Ερρίκος Χέρμπερτ, 2ος κόμης του Πέμπροκ

Ερρίκος Χέρμπερτ, 2ος κόμης του Πέμπροκ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	1538 (περίπου);
Θάνατος	19ιουλ. / 29 Ιανουαρίου 1601γρηγ.; Wilton
Τόπος ταφής	καθεδρικός ναός του Σόλσμπερι
Χώρα πολιτογράφησης	Βασίλειο της Αγγλίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	πολιτικός
Οικογένεια
Σύζυγος	Λαίδη Αικατερίνη Γκρέυ (1553–1554); Lady Katherine Talbot; Mary Sidney (1577–1600)
Τέκνα	Philip Herbert, 4th Earl of Pembroke; Γουλιέλμος Πέμπροκ, 3ος κόμης του Πέμπροκ; unknown daughter Herbert
Γονείς	Γουλιέλμος Χέρμπερτ, 1ος κόμης του Πέμπροκ (απεβ. 1570) και Άννα Παρ, κόμισσα του Πέμπροκ
Αδέλφια	Sir Edward Herbert
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	Lord Lieutenant of Wales (1587–1601); Lord Lieutenant of Wiltshire (1570–1601); Lord Lieutenant of Somerset (1585–1601); Lord Lieutenant of Monmouthshire (1587–1601)
Βραβεύσεις	Τάγμα της Περικνημίδας
Θυρεός
	Σχετικά πολυμέσα
	δεδομένα

Ο Ερρίκος Χέρμπερτ, 2ος κόμης του Πέμπροκ, αγγλ.: Henry Herbert, 2nd Earl of Pembroke KG, KB ( π. 1538 – 19 Ιανουαρίου 1601) ήταν Άγγλος ευγενής και πολιτικός. Ήταν ανιψιός της Αικατερίνης Παρ και κουνιάδος της λαίδης Τζέιν Γκρέυ μέσω της 1ης συζύγου του. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Ελισάβετ Α΄, κατείχε διοικητικές θέσεις στην Ουαλία. Πολιτικά, είχε σχέσεις με τον Ροβέρτο Ντάντλεϋ.

Ο βίος του

Ήταν γιος του Γουλιέλμου Χέρμπερτ 1ου κόμη του Πέμπροκ, και της Άννας Παρ. Η θεία του ήταν η Αικατερίνη Παρ, τελευταία σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Ο θείος του ήταν ο Γουλιέλμος Παρ 1ος μαρκήσιος του Νορθάμπτον, ο οποίος ήταν ένας άνθρωπος με επιρροή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Εδουάρδου ΣΤ΄ και της Ελισάβετ Α΄. Ο Χέρμπερτ ήταν υπεύθυνος για την δαπανηρή αποκατάσταση του Κάστρου του Κάρντιφ. Ο Πέμπροκ, όπως και άλλα μέλη της οικογένειάς του, ήταν άνθρωπος του πολιτισμού. Ήταν ειδικός προστάτης των αρχαιοτήτων και της εραλδικής και συνέλεγε εραλδικά χειρόγραφα.

Ο Χέρμπερτ σπούδασε στο Πίτερχαους του Κέιμπριτζ, υπό τον αρχιεπίσκοπο Ιωάννη Γουίτγκιφτ. Λέγεται επίσης ότι σπούδασε στο Ντουέ. Το 1554, ενώ ο πατέρας του φιλοξενούσε την ακολουθία των ανδρών του Φιλίππου Β' της Ισπανίας στο Γουίλτον Χάουζ, οι διακριτικοί τρόποι του Χέρμπερτ τράβηξαν την προσοχή του μαρκησίου ντε λας Νάβας, και διορίστηκε κύριος του θαλάμου του βασιλιά Φιλίππου Β΄ κατά την άφιξή του στην Αγγλία. Το 1557 συμμετείχε σε ένα τουρνουά, που πραγματοποιήθηκε ενώπιον της Μαρίας Α΄ της Αγγλίας και συνόδευσε τον πατέρα του στην πολιορκία του Σαιν Καντέν.

Μετά το τέλος του πατέρα του το 1570, τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Πέμπροκ, και στις 4 Απριλίου 1570 διορίστηκε λόρδος υπολοχαγός του Γουίλτσιρ. Δικαίωμα στη μητέρα του, Άννα Παρ, διαδέχθηκε ως λόρδος Παρ και Ρος του Κένταλ, λόρδος ΦιτςΧιού, λόρδος Μάρμιον και λόρδος Καντέν την 1η Αυγούστου 1571.

Η ζωή στην αυλή

Στις αυλικές δολοπλοκίες της βασιλείας της Ελισάβετ, ο Πέμπροκ θεωρούνταν οπαδός του Ροβέρτου Ντάντλεϋ 1ου κόμη του Λέστερ, και σίγουρα είχε πολύ στενές σχέσεις μαζί του. Έλαβε εξέχοντα ρόλο στις δίκες του Θωμά Χάουαρντ 4ου δούκα του Νόρφολκ, της Μαρίας Α΄ της Σκωτίας τον Οκτώβριο του 1586, και του γιου του Νόρφολκ , Φίλιππου Χάουαρντ κόμη του Άρουντελ, το 1589.

Το 1586 διαδέχθηκε τον πεθερό του, σερ Ερρίκο Σίντνεϋ, ως λόρδος Πρόεδρος της Ουαλίας, θέση που διατήρησε μέχρι το τέλος του, ^[5] και περίπου την ίδια εποχή έγινε Αντιναύαρχος της Νότιας Ουαλίας. Από τότε και στο εξής, πέρασε πολύ χρόνο στο Κάστρο Λάντλοου, την επίσημη κατοικία του προέδρου της Ουαλίας, όπου εκτελούσε ενεργά τα καθήκοντα του αξιώματός του.

Κατά τη δεκαετία του 1590, ο Χέρμπερτ ήταν προστάτης των Ανδρών του Πέμπροκ, μίας θεατρικής ομάδας που ήταν η πρώτη, που παρουσίασε μια σειρά από έργα, όπως το "The Isle of Dogs" των Τόμας Νάσε και Μπεν Τζόνσον.

Το 1595 ο Πέμπροκ περιγράφηκε ως «πολύ φιλόπονος και άρρωστος» και μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1599, «η ζωή του ήταν απελπιστική». Ο Χέρμπερτ απεβίωσε στο Γουίλτον Χάουζ αφήνοντας την κυρία του «όσο πιο γυμνή μπορούσε, και χαρίζοντας τα πάντα στον νεαρό άρχοντα, ακόμη και τα κοσμήματά της». Τάφηκε στον Καθεδρικό Ναό του Σόλσμπερυ.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε τη λαίδη Αικατερίνη Γκρέυ, αδελφή της λαίδης Τζέιν Γκρέυ, στις 25 Μαΐου 1553, σε μια πολιτική συμφωνία που κανόνισαν οι γονείς τους, με την ελπίδα να βοηθήσουν τον Ιωάννη Ντάντλεϋ δούκα του Νορθάμπερλαντ στο σχέδιό του να εξασφαλίσει τη διαδοχή της Τζέιν, η οποία την ίδια ημέρα μαζί με την αδελφή της παντρεύτηκε τον νεότερο γιο του δούκα, λόρδο Γκίλφορντ Ντάντλεϋ. Η ένωση δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, και το 1554 η επιρροή της Μαρίας Α΄ της Αγγλίας οδήγησε στη συναίνεση του πατέρα του Χέρμπερτ για τη διάλυση του γάμου.

Η 2η σύζυγός του ήταν η λαίδη Αικατερίνη Τάλμποτ, την οποία νυμφεύτηκε το 1563, σε διπλό γάμο με τα αδέλφια τους Φραγκίσκης, λόρδο Τάλμποτ και λαίδη Άννα Χέρμπερτ. Η Αικατερίνη και ο Φραγκίσκος ήταν παιδιά του Γεωργίου Τάλμποτ 6ου κόμη του Σρούσμπερυ, και της συζύγου του λαίδης Γερτρούδη Μάνερς, κόρης του Θωμά Μάνερς 1ου κόμη του Ράτλαντ. Η Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας αγαπούσε ιδιαίτερα τη λαίδη Αικατερίνη, και όταν η Αικατερίνη αρρώστησε θανάσιμα, την επισκεπτόταν συχνά στο Κάστρο του Μπέιναρντ. Αυτή απεβίωσε το 1575, χωρίς να αφήσει παιδιά με τον Χέρμπερτ.

Τον Απρίλιο του 1577 ο Χέρμπερτ νυμφεύτηκε την 3η σύζυγό του, τη Μαρία Σίντνεϋ, κόρη του σερ Ερρίκου Σίντνεϋ και της λαίδης Μαρίας Ντάντλεϋ, κόρης του Ιωάννη Ντάντλεϋ 1ου δούκα του Νορθάμπερλαντ, άρα νεότερης αδελφής του Γκίλφορντ Ντάντλεϋ. Τα παιδιά τους ήταν ο:

Γουλιέλμος 3ος κόμης του Πέμπροκ και ο:
Φίλιππος (οι οποίοι και οι δύο έγιναν κόμητες του Πέμπροκ μετά τον πατέρα τους), η:
Αικατερίνη (η οποία απεβίωσε σε μικρό παιδί) και η:
λαίδη Άννα Χέρμπερτ, η οποία απεβίωσε νέα.

Υστεροφημία

Η πανοπλία του Ερρίκου Χέρμπερτ εκτίθεται τώρα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης, στις γκαλερί Θυρεοί και Πανοπλίες. Κατασκευάστηκε το 1580 στο οπλοστάσιο του Γκρίνουιτς, ένα βασιλικό εργαστήριο που ίδρυσε ο Ερρίκος Η΄ για να κατασκευάζει πανοπλίες για την αγγλική αριστοκρατία, κυρίως για τον Ερρίκο Η΄, χωρίς να χρειάζεται να τις παραγγέλνει από το εξωτερικό. Το πορτρέτο του, καθώς και αυτό του πατέρα του Γουλιέλμου, εκτίθενται στο Εθνικό Μουσείο Ουαλίας στο Κάρντιφ, δίπλα στο Κάστρο του Κάρντιφ, το οποίο η οικογένεια κατείχε, και διατήρησε για μεγάλο μέρος του 16ου αι.

Αναφορές

Haynes, Alan. Σεξ στην Ελισαβετιανή Αγγλία . Gloucestershire: Sutton Publishing Limited, 1997;

1 2 «Oxford Dictionary of National Biography» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004.
1 2 3 4 5 6 7 «Kindred Britain»
1 2 p10766.htm#i107653. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
↑ Eric Ives. Lady Jane Grey: A Tudor Mystery. John Wiley & Sons. 2009. p. 321

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Λεξικό Εθνικής Βιογραφίας: Χένρι Χέρμπερτ, 2ος Κόμης του Πέμπροκ

[845497c96a663c2e120c89a7590f95a102281273-1] 1 2 «Oxford Dictionary of National Biography» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004.

[e6596ed0d2b81634d4a2b94f1bd23a5d26a198cf-2] 1 2 3 4 5 6 7 «Kindred Britain»

[0bc230219e317ebe3ff87daf922b357edee29b2d-3] 1 2 p10766.htm#i107653. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.

[3913844e06e055e8cd81608f22bad0e604d89d2d-4] Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.

[5] Eric Ives. Lady Jane Grey: A Tudor Mystery. John Wiley & Sons. 2009. p. 321

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]