Φραγκομαχαλάς (Θεσσαλονίκη)
 |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
Συντεταγμένες: 40°38′14.5″N 22°56′18.3″E / 40.637361°N 22.938417°E
| Φραγκομαχαλάς | |
|---|---|
 | |
| Διοίκηση | |
| Χώρα | Ελλάδα |
| Περιφέρεια | Κεντρικής Μακεδονίας |
| Περιφερειακή Ενότητα | Θεσσαλονίκης |
| Δήμος | Θεσσαλονίκης |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Φραγκομαχαλάς ή Φράγκων είναι συνοικία στo Α' Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Θεσσαλονίκης. Από τον 19ο αιώνα, συγκεντρώθηκαν εκεί οι καθολικού θρησκεύματος Φραγκολεβαντίνοι κάτοικοι της πόλης, από τους οποίους έλαβε και το όνομά της η συνοικία.
Στο κέντρο της βρίσκεται η καθολική εκκλησία της Αμώμου Συλλήψεως της Θεοτόκου. Στην περιοχή βρίσκονται ακόμη η Πλατεία Εμπορίου και η πλατεία Χρηματιστηρίου, καθώς και πολλά σημαντικά κτήρια του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα. Μεταξύ αυτών το διατηρητέο κτίριο του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, που αρχικά στέγαζε την τότε Οθωμανική Τράπεζα, έως την απελευθέρωση της πόλης, και αργότερα το ΙΚΑ. Επίσης, στην περιοχή βρίσκονται η Στοά Μαλακοπή, έργο του Βιταλιάνο Ποζέλι και το Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Σήμερα η περιοχή χαρακτηρίζεται από πλήθος δικηγορικών γραφείων, λόγω της γειτνίασης της με το Δικαστικό Μέγαρο, αλλά και πολλά καταστήματα διασκέδασης.
Κύριες οδοί της συνοικίας είναι οι εξής: Συγγρού, Βαλαωρίτου και Λέοντος Σοφού.
Τοπωνύμιο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η λέξη "Φραγκομαχαλάς" προέρχεται από τις λέξεις "φράγκος" (ένα από τα γερμανικά φύλα αν και ο όρος χρησιμοποιείτο ανεξαιρέτως με αναφορά την δυτική Ευρώπη μετά την Δ' σταυροφορία) και "μαχαλάς" < τουρκική mahalle (γειτονιά, συνοικία). [1]
Οθωμανική περίοδος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα],_%CE%A0%CE%BB%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1_%CE%A7%CF%81%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85,_%CE%98%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7.jpg)
Το 1718 άρχισε η εμπορική έκρηξη που ακολούθησε τη λήξη του Βενετο-τουρκικού Πολέμου, προσελκύοντας όλο και περισσότερους Ευρωπαίους κατοίκους και εμπόρους. Στα μέσα του αιώνα υπήρχαν αντιπρόσωποι της Βενετίας, της Νάπολης, του δουκάτου της Τοσκάνης, της Ραγούζας, της Ολλανδίας· λίγο αργότερα κατέφθασαν η Σουηδία, η Δανία, η Αυστρία, η Ισπανία και η Πρωσία.
Η οδός Φράγκων άνοιξαν ταβέρνες για τους ξένους ναυτικούς, που τις προμήθευαν με οικεία για τους πελάτες τρόφιμα οι κρασέμποροι, οι φουρνάρηδες και οι χασάπηδες. Δάσκαλοι, γιατροί, ιερείς, γραμματείς και οικιακές υπηρέτριες δούλευαν στα σπίτια των εμπόρων της πόλης. Τα χερσαία ταχυδρομεία που διατηρούσαν οι Ναπολιτάνοι, οι Αυστριακοί και οι Γάλλοι έκαναν τα νέα από την κεντρική Ευρώπη ν' απέχουν μόλις δέκα μέρες από την πόλη.
Η κάθε ομάδα αποτελούσε, σύμφωνα με την τότε ορολογία, ένα αυτοτελές «έθνος». Ωστόσο τις περισσότερες φορές οι Ευρωπαίοι κάτοικοι της πόλης τα πήγαιναν καλά μεταξύ τους. Παρά τις εντάσεις που προκάλεσαν οι Ναπολεόντειοι πόλεμοι, έγραφε ο Τζον Γκολτ, «οι κοινωνικές τους συναναστροφές διατηρούνται σε ευχάριστο και αξιοπρεπές επίπεδο». Ο Χένρι Χόλαντ ευχαρίστως είχε "conversazioni" στο σπίτι του προξένου της Αυστρίας, όπου οι διασκεδάσεις περιλάμβαναν χαρτοπαιξία και συναυλίες με ελληνικά και τούρκικα τραγούδια, πέρα από τις βραδιές μετά φαγητού που οργάνωναν οι Γερμανοί έμποροι.[2]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Αριστοτελείο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Μάρτιος 2013). Λεξικό της κοινής νεοελληνικής. Θεσσαλονίκη: ΙΔΡΥΜΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ. ISBN 9789602310854.
- ↑ Mazower, Mark (2004). Salonica. City of ghosts. New York, United states of America: HarperCollinsPublishers. σελ. 163. ISBN 960-221-354-X.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Φραγκομαχαλάς (Θεσσαλονίκη) στο Wikimedia Commons
 |
Αυτό το λήμμα σχετικά με τη γεωγραφία της Ελλάδας χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |
