close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Άντζεϊ Γιουσκόβιακ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Αντρέι Γιουσκόβιακ)
Άντζεϊ Γιουσκόβιακ
Image
Προσωπικές πληροφορίες
Πλήρες όνομαΆντζεϊ Μιετσίσουαφ Γιουσκόβιακ
Ημερ. γέννησης3 Νοεμβρίου 1970 (1970-11-03) (55 ετών)
Τόπος γέννησηςΓκόστιν, Πολωνία
Ύψος1,84 μ.
ΘέσηΕπιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1987Κάνια Γκόστιν (D/R)?(?)
1987–1992Λεχ Πόζναν85(43)
1992–1995Σπόρτινγκ Λισαβόνας74(25)
1995–1996Ολυμπιακός Πειραιώς25(12)
1996–1998Γκλάντμπαχ52(12)
1998–2002Βόλφσμπουργκ108(39)
2002–2003ΦΚ Ενεργκί Κότμπους24(5)
2003Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς5(1)
2004–2007ΦΚ Έρτσγκεμπιργκε Άουε110(33)
Σύνολο493(170)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1992–2001Πολωνία39(13)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα. † Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Άντζεϊ Μιετσίσουαφ Γιουσκόβιακ (πολωνικά: Andrzej Mieczysław Juskowiak, 3 Νοεμβρίου 1970, Γκόστιν), γνωστός στην Ελλάδα ως Αντρέι Γιουσκόβιακ[1], είναι Πολωνός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και ολυμπιονίκης, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ως αθλητής είχε μια πολυετή παρουσία σε συλλόγους του εξωτερικού, αγωνιζόμενος κατά κύριο λόγο στη Γερμανία και, δευτερευόντως, στην Πορτογαλία. Επίσης, είχε σύντομα περάσματα από τα γήπεδα της Ελλάδας και των ΗΠΑ.

Ο Γιουσκόβιακ γεννήθηκε στο Γκόστιν της Πολωνίας[2][3] όπου και ανατράφηκε. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο στην ηλικία των 10 ετών μέσω της Κάνια Γκόστιν, συλλόγου της γενέτειράς του και στα 15 του προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα[2]. Οι παρουσίες του γρήγορα προσέλκυσαν το ενδιαφέρον μεγαλύτερων συλλόγων, κυρίως της Ζαγκουένμπιε Λούμπιν και της Λεχ Πόζναν, με τον ίδιο να επιλέγει εν τέλει τη δεύτερη, στην οποία μεταγράφηκε το 1987[2].

Τη σεζόν 1987/88 κατέγραψε τις πρώτες του συμμετοχές με την ομάδα του Πόζναν και την  ίδια χρονιά πανηγύρισε και τον πρώτο του τίτλο, το εγχώριο κύπελλο, χωρίς ωστόσο να λάβει χρόνο συμμετοχής στη διοργάνωση. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο είχε περισσότερες συμμετοχές, πετυχαίνοντας παράλληλα και τα πρώτα του τέρματα (δύο σε 12 αγώνες πρωταθλήματος)[2].

Η σεζόν 1989/90 ήταν καθοριστική για τη μετέπειτα πορεία του Γιουσκόβιακ. Η χρονιά ξεκίνησε με την καθιέρωσή του στη βασική ενδεκάδα της Λεχ Πόζναν και ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, καθώς και με την ανάδειξη του ιδίου σε πρώτο σκόρερ της διοργάνωσης με 18 τέρματα[2] σε 27 αγώνες[3].

Παρέμεινε στη Λεχ Πόζναν για άλλα δύο χρόνια, κατακτώντας ένα ακόμη πρωτάθλημα (1992) και ένα σούπερ καπ (1990). Κατά την πενταετή παρουσία του στη Λεχ Πόζναν αγωνίστηκε σε 112 αναμετρήσεις για όλες τις διοργανώσεις, σημειώνοντας 52 τέρματα[2].

Το 1992 δοκιμάστηκε αρχικά από την PSV Αϊντχόφεν του Μπόμπι Ρόμπσον, ωστόσο μετά τη μεταπήδηση του Άγγλου προπονητή στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας, μεταγράφηκε στην πορτογαλική ομάδα[4].

Σπόρτινγκ Λισαβόνας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγαίνοντας στην Πορτογαλία, αντιμετώπισε αρχικά θέματα προσαρμογής, ενώ για μεγάλο διάστημα της θητείας του στη Σπόρτινγκ αποτελούσε συνήθως εναλλακτική επιλογή πίσω από τον Ζόρζε Καντέτε[4]. Πιο επιτυχημένη του χρονιά από άποψη παραγωγικότητας ήταν η τελευταία (1994/95), κατά την οποία πέτυχε 10[5] ή 12[3] γκολ για το πρωτάθλημα, κατακτώντας παράλληλα και το Κύπελλο Πορτογαλίας. Συνολικά ως ποδοσφαιριστής της Σπόρτινγκ σκόραρε 34 φορές σε 81 συμμετοχές για όλες τις διοργανώσεις. Επιπλέον διετέλεσε συμπαίκτης με ποδοσφαιριστές όπως οι Λουίς Φίγκο και Κρασιμίρ Μπαλάκοφ και συνεργάστηκε με τον Ζοσέ Μουρίνιο, ο οποίος τότε ανήκε στο τεχνικό τιμ του Ρόμπσον[4].

Τον Ιούλιο του 1995 παραχωρήθηκε για ένα χρόνο με τη μορφή δανεισμού στον Ολυμπιακό Πειραιώς[6]. Στον ελληνικό σύλλογο συνυπήρξε στην επιθετική γραμμή με τους Ίλια Ίβιτς και Αλέξη Αλεξανδρή, πραγματοποιώντας ένα ιδιαίτερα δυνατό ξεκίνημα με 13 γκολ στις πρώτες 20 επίσημες συμμετοχές του. Ακολούθησε ένα παρατεταμένο ντεφορμάρισμα, το οποίο σε συνδυασμό με μια τιμωρία αρκετών αγωνιστικών για αποβολή σε αγώνα πρωταθλήματος και την ακόλουθη ρήξη των σχέσεων του ιδίου με τον τότε τεχνικό Τάκη Περσία και μερίδα της διοίκησης, έθεσαν ουσιαστικά τον Πολωνό επιθετικό εκτός πλάνων[7][8]. Παρά την πρόθεση της διοίκησης της ομάδας για παραμονή του στο έμψυχο δυναμικό[9][10], ο Γιουσκόβιακ αποχώρησε από τους Πειραιώτες τον Μάιο του 1996[11], έχοντας συμφωνήσει ήδη με τη γερμανική Γκλάντμπαχ[4]. Στο πέρασμά του από τους ερυθρόλευκους πέτυχε συνολικά 15 τέρματα (12 για το εγχώριο πρωτάθλημα[3][12] και άλλα 3 για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ[8]).

Ακολούθησε μια πολυετής σταδιοδρομία στα γερμανικά γήπεδα: αρχικά αγωνίστηκε για μια διετία στη Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ, πετυχαίνοντας 12 γκολ σε 52 αναμετρήσεις για την Μπουντεσλίγκα[13]. Επιπλέον, τη σεζόν 1996/97, πέτυχε τρία τέρματα στις διπλές νικηφόρες αναμετρήσεις με την Άρσεναλ για τον α΄ γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Το 1998 μετακινήθηκε στη ΦφΛ Βόλφσμπουργκ. Στο πρώτο μισό της σεζόν πραγματοποίησε εξαιρετικές επιδόσεις στον τομέα του σκοραρίσματος, πετυχαίνοντας 11 τέρματα. Ακολούθως, στον β΄ γύρο σημείωσε μόλις δύο τέρματα, περνώντας ένα μεγάλο διάστημα επιθετικής δυστοκίας. Ωστόσο με δικό του γκολ την προτελευταία αγωνιστική, η Βόλφσμπουργκ επικράτησε με 1-0 της Λεβερκούζεν, εξασφαλίζοντας για πρώτη φορά τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και γενικότερα σε ευρωπαϊκή διοργάνωση[14]. Παράλληλα σημείωσε 4 τέρματα σε 5 αναμετρήσεις για τον θεσμό του Κυπέλλου[13].

Την επόμενη σεζόν υπήρξε, μαζί με τον Τσαρλς Ακόνορ, σκόρερ της πρώτης νίκης της ομάδας σε ευρωπαϊκή αναμέτρηση (2-0 επί της ουγγρικής Ντέμπρετσεν)[15]. Συνολικά, εκείνη τη χρονιά σημείωσε 14 γκολ σε 40 συμμετοχές για όλες τις διοργανώσεις. Παρέμεινε και το επόμενο έτος συνεπής στο σκοράρισμα με 12 τέρματα (όλα για το πρωτάθλημα) σε 33 αναμετρήσεις, ενώ κατά την τελευταία του σεζόν είχε περιορισμένο χρόνο συμμετοχής[13].

Ολοκληρώνοντας το πέρασμά του από τη Βόλφσμπουργκ, κατέγραψε συνολικά 125 συμμετοχές, τις οποίες πλαισίωσε με 46 γκολ: 39 για το πρωτάθλημα, 5 για το εγχώριο κύπελλο και άλλα δύο για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Οι συγκεκριμένες επιδόσεις κατέστησαν τον Γιουσκόβιακ αρχισκόρερ της ομάδας, μέχρι να τον ξεπεράσει ο Αργεντινός Ντιέγκο Κλίμοβιτς, ενώ ακόμη και σήμερα συγκαταλέγεται μεταξύ των κορυφαίων σκόρερ στην ιστορία της Βόλφσμπουργκ[16].

Επόμενος σταθμός της καριέρας του Πολωνού επιθετικού ήταν η Κότμπους, όπου παρέμεινε για έναν χρόνο, σημειώνοντας πέντε τέρματα σε 24 συμμετοχές. Ακολούθησε ένα ολιγόμηνο πέρασμα από το MLS και τους ΜέτροΣταρς και κατόπιν επέστρεψε στη Γερμανία ως παίκτης της Άουε, στην οποία αγωνίστηκε για μια τετραετία στη Β΄ Γερμανίας με 114 επίσημες συμμετοχές και 35 τέρματα[13]. Η Άουε αποτέλεσε τον τελευταίο σταθμό της καριέρας του, καθώς μετά το τέλος της σεζόν 2006/07 ο Γιουσκόβιακ ανακοίνωσε το τέλος της αθλητικής του καριέρας[12].

Ο Γιουσκόβιακ υπήρξε διεθνής με την Πολωνία από το 1992 μέχρι το 2001, πετυχαίνοντας 13 γκολ σε 39 εμφανίσεις[3]. Τον Μάιο του 1992 πραγματοποίησε την παρθενική του συμμετοχή με το εθνόσημο σε εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση ενάντια στη Σουηδία, όπου οι Πολωνοί ηττήθηκαν με 5-0. Μνημονεύεται κυρίως για το τέρμα που πέτυχε το 1994 σε φιλικό με τη Βραζιλία[10], καθώς και για το χατ τρικ που σημείωσε σε εκτός έδρας νίκη με 3-0 επί της Μολδαβίας για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 1998[3].

Αξιοσημείωτη ήταν και η παρουσία του με την ολυμπιακή ομάδα της Πολωνίας το 1992 στη Βαρκελώνη, όπου αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του ποδοσφαιρικού τουρνουά με 7 τέρματα. Παράλληλα κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο, καθώς η Πολωνία έφτασε μέχρι τον τελικό, στον οποίο ηττήθηκε με 3-2 από την Ισπανία των Γκουαρντιόλα, Λουίς Ενρίκε, Κίκο και Κανιθάρες.

Παρά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, ο Γιουσκόβιακ παραμένει στον χώρο του ποδοσφαίρου, όντας τηλεσχολιαστής και ανιχνευτής ταλέντων[10].

  1. Όνομα με το οποίο έμεινε γνωστός κατά τη διάρκεια της θητείας του στα ελληνικά γήπεδα:
    • Βιρβίλης, Αλέξης (8 Νοεμβρίου 2018). «Αντρέι Γιουσκόβιακ: Το «θωρηκτό» από την Πολωνία (pics)». fosonline.gr. ΦΩΣ των ΣΠΟΡ. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  2. 1 2 3 4 5 6 Gościniak, Marcin (30 Δεκεμβρίου 2008). «Snajper - Andrzej Juskowiak». lechpoznan.pl (στα Πολωνικά). LECH POZNAŃ. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  3. 1 2 3 4 5 6 «Andrzej Juskowiak». national-football-teams.com (στα Αγγλικά). National Football Teams. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  4. 1 2 3 4 Ptak, Jakub (3 Δεκεμβρίου 2020). «Andrzej Juskowiak: w Lizbonie wszyscy pamiętają moją przewrotkę». sport.tvp.pl (στα Πολωνικά). TVP Sport. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  5. «Andrzej Juskowiak » Club matches » Primeira Liga». worldfootball.net (στα Αγγλικά). World Football. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  6. Συρίγος, Αχ. (14 Ιουλίου 1995). «Κόκκινος...και με τη βούλα». Αθλητική Ηχώ. σελ. 7.
  7. Μπράτσος, Κώστας (12 Σεπτεμβρίου 2017). «Αντρέι Γιουσκόβιακ: Η «μηχανή» του γκολ που...φρέναρε λόγω μεταγραφής». sport-retro.gr. Sport Retro. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  8. 1 2 Βιρβίλης, Αλέξης (8 Νοεμβρίου 2018). «Αντρέι Γιουσκόβιακ: Το «θωρηκτό» από την Πολωνία (pics)». fosonline.gr. ΦΩΣ των ΣΠΟΡ. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  9. Γεωργόπουλος, Γιάννης (10 Μαρτίου 2016). ««Ήθελε να με κρατήσει ο Κόκκαλης, θα έμενα στον Ολυμπιακό αν...»». gazzetta.gr. Gazzetta. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  10. 1 2 3 Βιρβίλης, Αλέξης (9 Μαΐου 2020). «Ο μέγας Αντρέι Γιουσκόβιακ στο «ΦΩΣ»: «Μείνε εδώ, μου είχε πει ο Κόκκαλης, αλλά δεν γινόταν»». fosonline.gr. ΦΩΣ των ΣΠΟΡ. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  11. «Εφυγε ο Γιουσκόβιακ». rizospastis.gr. Ριζοσπάστης. 18 Μαΐου 1996. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  12. 1 2 «Κρέμασε τα παπούτσια του ο Γιουσκόβιακ». sport-fm.gr. ΣΠΟΡ FM 94.6. 22 Μαΐου 2007. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  13. 1 2 3 4 «Andrzej Juskowiak: Laufbahn». kicker.de (στα Γερμανικά). Kicker. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  14. Rücker, Lars (13 Σεπτεμβρίου 2015). «Wolfsburgs Champions-League-Countdown (1): 1999 - Juskowiak ebnet den Weg nach Europa». kicker.de (στα Γερμανικά). Kicker. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  15. «Von Liga drei bis ins internationale Geschäft brauchte es nur sieben Jahre». vfl-wolfsburg.de (στα Γερμανικά). VFL Wolfsburg. 28 Ιουνίου 2012. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.
  16. «In top form». vfl-wolfsburg.de (στα Αγγλικά). VFL Wolfsburg. 12 Απριλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 2 Μαΐου 2025.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]