close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Γουέστ Σάιντ Στόρι (ταινία, 1961)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Γουέστ Σάιντ Στόρι
Image
ΣκηνοθεσίαΡόμπερτ Γουάιζ[1][2][3] και Τζερόμ Ρόμπινς[1][4][3]
ΠαραγωγήΡόμπερτ Γουάιζ
ΣενάριοΈρνεστ Λίμαν
Βασισμένο σεΓουέστ Σάιντ Στόρι
ΠρωταγωνιστέςΝάταλι Γουντ[4][2][5], Ρίτσαρντ Μπέιμερ[4][5][3], Ρας Τάμπλιν[4][5][6], Ρίτα Μορένο[5][3][6], Τζορτζ Τσακίρης[5][3][6], Σάιμον Όκλαντ[5][6], Jose De Vega[6], Νεντ Γκλας[5][6] και Eliot Feld[5][6]
ΜουσικήΛέοναρντ Μπερνστάιν
ΦωτογραφίαΝτάνιελ Λ. Φαπ
ΜοντάζΤόμας Στάνφορντ
ΧορογραφίαΤζερόμ Ρόμπινς
Εταιρεία παραγωγήςUnited Artists και Mirisch Company
ΔιανομήUnited Artists και Netflix
Πρώτη προβολή18  Οκτωβρίου 1961[7], 13  Σεπτεμβρίου 1962 (Γερμανία)[8] και 1961
Διάρκεια150 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
ΓλώσσαΙσπανικά και Αγγλικά
Προϋπολογισμός6.000.000 δολάριο ΗΠΑ
ΒραβεύσειςΌσκαρ Καλύτερης Ταινίας[9], Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου[9], Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου[9], Όσκαρ Σκηνοθεσίας[9], Academy Award for Best Cinematography, Color[9], Όσκαρ καλύτερου μοντάζ[9], βραβείο Όσκαρ για τον καλύτερο σχεδιασμό κοστουμιών (έγχρωμο)[9], βραβείο Όσκαρ για τον καλύτερο σχεδιασμό παραγωγής[9], Academy Award for Best Original Musical Score[9], Όσκαρ Καλύτερης μίξης ήχου[9] και Εθνικό Συμβούλιο Αναθεώρησης:Καλύτερες Δέκα Ταινίες
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π • σ • ε )

Το Γουέστ Σάιντ Στόρι (αγγλ. West Side Story) είναι μιούζικαλ παραγωγής 1961, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Γουάιζ και Τζερόμ Ρόμπινς. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Νάταλι Γουντ, Ρίτσαρντ Μπέιμερ, Ρίτα Μορένο, Τζορτζ Τσακίρης και Ρας Τάμπλιν. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μιούζικαλ που ανέβηκε το 1957 στο Μπρόντγουεϊ, το οποίο έχει ως πηγή έμπνευσης το θεατρικό έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Η ταινία γυρίστηκε σε φιλμ Super Panavision 70 με διευθυντή φωτογραφίας τον Ντάνιελ Φαπ. Μετά την προβολή της η ταινία έλαβε την εύνοια τόσο των κριτικών όσο και του κοινού και έγινε η δεύτερη εμπορικότερη της χρονιάς στις Η.Π.Α., έλαβε 11 υποψηφιότητες και απέσπασε 10 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας [10][11].

Το 1997 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική[12].

Υπόθεση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δυο συμμορίες νεαρών ατόμων της Νέας Υόρκης βρίσκονται σε διαμάχη και η μια προσπαθεί να υπερισχύσει της άλλης. Η συμμορία των Πορτορικανών Sharks έχει ως αρχηγό της τον Μπερνάρντο (Τζορτζ Τσακίρης) και εκείνη των Νεοϋορκέζων αγγλοσαξώνων Jets έχει ως αρχηγό της τον Ριφ (Ρας Τάμπλιν). Κάποια στιγμή η αδελφή του Μπερνάρντο, Μαρία (Νάταλι Γουντ) καταφθάνει στη Νέα Υόρκη και ο αδελφός της την προετοιμάζει για γάμο με τον φίλο του Κίνο (Χοζέ Ντε Βέγκα), μέλος της συμμορίας του. Ένα βράδυ η Μαρία πηγαίνει σε ένα χορό και γνωρίζεται με τον Τόνι (Ρίτσαρντ Μπέιμερ), πρώην μέλος των Jets. Οι δυο νέοι ερωτεύονται παρά το χάσμα που χωρίζει τους κόσμους τους βλέπονται κρυφά και αποφασίζουν να κλεφτούν προκειμένου να παντρευτούν. Παράλληλα οι δυο αντίπαλες συμμορίες αποφασίζουν να επιλύσουν τις διαφορές τους μια και καλή και δίνουν νυχτερινό ραντεβού σε μια υπόγεια διάβαση κάτω από τη λεωφόρο προκειμένου να αναμετρηθούν. Η Μαρία παρακαλεί τον Τόνι να συμμετάσχει στην αναμέτρηση ώστε να προσπαθήσει να αποτρέψει τη βία. Ο Τόνι όμως δεν καταφέρνει να αποτρέψει τη συμπλοκή και ο Μπερνάρντο σκοτώνει τον Ριφ, που είναι ο καλύτερός του φίλος κι έπειτα ο νεαρός σκοτώνει τον Μπερνάρντο. Ο Κίνο πληροφορείται για τη σχέση της Μαρίας με τον Τόνι και ορκίζεται εκδίκηση. Ψάχνει λοιπόν τον Τόνι για να τον σκοτώσει. Η τραγωδία χτυπάει το ζευγάρι των ερωτευμένων νέων το οποίο δε μπορεί να κάνει τίποτα ώστε να αποφύγει τη θανάσιμη έκβαση του τέλους.

Κριτική

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ασυνήθιστο για μιούζικαλ, το Γουέστ Σάιντ Στόρι δέχθηκε την πρόκληση να μην έχει ευτυχισμένο τέλος. Και η ανταπόκριση του κοινού ήταν μεγάλη. Η ιστορία του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας σε μία δυναμική διασκευή, διανθισμένη με την υπέροχη μουσική του Λέοναρντ Μπερνστάιν, δεν κέρδισε μόνο τις εντυπώσεις στην απονομή των Όσκαρ το 1962, σαρώνοντας τα βραβεία (10 συνολικά), αλλά και την καρδιά των θεατών. "Maria", "Tonight" και "I feel pretty" συγκαταλέγονται στα πιο επιτυχημένα τραγούδια στην ιστορία του κινηματογράφου[13].

Βραβεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βράβευση:

Υποψηφιότητα:

Τιμητικό Βραβείο: Για τις χορογραφίες της ταινίας στον Τζερόμ Ρόμπινς

Δείτε επίσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 www.imdb.com/title/tt0055614/. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
  2. 1 2 www.filmaffinity.com/en/film687189.html. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
  3. 1 2 3 4 5 www.allocine.fr/film/fichefilm_gen_cfilm=1073.html. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
  4. 1 2 3 4 stopklatka.pl/film/west-side-story. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 www.bbfc.co.uk/releases/west-side-story-scope-70mm. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
  6. 1 2 3 4 5 6 7 www.imdb.com/title/tt0055614/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 8  Απριλίου 2016.
  7. ↑ www.boxofficemojo.com/title/tt0055614/.
  8. ↑ (Αγγλικά) Internet Movie Database. www.imdb.com/title/tt0055614/releaseinfo. Ανακτήθηκε στις 14  Απριλίου 2017.
  9. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 www.oscars.org/oscars/ceremonies/1962.
  10. ↑ «West Side Story (1961) – Awards». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2008.
  11. ↑ «The 34th Academy Awards (1962) Nominees and Winners». oscars.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2011.
  12. ↑ Berson, Misha (2011). Something's Coming, Something Good: West Side Story and the American Imagination. Applause Theatre & Cinema Books. σελ. 155.
  13. ↑ Σαρώνει τα Όσκαρ το "West Side Story", Ιστορικό Λεύκωμα 1962, σελ. 145, Καθημερινή (1997)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Γουέστ_Σάιντ_Στόρι_(ταινία,_1961)&oldid=11313618"