close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Θεώρημα Ντροζ-Φάρνι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Image
Θεώρημα Ντροζ-Φάρνι
  • : το ορθόκεντρο του τριγώνου
  • : οι δύο κάθετες στο (με πράσινο και μπλε).
  • : τα σημεία τομής της με τις πλευρές
  • : τα σημεία τομής της με τις πλευρές
  • : τα μέσα των .
Τότε, τα είναι συνευθειακά (κόκκινη ευθεία).

Στην γεωμετρία, το θεώρημα Ντροζ-Φάρνιθεώρημα ευθείας του Ντροζ-Φάρνι) αναφέρεται σε μια ιδιότητα δύο κάθετων ευθειών που διέρχονται από το ορθοκέντρο σε ένα τυχόν τρίγωνο.

Πιο συγκεκριμένα, έστω ένα τρίγωνο , και το ορθοκέντρο του (το σημείο που διέρχονται τα τρία ύψη του). Έστω και δύο κάθετες ευθείες που διέρχονται από το . Επιπλέον θεωρούμε τα σημεία , και όπου η τέμνει τους φορείς των πλευρών του , και . Αντίστοιχα, έστω , , και τα σημεία όπου η τέμνει τους φορείς των πλευρών. Τότε, τα μέσα των , , και είναι συνευθειακά.[1][2][3][4]

Το θεώρημα διατυπώθηκε από τον Άρνολντ Ντροζ-Φάρνι το 1899,[1] αλλά δεν είναι ξεκάθαρο αν έδωσε κάποια απόδειξη.[5] Νωρίτερα το θεώρημα είχε αποδειχθεί από τον Albert Noyer το 1893[6] και τον το .[7][8]

Διάφορες γενικεύσεις του θεωρήματος έχουν μελετηθεί:[9][10]

  • (Γκορμάχτιγκ, 1930) Έστω ένα τρίγωνο , ένα σημείο διαφορετικό από τις κορυφές του και οποιαδήποτε ευθεία που διέρχεται από το . Έστω , και τα σημεία των φορέων των , και αντίστοιχα, τότε οι ευθείες , , και είναι οι συμμετρικές ευθείες των , , και , αντίστοιχα, ως προς την ευθεία . Τότε, τα σημεία , , και είναι συνευθειακά.[11]
Σημείωση: Όταν το είναι το ορθοκέντρο του τριγώνου λαμβάνουμε ως ειδική περίπτωση το θεώρημα Ντροζ-Φάρνι.
Image
Η πρώτη γενίκευση του Ντάο.
  • (Ντάο, 2014) Έστω ένα τρίγωνο , ένα σημείο , και τρία παράλληλα ευθύγραμμα τμήματα , , τέτοια ώστε τα μέσα τους και το να είναι συνευθειακά. Τότε τα σημεία τομής των , , με τους φορείς των πλευρών , και αντίστοιχα, είναι συνευθειακά.[12]
Image
Η δεύτερη γενίκευση του Ντάο.
  • (Ντάο, 2014) Έστω μια κωνική τομή και ένα σημείο P στο επίπεδο. Κατασκευάστε τρεις ευθείες da, db, dc μέσω του P έτσι ώστε να συναντούν την κωνική στα σημεία , , , , , αντίστοιχα. Έστω ένα σημείο στην πολική του σημείου ως προς το ή το να βρίσκεται στην κωνική τομή . Έστω
,
,
.
Τότε τα , , είναι συνευθειακά. [13][14][15]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 A. Droz-Farny (1899), "Question 14111". The Educational Times, volume 71, pages 89-90
  2. Ayme, Jean-Louis (2004). «A Purely Synthetic Proof of the Droz-Farny Line Theorem». Forum Geometricorum 14,: 219–224. https://web.archive.org/web/20200716220249/http://forumgeom.fau.edu/FG2004volume4/FG200426index.html.
  3. Floor van Lamoen and Eric W. Weisstein (), Droz-Farny Theorem at Mathworld
  4. Weisstein, Eric W. (2003). «CRC Concise Encyclopedia of Mathematics,». CRC Concise Encyclopedia of Mathematics,. Chapman & Hall/CRC, σσ. 470. https://books.google.gr/books?id=D_XKBQAAQBAJ&pg=PA470&dq=Droz-Farny+line+theorem&hl=el&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjxr67vi4WJAxUrR_EDHXKAJ8QQ6AF6BAgOEAI#v=onepage&q=Droz-Farny%20line%20theorem&f=false.
  5. O'Connor, J. J.· Robertson, E. F. (2014). «Arnold Droz-Farny». The MacTutor History of Mathematics archive.
  6. Noyer, A. (1893). «Sur les triangles autopolaires». J. de Math. spéc, II (4): 39–44.
  7. Mantel, M. W. (1889). «Sur une projection imaginaire». Mathesis (Gauthier-Villars) 9: 217-219. https://gdz.sub.uni-goettingen.de/id/PPN599218835_0009?tify=%7B%22pages%22%3A%5B249%5D%2C%22pan%22%3A%7B%22x%22%3A0.554%2C%22y%22%3A0.793%7D%2C%22view%22%3A%22info%22%2C%22zoom%22%3A0.441%7D.
  8. Bamberg, John· Penttila, Tim. Analytic Projective Geometry. Cambridge University Press. σελ. 190.
  9. Ehrmann, Jean-Pierre; van Lamoen, Floor (2004). «A Projective Generalization of the Droz-Farny Line Theorem». Forum Geometricorum (4): 225-227.
  10. Thas, Charles (2006). «The Droz-Farny Theorem and Related Topics». Forum Geometricorum (6): 235-240. https://web.archive.org/web/20230930000038/https://forumgeom.fau.edu/FG2006volume6/FG200627.pdf.
  11. Goormaghtigh, René (1930). «Sur une généralisation du théoreme de Noyer, Droz-Farny et Neuberg». Mathesis 44: 25.
  12. Son Tran Hoang (2014), "A synthetic proof of Dao's generalization of Goormaghtigh's theorem Αρχειοθετήθηκε 2014-10-06 στο Wayback Machine.." Global Journal of Advanced Research on Classical and Modern Geometries, volume 3, pages 125–129, ISSN 2284-5569
  13. Nguyen, Ngoc Giang, (2015). «A proof of Dao theorem». Global Journal of Advanced Research on Classical and Modern Geometries, 4 (2): 102-105. https://geometry-math-journal.ro/pdf/Volume4-Issue2/5.pdf.
  14. Smith, Geoff (2015). «99.20 A projective Simson line». The Mathematical Gazette (99): 339-341. doi:10.1017/mag.2015.47.
  15. Dao, O.T. (29 Ιουλίου 2013). «Two Pascals merge into one». Cut-the-Knot.