Αίγειρος Ροδόπης
Συντεταγμένες: 41°5′19.82″N 25°17′10.46″E / 41.0888389°N 25.2862389°E
| Αίγειρος | |
|---|---|
 | |
Χάρτης  | |
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Αποκεντρωμένη Διοίκηση | Μακεδονίας-Θράκης |
| Περιφέρεια | Ανατολική Μακεδονία και Θράκη |
| Περιφερειακή Ενότητα | Ροδόπης |
| Δήμος | Δήμος Κομοτηνής |
| Δημοτική Ενότητα | Αιγείρου |
| Γεωγραφία | |
| Νομός | Ροδόπη |
| Υψόμετρο | 50 |
| Έκταση | 29,358 (η κοινότητα) |
| Πληθυσμός | |
| Μόνιμος | 1.019 |
| Έτος απογραφής | 2021 |
| Πληροφορίες | |
| Παλαιά ονομασία | Κιρ Τσιφλίκ, Νέον Καβακλίον [1] |
| Ταχ. κώδικας | 691 00 |
| Τηλ. κωδικός | 25310 |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Αίγειρος είναι ένα χωριό 12 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Κομοτηνής, στον Νομό Ροδόπης, το οποίο ιδρύθηκε το 1923. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αγροτικό Ορφανοτροφείο και τη Μεσσούνη συναποτελούν την τοπική κοινότητα Αιγείρου που ανήκει στην δημοτική ενότητα Αιγείρου του δήμου Κομοτηνής. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 924 κατοίκους[2]. Η τοπική κοινότητα Αιγείρου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 29,358 km² (2011) και πληθυσμό 1019 τ0 2021.[3]
Όνομα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η κοινότητα αρχικά ονομαζόταν Κιρ Τσιφλίκ (μεταφράζεται από τα Τούρκικα ως "kir çiftlik" δηλαδή «το βρόμικο τσιφλίκι-χωράφι») και στη συνέχεια Νέον Καβακλί (από το όνομα της πόλης στην βόρεια Θράκη (σήμερα Τοπόλοβγκραντ στη Βουλγαρία) όπου οι κάτοικοι ήρθαν ως πρόσφυγες - από το την πόλη Καβακλί.[4][5] Στις 7 Ιουνίου 1957 το χωριό μετονομάστηκε στο σημερινό όνομα Αίγειρος (ΦΕΚ. 119/1957) [1].
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι κάτοικοι του χωριού ήρθαν ως πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία και συγκεκριμένα από το χωριό Καβακλί (σήμερα Τοπόλοβγκραντ Βουλγαρίας) και την Κεσσάνη της Ανατολικής Θράκης (σήμερα στην Τουρκία). Το χωριό έχει πληθυσμό 924 κάτοικους.[6][7]
Αξιοθέατο του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου. Κάθε 18 Ιανουαρίου γίνεται το κεντρικό πανηγύρι του χωριού το οποίο είναι αφιερωμένο στον Άγιο Αθανάσιο. Η εικόνα του Αγίου Αθανασίου στην εκκλησία την έφεραν οι πρόσφυγες από το Μουζάλι της Ανατολικής Θράκης.[8]
Πληθυσμός
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Έτος | Πληθυσμός |
|---|---|
| 1991 | 1.045 (1.486) [4.334] |
| 2001 | 1.123 (1.540) [4.328] |
| 2011 | 924 (1.207) [3.493] |
| Έτος | Πληθυσμός |
|---|---|
| 1961 | 1.501 |
| 1971 | 1.113 (1.175) |
| 1981 | 1.107 (1.148) |
| 1991 | 1.079 (1.527) [4.482] |
| 2001 | 1.111 (1.541) [4.418] |
| 2011 | 926 (1.212) [3.491] |
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
[σε αγκύλη ο πληθυσμός της δημοτικής ενότητας]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 «Νέον Καβακλίον -- Αίγειρος». Πανδέκτης, Μετονομασίες Οικισμών. Ανακτήθηκε στις 25 Απριλίου 2013.
- ↑ «Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2011» (PDF). Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 17 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2017.
- 1 2 https://www.statistics.gr/2011-census-pop-hous
- ↑ Kevin Featherstone· Dimitris Papadimitriou· Argyris Mamarelis· Georgios Niarchos (2011). The Last Ottomans - The Muslim Minirity of Greece, 1940-49. Palgrave Macmilan. σελίδες XVI. ISBN 978-023-0232-518.
- ↑ ««Αίγειρος, Μια νέα πατρίδα προσφύγων από την Ανατολική Ρωμυλία, την Ανατολική Θράκη και τον Πόντο»» (PDF). Εφημερίδα Παρατηρητής. 22 Μαρτίου 2011. σελ. 12. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 17 Μαΐου 2012. Ανακτήθηκε στις 18 Απριλίου 2013.
- ↑ Αίγειρος - Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Αιγείρου.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ Άννα Πατρωνίδου (21 Μαρτίου 2011). «Μαρούλας Ισπυρίδου, «Αίγειρος. Μια νέα πατρίδα προσφύγων από την Ανατολική Ρωμυλία, την Ανατολική Θράκη και τον Πόντο»». Εφημερίδα Παρατηρητής. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2011.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ Άννα Πατρωνίδου (21 Ιανουαρίου 2010). «Η Αίγειρος τίμησε τον Άγιο Αθανάσιο». Εφημερίδα Παρατηρητής. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2011.[νεκρός σύνδεσμος]
- ↑ https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdf
- ↑ https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_monimos.pdf
- ↑ https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_monimos.pdf
- ↑ ΠΛ 1:846
- ↑ ΠΛΜ 4:192
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ)
- Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
