Ερρίκος Γκρέυ, 1ος βαρόνος Γκρέυ του Γκρόμπυ
| Σερ Ερρίκος Γκρέυ, 1ος βαρόνος Γκρέυ του Γκρόμπυ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Henry Grey (Αγγλικά) |
| Γέννηση | 1547[1][2][3] |
| Θάνατος | 1614[1][2][3] |
| Τόπος ταφής | Bradgate House Chapel |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Αγγλίας |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Σπουδές | Κράιστ Τσερτς (από 1563) |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Anne Windsor[4] |
| Τέκνα | John Grey Elizabeth Grey[5] Ambrose Grey[5] |
| Γονείς | Ιωάννης Γκρέυ (ευγενής των Τυδώρ) και Mary Browne[5] |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | μέλος του Αγγλικού κοινοβουλίου (Essex) μέλος του Αγγλικού κοινοβουλίου το 1589 (Essex)[6] Master of the Buckhounds (1596–1603) |
| Βραβεύσεις | Knight Bachelor (11 Νοεμβρίου 1587) |
| Θυρεός | |
Ο Ερρίκος Γκρέυ, 1ος λόρδος Γκρέυ του Γκρόμπυ, αγγλ.: Henry Grey, 1st Lord Grey of Groby (1547 – 26 Ιουλίου 1614) ήταν Άγγλος γαιοκτήμονας, στρατιωτικός, αυλικός, δικαστής, διοικητής κομητείας και μέλος του Κοινοβουλίου. [7]
Μεταξύ πολλών άλλων ρόλων, ήταν μέλος του Αξιότιμου Σώματος των Ευγενών επί των Όπλων και Κύριος των Κυνηγετικών Κυνών.
Νεανική ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Γκρέυ ήταν ο μόνος επιζών γιος του Ιωάννου Γκρέυ, γιου του Θωμά Γκρέυ 2ου μαρκησίου του Ντόρσετ, και της Μαρίας Μπράουν, κόρης του Αντωνίου Μπράουν και της 1ης συζύγου του, Αλίκης Γκέιτζ. [8] [9] Πιστεύεται ότι σπούδασε στην Εκκλησία του Χριστού στην Οξφόρδη, όπου ο Ερρίκος Γκρέυ αποφοίτησε πρώτος με πτυχίο Τεχνών την 1η Φεβρουαρίου 1565, και στη συνέχεια με μεταπτυχιακό στις 18 Ιουνίου 1568. Χρίστηκε ιππότης στις 11 Νοεμβρίου 1587. [10]
Σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η κύρια φιλοδοξία του Γκρέυ ήταν να αποκαταστήσει τη θέση της οικογένειάς του στο Λέστερσιρ, που είχε χάσει λόγω της κληρονομιάς του πατέρα του. Ο Ερρίκος διαδέχθηκε την ιδιοκτησία του πατέρα του στο Πίργκο κοντά στο Χάβερινγκ του Έσσεξ σε ηλικία 17 ετών. Πέντε χρόνια αργότερα, διορίστηκε ένας από τους Ευγενείς Συνταξιούχους της βασίλισσας, και ήταν υποδιοικητής της ομάδας -επικεφαλής της προσωπικής σωματοφυλακής- από το 1589 έως το 1603. Συνόδευε τη βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ Τυδώρ έξι μήνες κάθε χρόνο. Διαφορετικά, έχοντας ως βάση του 20 μίλια μακριά, στο Πίργκο του Έσσεξ, εκπλήρωσε πολλά τοπικά και κομητειακά καθήκοντα, διορίστηκε αναπληρωτής υποδιοικητής της κομητείας από το 1586 έως το 1590, και εξελέγη ιππότης του Σάιρ (μέλος του Κοινοβουλίου) για την κομητεία του Έσσεξ το 1589. [10] Έγινε Κύριος των Κυνηγετικών Σκύλων το 1596. [11]
Ο Γκρέυ είχε οριστεί στην επιτροπή ειρήνης για το Έσσεξ γύρω στο 1569, και το 1600 περιγράφηκε ως ο ανώτερος δικαστής της κομητείας. Οι προσπάθειές του για τη βασίλισσα και την κομητεία αναγνωρίστηκαν, και η ολοκλήρωση των αυλικών του καθηκόντων σημειώθηκε, όταν ένας άλλος εξάδελφός του, ο Ιάκωβος Α΄ Στιούαρτ, τέσσερις ημέρες πριν από τη στέψη του, τον ανέδειξε ευγενή στις 21 Ιουλίου 1603 ως βαρόνο Γκρέυ του Γκρόμπυ, στο Λέστερσιρ. [7]
Μέχρι τότε, το 1603, ο Γκρέυ είχε καταφέρει να ανακτήσει τα περισσότερα από τα κτήματα της οικογένειάς του. Αυτά στο Λέστερσιρ επικεντρώνονταν στην Οικία Μπράντγκεϊτ στο αρχοντικό Γκρόμπυ, λίγα μίλια από το Λέστερ. Ως ο νέος λόρδος Γκρέυ του Γκρόμπυ, σε ηλικία 58 ετών, εγκαταστάθηκε στο Μπράντγκεϊτ και αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς του στην ενίσχυση της θέσης της οικογένειάς του στην κομητεία. Αυτό περιελάμβανε την αναβίωση της διαμάχης και του έντονου ανταγωνισμού μεταξύ των Γκρέυ και των κομήτων Χέιστινγκς του Χάντινγκτον, που είχε αναζωογονήσει και διαιρέσει το Λέστερσιρ για μεγάλο μέρος των αρχών του 16ου αι. [11]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Γκρέυ νυμφεύτηκε την Άννα, κόρη του Γουλιέλμου 2ου λόρδου Ουίνδσορ του Μπράντεναμ, στο Μπάκιγχαμσιρ.
Ο Γκρέυ και η Άννα είχαν τέσσερις γιους και τέσσερις κόρες , συμπεριλαμβανομένων:
- Ιωάννης, νυμφεύτηκε την Ελισάβετ Νέβιλ. Αυτός απεβίωσε τον Οκτώβριο του 1611, όσο ζούσε ο πατέρας του.
- Ερρίκος.
- Άμπροουζ, πατέρας της Μαρίας λαίδης Ρότσλεϋ, συζύγου του Γουόλτερ Ρότσλεϋ [12].
- Γεώργιος, δεν άφησε κανένα επιζόν παιδί.
- Μαρία, παντρεύτηκε αρχικά τον Γουλιέλμο Σούλιαρντ, και στη συνέχεια τον Θωμά Στιούαρντ. [13]
- Ελισάβετ, σύζυγος του Αντωνίου Φέλτον [14].
Ο Γκρέυ, πρόσφατα χήρος, απεβίωσε στο Μπράντγκεϊτ Χάουζ στις 26 Ιουλίου 1614, και τάφηκε στο οικογενειακό παρεκκλήσιο εκεί. Τον διαδέχθηκε στη βαρονία ο εγγονός του Ερρίκος, ο οποίος αργότερα έγινε ο 1ος κόμης του Στάμφορντ.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 10005213. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 (Αγγλικά) The History of Parliament. 1558-1603/member/grey-sir-henry-1547-1614. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 «Oxford Dictionary of National Biography» (Αγγλικά) Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004. 48161.
- ↑ p44650.htm#i446492. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 3 Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
- ↑ (Αγγλικά) The History of Parliament. 1558-1603/member/grey-sir-henry-1547-1614.
- 1 2 Burke, John (1833). A General and Heraldic Dictionary of the Peerage and Baronetage of the British Empire. H. Colburn and R. Bentley. σελ. 475. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2016.
- ↑ Richardson, Douglas (2005). Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families. Genealogical Publishing Company. σελ. 392.
- ↑ Davey, Richard (1912). The Sisters of Lady Jane Grey and their Wicked Grandfather. E.P. Dutton and Company. σελίδες 199–200.
- 1 2 «Grey, Sir Henry (1547-1614), of Pirgo, Essex; later of Groby, Leics». History of Parliament online. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2012.
- 1 2 .
- ↑ Foster, Joseph (1902). Some Feudal Coats of Arms and Others: Illustrated with 2,000 Zinco Etchings from the Bayear Tapestry, Greek Vases, Seals, Tiles, Effigies, Brasses and Heralcic Rolls. Some Chart Pedigrees. J. Parker & Company. σελ. 209. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2016.
- ↑ Collins, Arthur (1709). The Peerage of England. σελ. 184. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2016.
- ↑ Hervey, Arthur (1774). «Playford and the Feltons: Appendix D». Proceedings of the Suffolk Institute of Archaeology and Natural History: 54. https://books.google.com/books?id=HtoxAQAAIAAJ&pg=PA54.