Δημητριάς (κόρη Ανίκιου Ερμογενιανού Ολύβριου)
| Δημητριάς (κόρη Ανίκιου Ερμογενιανού Ολύβριου) | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 398[1] Ρώμη |
| Θάνατος | 5ος αιώνας[2] Ρώμη |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πατρίκιοι[3] |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Ανίκιος Ερμογενιανός Ολύβριος και Anicia Juliana[4] |
| Αδέλφια | Ανίκιος Πρόβος |
Η Ανικία Δημητριάς, λατιν.: Demetrias (άκμασε το 413–440) ήταν Ρωμαία ευγενής, μέλος της ισχυρού γένους των Ανικίων και γνωστή με αρκετούς κληρικούς.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Ανικία Δημητριάς, γεννημένη γύρω στο 398, ήταν κόρη του Ανίκιου Ερμογενιανού Ολύβριου, υπάτου το 395, και της Ανικίας Ιουλιανής, [5] και επομένως μέλος των ευγενών γενών των Ανικίων και των Αμνίων. Η γιαγιά της, Πρόβα, περιγράφεται ως το πιο ευγενές και πλουσιότερο άτομο στον ρωμαϊκό κόσμο τη δεκαετία του 410. [5]
Το 410, με την ευκαιρία της λεηλασίας της Ρώμης από τους Γότθους, η Δημητριάς έφυγε από τη Ρώμη με τη μητέρα της Ιουλιανή και την εκ πατρός γιαγιά της, την Ανικία Φαλτονία Πρόβα, και πήγε στην Καρχηδόνα. Εκεί φυλακίστηκαν από τον κόμη Ηρακλειανό, και αφέθηκαν ελεύθερες μόνο μετά από μία τεράστια πληρωμή.
Ενώ η μητέρα και η γιαγιά της ζούσαν στην Καρχηδόνα, ήρθαν σε επαφή με τον Αυγουστίνο επίσκοπο της Ιππώνας, ο οποίος τις βοήθησε να ακολουθήσουν την πορεία μίας θρησκευτικής ζωής. Η Δημητριάς, η οποία ήταν περίπου 15 ετών το 413, επρόκειτο να παντρευτεί, αλλά ακολούθησε κρυφά έναν ασκητικό τρόπο ζωής, επηρεασμένη από τον Αυγουστίνο. Δεν είπε στους συγγενείς της για την επιλογή της, καθώς ανησυχούσε μήπως τους δυσαρεστήσει. Ωστόσο, καθώς πλησίαζε ο γάμος της, αποφάσισε να πει στη μητέρα της Ιουλιανή και στη γιαγιά της Πρόβα για την πρόθεσή της να απαρνηθεί τον γάμο και να φορέσει το μοναστικό ένδυμα. Οι συγγενείς της ήταν πολύ ευχαριστημένοι μαζί της, και το 413 η Δημητριάδα φόρεσε τον πέπλο της μοναχής σε μία τελετή που τελέστηκε από τον Αυρήλιο επίσκοπο της Καρχηδόνας .
Για να τη βοηθήσουν στην πνευματική της ζωή, η Ιουλιανή και ο Πρόβα ζήτησαν από αρκετούς κληρικούς να στείλουν συμβουλές στη Δημητριάδα. Ο Αυγουστίνος απάντησε, προτείνοντας την ανάγνωση του έργου του De sancta virginitate, ο Ιερώνυμος έστειλε μία μακροσκελή επιστολή με αρκετές συμβουλές, ενώ ο Πελάγιος, ένας θεολόγος στον οποίο αντιτίθετο ο Αυγουστίνος, τής απηύθυνε μία πραγματεία με τη μορφή επιστολής, την Epistola ad Demetriam.
Αργότερα στη ζωή της, η Δημητριάς επέστρεψε στην πατρίδα της, τη Ρώμη. Κατά τη διάρκεια αυτής τής περιόδου έλαβε την Εpistula ad Demetriadem de vera humilitate, γραμμένη το 440 από τον πάπα Λέοντα Α΄ ή, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, το 435 από τον Άγιο Πρόσπερο της Ακουιτανίας, η οποία επιτίθετο στο δόγμα του Πελαγίου, με βάση τον Αυγουστίνο.
Η Δημητριάς έκτισε μία εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Στέφανο κατά μήκος της Λατινικής Οδού, 3 μίλια από τη Ρώμη, σε μία από τις ιδιοκτησίες της. Απεβίωσε κατά την αρχιερατεία του πάπα Λέοντα Α΄.
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 1127532839. Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2026.
- ↑ archive
.org ./stream /prosopography-later-roman-empire /PLRE-II _djvu .txt - 1 2 Jerome, Epistles, 130.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Αυγουστίνος, Μαίρη Σ. Μαλντάουνι, Πραγματείες επί διαφόρων θεμάτων, CUA Press, 2002, , σελ. 270–2.
- Άρνολντ Χιου Μάρτιν Τζόουνς, Τζον Μάρτινντεϊλ, Τζον Μόρις, «Δημητριάδα», Η Προσωπογραφία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (PLRE). τόμος 2, Κέιμπριτζ 1971, σσ. 351–2.
