Θωμάς Χάουαρντ, 4ος δούκας του Νόρφολκ
Ο Θωμάς Χάουαρντ, 4ος δούκας του Νόρφολκ, Ιππότης τής Περικνημίδος, αγγλ.: Thomas Howard, 4th Duke of Norfolk, KG (10 Μαρτίου 1536 ή 1538) – 2 Ιουνίου 1572), ήταν Άγγλος Kαθολικός ευγενής και πολιτικός. Ήταν 2ος εξάδελφος τής βασίλισσας Ελισάβετ Α΄, και κατείχε πολλά υψηλά αξιώματα κατά το πρώτο μέρος τής βασιλείας της.
Ο Νόρφολκ ήταν γιος τού ποιητή, στρατιώτη και πολιτικού Ερρίκου Χάουαρντ κόμη τού Σάρεϋ, ο οποίος εκτελέστηκε για προδοσία τον Ιανουάριο τού 1547, στο τέλος τής βασιλείας τού Ερρίκου Η΄. Αν και μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον προτεσταντικών επιρροών, με διδάσκαλό του τον Ιωάννη Φοξ, τον διάσημο μαρτυρολόγο, και «συμμορφώθηκε» εξωτερικά ως Προτεστάντης στα πρώτα χρόνια τής βασιλείας τής Ελισάβετ Α΄, κυρίως για πολιτικούς λόγους, ήταν Καθολικός, και οι προσωπικές του θρησκευτικές πεποιθήσεις και πολιτικές φιλοδοξίες έγιναν εμφανείς, όταν συμμετείχε σε διάφορες δολοπλοκίες και συνωμοσίες εναντίον τής Ελισάβετ (η Εξέγερση τού Βορρά τού 1569, και κυρίως η συνωμοσία Ριντόλφι το 1571) για να την ανατρέψει, να την αντικαταστήσει με τη Σκώτη εξαδέλφη του και διεκδικήτρια τού αγγλικού θρόνου, Μαρία Α΄ Στιούαρτ, και αφού τη νυμφευτεί, να αποκαταστήσει τον Καθολικισμό στην Αγγλία. Όλα αυτά οδήγησαν στην πτώση τού δούκα και την εκτέλεσή του τον Ιούνιο τού 1572. Λίγο πριν την εκτέλεσή του, ο Χάουαρντ αρνήθηκε ότι ήταν Καθολικός, κάτι που πολλοί ιστορικοί θεωρούν ως την τελευταία προσπάθεια τού Νόρφολκ να σώσει την οικογένειά του από τις συνέπειες τής καταδίκης και τής εκτέλεσής του.
Νεανική ζωή, καταγωγή και θρησκεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα].svg)
Μαρία βασίλισσα της Σκωτίας, και η Εξέγερση του Βορρά
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Συμμετοχή στην πλεκτάνη και την εκτέλεση του Ριντόλφι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρώτη σύζυγος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Τον Μάρτιο τού 1555 ο δούκας, τότε ηλικίας μεταξύ 16 και 19 ετών, νυμφεύτηκε την 1η του σύζυγο, λαίδη Μαρία ΦιτςΆλαν, η οποία ήταν 14 ή 15 ετών. Η λαίδη Μαρία ήταν η νεότερη κόρη τού Ερρίκου ΦιτςΆλαν, 12ου κόμη τού Άρουντελ, και τής 1ης του συζύγου, λαίδης Αικατερίνης Γκρέυ. Ο γάμος κανονίστηκε από τον 3ο δούκα στα τέλη τού 1553, με στόχο την ένωση των δύο πιο εξέχοντων καθολικών οικογενειών στην Αγγλία. [6] Ο Νόρφολκ και η λαίδη Μαρία ήταν μακρινοί συγγενείς, επειδή μέσω τής γενεαλογίας των παππούδων τους από την πλευρά τού πατέρα τους, ο Χάουαρντ καταγόταν από τον Ριχάρδο ΦιτςΆλαν 4ο κόμη τού Άρουντελ, και τον πατέρα του, τον Ριχάρδο 3ο κόμη τού Άρουντελ. Η λαίδη Μαρία ήταν άμεση απόγονος και των δύο κομήτων τού Άρουντελ. Μοιράζονταν επίσης καταγωγή από τον Οίκο των Πέρσυ, επειδή η προγιαγιά τού Νόρφολκ από την πλευρά τού πατέρα, Ελεονώρα Πέρσυ, ήταν αδελφή τής Άννας Πέρσυ, τής εκ πατρός γιαγιάς τής λαίδης Μαρίας. Επειδή ο 4ος δούκας ήταν ακόμη ανήλικος και κηδεμόνας τής βασίλισσας Μαρίας Α΄, ο Χάουαρντ χρειαζόταν βασιλική άδεια για να νυμφευτεί τη λαίδη Μαίρη ΦιτςΆλαν. Η λαίδη Μαρία και η αδελφή της Ιωάννα έγιναν συγκληρονόμοι τής κομητείας τού Άρουντελ το 1556, μετά το τέλος τού μοναδικού αδελφού τους, Ερρίκου λόρδου Μαλτρέιβερς. Ο γάμος τού Θωμά με τη Μαρία έφερε ως προίκα πολλά από τις ιδιοκτησίες που κατείχε ο Ερρίκος ΦιτςΆλαν, πατέρας τής λαίδης Μαρίας, στο Σάσεξ, συμπεριλαμβανομένου τού Κάστρου τού Άρουντελ. Αυτές οι ιδιοκτησίες των ΦιτςΆλαν συγχωνεύθηκαν με τις ιδιοκτησίες τού Χάουαρντ στο Νόρφολκ. Η Μαίρη έμεινε έγκυος στα τέλη τού 1556, γεννώντας στο Άρουντελ Χάουζ, στο Στράντ τού Λονδίνου, στις 28 Ιουνίου 1557, το μοναχοπαίδι της:
- Φίλιππος, κόμης τού Σάρεϊ (τίτλος ευγένειας) από το 1557 έως το 1572. Μετά το τέλος τής μητέρας του, και χρόνια αργότερα τής εκ μητρός θείας του Ιωάννας, ο Φίλιππος έγινε ο μοναδικός κληρονόμος τής κομητείας τού Άρουντελ και όλων των οικογενειακών ιδιοκτησιών των ΦιτςΆλαν. Μετά το τέλος τού εκ μητρός παππού του το 1580, ο Φίλιππος έγινε ο 13ος κόμης τού Άρουντελ. Επειδή παρέμεινε πιστός στον Καθολικισμό, φυλακίστηκε στον Πύργο τού Λονδίνου τον Απρίλιο τού 1585, παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος του από φυσικά αίτια τον Οκτώβριο τού 1595. Λίγο μετά το τέλος του ανακηρύχθηκε Καθολικός μάρτυρας, και αγιοποιήθηκε το 1970 ως ένας από τούς λεγόμενους 40 Μάρτυρες τής Αγγλίας και τής Ουαλίας. Ο τάφος και το ιερό του βρίσκονται στον Καθεδρικό Ναό τού Άρουντελ.
Δεύτερη σύζυγος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Στις αρχές του 1558 ο Νόρφολκ αρραβωνιάστηκε τη Μαργαρίτα Ώντλεϋ, χήρα τού σερ Ερρίκου Ντάντλεϋ και κόρη τού Θωμά Ώντλεϋ 1ου βαρόνου Ώντλεϋ τού Γουόλντεν, και τής 2ης συζύγου του Ελισάβετ Γκρέυ. Έτσι, η Μαργαρίτα ήταν εξαδέλφη τής Μαρίας ΦιτςΆλαν, και για να είναι έγκυρος ο γάμος σύμφωνα με το καθολικό κανονικό δίκαιο, έπρεπε να ζητηθεί απαλλαγή από τον πάπα Παύλο Δ΄, λόγω τής στενής σχέσης μεταξύ τής 1ης συζύγου τού Θωμά και τής Ώντλεϋ. Ο Χάουαρντ έστειλε δικηγόρους στη Ρώμη για να διαπραγματευτούν την απαλλαγή, αλλά η Αγία Έδρα ήταν διαβόητη για τις καθυστερήσεις της όσον αφορά τις απαλλαγές. Αυτές οι καθυστερήσεις, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τον Νοέμβριο τού ίδιου έτους η βασίλισσα Μαρία Α΄ απεβίωσε και τη διαδέχθηκε η βασίλισσα Ελισάβετ, η οποία άρχισε να αποκαθιστά τον Προτεσταντισμό, οδήγησαν στο να τελεστεί ο γάμος χωρίς την απαλλαγή. Επικυρώθηκε από το Κοινοβούλιο τον Μάρτιο τού 1559. [7] Η Μαργαρίτα έφερε ως προίκα στον γάμο της με τον Χάουαρντ το σύνολο των εκτεταμένων ιδιοκτησιών, που είχε κληρονομήσει από τον πατέρα της στο Έσσεξ, συμπεριλαμβανομένης τής υπέροχης κατοικίας ΩντεΛλ Εντ.
Τα παιδιά του Νόρφολκ από τον γάμο του με τη Μαργαρίτα ήταν:
- λαίδη Ελίζαμπεθ Χάουαρντ (1560–?), απεβίωσε σε πρώιμο στάδιο τής παιδικής της ηλικίας. Τάφηκε στην εκκλησία τού Αγίου Μιχαήλ τού Αρχαγγέλου στο Φράμλινγκχαμ.
- Θωμάς, 1ος κόμης τού Σάφολκ (1561–1626), νυμφεύτηκε αρχικά την θετή αδελφή του, Μαίρη Ντέικρ, χωρίς απογόνους. Νυμφεύτηκε έπειτα την Αικατερίνη Νάιβετ περί το 1583 και απέκτησε απογόνους.
- λαίδη Μαργαρίτα (1562–1591), παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Σάκβιλ 2ο κόμη τού Ντόρσετ, και απέκτησε απογόνους.
- λόρδος Γουλιέλμος τού Κάστρου Νάουορθ και τού Κάστρου Χέντερσκελφ (σημερινή τοποθεσία τού Κάστρου Χάουαρντ) (1563–1640), νυμφεύτηκε τη θετή αδελφή του Ελισάβετ Ντέικρ, και απέκτησε απογόνους. Οι κόμητες τού Κάρλαϊλ είναι άμεσοι απόγονοι τού λόρδου Γουλιέλμου.
Τρίτη σύζυγος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Λίγο μετά το τέλος τής Μαργαρίτας, ο Νόρφολκ νυμφεύτηκε την Ελισάβετ Λέιμπερν (1536 – 4 Σεπτεμβρίου 1567), χήρα τού Θωμά Ντέικρ 4ου βαρόνου Ντέικρ τού Γκίλσλαντ, και κόρη τού σερ Ιακώβου Λέιμπερν. Δεν είχαν ζώντα παιδιά.
Οι τρεις γιοι τού Νόρφολκ από τις δύο πρώτες συζύγους του, Φίλιππος, Θωμάς και Γουλιέλμος, νυμφεύτηκαν αντίστοιχα τις αδελφές Άννα, Μαρία και Ελισάβετ Ντέικρ. Οι τρεις Ντέικρ ήταν κόρες τής Ελισάβετ Λέιμπερν από τον γάμο της με τον Θωμά Ντέικρ, και ως εκ τούτου ήταν θετές αδελφές των γιων τού Νόρφολκ.
Η Ελισάβετ απεβίωσε τον Σεπτέμβριο τού 1567, λίγο μετά τη γέννηση ενός μωρού, τού οποίου το φύλο δεν είναι γνωστό, και το οποίο επίσης απεβίωσε. Αυτή τάφηκε στην εκκλησία τής Σαιντ Μαίρυ στο Κένινγκχολ.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μέσω τής μητρικής και πατρικής του καταγωγής, ο Χάουαρντ ήταν συγγενής με τις σημαντικότερες οικογένειες τής αγγλικής και ουαλικής αριστοκρατίας. Μέσω τής προγόνου του, Ιακωβίνης τού Λουξεμβούργου, ήταν συγγενής με τον Οίκο τού Λουξεμβούργου, καταγόμενος από ιταλική (οικογένεια Ορσίνι) και γαλλική αριστοκρατία. Μέσω τού προ-προπάππου του από την πλευρά τής μητέρας του, σερ Ιωάννη Ντον, ο Χάουαρντ ήταν απόγονος του Όουεν Γκλίντουρ, τού τελευταίου ιθαγενή πρίγκιπα τής Ουαλίας.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Θωμάς Χάουαρντ, 2ος δούκας του Νόρφολκ | ||||||||||||||||
| Θωμάς Χάουαρντ, 3ος δούκας του Νόρφολκ | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ Τίλνεϋ, κόμισσα του Σάρεϋ | ||||||||||||||||
| Ερρίκος Χάουαρντ, κόμης του Σάρεϊ | ||||||||||||||||
| Εδουάρδος Στάφορντ, 3ος Δούκας του Μπάκιγχαμ | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ Στάφορντ, δούκισσα του Νόρφολκ | ||||||||||||||||
| Ελεονώρα Πε΄ρσυ | ||||||||||||||||
| Θωμάς Χάουαρντ, 4ος δούκας του Νόρφολκ | ||||||||||||||||
| Ιωάννης ντε Βερ | ||||||||||||||||
| Ιωάννης ντε Βερ, 15ος κόμης της Οξφόρδης | ||||||||||||||||
| Αλίκη Κίλρινγκτον | ||||||||||||||||
| Φραγκίσκη ντε Βερ, κόμισσα του Σάρεϋ | ||||||||||||||||
| Εδουάρδος Τράσελ | ||||||||||||||||
| Ελισάβετ Τράσελ | ||||||||||||||||
| Μαργαρίτα Νταν | ||||||||||||||||
Απεικονίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 1024821935. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2015.
- 1 2 3 (Γερμανικά) Κατάλογος της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γερμανίας. 1024821935. Ανακτήθηκε στις 24 Ιουλίου 2025.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 «Kindred Britain»
- 1 2 3 p10300.htm#i102999. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- ↑ Graves 2008.
- ↑ «Journal of the House of Lords: March 1559 pp. 21–26 The Journals of All the Parliaments During the Reign of Queen Elizabeth». British History Online. Ανακτήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 2021.
Περαιτέρω ανάγνωση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Edwards, Francis (1968). The marvellous chance: Thomas Howard, Fourth Duke of Norfolk, and the Ridolphi plot, 1570–1572. Hart-Davis. ISBN 0-246-64474-5.
- Burghley, William Cecil Baron· Haynes, Samuel· Murdin, William (1759). «Murdin, William : Collection of State Papers, 1571–1596». papers from Norfolk's treason trial 1568–1572.
- Williams, Neville (1965). Thomas Howard, Fourth duke of Norfolk.
- William Cooke Taylor, επιμ. (2005). Thomas Howard: Fourth Duke of Norfolk. The Benedictine Brethren of Glendalough. ISBN 1-4254-6159-X.
- "Howard, Thomas (1536–1572)" . Dictionary of National Biography. London: Smith, Elder & Co. 1885–1900.
