Θωμάς Σίμορ, 1ος βαρόνος Σίμορ του Σούντελυ

Θωμάς Σίμορ, 1ος βαρόνος Σίμορ του Σούντελυ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	1508; Wulfhall
Θάνατος	20 Μαρτίου 1549; Tower Hill
Αιτία θανάτου	αποκεφαλισμός
Συνθήκες θανάτου	θανατική ποινή
Τόπος ταφής	Church of St Peter ad Vincula, Tower Hamlets
Κατοικία	Winchcombe
Χώρα πολιτογράφησης	Βασίλειο της Αγγλίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	διπλωμάτης; πολιτικός
Οικογένεια
Σύζυγος	Αικατερίνη Παρ (από 1547)
Τέκνα	Mary Seymour
Γονείς	Ιωάννης Σίμορ (1474-1536) και Μάρτζερυ Γουέντγουορθ
Αδέλφια	Τζέιν Σίμορ; Elizabeth Seymour, Lady Cromwell; Ερρίκος Σίμορ (μέλος του Κοινοβουλίου); Εδουάρδος Σίμορ, 1ος δούκας του Σόμερσετ
Οικογένεια	Οικογένεια Σίμορ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός	ναύαρχος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	μέλος του Αγγλικού κοινοβουλίου; μέλος του Αγγλικού κοινοβουλίου το 1545-1547 (Wiltshire); Lord Warden of the Cinque Ports (από 1545); Lord High Admiral (1546–1549); Master-General of the Ordnance (1544–1547)
Βραβεύσεις	Ιππότης του Τάγματος της Περικνημίδας (1547)
	Σχετικά πολυμέσα
	δεδομένα

Ο Θωμάς Σίμορ, 1ος βαρόνος Σίμορ του Σούντελυ, Ιππότης της Περικνημίδος, Ιδιαίτερος Σύμβουλος, αγγλ.: Thomas Seymour, 1st Baron Seymour of Sudeley, KG, PC ( π. 1508 – 20 Μαρτίου 1549) ήταν αδελφός της Τζέιν Σίμορ, της 3ης συζύγου του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. ^[6] Με τον αδελφό του, Εδουάρδο Σίμορ 1ο δούκα του Σόμερσετ και λόρδου Προστάτη της Αγγλίας, ανταγωνίστηκε για τον έλεγχο του ανιψιού τους, του νεαρού βασιλιά Εδουάρδου ΣΤ΄ (βασ. 1547–1553 ). Το 1547, ο Σίμορ νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Παρ, χήρα του Ερρίκου Η΄ Τυδώρ. Κατά τη διάρκεια του γάμου του με την Αικατερίνη, ο Σίμορ ενέπλεξε τη μέλλουσα βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ (τότε 14 ετών), η οποία διέμενε στο σπίτι του, σε φλερτ και πιθανώς ερωτική συμπεριφορά.

Οικογενειακές και βασιλικές διασυνδέσεις

Ο Θωμάς Σίμορ ήταν γιος του σερ Ιωάννη Σίμορ και της Μαργαρίτας Γουέντγουορθ. Ήταν ο 4ος από τους έξι γιους τους. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Εδουάρδος, θα γινόταν 1ος δούκας του Σόμερσετ. Μεγάλωσε στο Γούλφχολ, το σπίτι της Οικογένειας Σίμορ στο Γουίλτσιρ. Οι Σίμορ ήταν μία οικογένεια ευγενών της υπαίθρου, οι οποίοι, όπως οι περισσότεροι κάτοχοι αρχοντικών (manorial) δικαιωμάτων, ανήγαγαν την καταγωγή τους σε νορμανδικές ρίζες. ^[7]

Ο Ερρίκος Η΄ και η 2η σύζυγός του, Άννα Μπολέυν, δεν απέκτησαν γιο, αν και ο Ερρίκος Η΄ ήλπιζε να αποκτήσει άνδρα διάδοχο. Τα ενδιαφέροντά του στράφηκαν αλλού, στην αδελφή της Σίμορ, Τζέιν, μία από τις κυρίες επί των τιμών της Άννας. Ο Ερρίκος Η΄ νυμφεύτηκε την Τζέιν 11 ημέρες μετά την εκτέλεση της Άννας, τον Μάιο του 1536, και οι αδελφοί Σίμορ είδαν την περιουσία τους να αυξάνεται: εκείνη τη χρονιά, ο Θωμάς έγινε κύριος του Ιδιαιτέρου Κοιτώνος. ^[8]

Τον Οκτώβριο του επόμενου έτους, η βασιλική σύζυγος Τζέιν γέννησε έναν γιο, τον Εδουάρδο Τυδώρ, ο οποίος θα γινόταν βασιλιάς Εδουάρδος ΣΤ΄. Οι δύο αδελφοί της, ο Εδουάρδος και ο Θωμάς, ήταν, επομένως, θείοι του νήπιου Εδουάρδου, διαδόχου του θρόνου. ^[9] ^[10] Λιγότερο από δύο εβδομάδες αργότερα, η Τζέιν απεβίωσε από επιπλοκές, που σχετίζονταν με τον τοκετό.

Η άλλη βασιλική σχέση του Θωμά Σίμορ ήταν με την Αικατερίνη Παρ, την 6η σύζυγο του Ερρίκου Η΄, την οποία ο Σίμορ θα νυμφευόταν αργότερα, μετά το τέλος του Ερρίκου Η΄. Το 1543 η Παρ εγκαταστάθηκε ως μέλος του νοικοκυριού της πριγκίπισσας Μαρίας (Α΄), όπου τράβηξε την προσοχή του βασιλιά. Αν και είχε ήδη ξεκινήσει μια ρομαντική σχέση με τον Σίμορ, θεώρησε καθήκον της να δεχτεί την πρόταση γάμου του Ερρίκου Η΄. ^[10]

Εξωτερικές υποθέσεις

Το 1538 ο Σίμορ στάλθηκε στην πρεσβεία της γαλλικής αυλής. Ήταν ένας από εκείνους που διορίστηκαν να συναντήσουν την Άννα της Κλέβης, την 4η σύζυγο του βασιλιά Ερρίκου Η΄, στο Καλαί στις 13 Δεκεμβρίου 1539. Λίγες εβδομάδες αργότερα στάλθηκε στον βασιλιά Φερδινάνδο Α΄ της Ουγγαρίας, αδελφό του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄, για να εξασφαλίσει υποστήριξη στον Ερρίκο Η΄ εναντίον της Γαλλίας και της Σκωτίας. Τον Μάιο του 1543 διορίστηκε πρεσβευτής στην αυλή των Αψβούργων στις Βρυξέλλες. ^[11] Του δόθηκε αυτή η θέση, για να τον απομακρύνουν από την αυλή του βασιλιά Ερρίκου Η΄, ενόψει του γάμου του βασιλιά με την Αικατερίνη Παρ. ^[12]

Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας, ο Σίμορ διορίστηκε στρατάρχης του αγγλικού στρατού στην Ολλανδία στις 26 Ιουνίου 1543, 2ος στην ιεραρχία μετά τον σερ Ιωάννη Γουόλοπ. Στις 24 Ιουλίου, με ένα ισχυρό απόσπασμα, κατέλαβε και κατέστρεψε τα κάστρα Ρίνκεσεν και Αρμπριτέιν, κοντά στο γαλλικό λιμάνι της Βουλώνης. Για μικρό χρονικό διάστημα, κατείχε την αρχηγία κατά τη διάρκεια της ασθένειας του Γουόλοπ. ^[13] Λόγω της προνομιακής του θέσης ως βασιλικού θείου, και ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του, ο Σίμορ διορίστηκε αρχιστράτηγος του Πυροβολικού το 1544 και λόρδος Φύλακας των Πέντε Λιμένων το 1545, και οι δύο ανώτερες στρατιωτικές θέσεις. ^[14]

Συμβούλιο της αντιβασιλείας και γάμος με την Αικατερίνη Παρ

Σχέση με την Ελισάβετ

Σχέση με τον Εδουάρδο ΣΤ΄

Η πτώση

Συνέπεια

Σημειώσεις

↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 1011543060. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2015.
1 2 3 4 5 6 «Kindred Britain»
↑ p10151.htm#i101509. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
1 2 3 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
↑ (Αγγλικά) The History of Parliament. 1509-1558/member/seymour-sir-thomas-ii-1509-49.
↑ Lindsey, Karen (20 Ιανουαρίου 1995). Divorced, Beheaded, Survived: A Feminist Reinterpretation Of The Wives Of Henry Viii. Da Capo Press. ISBN 978-0-201-60895-3.
↑ Strickland 1868, σελ. 273.
↑ Oxford Dictionary of National Biography (online έκδοση). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/25181. https://www.oxforddnb.com/display/10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-25181. (Subscription or UK public library membership required.)Bernard, G.W. (2004). "Seymour, Thomas, Baron Seymour of Sudeley (b. in or before 1509, d. 1549), nobleman". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/25181. Retrieved 1 March 2023. (Subscription, Wikipedia Library access or UK public library membership required.)
↑ Skidmore 2007.
1 2 Erickson 1983.
↑ Pollard 1897, σελ. 330 cites State Papers, Henry VIII, vol. ix. passim.
↑ James 2009.
↑ Lindsey, Karen (20 Ιανουαρίου 1995). Divorced, Beheaded, Survived: A Feminist Reinterpretation Of The Wives Of Henry Viii. Da Capo Press. ISBN 978-0-201-60895-3.
↑ Pollard 1897, σελ. 330.

Αναφορές

Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Seymour of Sudeley, Thomas Seymour, Baron» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 24 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σσ. 755–756
Erickson, Carolly (2007). Bloody Mary. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9781429903998.
Erickson, Carolly (1983). The First Elizabeth. New York: Summit Books. ISBN 0671417460.
Hibbert, Christopher (1992). The Virgin Queen: Elizabeth I, Genius of the Golden Age. Cambridge, Mass.: Da Capo Press. ISBN 9780201608175.
James, Susan E. (2009). Catherine Parr: Henry VIII's Last Love. Stroud: The History Press. ISBN 9780752462523.
Jenkins, Elizabeth (1959). Elizabeth the Great. New York: Coward-McCann.
Porter, Linda (2010). Katherine the Queen: the Remarkable Life of Katherine Parr. London: Macmillan. ISBN 9780230749559.
Skidmore, Chris (2007). Edward VI: the Lost King of England. London: Phoenix. ISBN 9780753823514.
Strickland, Agnes (1868). «Jane Seymour, Third queen of Henry VIII». Lives of the Queens of England, From the Norman Conquest. II. London: Bell and Daldy – μέσω Internet Archive.
Weir, Alison (1998). The Life of Elizabeth I. New York: Ballantine. ISBN 9780345425508.

Περαιτέρω ανάγνωση

Bernard, GW «Η πτώση του Thomas Seymour», στο The Tudor Nobility, επιμ. GW Bernard ( Manchester University Press, 1992): 217–28.
MacLean, John (1869). The life of Sir Thomas Seymour, Knight, Baron Seymour of Sudeley, Lord High Admiral of England, and Master of the Ordnance. London: John Camden Hotten.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Θωμάς Σίμορ, 1ος βαρόνος Σίμορ του Σούντελυ στο Wikimedia Commons
Davids, R. L. «SEYMOUR, Sir Thomas II (by 1509–49), of Bromham, Wilts., Seymour Place, London and Sudeley Castle, Glos». History of Parliament Online. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2022.
Sir Thomas Seymour, Lord Seymour of Sudeley Archived 27 April 2014 at the Wayback Machine Family tree
Portraits of Thomas Seymour, Baron Sudeley at the National Portrait Gallery, London

[f9df33619b9383a449f5205c9e40c95455e0df3c-1] Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 1011543060. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2015.

[e6596ed0d2b81634d4a2b94f1bd23a5d26a198cf-2] 1 2 3 4 5 6 «Kindred Britain»

[9273488cd23c82e19955f267eb1c9cb449faf1f9-3] 10151.htm#i101509. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.

[3913844e06e055e8cd81608f22bad0e604d89d2d-4] 1 2 3 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.

[a12c0e16ea2791adc4456049e7daee3f474b1d4d-5] (Αγγλικά) The History of Parliament. 1509-1558/member/seymour-sir-thomas-ii-1509-49.

[6] Lindsey, Karen (20 Ιανουαρίου 1995). Divorced, Beheaded, Survived: A Feminist Reinterpretation Of The Wives Of Henry Viii. Da Capo Press. ISBN 978-0-201-60895-3.

[FOOTNOTEStrickland1868[https://archive.org/stream/livesqueensengl38strigoog#page/n291/mode/2up_273]-7] Strickland 1868, σελ. 273.

[Bernard-8] Oxford Dictionary of National Biography (online έκδοση). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/25181. https://www.oxforddnb.com/display/10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-25181. (Subscription or UK public library membership required.)Bernard, G.W. (2004). "Seymour, Thomas, Baron Seymour of Sudeley (b. in or before 1509, d. 1549), nobleman". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/25181. Retrieved 1 March 2023. (Subscription, Wikipedia Library access or UK public library membership required.)

[FOOTNOTESkidmore2007-9] Skidmore 2007.

[FOOTNOTEErickson1983-10] 1 2 Erickson 1983.

[11] Pollard 1897, σελ. 330 cites State Papers, Henry VIII, vol. ix. passim.

[FOOTNOTEJames2009-12] James 2009.

[13] Lindsey, Karen (20 Ιανουαρίου 1995). Divorced, Beheaded, Survived: A Feminist Reinterpretation Of The Wives Of Henry Viii. Da Capo Press. ISBN 978-0-201-60895-3.

[FOOTNOTEPollard1897330-14] Pollard 1897, σελ. 330.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]