Γεωγραφία του Βελγίου

Το Βέλγιο είναι ομοσπονδιακό κράτος στη Δυτική Ευρώπη με πρωτεύουσα τις Βρυξέλλες. Διαιρείται σε τρεις περιοχές: τη Φλάνδρα, τη Βαλλωνία και την περιοχή των Βρυξελλών και συνορεύει με τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο, τη Γερμανία και την Ολλανδία. Στα δυτικά βρέχεται από τη Βόρεια Θάλασσα.

Έκταση

Η συνολική έκταση είναι 30.689 km², εκ των οποίων το 55,1% ανήκει στη Βαλλωνία, το 44,4% στη Φλάνδρα και το 0,5% είναι η περιοχή πρωτευούσης.^[1] Το 0,64% της ολικής επιφάνειας είναι υδάτινα σώματα.

Η έκταση ανά επαρχία έχει ως εξής:^[1]

Φυσική γεωγραφία

Το Βέλγιο έχει τρεις κύριες γεωγραφικές περιοχές: την παράκτια πεδιάδα της Φλάνδρας στα βορειοδυτικά, το κεντρικό οροπέδιο και τα υψίπεδα των Αρδενών στα νοτιοανατολικά. Η παράκτια πεδιάδα αποτελείται κυρίως από αμμοθίνες και πόλντερ. Τα πόλντερ είναι εκτάσεις γης, κοντά ή κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, που έχουν ανακτηθεί από τη θάλασσα και προστατεύονται από αναχώματα ή εκτάσεις στο εσωτερικό που έχουν αποστραγγιστεί μέσω καναλιών. Η δεύτερη γεωγραφική περιοχή, το κεντρικό οροπέδιο, βρίσκεται στο εσωτερικό της χώρας. Πρόκειται για μια ομαλή περιοχή που ανυψώνεται σταδιακά, με πολλές εύφορες κοιλάδες την οποία διατρέχουν πολυάριθμα ποτάμια και κανάλια. Η τρίτη γεωγραφική περιοχή είναι οι Αρδένες. Πρόκειται για ένα πυκνά δασωμένο οροπέδιο, πολύ βραχώδες και όχι ιδιαίτερα κατάλληλο για γεωργία, το οποίο εκτείνεται στη βόρεια Γαλλία και στη Γερμανία, όπου είναι γνωστό ως Άιφελ. Σε αυτή την περιοχή εντοπίζεται μεγάλο μέρος της άγριας ζωής του Βελγίου. Το υψηλότερο σημείο της χώρας, το Σινιάλ ντε Μποτράνζ (Signal de Botrange), βρίσκεται σε αυτή την περιοχή και φτάνει μόλις τα 694 m. Το Βέλγιο έχει σχετικά λίγες φυσικές λίμνες, όλες σχετικά μικρού μεγέθους.

Υδάτινα σώματα

Τρεις μεγάλοι ποταμοί που διασχίζουν τη χώρα εκβάλλουν στη Βόρεια Θάλασαα: ο Σκάλδης (200 km. στο Βέλγιο, 350 km συνολικά), ο Μεύσης (183 km στο Βέλγιο, 925 km συνολικά) και ο Υζέρ (50 km στο Βέλγιο, 78 km συνολικά). Άλλοι αξιοσημείωτοι ποταμοί είναι οι Ρύπελ (Rupel), Σεν (Zenne), Σαμπρ (Sambre), Λες (Lesse), Ουρτ (Ourthe), Λυς (Lys) και Ντέιλε (Dijle). Οι σημαντικότερες λίμνες είναι οι Ζενβάλ, Μπίτγκενμπαχ, τη Λίμνη Ω ντ’ Ερ (Eau d'Heure), Ζιλέπ, τη Έουπεν και Ρομπερβίλ.

Περιβάλλον

Λόγω της υψηλής πληθυσμιακής πυκνότητας και της θέσης του στο κέντρο της Δυτικής Ευρώπης, το Βέλγιο αντιμετωπίζει σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα. Μια έκθεση του 2003^[2] υπέδειξε ότι τα νερά των ποταμών του Βελγίου ήταν τα χαμηλότερης ποιότητας στην Ευρώπη και τα χειρότερα μεταξύ των 122 χωρών που μελετήθηκαν. Το περιβάλλον υφίσταται έντονες πιέσεις εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας: της αστικοποίησης, του πυκνού δικτύου μεταφορών, της βιομηχανίας, την εκτεταμένης κτηνοτροφίας και την καλλιέργειας γεωργικών προϊόντων· η ατμοσφαιρική και υδατική ρύπανση έχει επίσης επιπτώσεις στις γειτονικές χώρες.

Η δασική κάλυψη ανέρχεται σε περίπου 23% της συνολικής χερσαίας έκτασης, που αντιστοιχεί σε 689.300 εκτάρια δασών το 2020, αυξημένα από 677.400 εκτάρια το 1990. Το 2020 τα φυσικώς αναγεννώμενα δάση κάλυπταν 251.200 εκτάρια, ενώ τα φυτεμένα δάση κάλυπταν 438.200 εκτάρια. Για το έτος 2015 αναφέρθηκε ότι το 47% της δασικής έκτασης βρισκόταν υπό δημόσια ιδιοκτησία και το 53% υπό ιδιωτική.^[3]

Κλίμα

Το κλίμα του Βελγίου, όπως και στο μεγαλύτερο μέρος της βορειοδυτικής Ευρώπης,^[4] είναι εύκρατο ωκεάνιο με σημαντικές βροχοπτώσεις σε όλες τις εποχές. Κατατάσσεται ως Cfb στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, η μέση θερμοκρασία είναι 3 °C τον Ιανουάριο και 18 °C τον Ιούλιο και η μέση βροχόπτωση είναι 65 mm τον Ιανουάριο και 78 mm τον Ιούλιο.^[5]

Το Βέλγιο έχει συνήθως ψυχρούς χειμώνες, ωστόσο έχουν καταγραφεί θερμοκρασίες έως και −16 °C, ενώ τα καλοκαίρια είναι ευχάριστα ζεστά, αν και οι θερμοκρασίες μπορούν περιστασιακά να φτάσουν έως και τους 30 °C.

Παραπομπές

1 2 Land use according to the land register, STATBEL
↑ Pearce, Fred (2003-03-05). «Sewage-laden Belgian water worst in world». New Scientist. https://www.newscientist.com/article.ns?id=dn3458. Ανακτήθηκε στις 2006-05-09.
↑ Terms and Definitions FRA 2025 Forest Resources Assessment, Working Paper 194. Food and Agriculture Organization of the United Nations. 2023.
↑ Peel, M. C.; Finlayson, B. L.; McMahon, T. A. (2007). «Updated world map of the Köppen–Geiger climate classification». Hydrol. Earth Syst. Sci. 11 (5): 1633–1644. doi:10.5194/hess-11-1633-2007. ISSN 1027-5606. Bibcode: 2007HESS...11.1633P. http://www.hydrol-earth-syst-sci.net/11/1633/2007/hess-11-1633-2007.html. (άμεσο: Final Revised Paper)
↑ Eurometeo: The meteo at Brussels

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Γεωγραφία του Βελγίου στο Wikimedia Commons

[land-1] 1 2 Land use according to the land register, STATBEL

[2] Pearce, Fred (2003-03-05). «Sewage-laden Belgian water worst in world». New Scientist. https://www.newscientist.com/article.ns?id=dn3458. Ανακτήθηκε στις 2006-05-09.

[3] Terms and Definitions FRA 2025 Forest Resources Assessment, Working Paper 194. Food and Agriculture Organization of the United Nations. 2023.

[4] Peel, M. C.; Finlayson, B. L.; McMahon, T. A. (2007). «Updated world map of the Köppen–Geiger climate classification». Hydrol. Earth Syst. Sci. 11 (5): 1633–1644. doi:10.5194/hess-11-1633-2007. ISSN 1027-5606. Bibcode: 2007HESS...11.1633P. http://www.hydrol-earth-syst-sci.net/11/1633/2007/hess-11-1633-2007.html. (άμεσο: Final Revised Paper)

[5] Eurometeo: The meteo at Brussels

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]