Γεχούντι Μενουχίν
| Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
Ο Γεχούντι Μενουχίν, βαρόνος Μενουχίν (εβραϊκά: Yehudi Menuhin, 22 Απριλίου 1916 – 12 Μαρτίου 1999), μέλος του Τάγματος της Αξίας, ιππότης-διοικητής του Τάγματος της Βρετανικής αυτοκρατορίας, ήταν Αμερικανός βιολονίστας και διευθυντής κλασικής ορχήστρας.
Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη από Ρωσοεβραίους μετανάστες. Διετέλεσε αρχικά μαθητής του Πέρσιγκερ, του Αδόλφου Μπους και του Ενέσκου. Είχε πολύ πρώιμη εξέλιξη, με αποτέλεσμα να χαρακτηριστεί «παιδί θαύμα». Σε ηλικία μόλις 7 ετών ήταν το «πρώτο βιολί» στη συμφωνική ορχήστρα του Σαν Φρανσίσκο. Το 1927 πήγε με τους γονείς του στη Χάβρη και από το 1929 αρχίζει να ερμηνεύει έργα των μεγάλων κλασικών Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ και Λούντβιχ βαν Μπετόβεν υπό τη διεύθυνση ορχήστρας του Βάλτερ. Ακολουθεί τότε μια αλματώδης καλλιτεχνική εξέλιξη, οπότε αναδείχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους δεξιοτέχνες στο είδος του. Το 1959 εγκαθίσταται μόνιμα στην Αγγλία, όπου ίδρυσε την περίφημη «Σχολή Γεχούντι Μενουχίν». Έδωσε πολλές διαλέξεις και διηύθυνε συμφωνικές ορχήστρες για περισσότερα από 40 χρόνια. Το 1964 επισκέφτηκε την Αθήνα.[31]
Περί το τέλος της ζωής του υπήρξε υποστηρικτής της ειρήνης στη Μέση Ανατολή. Η αγαπημένη του φράση «κάθε γέννα πρέπει να τη σφραγίζει ένας θάνατος» παραμένει μέχρι σήμερα διφορούμενη, ιδιαίτερα όταν συνδέεται με αναφορά σε διαφορετικές εθότητες.
Απεβίωσε στις 12 Μαρτίου 1999, στο Βερολίνο, από καρδιακό επεισόδιο.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2014.
- ↑ (Αγγλικά) Internet Movie Database. nm0579903. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2015.
- 1 2 (Αγγλικά) SNAC. w60c4t1h. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2014.
- ↑ «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2015.
- 1 2 Ιστορικό Αρχείο Ρικόρντι. 12758. Ανακτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2020.
- ↑ (Αγγλικά) Find A Grave. 23277. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2014.
- ↑ yehudi-menuhin.
- ↑ LIBRIS. Εθνική Βιβλιοθήκη της Σουηδίας. 18 Σεπτεμβρίου 2012. wt79b5jf3bpb7s8. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2018.
- 1 2 abART. 79108. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2021.
- ↑ (Αγγλικά) Hansard 1803–2005. mr-yehudi-menuhin. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2022.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 14 Ιουνίου 2019.
- 1 2 p19161.htm#i191603. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- 1 2 3 4 5 6 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- ↑ «MM. EDWARD HEATH ET YEHUDI MENUHIN DOCTEURS "HONORIS CAUSA" DE PARIS-SORBONNE». (Γαλλικά) Le Monde. Societe Editrice Du Monde, Louis Dreyfus, Jérôme Fenoglio. Παρίσι. 16 Φεβρουαρίου 1976. σελ. 7.
- ↑ «Journal officiel de la République française» (Γαλλικά) 3 Μαρτίου 1976. σελ. 1420.
- ↑ www
.friedenspreis-des-deutschen-buchhandels ..de /alle-preistraeger-seit-1950 /1970-1979 /yehudi-menuhiin - ↑ Ανακτήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ www
.evs-musikstiftung ..ch /en /prize /prize /archive /prize-winner-archive .html - ↑ «Moses-Mendelssohn-Preis des Landes Berlin - Preisträgerinnen und Preisträger 1980 bis 2020». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2022. σελ. 1.
- ↑ brahms-sh
.de ./preistrager / - ↑ BOE-A-1995-27918.
- ↑ dgvn
.berlin . Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2019./2017 /03 /01 /verleihung-der-otto-hahn-friedensmedaille / - ↑ www
.uv ..es /uvweb /rectorado /es /premios-distinciones /doctores-honoris-causa /doctores-honoris-causa-siglo-xx /fecha-investidura /acto-investidura-doctor-honoris-causa-del-excm-sr-dr-lord-yehudi-menuhin-1285872205498 /Honoris .html?id=1285878680919 - ↑ cavavub
.be ./nl /eredoctoraten - ↑ www
.ordens ..presidencia .pt?idc=154 - ↑ Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2021.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2022.
- ↑ www5
.open ..ac .uk /students /ceremonies /sites /www .open .ac .uk .students .ceremonies /files /files /Honorary%20graduate%20cumulative%20list(7) .xlsx - ↑ Ιστορικό Λεύκωμα 1964, εκδ. Η Καθημερινή (1997), σελ. 152