεισφέρει 100 μάρκα για το κόστος τής εκστρατείας τού δούκα τής Υόρκης στη Γαλλία.
Στη συνέχεια, ο Χάουαρντ πήγε για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, όπου απεβίωσε στην Ιερουσαλήμ στις 17 Νοεμβρίου 1437. Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν πίσω στην Αγγλία, και τάφηκαν δίπλα στη 2η σύζυγό του στο Στόουκ-μπάι-Νέιλαντ. [7]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Χάουαρντ νυμφεύτηκε δύο φορές:
Αρχικά, π. το 1380, τη Μαργαρίτα ντε Πλαζ, κόρη και κληρονόμο τού Ιωάννη ντε Πλέιζ 5ου βαρόνου Πλέιζ (1342/3–1389), [8] από τη 2η σύζυγό του Ιωάννα Στέιπλετον, κόρη τού σερ Μάιλς Στέιπλετον τού Μπέντεϊλ στο Γιόρκσιρ. [7] Με την 1η του σύζυγο απέκτησε έναν γιο και κληρονόμο:
- Ιωάννης Χάουαρντ, ο οποίος απεβίωσε πριν από τον πατέρα του [7] και νυμφεύτηκε την Ιωάννα Γουόλτον, κόρη τού Ιωάννη Γουόλτον τού Γουίβενχοου, και τής συζύγου του Μαργαρίτας Σάτον, με την οποία άφησε μία κόρη και μοναδική κληρονόμο:
- Ελίισάβετ Χάουαρντ (απεβ. το 1475), γύρω στο 1425 παντρεύτηκε τον Ιωάννη ντε Βερ 12ο κόμη τής Οξφόρδης, [7] από τον οποίο κατάγονταν οι κύριες γαίες Χάουαρντ, συμπεριλαμβανομένου τού Ιστ Γουίντς, και οι βαρονίες τού Σκέιλς και τού Πλέιζ.
Έπειτα, πριν από τον Ιούνιο τού 1397, νυμφεύτηκε την Άλις Τέντρινγκ (απεβ. 18 Οκτωβρίου 1426, τάφηκε στο Στόουκ-μπάι-Νέιλαντ [7]), τη μοναχοκόρη και κληρονόμο τού σερ Γουλιέλμου Τέντρινγκ (απεβ. το 1408), από το Τέντρινγκ Χολ στην ενορία τού Στόουκ-μπάι-Νέιλαντ στο Σάφολκ, με τη σύζυγό του Αικατερίνη Μίλντε (απεβ. το 1402), χήρα τού σερ Θωμά Κλόπτον από το Κέντγουελ Χολ στην ενορία τού Λονγκ Μέλφορντ στο Σάφολκ, και κόρη τού Γουλιέλμου Μίλντε, από το Κλερ στο Σάφολκ. [7] Με τη 2η σύζυγό του απέκτησε δύο γιους:
- Ροβέρτος Χάουαρντ (απεβ. το 1436), που επίσης απεβίωσε πριν από τον πατέρα του, έχοντας νυμφευτεί το 1420 τη Μαργαρίτα ντε Μόουμπρεϋ (απεβ. το 1459), κόρη και κληρονόμο τού Θωμά ντε Μόουμπρεϋ 1ου δούκα τού Νόρφολκ, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά, μεταξύ των οποίων:
- Ιωάννης Χάουαρντ, 1ος δούκας τού Νόρφολκ, μεγαλύτερος γιος και κληρονόμος. [7]
- Ερρίκος Χάουαρντ (απεβ. το 1446), νυμφεύτηκε τη Μαρία Χάσυ, κόρη τού σερ Ερρίκου Χάσυ, Ιππότη, τού Χάρτινγκ τού Σάσεξ. Ο Ερρίκος κληρονόμησε τα φέουδα τού Σπρόττισλαντ, τού Μπέρχαους και τού Τέρινγκτον από τη μητέρα του. Δολοφονήθηκε το 1446. [9]
Κτήσεις και διαδοχή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μέσω και των δύο γονέων τού Χάουαρντ και μέσω των δύο συζύγων του, απέκτησε ιδιοκτησίες σε αρκετές γειτονικές κομητείες, μεταξύ των οποίων:
- Στο Νόρφολκ: Γουίγκενχολ, Φέρσφιλντ, Ιστ Γουίντς, πέντε αρχοντικά (manors) κοντά στο Κινγκς Λιν, Γκάρμπολντίσαμ, Τοφτ, Γουίτινγκ και Νάπτον. [7]
- Στο Σάφολκ: Στόουκ-μπάι-Νέιλαντ, Τσέλσγουορθ και Μπρουκ Χολ κοντά στο Ντάνγουιτς. [7]
- Στο Έσσεξ: Στάνστεντ Μάουντφιτσέτ, Όκλεϋ και Μόουζ. [7]
- Στο Κέιμπριτζσιρ: Φάουλμιρ. [7]
Μετά το τέλος τού μεγαλύτερου γιου τού Χάουαρντ το 1409, ο οποίος άφησε μία μοναδική κόρη, ο ίδιος εγκαταστάθηκε σε πολλές από αυτές τις ιδιοκτησίες με αυτή τη εγγονή, και όταν αυτή παντρεύτηκε γύρω στο 1425, βεβαίωσε τον σύζυγό της, τον Ιωάννη ντε Βερ, ότι θα ακολουθήσουν και πολλές άλλοες. Ο 2ος γιος του απεβίωσε το 1436, αφήνοντας έναν εγγονό, τον Ιωάννη Χάουαρντ, ως κληρονόμο. Μετά το τέλος τού Χάουαρντ το 1437, ξεκίνησαν πικρές αντιρρήσεις για την κληρονομιά μεταξύ των ντε Βερ και των Χάουαρντ,[7] οι οποίες συνεχίστηκαν στους Πολέμους των Δύο Ρόδων, κατά τη διάρκεια των οποίων και ο Ιωάννης ντε Βερ και ο Ιωάννης Χάουαρντ έχασαν τη ζωή τους.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| σερ Ιωάννης Χάουαρντ | ||||||||||||||||
| σερ Ιωάννης Χάουαρντ | ||||||||||||||||
| Ιωάννα ντε Κόρνγουολ | ||||||||||||||||
| σερ Ροβέρτος Χάουαρντ | ||||||||||||||||
| ντε Μπόυς | ||||||||||||||||
| Αλίκη ντε Μπόυς | ||||||||||||||||
| Χριστιανή Λάτιμερ | ||||||||||||||||
| Ιωάννης Χάουαρντ (απεβ. 1437) | ||||||||||||||||
| Ροβέρτος ντε Σκέιλς, 2ος βαρόνος Σκέιλς | ||||||||||||||||
| Ροβέρτος ντε Σκέιλς, 3ος βαρόνος Σκέιλς | ||||||||||||||||
| Εγκελίνε ντε Κουρτεναί | ||||||||||||||||
| Μάρτζορυ ντε Σκέιλς | ||||||||||||||||
| Ροβέρτος ντ'Ούφορντ, 1ος κόμης του Σάφολκ | ||||||||||||||||
| λαίδη Αικατερίνη ντε Ούφορντ | ||||||||||||||||
| Μαργαρίτα ντε Νόργουιτς | ||||||||||||||||
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 (Αγγλικά) The History of Parliament. www
.historyofparliamentonline ..org /volume /1386-1421 /member /howard-sir-john-1366-1437 - 1 2 (Αγγλικά) The History of Parliament.
- 1 2 p27437.htm#i274370. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ p22852.htm#i228516. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 3 4 5 6 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- 1 2 3 (Αγγλικά) The History of Parliament. 1386-1421/member/howard-sir-john-1366-1437.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 J.S. Roskell; L. Clark; C. Rawcliffe, επιμ.., «Howard, Sir John (c.1366–1437), of Wiggenhall and East Winch, Norf., Stoke Nayland, Suff., Stansted Mountfichet, Essex, and Fowlmere, Cambs.», The History of Parliament: the House of Commons 1386–1421, http://www.historyofparliamentonline.org/volume/1386-1421/member/howard-sir-john-1366-1437, ανακτήθηκε στις 27 February 2018
- ↑ Cokayne, G. E. (1945). The Complete Peerage. 10. London: The St. Catherine Press. σελίδες 541–542.
- ↑ Robinson, p.4
