close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ Ελίτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ Ελίτ
Image
ΔιοργανωτήςAFC
Ίδρυση1967
2024 (σημερινή μορφή)
Χώρος διεξαγωγήςΑσία (ΑΦΚ)
Αριθμός ομάδων24 (φάση πρωταθλήματος)
ΥποβιβασμόςKyrgyzstan League και Ýokary Liga
Τρέχων κάτοχοςImage Αλ Αχλί
(1ος τίτλος)
Περισ. κατακτήσειςImage Αλ Χιλάλ
(4 τίτλοι)
Τηλεοπτική κάλυψηΑνάλογα με κάθε χώρα
Ιστοσελίδαthe-afc.com
Image 2024-25
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τη διοργάνωση
wikidata (π • σ • ε )

Το ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ Ελίτ (αγγλικά: AFC Champions League Elite, η επίσημη ονομασία από το 2024[1] / εν συντομία: ACL Elite) διοργανώνεται ετησίως από την Ασιατική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (AFC) και συμμετέχουν σε αυτό οι πρωταθλήτριες ομάδες από τα πρωταθλήματα των χωρών-μελών της AFC και οι ομάδες που τερματίζουν σε υψηλές θέσεις από τα καλύτερα βαθμολογημένα πρωταθλήματα της Ασίας.

Ξεκίνησε το 1967 ως Τουρνουά Πρωταθλητών Συλλόγων Ασίας (Asian Champion Club Tournament) για να διακοπεί το 1972. Ξανάρχισε με νέα μορφή το 1985 ως Ασιατικό Πρωτάθλημα Συλλόγων (Asian Club Championship). Tο 2003 συγχωνεύτηκε με το Κύπελλο Κυπελλούχων Ασίας (Asian Cup Winners' Cup) και το Σούπερ Καπ Ασίας και μετονομάστηκε σε AFC Champions League. Μετονομάστηκε ξανά το 2024 στο τρέχον όνομά του. Διεξάγεται με με δύο φάσεις πρωταθλήματος και φάσεις νοκ-άουτ κατά τα πρότυπα του Τσάμπιονς Λιγκ της UEFA.

Ο νικητής της διοργάνωσης μετείχε παλιότερα στο Αφρο-Ασιατικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Συλλόγων (από 1986 ως 1998) και από το 2005 προκρίνεται στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων της FIFA, ενώ από το 2023 προκρίνεται και στο Διηπειρωτικό Κύπελλο της FIFA.

Ιστορία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τουρνουά των Πρωταθλητών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη απόπειρα δημιουργίας μιας ασιατικής διοργάνωσης πρωταθλητριών συλλόγων έγινε το 1967 με τη συμμετοχή συλλόγων μόνο από έξι χώρες: Μαλαισία, Χονγκ Κονγκ, Νότιο Βιετνάμ, Ισραήλ, Νότια Κορέα και Ταϊλάνδη. Η διοργάνωση ονομαζόταν Τουρνουά των Πρωταθλητών Συλλόγων Ασίας (Asian Champion Club Tournament) και έγινε τέσσερις μόνο φορές: 1967, 1969, 1970 και 1971. Την πρώτη σεζόν έγινε με σύστημα διπλών αγώνων νοκ-άουτ, ενώ ο τελικός ήταν μονός σε ουδέτερη έδρα. Το 1968 δεν έγινε ενώ στις επόμενες τρεις διοργανώσεις η προκριματική φάση έγινε σε δυο ομίλους από τους οποίους οι δύο πρώτες ομάδες στη βαθμολογία προκρίνονταν στην τελική φάση. Η τελική φάση διεξαγόταν στην έδρα μιας εκ των τεσσάρων ομάδων σε μορφή φάιναλ-φορ, δηλαδή νοκ-άουτ ημιτελικοί, μικρός και μεγάλος τελικός.

Η διοργάνωση δεν κατάφερε να αποκτήσει δημοτικότητα και χρόνο με το χρόνο μετείχαν όλο και λιγότεροι σύλλογοι: δέκα το 1969, επτά το 1971 και οκτώ το 1971. Το 1972 εκδήλωσαν ενδιαφέρον μόνο πέντε σύλλογοι από τους οποίους οι τρεις αποσύρθηκαν, με αποτέλεσμα η διοργάνωση να ματαιωθεί και να μην ξαναγίνει. Ένα από τα αίτια της μειωμένης συμμετοχής ήταν η αποχή των αραβικών χωρών λόγω της παρουσίας του Ισραήλ.

Ασιατικό Πρωτάθλημα Συλλόγων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τη σεζόν 1985-86 ξεκίνησε μια νέα προσπάθεια με τη νέα ονομασία Ασιατικό Πρωτάθλημα Συλλόγων (Asian Club Championship). Η μετακίνηση του Ισραήλ στη δύναμη της UEFA «διευθέτησε» το θέμα της συμμετοχής των αραβικών χωρών και έτσι στη διοργάνωση υπήρξε συμμετοχή από συλλόγους 29 χωρών. Στην προκριματική φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε έξι ομίλους που έγιναν με γεωγραφικά κριτήρια και δεν είχαν απαραίτητα ίσο αριθμό συλλόγων. Στη δεύτερη φάση έγιναν δύο όμιλοι των τριών ομάδων που έπαιξαν σε μία πόλη σε μορφή τουρνουά και οι δύο πρώτες κάθε ομίλου πέρασαν στην τελική φάση. Η τελική φάση διεξαγόταν στην έδρα μιας εκ των τεσσάρων ομάδων σε μορφή φάιναλ-φορ, δηλαδή νοκ-άουτ ημιτελικοί, μικρός και μεγάλος τελικός.

Με παρόμοια συστήματα διεξαγωγής συνεχίστηκε η διοργάνωση τις επόμενες χρονιές, με τον αριθμό των ομίλων να μεταβάλλεται ανάλογα με το πλήθος των σωματείων που μετείχαν. Το 1987 η τελική φάση διεξήχθη ως τουρνουά με βαθμολογία και όχι με μορφή νοκ-άουτ, οπότε δεν υπήρξε τελικός. Από το 1988 ως το 1990 έγιναν δύο προημιτελικοί όμιλοι, οι νικητές των οποίων αγωνίστηκαν σε διπλό τελικό εντός-εκτός έδρας. Από το 1991 επανήλθε το σύστημα της τελικής φάσης σε σε μορφή φάιναλ-φορ, το οποίο παρέμεινε ως το 2002 που η διοργάνωση άλλαξε μορφή.

Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2002 αποφασίστηκε να αλλάξει μορφή η διοργάνωση και να συγχωνευτεί με το Κύπελλο Κυπελλούχων Ασίας. Δεν μετέχουν πλέον μόνο οι πρωταθλητές αλλά και οι δευτεραθλητές από τα πιο δυνατά πρωταθλήματα, με βάση ένα σύστημα πόντων της AFC. Μετά την προκριματική φάση, στην οποία οι ομάδες κληρώνονται με γεωγραφικά κριτήρια, μένουν 16 σύλλογοι για τη φάση των τεσσάρων ομίλων και στους οποίους οι «δυνατές» ομάδες προκρίνονται απευθείας κατά τα πρότυπα του Τσάμπιονς Λιγκ της UEFA. Οι τέσσερις νικητές των ομίλων αγωνίζονται στα ημιτελικά σε διπλούς αγώνες νοκ-άουτ.

Από το 2004 ως το 2008 οι όμιλοι έγιναν επτά και η νοκ-άουτ φάση ξεκινούσε από τα προημιτελικά, στην οποία μετείχε απευθείας η κάτοχος του κυπέλλου. Από το 2009 και εξής οι όμιλοι έγιναν οκτώ και σε αυτούς μετέχει απευθείας η προηγούμενη νικήτρια, ενώ στη νοκ-άουτ φάση προκρίνονται 16 σύλλογοι. Από το 2007 στη διοργάνωση μετέχουν και οι ομάδες της Αυστραλίας.

Ως το 2008 ο τελικός ήταν διπλός, ενώ από το 2009 γίνεται σε ουδέτερη έδρα.

Οι τελικοί

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έτος Περίοδος Τουρνουά των Πρωταθλητών
Τόπος τελικού Πρωταθλήτρια Αποτελέσματα Φιναλίστ
1967
Μπανγκόκ
 Χάποελ Τελ Αβίβ Image
2–1
 Image Σελάνγκορ
1968
(δ.δ.)
1969
Μπανγκόκ
 Μακάμπι Τελ Αβίβ Image
1–0
 Image Γιάνγκτζι
1970
Τεχεράνη
 Ταζ Image
2–1
 Image Χάποελ Τελ Αβίβ
1971
Μπανγκόκ
 Μακάμπι Τελ Αβίβ Image
2–0 (α.α.)1
 Image Αλ Σορτά
1972
ματαιώθηκε
Έτος Περίοδος Πρωταθλήματος Συλλόγων
Τόπος τελικού Πρωταθλήτρια Αποτελέσματα Φιναλίστ
1985-86
Τζέντα
 Νταεβού Ρόγιαλς Image
3–1
 Image Αλ Αχλί
1986-87
Ριάντ
 Φουρουκάβα Ελέκτρικ Image
βαθμολογία 2
 Image Αλ Χιλάλ
1987-88
διπλός τελικός
 Γιομιούρι Image
άνευ αγώνων 3
 Image Αλ Χιλάλ
1988-89
διπλός τελικός
 Αλ Σαντ Image
2–3 / 1–0 (ε.)
 Image Αλ Ρασίντ
1989-90
διπλός τελικός
 Λιαονίνγκ Image
2–1 / 1–1
 Image Γιοκοχάμα Νισάν
1990-91
Ντάκα
 Εστεγλάλ Image
2–1
 Image Λιαονίνγκ
1991-92
Ντόχα
 Αλ Χιλάλ Image
1–1 (4–3 π.)
 Image Εστεγλάλ
1992-93
Μπαχρέιν
 Πας Image
1–0
 Image Αλ Σαμπάμπ
1993-94
Μπανγκόκ
 Τάι Φάρμερς Μπανκ Image
2–1
 Image Ομάν
1994-95
Μπανγκόκ
 Τάι Φάρμερς Μπανκ Image
1–0
 Image Αλ Αραμπί
1995-96
Ριάντ
 Ίλχουα Τσόνμα Image
1–0
 Image Αλ Νασρ
1996-97
Κουάλα Λουμπούρ
 Πόχανγκ Στίλερς Image
2–1
 Image Ίλχουα Τσόνμα
1997-98
Χονγκ Κονγκ
 Πόχανγκ Στίλερς Image
0–0 (6–5 π.)
 Image Νταλιάν Γουάντα
1998-99
Τεχεράνη
 Τζούμπιλο Ιβάτα Image
2–1
 Image Εστεγκλάλ ΦΚ
1999-00
Ριάντ
 Αλ Χιλάλ Image
3–2
 Image Τζούμπιλο Ιβάτα
2000-01
Σουγουόν
 Σούουον Σάμσουνγκ Image
1–0
 Image Τζούμπιλο Ιβάτα
2001-02
Τεχεράνη
 Σούουον Σάμσουνγκ Image
0–0 (4–2 π.)
 Image Ανιάνγκ Τσίτας
Έτος Περίοδος ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ
Τόπος τελικού Πρωταθλήτρια Αποτελέσματα Φιναλίστ
2002-03
διπλός τελικός
 Αλ Αΐν Image
2–0 / 0–1
 Image ΜΠΕΚ Τέρο Σάσανα
2004
διπλός τελικός
 Αλ Ιτιχάντ Image
1–3 / 5–0
 Image Σόνγκναμ Ίλχουα Τσόνμα
2005
διπλός τελικός
 Αλ Ιττιχάντ Image
1–1 / 4–2
 Image Αλ Αΐν
2006
διπλός τελικός
 Τζεονμπούκ Χιουντάι Image
2–0 / 1–2
 Image Αλ Καράμα
2007
διπλός τελικός
 Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς Image
1–1 / 2–0
 Image Σεπαχάν Ισφαχάν
2008
διπλός τελικός
 Γκάμπα Οσάκα Image
3–0 / 2–0
 Image Αντελάιντ Γιουνάιτεντ
2009
Τόκιο
 Πόχανγκ Στίλερς Image
2–1
 Image Αλ Ιττιχάντ
2010
Τόκιο
 Σόνγκναμ Ίλχουα Τσόνμα Image
3–1
 Image Zoμπ Αχάν
2011
Ζεονζού
 Αλ Σαντ Image
2–2 (4–2 π.)
 Image Τσόνμπουκ Χιουντάι
2012
Ουλσάν
 Ούλσαν Χιουντάι Image
3–0
 Image Αλ Αχλί
2013
διπλός τελικός
 Κουανγκτσόου Image
2–2 / 1–1
 Image Σεούλ
2014
διπλός τελικός
 Γ. Σίδνεϊ Γουόντερερς Image
1–0 / 0–0
 Image Αλ Χιλάλ
2015
διπλός τελικός
 Κουανγκτσόου Image
0–0 / 1–0
 Image Αλ Αχλί
2016
διπλός τελικός
 Τζεονμπούκ Χιουντάι Image
2–1 / 1–1
 Image Αλ Αΐν
2017
διπλός τελικός
 Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς Image
1–1 / 1–0
 Αλ Χιλάλ Image
2018
διπλός τελικός
 Κασίμα Άντλερς Image
2–0 / 0–0
 Image Περσέπολις
2019
διπλός τελικός
 Αλ Χιλάλ ΦΚ Image
1–0 / 2–0
 Image Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς
2020
Αλ Ουάκρα
 Ούλσαν Χιουντάι Image
2–1
 Image Περσέπολις

Σημειώσεις

1 Η ομάδα του Ιράκ, όπως όλες οι ομάδες από τις αραβικές χώρες, δεν αγωνίζονταν με τις ομάδες από το Ισραήλ και δεν προσήλθε να αγωνιστεί στον τελικό.
2 Η τελική φάση διεξήχθη σε όμιλο τεσσάρων ομάδων σε μορφή τουρνουά στο Ριάντ. Η Φουρουκάβα πρώτευσε με 6β. και η Αλ Χιλάλ ήταν 2η με 4β.
3 Είχε προγραμματιστεί διπλός τελικός στις δύο έδρες αλλά η Αλ Χιλάλ παραιτήθηκε πριν από την τέλεση του πρώτου ματς.

Τίτλοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ομάδα Τίτλοι
Image Αλ Χιλάλ3
Image Πόχανγκ Στίλερς3
Image Εστεγλάλ2
Image Σόνγκναμ Ιλχούα Τσόνμα2
Image Αλ Ιτιχάντ2
Image Τζεονμπούκ Χιουντάι2
Image Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς2
Image Μακάμπι Τελ Αβίβ2
Image Αλ Σαντ2
Image Τάι Φάρμερς Μπανκ2
Image Σουουόν Σάμσουνγκ2
Image Ούλσαν Χιουντάι2
Image Κουανγκτσόου Έβεργκραντ2
Image Τζούμπιλο Ιβάτα1
Image Αλ Αΐν1
Image Χάποελ Τελ Αβίβ1
Image Λιαονίνγκ1
Image Μπούσαν ΙΠαρκ1
Image ΤΖΕΦ Γιουνάιτεντ Τσίμπα1
Image Τόκιο Βέρντι1
Image Πας1
Image Γκάμπα Οσάκα1
Image Γουέστερν Σίδνεϊ Γουόντερερς1
Image Κασίμα Άντλερς1

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «AFC Champions League: The drama, the glory...». the-AFC.com (στα Αγγλικά). 17 Φεβρουαρίου 2015. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουνίου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=ΑΦΚ_Τσάμπιονς_Λιγκ_Ελίτ&oldid=11158130"