Εκλογές στη Λιβερία
Στη Λιβερία διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο, Βουλή και Γερουσία. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το λαό με καθολική ψηφοφορία για εξαετή ανανεώσιμη θητεία. Η Βουλή των Αντιπροσώπων (House of Representatives) έχει 73 μέλη, που εκλέγονται για 6ετή θητεία με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές περιφέρειες. Η Γερουσία αριθμεί 30 μέλη, 2 από κάθε κομητεία, τα οποία εκλέγονται για 9ετή θητεία με το πλειοψηφικό σύστημα. Η διαδικασία των εκλογών για τη Γερουσία καθυστερεί, με 1 γερουσιαστή από καθεμιά κομητεία να εκλέγεται σε εκλογές που διεξάγονται ανά τριετία. Όλες οι εκλογές διεξάγονται αποκλειστικά σε πανεθνικό επίπεδο.
Πρόσφατες εκλογές (2023)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές (προεδρικές και βουλευτικές) διεξήχθησαν στις 10 Οκτωβρίου 2023. Ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών εκείνης της χρονιάς διενεργήθηκε στις 14 Νοεμβρίου.
Ιστορικό εκλογών
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρόεδρος/Βουλή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ιστορικό εκλογών (1840-σήμερα)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πολλές γενικές εκλογές (για πρόεδρο, βουλή και γερουσία) έχουν διεξαχθεί στη Λιβερία από το 1840 έως σήμερα. Στον παρακάτω πίνακα, παρουσιάζονται συνοπτικά τα αποτελέσματα των εκλογών αυτών από το 1840 έως σήμερα.
| Γενικές εκλογές (ημερομηνία) | Νικητής προεδρικής εκλογής (κόμμα) | Πρώτο κόμμα σε Βουλή (έδρες) | Πρώτο κόμμα σε Γερουσία (έδρες) | Σημειώσεις/παραπομπές |
|---|---|---|---|---|
| 1 Δεκεμβρίου 1840 | Έγιναν μόνο βουλευτικές | Η αντικυβερνητική ομάδα κέρδισε τρεις από τις έντεκα έδρες στο Συμβούλιο της Κοινοπολιτείας, ενώ οι υποψήφιοι της ομάδας υπέρ της διοίκησης κέρδισαν έξι έδρες και τη θέση του Αντικυβερνήτη. | Δεν υπήρχε | [1] |
| 27 Σεπτεμβρίου 1847 | Τζόζεφ Τζένκινς Ρόμπερτς (Φιλοκυβερνητικό Κόμμα) | Φιλοκυβερνητικό Κόμμα | Αντιπρόεδρος εξελέγη σε ξεχωριστή ψηφοφορία ο Ναθάνιελ Μπράντερ.[2] | |
| 1 Μαΐου 1849 | Επανεκλογή του Τζένκινς Ρόμπερτς από το Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα | [3] | ||
| 1851 | Επανεκλογή του Τζένκινς Ρόμπερτς από το Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα (μοναδικός υποψήφιος) | [4] | ||
| 1853 | Επανεκλογή του Τζένκινς Ρόμπερτς από το Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα (μοναδικός υποψήφιος) | [4] | ||
| 1855 | Στίβεν Άλεν Μπένσον (Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα) | Ο Τζόζεφ Τζ. Ρόμπερτς αρνήθηκε να είναι υποψήφιο για 5η θητεία.[5] | ||
| Μάιος 1857 | Επανεκλογή του Στίβεν Άλεν Μπένσον (Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα) | Επανεξελέγη ο Μπένσον χωρίς αντίπαλο.[6] | ||
| 1859 | Επανεκλογή του Στίβεν Άλεν Μπένσον (Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα) | Επανεξελέγη ο Μπένσον χωρίς αντίπαλο.[4] | ||
| 1861 | Επανεκλογή του Στίβεν Άλεν Μπένσον (Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα) | Επανεξελέγη ο Μπένσον χωρίς αντίπαλο. | ||
| 5 Μαΐου 1863 | Ντάνιελ Μπάσιελ Γουόρνερ (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) | [4] | ||
| Μάιος 1865 | Επανεξελέγη ο Μπάσιελ Γουόρνερ χωρίς αντίπαλο. | [7] | ||
| 7 Μαΐου 1867 | Τζέιμς Σπριγκς Πέιν (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) | Η εκλογή ήταν οριακή και η Βουλή αποφάσισε τον τελικό νικητή.[8] | ||
| Μάιος 1869 | Έντουαρντ Τζέιμς Ρόι (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) | Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν με οριακή διαφορά και η Βουλή αποφάσισε τον τελικό νικητή.[8] | ||
| Μάιος 1871 | Τζόζεφ Τζένκινς Ρόμπερτς (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα)[9] | |||
| 6 Μαΐου 1873 | Επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο ο Τζόζεφ Τζένκινς Ρόμπερτς (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) | [4] | ||
| Μάιος 1875 | Τζέιμς Σπριγκς Πέιν (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) | [4] | ||
| 1877 | Άντονι Γ. Γκάρντινερ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) | Εκλογή χωρίς αντίπαλο.[4] | ||
| 1879 | Επανεκλογή του Γκάρντινερ χωρίς αντίπαλο. | [4] | ||
| Μάιος 1881 | Επανεξελέγη ο Γκάρντινερ. | [10] | ||
| Μάιος 1883 | Χίλαρι Ρ. Γ. Τζόνσον (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα/Κόμμα Αληθινών Ουίγων) | Μοναδικός υποψήφιος, μετά τις εκλογές διακήρυξε ότι ανήκει στο Κόμμα Αληθινών Ουίγων. | ||
| Μάιος 1885 | Επανεκλογή του Χίλαρι Ρ. Γ. Τζόνσον (62,25%) | Κυρίαρχο κόμμα την εποχή εκείνη ήταν το Κόμμα Αληθινών Ουίγων. | ||
| 1887 | Επανεκλογή του Χίλαρι Ρ. Γ. Τζόνσον χωρίς αντίπαλο. | [4] | ||
| 1889 | Επανεκλογή του Χίλαρι Ρ. Γ. Τζόνσον χωρίς αντίπαλο. | Τέταρτη θητεία[4] | ||
| 1891 | Τζόζεφ Τζέιμς Τσίσμαν (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) | Επικράτησε του Άντονι Γουίλιαμς τζούνιορ από το Νέο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.[11] | ||
| 1893 | Επανεκλογή του Τσίσμαν για 2η θητεία. | Ο Τσίσμαν επικράτησε του Άντονι Γουίλιαμς.[11] | ||
| 1895 | Επανεκλογή του Τσίσμαν με το μοναδικό νόμιμο πολιτικό κόμμα, τους Αληθινούς Ουίγους. | |||
| Μάιος 1897 | Επανεκλογή του Ουίλιαμ Ντ. Κόλμαν (Κόμμα Αληθινών Ουίγων, μοναδικό νόμιμο) | [13] | ||
| Μάιος 1899 | Επανεκλογή του προέδρου Κόλμαν για δεύτερη πλήρη θητεία. | Επικράτησε του Άντονι Ντ. Γουίλιαμς, τζούνιορ της Εθνικής Ένωσης. Ο Κόλμαν παραιτήθηκε το 1900.[14] | ||
| 1901 | Γκάρεστον Γ. Γκίμπσον (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) | Επικράτησε του Ουίλιαμ Ντ. Κόλμαν. | ||
| 1903 | Άρθουρ Μπάρκλεϊ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) | Κέρδισε τον Ουίλιαμ Ντ. Κόλμαν. | ||
| 1905 | Επανεκλογή του Άρθουρ Μπάρκλεϊ. | |||
| 1907 | Επανεκλογή του Άρθουρ Μπάρκλεϊ. | [15] | ||
| 1911 | Ντάνιελ Έντουαρντ Χάουαρντ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) | Κέρδισε τον Ρεπουμπλικανό Τζ. Τζ. Ντόσεν. | ||
| 1915 | Επανεκλογή του Χάουαρντ. | |||
| 1919 | Τσαρλς Ντ. Μπ. Κινγκ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) | [16] | ||
| 1923 | Επανεκλογή του Τσαρλς Ντ. Μπ. Κινγκ.[17] | [18] | ||
| 1927 | Επανεκλογή Τσ. Ντ. Μπ. Κινγκ (96,23%), ο οποίος τελικά παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο του 1930. | Νοθεία. Οι εκλογές έχουν χαρακτηριστεί ως «οι πιο νοθευμένες όλων των εποχών» από την Φράνσις Τζόνσον-Μόρις, σύγχρονη πρόεδρο της Εθνικής Εκλογικής Επιτροπής της χώρας,[19] και καταγράφηκαν στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες ως οι πιο δόλιες εκλογές στην ιστορία.[20][21] Παρά το γεγονός ότι υπήρχαν μόνο 19.000 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι, σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, ο Κινγκ έλαβε περίπου 230.000 ψήφους έναντι 9.000 του Φόκνερ.[22] | ||
| 1931 | Έντουιν Μπάρκλεϊ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) | [23] | ||
| 1935 | Δε διεξήχθη προεδρική εκλογή | Διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές | ||
| 1939 | Επανεκλογή χωρίς αντίπαλο του προέδρου Έντουιν Μπάρκλεϊ. | |||
| 1943 | Ουίλιαμ Τάμπμαν (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) | |||
| 1 Μαΐου 1951 | Επανεκλογή Τάμπμαν χωρίς αντίπαλο. | Οι πρώτες εκλογές με καθολικό δικαίωμα ψήφου. Μέχρι τότε, δικαίωμα ψήφου είχαν μόνον οι Αμερικανο-Λιβεριανοί.[24] | ||
| 3 Μαΐου 1955 | Επανεκλογή του Τάμπμαν (99,51%) | [25] | ||
| Μάιος 1959 | Επανεκλογή Τάμπμαν (99,99%) | Πρώτη εκλογή γυναίκας, της Έλεν Μιλς Σκαρμπράου (1900-1983), στο Κοινοβούλιο.[25] | ||
| 7 Μαΐου 1963 | Επανεκλογή του μοναδικού υποψηφίου Τάμπμαν (100%) | |||
| 2 Μαΐου 1967 | Επανεκλογή του Ουίλιαμ Τάμπμαν με ποσοστό 100%. | Ο Τάμπμαν επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο. | ||
| 4 Μαΐου 1971 | Επανεκλογή Τάμπμαν (100%). Απεβίωσε το 1971. | Το Κόμμα Αληθινών Ουίγων και τις 52 έδρες στη Βουλή.[26] | ||
| 7 Οκτωβρίου 1975 | Ουίλιαμ Τόλμπερτ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) (100%) | Κόμμα Αληθινών Ουίγων (όλες τις 74 έδρες στη Βουλή)[27] | Συμμετοχή 80%. Πρώτες εκλογές μετά τη μείωση του ορίου ηλικίας ψήφου στα 18 έτη. | |
| 15 Οκτωβρίου 1985 | Σάμιουελ Ντόε (Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα της Λιβερίας - (50,95%) | Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (51/64 έδρες) | Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (22/26 έδρες) | Πρώτες εκλογές μετά το πραξικόπημα που έφερε στην εξουσία τον Ντόε. Εκτεταμένη νοθεία.[28] |
| 19 Ιουλίου 1997 | Τσαρλς Τέιλορ - Εθνικό Πατριωτικό Κόμμα (75,33%) | Εθνικό Πατριωτικό Κόμμα (49/64 έδρες) | Εθνικό Πατριωτικό Κόμμα (21/26 έδρες).[29] | Συμμετοχή γύρω στο 89%. Πρώτες εκλογές μετά τον τερματισμό του Πρώτου Λιβεριανού Εμφυλίου Πολέμου. |
| 11 Οκτωβρίου και 8 Νοεμβρίου 2005 | Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ - Κόμμα Ενότητας (59,40% στον 2ο γύρο) | Κογκρέσο για Δημοκρατική Αλλαγή (15/64 έδρες) | Συνασπισμός για μετασχηματισμό της Λιβερίας (7/30 έδρες) | Πρώτη δημοκρατικά εκλεγμένη αρχηγός κράτους στην Αφρική. |
| 11 Οκτωβρίου και 8 Νοεμβρίου 2011 | Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ - Κόμμα Ενότητας (90,71% στον 2ο γύρο) | Κόμμα Ενότητας (24/73 έδρες) | Κόμμα Ενότητας (10/30 έδρες) | |
| 10 Οκτωβρίου και 26 Δεκεμβρίου 2017 | Τζορτζ Γουεά - Συνασπισμός για Δημοκρατική Αλλαγή (61,54% στον 2ο γύρο) | Συνασπισμός για Δημοκρατική Αλλαγή (21/73 έδρες) | Δε διεξήχθησαν εκλογές για Γερουσία | |
| 10 Οκτωβρίου και 14 Νοεμβρίου 2023 | Τζόζεφ Μποακάι - Κόμμα Ενότητας (50,64% στον 2ο γύρο) | Συνασπισμός για Δημοκρατική Αλλαγή (25/73 έδρες) | Ανεξάρτητοι (10/30 έδρες) |
2005
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 11 Οκτωβρίου 2005, με δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στις 8 Νοεμβρίου. Η προεδρία και όλες οι έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία τέθηκαν σε εκλογή. Οι εκλογές ήταν οι πρώτες που διεξήχθησαν από το 1997 και σηματοδότησαν το τέλος της πολιτικής μετάβασης μετά τον δεύτερο εμφύλιο πόλεμο, καθώς είχαν προβλεφθεί στη Συνολική Ειρηνευτική Συμφωνία της Άκρα του 2003. Η Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ, πρώην υπάλληλος της Παγκόσμιας Τράπεζας και υπουργός Οικονομικών της Λιβερίας, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές και έγινε η πρώτη δημοκρατικά εκλεγμένη γυναίκα Αφρικανή αρχηγός κράτους τον Ιανουάριο του 2006.
2011
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις προεδρικές εκλογές, που διεξήχθησαν σε δύο γύρους το 2011, τελική νικήτρια αναδείχθηκε η Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ. Οι γενικές αυτές εκλογές διεξήχθησαν στις 11 Οκτωβρίου 2011, με τον δεύτερο γύρο στις 8 Νοεμβρίου 2011. [30] Η Εθνική Εκλογική Επιτροπή κήρυξε νικήτρια των εκλογών την πρόεδρο Τζόνσον-Σίρλιφ στις 15 Νοεμβρίου 2011 με ποσοστό 90,7% των ψήφων.[31]
2017
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 10 Οκτωβρίου 2017 για να εκλέξουν τον Πρόεδρο και την Βουλή των Αντιπροσώπων. Κανένας υποψήφιος δεν κέρδισε την πλειοψηφία στον πρώτο γύρο, με αποτέλεσμα οι δύο πρώτοι νικητές του πρώτου γύρου— ο επικεφαλής του Συνασπισμού για τη Δημοκρατική Αλλαγή Τζορτζ Γουεά και ο υποψήφιος του Κόμματος Ενότητας αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μποακάι — αναμετρήθηκαν σε τελικό γύρο στις 26 Δεκεμβρίου. Ο δεύτερος γύρος ήταν αρχικά προγραμματισμένος για τις 7 Νοεμβρίου,[32] αλλά αναβλήθηκε όταν ο Τσαρλς Μπρούμσκιν, ο οποίος ήταν 3ος στον πρώτο γύρο, αμφισβήτησε το αποτέλεσμα με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο.[33] Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση, η οποία θα προκαλούσε αναγκαστικά την επανάληψη του πρώτου γύρου σε περίπτωση που ήταν επιτυχής,[34] και ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 26 Δεκεμβρίου. Ο Γουεά αναδείχθηκε νικητής με ποσοστό μόλις πάνω από το 60% των ψήφων.[35]
Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από την Εθνική Επιτροπή Εκλογών (NEC), και ήταν οι πρώτες εκλογές που οργανώθηκαν εξ ολοκλήρου από την Κυβέρνηση της Λιβερίας και τις δυνάμεις ασφαλείας μετά τον τερματισμό των εμφυλίων πολέμων , το 2003.[36]
Γερουσία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι εκλογές της Γερουσίας διεξάγονται συνήθως μαζί με τις προεδρικές και τις εκλογές για τη Βουλή. Παρακάτω αναλύονται οι χρονιές κατά τις οποίες διεξήχθησαν μόνο εκλογές για Γερουσία το συγκεκριμένο έτος.
2014
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εκλογές για Γερουσία διεξήχθησαν στη Λιβερία στις 20 Δεκεμβρίου 2014. Στις εκλογές εξελέγησαν οι μισοί γερουσιαστές από τη Γερουσία.
2020
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Δημοψηφίσματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]1846
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία διεξήχθη στη Λιβερία στις 27 Οκτωβρίου 1846. Το αποτέλεσμα ήταν 52% υπέρ,[37] και η ανεξαρτησία κηρύχθηκε στις 26 Ιουλίου 1847.
Η Αμερικανική Εταιρεία Αποικισμού (ACS) είχε ιδρύσει την αποικία της Λιβερίας το 1817, με διορισμένο κυβερνήτη.[38] Οι Βρετανοί δεν αναγνώριζαν τα τελωνεία της Λιβερίας καθώς η αποικία δεν ήταν ανεξάρτητη,[38] και στα μέσα του 19ου αιώνα υπήρχαν συνεχείς συγκρούσεις μεταξύ της κυβέρνησης της Λιβερίας και Βρετανών εμπόρων από τη Σιέρα Λεόνε σχετικά με την καταβολή φόρων, με τους εμπόρους να υποστηρίζουν ότι η χώρα δεν είχε δικαίωμα να επιβάλλει φόρους.
Μετά την ανεξαρτησία, ένα σύνταγμα που είχε συμφωνηθεί στις 26 Ιουλίου 1847 εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα τον Σεπτέμβριο.
Ιστορικό δημοψηφισμάτων (1846 -1984)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αρκετά δημοψηφίσματα έχουν διεξαχθεί στη Λιβερία από το 1846 έως σήμερα. Στον παρακάτω πίνακα, παρουσιάζονται συνοπτικά τα δημοψηφίσματα από το 1846 έως και το 1984.
| Ημερομηνία διεξαγωγής | Τύπος δημοψηφίσματος | Σύνοψη ερωτημάτων | Αποτέλεσμα (ποσοστό) | Ποσοστό συμμετοχής | Σημειώσεις/παραπομπές |
|---|---|---|---|---|---|
| 27 Οκτωβρίου 1846 | Ανεξαρτησίας | Να γίνει η Λιβερία ανεξάρτητη χώρα | Υπέρ (52%) | 66% | [39] |
| 27 Σεπτεμβρίου 1847 | Συνταγματικό | Σύσταση θέσης Προέδρου και διθάλαμου Κοινοβουλίου | Υπέρ (78,6%) | Ψήφισαν μόνο 272 άτομα.[40] | |
| 1 Μαΐου 1849 | Συνταγματικό | Αύξηση από 1 σε 3 εδρών κομητείας Σιναλόα στη Βουλή των Αντιπροσώπων | Υπέρ | Παράλληλα με τις γενικές εκλογές.[3] | |
| 7 Μαΐου 1861 | Συνταγματικό | Αύξηση από 1 σε 3 εδρών κομητείας Μέριλαντ στη Βουλή των Αντιπροσώπων | Υπέρ (με πλειοψηφία 2/3) | [41] | |
| 4 Μαΐου 1869 | Ορίου θητείας | Αύξηση προεδρικής και βουλευτικής θητείας από 2 σε 4 και γερουσιαστικής από 4 σε 8 | Υπέρ (99,4%) | Ο εκλεγμένος Πρόεδρος Έντουαρντ Τζέιμς Ρόι ισχυρίστηκε ότι οι αλλαγές εγκρίθηκαν και ότι θα παρέμενε στην εξουσία έως το 1873. Ωστόσο, το νομοθετικό σώμα, η οποία επέβλεπε τη διαδικασία καταμέτρησης, δήλωσε ότι οι προτάσεις απορρίφθηκαν.[42] | |
| 3 Μαΐου 1870 | Συνταγματικό | Αύξηση προεδρικής θητείας από 2 σε 4 έτη (έγκριση) | Απόρριψη | Ο πρόεδρος Έντουαρντ Τζέιμς Ρόι προχώρησε στην καταμέτρηση των ψήφων και δήλωσε ότι το δημοψήφισμα είχε εγκριθεί. Η βουλή, το όργανο που ήταν νομικά υπεύθυνο για την καταμέτρηση των ψήφων, δήλωσε ότι η πρόταση δεν είχε εγκριθεί, καθώς ένας παράνομος αξιωματούχος – ο Πρόεδρος – είχε διενεργήσει την καταμέτρηση, και επομένως το δημοψήφισμα είχε αποτύχει.[43] | |
| 7 Μαΐου 1907 | Συνταγματικό | Αύξηση προεδρικής και βουλευτικής θητείας από 2 σε 4 και γερουσιαστικής από 4 σε 6 έτη | Υπέρ (77,7%) | [44] | |
| 3 Μαΐου 1927 | Συνταγματικό | Αύξηση αριθμού βοηθών δικαστών από 2 σε 4 | Υπέρ (πλειοψηφία 2/3) | [44] | |
| 7 Μαΐου 1935 | Συνταγματικό | Αύξηση προεδρικής θητείας σε 8 έτη | Υπέρ | [45] | |
| 4 Μαΐου 1943 | Συνταγματικό (ταυτόχρονα με διεξαγωγή γενικών εκλογών) | Για να γίνει κάποιος πρόεδρος πρέπει να έχει γεννηθεί στη Λιβερία και να μη διεξάγονται δημοψηφίσματα ταυτόχρονα με τις γενικές εκλογές | Υπέρ (άνω των 2/3) | [46] | |
| 1 Μαΐου 1945 | Συνταγματικό | Δικαίωμα ψήφου για κατοίκους της ενδοχώρας | Υπέρ | [47] Η αλλαγή στο σύνταγμα εγκρίθηκε από τη Βουλή τον Δεκέμβριο του 1945 και θα παραχωρούσε το δικαίωμα ψήφου στους πολίτες που ζούσαν στις τρεις επαρχίες της ενδοχώρας, υπό την προϋπόθεση ότι κατέβαλλαν τον «φόρο καλύβας». | |
| 7 Μαΐου 1946 | Συνταγματικό | Δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες | Υπέρ (2/3) | [48] | |
| 3 Μαΐου 1949 | Συνταγματικό | Κατάργηση του ορίου 2 θητειών για τους προέδρους | Υπέρ (2/3) | [49] | |
| 3 Μαΐου 1955 | Συνταγματικό | Δικαίωμα ψήφου και στις γυναίκες των επαρχιών | Υπέρ | [50] | |
| 4 Απριλίου 1972 | Συνταγματικό | Μείωση ορίου ηλικίας για δικαίωμα ψήφου από τα 21 στα 18 | Υπέρ (2/3) | [51] | |
| 7 Οκτωβρίου 1975 | Συνταγματικό (ταυτόχρονα με τις γενικές εκλογές) | Μείωση προεδρικής θητείας σε 8 έτη | Υπέρ (90%) | 88% | [52] |
1984
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σε δημοψήφισμα που έγινε στις 3 Ιουλίου 1984 εγκρίθηκε από το λαό ένα νέο σύνταγμα με ποσοστό 98,6% και με συμμετοχή 82,2%.[53] Το νέο σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 6 Ιανουαρίου 1986, έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών του 1985.
Συνταγματικό δημοψήφισμα 2011
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 23 Αυγούστου 2011 οι πολίτες ψήφισαν σε δημοψήφισμα για την αναθεώρηση του Συντάγματος της χώρας. Αμφότερα τα σώματα του Κοινοβουλίου ενέκριναν τις αλλαγές στο Σύνταγμα στις 17 Αυγούστου 2010[54] και συνακόλουθα τέθηκαν σε δημοψήφισμα. Οι 4 τροποποιήσεις για τις οποίες ρωτήθηκαν οι ψηφοφόροι ήταν η θητεία των δικαστών, ο προγραμματισμός των εκλογών, τα απαιτούμενα κριτήρια για να είναι κάποιος προεδρικός υποψήφιος και το εκλογικό σύστημα. Την επίβλεψη του δημοψηφίσματος είχε η Εθνική Επιτροπή Εκλογών και τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 31 Αυγούστου 2011. Η Επιτροπή αποφάνθηκε ότι σε κανένα από τα 4 ερωτήματα δεν συμπληρώθηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων, ώστε να είναι έγκυρο το αποτέλεσμα. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι εγκρίθηκε το αποτέλεσμα για το τέταρτο ερώτημα του δημοψηφίσματος (το 59,27% υπερψήφισε την απόφαση να είναι νικητής των βουλευτικών και δημοτικών εκλογών ο υποψήφιος που συγκεντρώνει περισσότερες ψήφους από όλους τους άλλους).[55]
2020
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στη Λιβερία στις 8 Δεκεμβρίου 2020 παράλληλα με τις εκλογές για τη Γερουσία και δύο συμπληρωματικές εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Αρχικά είχε προγραμματιστεί για τις 13 Οκτωβρίου, αλλά αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19.[56] Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να αποφασίσουν αν εγκρίνουν οκτώ τροποποιήσεις του συντάγματος, ψηφίζοντας ξεχωριστά για κάθε μία. Αν και η πλειοψηφία των έγκυρων ψήφων ήταν υπέρ κάθε πρότασης, το απαιτούμενο όριο των δύο τρίτων δεν επιτεύχθηκε για καμία πρόταση.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Carl Patrick Burrowes (2004) Power and Press Freedom in Liberia, 1830-1970: The Impact of Globalization and Civil Society on Media-government Relations, Africa World Press, p46
- ↑ Τσαρλς Χένρι Χούμπερικ (1947) The political and legislative history of Liberia, Central Book Co., p844
- 1 2 Liberia, 1 May 1849: More MPs for Sinoe Direct Democracy (στην γερμανική)
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Carl Patrick Burrowes (1995). «Democracy Or Disarmament: Some Second Thoughts On Amos Sawyer And Contemporary Politicians». Liberian Studies Journal XX (1): 117–125. https://scholarworks.iu.edu/journals/index.php/lsj/article/download/4134/3761.
- ↑ Stephen Allen Benson (1816-1865) National Portrait Gallery
- ↑ The African Repository, Volumes 33-34. 1967. σελ. 383.
- ↑ The American Annual Cyclopedia and Register of Important Events of the Year ... (στα Αγγλικά). D. Appleton. 1869. σελ. 471.
- 1 2 Carl Patrick Burrowes (2004) Power and Press Freedom in Liberia, 1830-1970: The Impact of Globalization and Civil Society on Media-government Relations, Africa World Press, p85
- ↑ Ο Ρόι ανακοίνωσε ότι, λόγω οικονομικής κρίσης, οι εκλογές θα αναβάλλονταν ώστε να μπορέσει να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις για την επίλυση της κρίσης, και εξέδωσε διάταγμα που απαγόρευε τη διεξαγωγή εκλογών. Παρά ταύτα, οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν. Ο Ρόι αρνήθηκε να συμμετάσχει, με αποτέλεσμα ο πρώην πρόεδρος Τζόζεφ Τζένκινς Ρόμπερτς από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα να εκλεγεί πρόεδρος χωρίς αντίπαλο. Ο Ρόι αρνήθηκε να αποδεχθεί τα αποτελέσματα, και η διαμάχη αυτή οδήγησε τελικά σε πραξικόπημα τον Οκτώβριο, που είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή και τον θάνατο του Ρόι. Ο Τζέιμς Σκίρβινγκ Σμιθ ολοκλήρωσε τη θητεία που είχε αρχίσει ο Ρόι, και ο Ρόμπερτς ανέλαβε τα καθήκοντα του προέδρου την 1η Ιανουαρίου 1872.
- ↑ Dunn, Elwood D.· Beyan, Amos J.· Burrowes, Carl Patrick (2000). Historical Dictionary of Liberia (στα English). Scarecrow Press. σελ. 66. ISBN 9781461659310.
- 1 2 Burrowes, Carl Patrick (2004). Power and press freedom in Liberia, 1830-1970: the impact of globalization and civil society on media-government relations. Africa World Press, Inc. σελ. 96. ISBN 9781592212941. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ Ο Κόλμαν είχε ήδη αναλάβει πρόεδρος ενώ ήταν αντιπρόεδρος. Αυτό συνέβη με το θάνατο του προέδρου Τζόζεφ Τζ. Τσίσμαν, στις 12 Νοεμβρίου 1896.
- ↑ A. Adu Boahen, επιμ. (1985). Africa Under Colonial Domination 1880-1935. University of California Press. σελ. 718.
- ↑ President William David Coleman: 1896 – 1900 Liberia Past and Present
- ↑ Ήταν η πρώτη φορά που ένας πρόεδρος εκλεγόταν για θητεία τεσσάρων ετών, καθώς όλοι οι προηγούμενοι είχαν υπηρετήσει μόνο για δύο χρόνια.
- ↑ President Charles D. B. King: 1920-1930 Liberia Past and Present
- ↑ Τα αποτελέσματα των εκλογών ήταν νοθευμένα, καθώς ο Κινγκ έλαβε 45.000 ψήφους, παρότι υπήρχαν μόνο 6.000 Λιβεριανοί με δικαίωμα ψήφου.
- ↑ Joseph Saye Guannu (1985) A Short History of the First Liberian Republic, p45
- ↑ «Elections Chief Hints Slashing Numbers of Mushrooming Parties for 2005 Polls». New Democrat. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2011.
- ↑ «The 1927 Presidential Elections». Liberia Past and Present. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Νοεμβρίου 2017.
- ↑ «Academic Report on The Grass-roots of Conflict in Liberia». Senegambia News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2011.
- ↑ Akingbade, Harrison Ola (1997). «The Liberian Problem of Forced Labor 1926-1940». Africa: Rivista trimestrale di studi e documentazione dell'Istituto italiano per l'Africa e l'Oriente 52 (2): 261–273. ISSN 0001-9747. https://www.jstor.org/stable/40761169.
- ↑ «The 1931 Election: The Popular Candidate You Never Heard Of». Daily Observer. 30 Οκτωβρίου 2023.
- ↑ «Liberia (1943-present)». University of Central Arkansas. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2016.
- 1 2 Ντίτερ Νόλεν, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p517 (ISBN 0-19-829645-2)
- ↑ IPU
- ↑ IPU
- ↑ Peterson, Dave (1996). «Liberia: Crying for Freedom». Journal of Democracy 7 (2): 148–158. doi:. ISSN 1086-3214. https://doi.org/10.1353/jod.1996.0035.
- ↑ «Senate Election results of Liberia, 1997». Interparliamentary Union for Democracy for everyone. 1997. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2016.
- ↑ «National Tally Center Tally Report» (PDF). National Elections Commission. 25 Οκτωβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2011.
- ↑ «National Tally Center Tally Report» (PDF). National Elections Commission. 15 Νοεμβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 25 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2011.
- ↑ Liberia election: Weah and Boakai headed for presidential run-off BBC News, 16 Οκτωβρίου 2017
- ↑ Liberia presidential vote halted by country's Supreme Court BBC News, 1 Νοεμβρίου 2017
- ↑ Liberian authorities tight-lipped over run-off and electoral roll clean-up Radio France International, 11 December 2017
- ↑ George Weah elected Liberian president BBC News, 28 Δεκεμβρίου 2017
- ↑ 'Everything is going to plan' – Liberians vote in first election run without UN The Guardian, 11 Οκτωβρίου 2017
- ↑ «Εκλογές στη Λιβερία». African Elections. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2016.
- 1 2 Peaslee, Amos (1956). Constitutions of Nations Volume Ii France to New Zealand. Brill Archive.
- ↑ Direct Democracy
- ↑ Charles Henry Huberich (1947) The political and legislative history of Liberia, Central Book Co., p846
- ↑ «Elections in Liberia».
- ↑ Liberia, 4 May 1869: Doubling of the term of office of for President and Parliament Direct Democracy (στην γερμανική)
- ↑ «Elections in Liberia».
- 1 2 Elections in Liberia African Elections Database
- ↑ Direct Democracy
- ↑ Liberia, 4 May 1943: Requirements for the president, date of constitutional referendums Direct Democracy (στην γερμανική)
- ↑ Λιβερία, 1 Μαΐου 1945: Δικαίωμα ψήφου για τους κατοίκους στην ενδοχώρα Direct Democracy (στην γερμανική)
- ↑ Liberia, 7 May 1946: Women's suffrage Direct Democracy (στην γερμανική)
- ↑ Liberia, 3 May 1949: Unlimited re-election of the president Direct Democracy (στην γερμανική)
- ↑ Liberia, 7 May 1946: Women's suffrage Direct Democracy] (στην γερμανική)
- ↑ Vote age 18 years old Direct Democracy (στην γερμανική)
- ↑ Liberia: William R Tolbert - 'In the Pantheon of great African leaders' AllAfrica.com
- ↑ Nohlen, D, Krennerich, M & Thibaut, B (1999) Elections in Africa: A data handbook, p514 ISBN 0-19-829645-2
- ↑ «Liberia to Conduct National Referendum Ahead 2011 Elections». Shout-Africa. 22 Σεπτεμβρίου 2010.
- ↑ Binda, Stephen (21 Σεπτεμβρίου 2011). «Supreme Court Ratifies Simple Majority Votes». Daily Observer. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2012.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ PPCC to single source election materials The New Dawn, 7 Ιουνίου 2020