close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εκλογές στη Λιβερία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Στη Λιβερία διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο, Βουλή και Γερουσία. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το λαό με καθολική ψηφοφορία για εξαετή ανανεώσιμη θητεία. Η Βουλή των Αντιπροσώπων (House of Representatives) έχει 73 μέλη, που εκλέγονται για 6ετή θητεία με το πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές περιφέρειες. Η Γερουσία αριθμεί 30 μέλη, 2 από κάθε κομητεία, τα οποία εκλέγονται για 9ετή θητεία με το πλειοψηφικό σύστημα. Η διαδικασία των εκλογών για τη Γερουσία καθυστερεί, με 1 γερουσιαστή από καθεμιά κομητεία να εκλέγεται σε εκλογές που διεξάγονται ανά τριετία. Όλες οι εκλογές διεξάγονται αποκλειστικά σε πανεθνικό επίπεδο.

Πρόσφατες εκλογές (2023)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές (προεδρικές και βουλευτικές) διεξήχθησαν στις 10 Οκτωβρίου 2023. Ο δεύτερος γύρος των προεδρικών εκλογών εκείνης της χρονιάς διενεργήθηκε στις 14 Νοεμβρίου.

Ιστορικό εκλογών (1840-σήμερα)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολλές γενικές εκλογές (για πρόεδρο, βουλή και γερουσία) έχουν διεξαχθεί στη Λιβερία από το 1840 έως σήμερα. Στον παρακάτω πίνακα, παρουσιάζονται συνοπτικά τα αποτελέσματα των εκλογών αυτών από το 1840 έως σήμερα.

Γενικές εκλογές (ημερομηνία) Νικητής προεδρικής εκλογής (κόμμα) Πρώτο κόμμα σε Βουλή (έδρες) Πρώτο κόμμα σε Γερουσία (έδρες) Σημειώσεις/παραπομπές
1 Δεκεμβρίου 1840 Έγιναν μόνο βουλευτικές Η αντικυβερνητική ομάδα κέρδισε τρεις από τις έντεκα έδρες στο Συμβούλιο της Κοινοπολιτείας, ενώ οι υποψήφιοι της ομάδας υπέρ της διοίκησης κέρδισαν έξι έδρες και τη θέση του Αντικυβερνήτη. Δεν υπήρχε [1]
27 Σεπτεμβρίου 1847 Τζόζεφ Τζένκινς Ρόμπερτς (Φιλοκυβερνητικό Κόμμα) Φιλοκυβερνητικό Κόμμα Αντιπρόεδρος εξελέγη σε ξεχωριστή ψηφοφορία ο Ναθάνιελ Μπράντερ.[2]
1 Μαΐου 1849 Επανεκλογή του Τζένκινς Ρόμπερτς από το Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα [3]
1851 Επανεκλογή του Τζένκινς Ρόμπερτς από το Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα (μοναδικός υποψήφιος) [4]
1853 Επανεκλογή του Τζένκινς Ρόμπερτς από το Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα (μοναδικός υποψήφιος) [4]
1855 Στίβεν Άλεν Μπένσον (Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα) Ο Τζόζεφ Τζ. Ρόμπερτς αρνήθηκε να είναι υποψήφιο για 5η θητεία.[5]
Μάιος 1857 Επανεκλογή του Στίβεν Άλεν Μπένσον (Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα) Επανεξελέγη ο Μπένσον χωρίς αντίπαλο.[6]
1859 Επανεκλογή του Στίβεν Άλεν Μπένσον (Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα) Επανεξελέγη ο Μπένσον χωρίς αντίπαλο.[4]
1861 Επανεκλογή του Στίβεν Άλεν Μπένσον (Αυθεντικό Λιβεριανό Κόμμα) Επανεξελέγη ο Μπένσον χωρίς αντίπαλο.
5 Μαΐου 1863 Ντάνιελ Μπάσιελ Γουόρνερ (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) [4]
Μάιος 1865 Επανεξελέγη ο Μπάσιελ Γουόρνερ χωρίς αντίπαλο. [7]
7 Μαΐου 1867 Τζέιμς Σπριγκς Πέιν (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) Η εκλογή ήταν οριακή και η Βουλή αποφάσισε τον τελικό νικητή.[8]
Μάιος 1869 Έντουαρντ Τζέιμς Ρόι (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν με οριακή διαφορά και η Βουλή αποφάσισε τον τελικό νικητή.[8]
Μάιος 1871 Τζόζεφ Τζένκινς Ρόμπερτς (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα)[9]
6 Μαΐου 1873 Επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο ο Τζόζεφ Τζένκινς Ρόμπερτς (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) [4]
Μάιος 1875 Τζέιμς Σπριγκς Πέιν (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα) [4]
1877 Άντονι Γ. Γκάρντινερ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) Εκλογή χωρίς αντίπαλο.[4]
1879 Επανεκλογή του Γκάρντινερ χωρίς αντίπαλο. [4]
Μάιος 1881 Επανεξελέγη ο Γκάρντινερ. [10]
Μάιος 1883 Χίλαρι Ρ. Γ. Τζόνσον (Ρεπουμπλικανικό Κόμμα/Κόμμα Αληθινών Ουίγων) Μοναδικός υποψήφιος, μετά τις εκλογές διακήρυξε ότι ανήκει στο Κόμμα Αληθινών Ουίγων.
Μάιος 1885 Επανεκλογή του Χίλαρι Ρ. Γ. Τζόνσον (62,25%) Κυρίαρχο κόμμα την εποχή εκείνη ήταν το Κόμμα Αληθινών Ουίγων.
1887 Επανεκλογή του Χίλαρι Ρ. Γ. Τζόνσον χωρίς αντίπαλο. [4]
1889 Επανεκλογή του Χίλαρι Ρ. Γ. Τζόνσον χωρίς αντίπαλο. Τέταρτη θητεία[4]
1891 Τζόζεφ Τζέιμς Τσίσμαν (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) Επικράτησε του Άντονι Γουίλιαμς τζούνιορ από το Νέο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.[11]
1893 Επανεκλογή του Τσίσμαν για 2η θητεία. Ο Τσίσμαν επικράτησε του Άντονι Γουίλιαμς.[11]
1895 Επανεκλογή του Τσίσμαν με το μοναδικό νόμιμο πολιτικό κόμμα, τους Αληθινούς Ουίγους.
Μάιος 1897 Επανεκλογή του Ουίλιαμ Ντ. Κόλμαν (Κόμμα Αληθινών Ουίγων, μοναδικό νόμιμο)

[12]

[13]
Μάιος 1899 Επανεκλογή του προέδρου Κόλμαν για δεύτερη πλήρη θητεία. Επικράτησε του Άντονι Ντ. Γουίλιαμς, τζούνιορ της Εθνικής Ένωσης. Ο Κόλμαν παραιτήθηκε το 1900.[14]
1901 Γκάρεστον Γ. Γκίμπσον (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) Επικράτησε του Ουίλιαμ Ντ. Κόλμαν.
1903 Άρθουρ Μπάρκλεϊ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) Κέρδισε τον Ουίλιαμ Ντ. Κόλμαν.
1905 Επανεκλογή του Άρθουρ Μπάρκλεϊ.
1907 Επανεκλογή του Άρθουρ Μπάρκλεϊ. [15]
1911 Ντάνιελ Έντουαρντ Χάουαρντ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) Κέρδισε τον Ρεπουμπλικανό Τζ. Τζ. Ντόσεν.
1915 Επανεκλογή του Χάουαρντ.
1919 Τσαρλς Ντ. Μπ. Κινγκ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) [16]
1923 Επανεκλογή του Τσαρλς Ντ. Μπ. Κινγκ.[17] [18]
1927 Επανεκλογή Τσ. Ντ. Μπ. Κινγκ (96,23%), ο οποίος τελικά παραιτήθηκε τον Δεκέμβριο του 1930. Νοθεία. Οι εκλογές έχουν χαρακτηριστεί ως «οι πιο νοθευμένες όλων των εποχών» από την Φράνσις Τζόνσον-Μόρις, σύγχρονη πρόεδρο της Εθνικής Εκλογικής Επιτροπής της χώρας,[19] και καταγράφηκαν στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες ως οι πιο δόλιες εκλογές στην ιστορία.[20][21] Παρά το γεγονός ότι υπήρχαν μόνο 19.000 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι, σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, ο Κινγκ έλαβε περίπου 230.000 ψήφους έναντι 9.000 του Φόκνερ.[22]
1931 Έντουιν Μπάρκλεϊ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) [23]
1935 Δε διεξήχθη προεδρική εκλογή Διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές
1939 Επανεκλογή χωρίς αντίπαλο του προέδρου Έντουιν Μπάρκλεϊ.
1943 Ουίλιαμ Τάμπμαν (Κόμμα Αληθινών Ουίγων)
1 Μαΐου 1951 Επανεκλογή Τάμπμαν χωρίς αντίπαλο. Οι πρώτες εκλογές με καθολικό δικαίωμα ψήφου. Μέχρι τότε, δικαίωμα ψήφου είχαν μόνον οι Αμερικανο-Λιβεριανοί.[24]
3 Μαΐου 1955 Επανεκλογή του Τάμπμαν (99,51%) [25]
Μάιος 1959 Επανεκλογή Τάμπμαν (99,99%) Πρώτη εκλογή γυναίκας, της Έλεν Μιλς Σκαρμπράου (1900-1983), στο Κοινοβούλιο.[25]
7 Μαΐου 1963 Επανεκλογή του μοναδικού υποψηφίου Τάμπμαν (100%)
2 Μαΐου 1967 Επανεκλογή του Ουίλιαμ Τάμπμαν με ποσοστό 100%. Ο Τάμπμαν επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο.
4 Μαΐου 1971 Επανεκλογή Τάμπμαν (100%). Απεβίωσε το 1971. Το Κόμμα Αληθινών Ουίγων και τις 52 έδρες στη Βουλή.[26]
7 Οκτωβρίου 1975 Ουίλιαμ Τόλμπερτ (Κόμμα Αληθινών Ουίγων) (100%) Κόμμα Αληθινών Ουίγων (όλες τις 74 έδρες στη Βουλή)[27] Συμμετοχή 80%. Πρώτες εκλογές μετά τη μείωση του ορίου ηλικίας ψήφου στα 18 έτη.
15 Οκτωβρίου 1985 Σάμιουελ Ντόε (Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα της Λιβερίας - (50,95%) Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (51/64 έδρες) Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (22/26 έδρες) Πρώτες εκλογές μετά το πραξικόπημα που έφερε στην εξουσία τον Ντόε. Εκτεταμένη νοθεία.[28]
19 Ιουλίου 1997 Τσαρλς Τέιλορ - Εθνικό Πατριωτικό Κόμμα (75,33%) Εθνικό Πατριωτικό Κόμμα (49/64 έδρες) Εθνικό Πατριωτικό Κόμμα (21/26 έδρες).[29] Συμμετοχή γύρω στο 89%. Πρώτες εκλογές μετά τον τερματισμό του Πρώτου Λιβεριανού Εμφυλίου Πολέμου.
11 Οκτωβρίου και 8 Νοεμβρίου 2005 Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ - Κόμμα Ενότητας (59,40% στον 2ο γύρο) Κογκρέσο για Δημοκρατική Αλλαγή (15/64 έδρες) Συνασπισμός για μετασχηματισμό της Λιβερίας (7/30 έδρες) Πρώτη δημοκρατικά εκλεγμένη αρχηγός κράτους στην Αφρική.
11 Οκτωβρίου και 8 Νοεμβρίου 2011 Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ - Κόμμα Ενότητας (90,71% στον 2ο γύρο) Κόμμα Ενότητας (24/73 έδρες) Κόμμα Ενότητας (10/30 έδρες)
10 Οκτωβρίου και 26 Δεκεμβρίου 2017 Τζορτζ Γουεά - Συνασπισμός για Δημοκρατική Αλλαγή (61,54% στον 2ο γύρο) Συνασπισμός για Δημοκρατική Αλλαγή (21/73 έδρες) Δε διεξήχθησαν εκλογές για Γερουσία
10 Οκτωβρίου και 14 Νοεμβρίου 2023 Τζόζεφ Μποακάι - Κόμμα Ενότητας (50,64% στον 2ο γύρο) Συνασπισμός για Δημοκρατική Αλλαγή (25/73 έδρες) Ανεξάρτητοι (10/30 έδρες)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 11 Οκτωβρίου 2005, με δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στις 8 Νοεμβρίου. Η προεδρία και όλες οι έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και στη Γερουσία τέθηκαν σε εκλογή. Οι εκλογές ήταν οι πρώτες που διεξήχθησαν από το 1997 και σηματοδότησαν το τέλος της πολιτικής μετάβασης μετά τον δεύτερο εμφύλιο πόλεμο, καθώς είχαν προβλεφθεί στη Συνολική Ειρηνευτική Συμφωνία της Άκρα του 2003. Η Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ, πρώην υπάλληλος της Παγκόσμιας Τράπεζας και υπουργός Οικονομικών της Λιβερίας, κέρδισε τις προεδρικές εκλογές και έγινε η πρώτη δημοκρατικά εκλεγμένη γυναίκα Αφρικανή αρχηγός κράτους τον Ιανουάριο του 2006.

Στις προεδρικές εκλογές, που διεξήχθησαν σε δύο γύρους το 2011, τελική νικήτρια αναδείχθηκε η Έλεν Τζόνσον-Σίρλιφ. Οι γενικές αυτές εκλογές διεξήχθησαν στις 11 Οκτωβρίου 2011, με τον δεύτερο γύρο στις 8 Νοεμβρίου 2011. [30] Η Εθνική Εκλογική Επιτροπή κήρυξε νικήτρια των εκλογών την πρόεδρο Τζόνσον-Σίρλιφ στις 15 Νοεμβρίου 2011 με ποσοστό 90,7% των ψήφων.[31]

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 10 Οκτωβρίου 2017 για να εκλέξουν τον Πρόεδρο και την Βουλή των Αντιπροσώπων. Κανένας υποψήφιος δεν κέρδισε την πλειοψηφία στον πρώτο γύρο, με αποτέλεσμα οι δύο πρώτοι νικητές του πρώτου γύρου— ο επικεφαλής του Συνασπισμού για τη Δημοκρατική Αλλαγή Τζορτζ Γουεά και ο υποψήφιος του Κόμματος Ενότητας αντιπρόεδρος Τζόζεφ Μποακάι — αναμετρήθηκαν σε  τελικό γύρο στις 26 Δεκεμβρίου. Ο δεύτερος γύρος ήταν αρχικά προγραμματισμένος για τις 7 Νοεμβρίου,[32] αλλά αναβλήθηκε όταν ο Τσαρλς Μπρούμσκιν, ο οποίος ήταν 3ος στον πρώτο γύρο, αμφισβήτησε το αποτέλεσμα με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο.[33] Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση, η οποία θα προκαλούσε αναγκαστικά την επανάληψη του πρώτου γύρου σε περίπτωση που ήταν επιτυχής,[34] και ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 26 Δεκεμβρίου. Ο Γουεά αναδείχθηκε νικητής με ποσοστό μόλις πάνω από το 60% των ψήφων.[35]

Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από την Εθνική Επιτροπή Εκλογών (NEC), και ήταν οι πρώτες εκλογές που οργανώθηκαν εξ ολοκλήρου από την Κυβέρνηση της Λιβερίας και τις δυνάμεις ασφαλείας μετά τον τερματισμό των εμφυλίων πολέμων , το 2003.[36]

Οι εκλογές της Γερουσίας διεξάγονται συνήθως μαζί με τις προεδρικές και τις εκλογές για τη Βουλή. Παρακάτω αναλύονται οι χρονιές κατά τις οποίες διεξήχθησαν μόνο εκλογές για Γερουσία το συγκεκριμένο έτος.

Εκλογές για Γερουσία διεξήχθησαν στη Λιβερία στις 20 Δεκεμβρίου 2014. Στις εκλογές εξελέγησαν οι μισοί γερουσιαστές από τη Γερουσία.

Δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία διεξήχθη στη Λιβερία στις 27 Οκτωβρίου 1846. Το αποτέλεσμα ήταν 52% υπέρ,[37] και η ανεξαρτησία κηρύχθηκε στις 26 Ιουλίου 1847.

Η Αμερικανική Εταιρεία Αποικισμού (ACS) είχε ιδρύσει την αποικία της Λιβερίας το 1817, με διορισμένο κυβερνήτη.[38] Οι Βρετανοί δεν αναγνώριζαν τα τελωνεία της Λιβερίας καθώς η αποικία δεν ήταν ανεξάρτητη,[38] και στα μέσα του 19ου αιώνα υπήρχαν συνεχείς συγκρούσεις μεταξύ της κυβέρνησης της Λιβερίας και Βρετανών εμπόρων από τη Σιέρα Λεόνε σχετικά με την καταβολή φόρων, με τους εμπόρους να υποστηρίζουν ότι η χώρα δεν είχε δικαίωμα να επιβάλλει φόρους.

Μετά την ανεξαρτησία, ένα σύνταγμα που είχε συμφωνηθεί στις 26 Ιουλίου 1847 εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα τον Σεπτέμβριο.

Ιστορικό δημοψηφισμάτων (1846 -1984)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρκετά δημοψηφίσματα έχουν διεξαχθεί στη Λιβερία από το 1846 έως σήμερα. Στον παρακάτω πίνακα, παρουσιάζονται συνοπτικά τα δημοψηφίσματα από το 1846 έως και το 1984.

Ημερομηνία διεξαγωγής Τύπος δημοψηφίσματος Σύνοψη ερωτημάτων Αποτέλεσμα (ποσοστό) Ποσοστό συμμετοχής Σημειώσεις/παραπομπές
27 Οκτωβρίου 1846 Ανεξαρτησίας Να γίνει η Λιβερία ανεξάρτητη χώρα Υπέρ (52%) 66% [39]
27 Σεπτεμβρίου 1847 Συνταγματικό Σύσταση θέσης Προέδρου και διθάλαμου Κοινοβουλίου Υπέρ (78,6%) Ψήφισαν μόνο 272 άτομα.[40]
1 Μαΐου 1849 Συνταγματικό Αύξηση από 1 σε 3 εδρών κομητείας Σιναλόα στη Βουλή των Αντιπροσώπων Υπέρ Παράλληλα με τις γενικές εκλογές.[3]
7 Μαΐου 1861 Συνταγματικό Αύξηση από 1 σε 3 εδρών κομητείας Μέριλαντ στη Βουλή των Αντιπροσώπων Υπέρ (με πλειοψηφία 2/3) [41]
4 Μαΐου 1869 Ορίου θητείας Αύξηση προεδρικής και βουλευτικής θητείας από 2 σε 4 και γερουσιαστικής από 4 σε 8 Υπέρ (99,4%) Ο εκλεγμένος Πρόεδρος Έντουαρντ Τζέιμς Ρόι ισχυρίστηκε ότι οι αλλαγές εγκρίθηκαν και ότι θα παρέμενε στην εξουσία έως το 1873. Ωστόσο, το νομοθετικό σώμα, η οποία επέβλεπε τη διαδικασία καταμέτρησης, δήλωσε ότι οι προτάσεις απορρίφθηκαν.[42]
3 Μαΐου 1870 Συνταγματικό Αύξηση προεδρικής θητείας από 2 σε 4 έτη (έγκριση) Απόρριψη Ο πρόεδρος Έντουαρντ Τζέιμς Ρόι προχώρησε στην καταμέτρηση των ψήφων και δήλωσε ότι το δημοψήφισμα είχε εγκριθεί. Η βουλή, το όργανο που ήταν νομικά υπεύθυνο για την καταμέτρηση των ψήφων, δήλωσε ότι η πρόταση δεν είχε εγκριθεί, καθώς ένας παράνομος αξιωματούχος – ο Πρόεδρος – είχε διενεργήσει την καταμέτρηση, και επομένως το δημοψήφισμα είχε αποτύχει.[43]
7 Μαΐου 1907 Συνταγματικό Αύξηση προεδρικής και βουλευτικής θητείας από 2 σε 4 και γερουσιαστικής από 4 σε 6 έτη Υπέρ (77,7%) [44]
3 Μαΐου 1927 Συνταγματικό Αύξηση αριθμού βοηθών δικαστών από 2 σε 4 Υπέρ (πλειοψηφία 2/3) [44]
7 Μαΐου 1935 Συνταγματικό Αύξηση προεδρικής θητείας σε 8 έτη Υπέρ [45]
4 Μαΐου 1943 Συνταγματικό (ταυτόχρονα με διεξαγωγή γενικών εκλογών) Για να γίνει κάποιος πρόεδρος πρέπει να έχει γεννηθεί στη Λιβερία και να μη διεξάγονται δημοψηφίσματα ταυτόχρονα με τις γενικές εκλογές Υπέρ (άνω των 2/3) [46]
1 Μαΐου 1945 Συνταγματικό Δικαίωμα ψήφου για κατοίκους της ενδοχώρας Υπέρ [47] Η αλλαγή στο σύνταγμα εγκρίθηκε από τη Βουλή τον Δεκέμβριο του 1945 και θα παραχωρούσε το δικαίωμα ψήφου στους πολίτες που ζούσαν στις τρεις επαρχίες της ενδοχώρας, υπό την προϋπόθεση ότι κατέβαλλαν τον «φόρο καλύβας».
7 Μαΐου 1946 Συνταγματικό Δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες Υπέρ (2/3) [48]
3 Μαΐου 1949 Συνταγματικό Κατάργηση του ορίου 2 θητειών για τους προέδρους Υπέρ (2/3) [49]
3 Μαΐου 1955 Συνταγματικό Δικαίωμα ψήφου και στις γυναίκες των επαρχιών Υπέρ [50]
4 Απριλίου 1972 Συνταγματικό Μείωση ορίου ηλικίας για δικαίωμα ψήφου από τα 21 στα 18 Υπέρ (2/3) [51]
7 Οκτωβρίου 1975 Συνταγματικό (ταυτόχρονα με τις γενικές εκλογές) Μείωση προεδρικής θητείας σε 8 έτη Υπέρ (90%) 88% [52]

Σε δημοψήφισμα που έγινε στις 3 Ιουλίου 1984 εγκρίθηκε από το λαό ένα νέο σύνταγμα με ποσοστό 98,6% και με συμμετοχή 82,2%.[53] Το νέο σύνταγμα τέθηκε σε ισχύ στις 6 Ιανουαρίου 1986, έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών του 1985.

Συνταγματικό δημοψήφισμα 2011

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 23 Αυγούστου 2011 οι πολίτες ψήφισαν σε δημοψήφισμα για την αναθεώρηση του Συντάγματος της χώρας. Αμφότερα τα σώματα του Κοινοβουλίου ενέκριναν τις αλλαγές στο Σύνταγμα στις 17 Αυγούστου 2010[54] και συνακόλουθα τέθηκαν σε δημοψήφισμα. Οι 4 τροποποιήσεις για τις οποίες ρωτήθηκαν οι ψηφοφόροι ήταν η θητεία των δικαστών, ο προγραμματισμός των εκλογών, τα απαιτούμενα κριτήρια για να είναι κάποιος προεδρικός υποψήφιος και το εκλογικό σύστημα. Την επίβλεψη του δημοψηφίσματος είχε η Εθνική Επιτροπή Εκλογών και τα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 31 Αυγούστου 2011. Η Επιτροπή αποφάνθηκε ότι σε κανένα από τα 4 ερωτήματα δεν συμπληρώθηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων, ώστε να είναι έγκυρο το αποτέλεσμα. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι εγκρίθηκε το αποτέλεσμα για το τέταρτο ερώτημα του δημοψηφίσματος (το 59,27% υπερψήφισε την απόφαση να είναι νικητής των βουλευτικών και δημοτικών εκλογών ο υποψήφιος που συγκεντρώνει περισσότερες ψήφους από όλους τους άλλους).[55]

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στη Λιβερία στις 8 Δεκεμβρίου 2020 παράλληλα με τις εκλογές για τη Γερουσία και δύο συμπληρωματικές εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Αρχικά είχε προγραμματιστεί για τις 13 Οκτωβρίου, αλλά αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19.[56] Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να αποφασίσουν αν εγκρίνουν οκτώ τροποποιήσεις του συντάγματος, ψηφίζοντας ξεχωριστά για κάθε μία. Αν και η πλειοψηφία των έγκυρων ψήφων ήταν υπέρ κάθε πρότασης, το απαιτούμενο όριο των δύο τρίτων δεν επιτεύχθηκε για καμία πρόταση.

  1. Carl Patrick Burrowes (2004) Power and Press Freedom in Liberia, 1830-1970: The Impact of Globalization and Civil Society on Media-government Relations, Africa World Press, p46
  2. Τσαρλς Χένρι Χούμπερικ (1947) The political and legislative history of Liberia, Central Book Co., p844
  3. 1 2 Liberia, 1 May 1849: More MPs for Sinoe Direct Democracy (στην γερμανική)
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Carl Patrick Burrowes (1995). «Democracy Or Disarmament: Some Second Thoughts On Amos Sawyer And Contemporary Politicians». Liberian Studies Journal XX (1): 117–125. https://scholarworks.iu.edu/journals/index.php/lsj/article/download/4134/3761.
  5. Stephen Allen Benson (1816-1865) National Portrait Gallery
  6. The African Repository, Volumes 33-34. 1967. σελ. 383.
  7. The American Annual Cyclopedia and Register of Important Events of the Year ... (στα Αγγλικά). D. Appleton. 1869. σελ. 471.
  8. 1 2 Carl Patrick Burrowes (2004) Power and Press Freedom in Liberia, 1830-1970: The Impact of Globalization and Civil Society on Media-government Relations, Africa World Press, p85
  9. Ο Ρόι ανακοίνωσε ότι, λόγω οικονομικής κρίσης, οι εκλογές θα αναβάλλονταν ώστε να μπορέσει να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις για την επίλυση της κρίσης, και εξέδωσε διάταγμα που απαγόρευε τη διεξαγωγή εκλογών. Παρά ταύτα, οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν. Ο Ρόι αρνήθηκε να συμμετάσχει, με αποτέλεσμα ο πρώην πρόεδρος Τζόζεφ Τζένκινς Ρόμπερτς από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα να εκλεγεί πρόεδρος χωρίς αντίπαλο. Ο Ρόι αρνήθηκε να αποδεχθεί τα αποτελέσματα, και η διαμάχη αυτή οδήγησε τελικά σε πραξικόπημα τον Οκτώβριο, που είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή και τον θάνατο του Ρόι. Ο Τζέιμς Σκίρβινγκ Σμιθ ολοκλήρωσε τη θητεία που είχε αρχίσει ο Ρόι, και ο Ρόμπερτς ανέλαβε τα καθήκοντα του προέδρου την 1η Ιανουαρίου 1872.
  10. Dunn, Elwood D.· Beyan, Amos J.· Burrowes, Carl Patrick (2000). Historical Dictionary of Liberia (στα English). Scarecrow Press. σελ. 66. ISBN 9781461659310.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  11. 1 2 Burrowes, Carl Patrick (2004). Power and press freedom in Liberia, 1830-1970: the impact of globalization and civil society on media-government relations. Africa World Press, Inc. σελ. 96. ISBN 9781592212941. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2011.
  12. Ο Κόλμαν είχε ήδη αναλάβει πρόεδρος ενώ ήταν αντιπρόεδρος. Αυτό συνέβη με το θάνατο του προέδρου Τζόζεφ Τζ. Τσίσμαν, στις 12 Νοεμβρίου 1896.
  13. A. Adu Boahen, επιμ. (1985). Africa Under Colonial Domination 1880-1935. University of California Press. σελ. 718.
  14. President William David Coleman: 1896 – 1900 Liberia Past and Present
  15. Ήταν η πρώτη φορά που ένας πρόεδρος εκλεγόταν για θητεία τεσσάρων ετών, καθώς όλοι οι προηγούμενοι είχαν υπηρετήσει μόνο για δύο χρόνια.
  16. President Charles D. B. King: 1920-1930 Liberia Past and Present
  17. Τα αποτελέσματα των εκλογών ήταν νοθευμένα, καθώς ο Κινγκ έλαβε 45.000 ψήφους, παρότι υπήρχαν μόνο 6.000 Λιβεριανοί με δικαίωμα ψήφου.
  18. Joseph Saye Guannu (1985) A Short History of the First Liberian Republic, p45
  19. «Elections Chief Hints Slashing Numbers of Mushrooming Parties for 2005 Polls». New Democrat. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2011.
  20. «The 1927 Presidential Elections». Liberia Past and Present. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Νοεμβρίου 2017.
  21. «Academic Report on The Grass-roots of Conflict in Liberia». Senegambia News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιουλίου 2011.
  22. Akingbade, Harrison Ola (1997). «The Liberian Problem of Forced Labor 1926-1940». Africa: Rivista trimestrale di studi e documentazione dell'Istituto italiano per l'Africa e l'Oriente 52 (2): 261–273. ISSN 0001-9747. https://www.jstor.org/stable/40761169.
  23. «The 1931 Election: The Popular Candidate You Never Heard Of». Daily Observer. 30 Οκτωβρίου 2023.
  24. «Liberia (1943-present)». University of Central Arkansas. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2016.
  25. 1 2 Ντίτερ Νόλεν, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p517 (ISBN 0-19-829645-2)
  26. IPU
  27. IPU
  28. Peterson, Dave (1996). «Liberia: Crying for Freedom». Journal of Democracy 7 (2): 148–158. doi:10.1353/jod.1996.0035. ISSN 1086-3214. https://doi.org/10.1353/jod.1996.0035.
  29. «Senate Election results of Liberia, 1997». Interparliamentary Union for Democracy for everyone. 1997. Ανακτήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 2016.
  30. «National Tally Center Tally Report» (PDF). National Elections Commission. 25 Οκτωβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 25 Οκτωβρίου 2011.
  31. «National Tally Center Tally Report» (PDF). National Elections Commission. 15 Νοεμβρίου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 25 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 2011.
  32. Liberia election: Weah and Boakai headed for presidential run-off BBC News, 16 Οκτωβρίου 2017
  33. Liberia presidential vote halted by country's Supreme Court BBC News, 1 Νοεμβρίου 2017
  34. Liberian authorities tight-lipped over run-off and electoral roll clean-up Radio France International, 11 December 2017
  35. George Weah elected Liberian president BBC News, 28 Δεκεμβρίου 2017
  36. 'Everything is going to plan' – Liberians vote in first election run without UN The Guardian, 11 Οκτωβρίου 2017
  37. «Εκλογές στη Λιβερία». African Elections. Ανακτήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2016.
  38. 1 2 Peaslee, Amos (1956). Constitutions of Nations Volume Ii France to New Zealand. Brill Archive.
  39. Direct Democracy
  40. Charles Henry Huberich (1947) The political and legislative history of Liberia, Central Book Co., p846
  41. «Elections in Liberia».
  42. Liberia, 4 May 1869: Doubling of the term of office of for President and Parliament Direct Democracy (στην γερμανική)
  43. «Elections in Liberia».
  44. 1 2 Elections in Liberia African Elections Database
  45. Direct Democracy
  46. Liberia, 4 May 1943: Requirements for the president, date of constitutional referendums Direct Democracy (στην γερμανική)
  47. Λιβερία, 1 Μαΐου 1945: Δικαίωμα ψήφου για τους κατοίκους στην ενδοχώρα Direct Democracy (στην γερμανική)
  48. Liberia, 7 May 1946: Women's suffrage Direct Democracy (στην γερμανική)
  49. Liberia, 3 May 1949: Unlimited re-election of the president Direct Democracy (στην γερμανική)
  50. Liberia, 7 May 1946: Women's suffrage Direct Democracy] (στην γερμανική)
  51. Vote age 18 years old Direct Democracy (στην γερμανική)
  52. Liberia: William R Tolbert - 'In the Pantheon of great African leaders' AllAfrica.com
  53. Nohlen, D, Krennerich, M & Thibaut, B (1999) Elections in Africa: A data handbook, p514 ISBN 0-19-829645-2
  54. «Liberia to Conduct National Referendum Ahead 2011 Elections». Shout-Africa. 22 Σεπτεμβρίου 2010.
  55. Binda, Stephen (21 Σεπτεμβρίου 2011). «Supreme Court Ratifies Simple Majority Votes». Daily Observer. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2012.[νεκρός σύνδεσμος]
  56. PPCC to single source election materials The New Dawn, 7 Ιουνίου 2020