close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ρογήρος Β΄ του Μονγκομερύ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ρογήρος Β΄ του Μονγκομερύ
Image
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Roger II de Montgommery (Γαλλικά)
Γέννηση1029 (περίπου)[1]
Θάνατος27  Ιουλίου 1094[2][1]
αββαείο του Σρούζμπερι[1]
Τόπος ταφήςαββαείο του Σρούζμπερι[1]
Χώρα πολιτογράφησηςΔουκάτο της Νορμανδίας
Βασίλειο της Αγγλίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταcounselor
φεουδάρχης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαμπέλ του Μπελέμ[3]
Adélaïs du Puiset
ΤέκναΡοβέρτος του Σριούσμπερι
Ρογήρος του Πουατεβέν
Αρνoύλφ του Μονγκομερύ
Ούγος του Σριούσμπερι
Roger III de Montgomery
Matilda de Montgomery
Sibyl of Montgomery
Philip de Montgomery
ΓονείςΡογήρος Α΄ του Μονγκομερύ
ΟικογένειαΟίκος του Μονγκομερύ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςRebellion of 1088
Θυρεός
Image
δεδομένα

Ο Ρογήρος Β΄, γαλλ.: Roger ΙΙ seigneur de Montgommery, vicomte de l'Hiémois, et sire d'Alençon (απεβ. το 1094) από τον Οίκο του Μονγκομερύ, επίσης γνωστός ως Ρογήρος ο Μέγας, ήταν ο πρώτος κόμης του Σριούσμπερι και κόμης του Άρουντελ στο Σάσεξ. Ο πατέρας του ήταν ο Ρογήρος Α΄ κύριος του Μοντγκόμερυ, μέλος του Οίκου του Μοντγκόμερυ, και πιθανότατα ήταν μικρανιψιός της Γκούνορ, συζύγου του Δούκα Ριχάρδου Α΄ δούκα της Νορμανδίας. Ο μεγαλύτερος Ρογήρος Α΄ είχε μεγάλες γαίες (εκτάσεις) στην κεντρική Νορμανδία, κυρίως στην κοιλάδα του ποταμού Ντιβ, τις οποίες κληρονόμησε ο νεότερος Ρογήρος Β΄.

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρογήρος Β΄ κληρονόμησε τα κτήματα τού πατέρα του το 1055. Μέχρι την εποχή του Συμβουλίου του Σιλεμπόν, το οποίο έλαβε χώρα περίπου τον Ιανουάριο του 1066, ήταν ένας από τους κύριους συμβούλους του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή, παίζοντας σημαντικό ρόλο στο Συμβούλιο. Μπορεί να μην πολέμησε στην αρχική εισβολή στην Αγγλία το 1066, αλλά να παρέμεινε πίσω, για να βοηθήσει στη διακυβέρνηση της Νορμανδίας. Σύμφωνα με το έργο του Γουέις, Roman de Rou, ωστόσο, διοικούσε το δεξί πλευρό των Νορμανδών στο Χάστινγκς, επιστρέφοντας στη Νορμανδία με τον βασιλιά Γουλιέλμο Α΄ το 1067. [4]

Στη συνέχεια, του εμπιστεύτηκαν γη σε δύο περιοχές κρίσιμες για την άμυνα του βασιλείου της Αγγλίας. Στα τέλη του 1067 ή στις αρχές του 1068, ο Γουλιέλμος Α΄ έδωσε στον Ρογήρο Β΄ σχεδόν όλη την έκταση, που αποτελεί σήμερα την κομητεία του Δυτικού Σάσεξ, συνολικά 83 φέουδα, τα οποία κατά την εποχή του Βιβλίου της Κρίσης (1086) ήταν μία περιοχή γνωστή ως η Αρπαγή του Άρουντελ. Και περί το 1071 στον Ρογήρο Β΄ παραχωρήθηκαν κτήματα στο Σρόπσαϊρ [5] τα οποία αντιστοιχούσαν σε περίπου 7/8 ολόκληρης της κομητείας. [6] The income from Roger's estates amounted to about £2,000 per year, and in 1086 the income of all the land in England was around £72,000. The £2,000 (equivalent to several million in 2022) was almost 3 per cent of the nation's GDP.[7][8] Έγινε επίσης κόμης του Σριούσμπερι, αλλά είναι αβέβαιο ότι η κομητεία περιήλθε σε αυτόν ταυτόχρονα με τη γη, και μπορεί να ήταν λίγα χρόνια αργότερα. Το 1083 ο Ρογήρος Β΄ ίδρυσε το αβαείο του Σριούσμπερι. [9]

Ο Ρογήρος Β΄ ήταν ένας από τους έξι μεγαλύτερους μεγιστάνες στην Αγγλία, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή. Η Αρπαγή του Άρουντελ τελικά χωρίστηκε σε δύο «αρπαγές», η μία διατήρησε το όνομα Άρουντελ και η άλλη ονομάστηκε Αρπαγή του Τσίσεστερ. [10]

Εκτός από τα κτήματά του στο Σάσεξ και το Σρόπσαϊρ, ο Ρογήρος Β΄ είχε άλλα στο Σάρεϋ (τέσσερα φέουδα, manors), στο Χάμσαϊρ (εννέα φέουδα), στο Γουίλτσιρ (τρία φέουδα), στο Μίντλεσεξ (οκτώ φέουδα), στο Γκλόστερσιρ (ένα φέουδο), στο Γουόρστερσιρ (δύο φέουδα), στο Κέιμπριτζσιρ (οκτώ φέουδα), στο Γουόρικσαϊρ (ένδεκα φέουδα) και στο Στάφορντσιρ (τριάντα φέουδα). Το εισόδημα από τα κτήματα του Ρογήρου Β΄ ανήλθε σε περίπου 2.000 λίρες ετησίως, και το 1086 το εισόδημα από όλη τη γη στην Αγγλία ήταν περίπου 72.000 λίρες. Οι 2.000 λίρες (που ισοδυναμούν με αρκετά εκατομμύρια το 2022) ήταν σχεδόν το 3% του ΑΕΠ της χώρας. [11]

Μετά το τέλος του Γουλιέλμου Α΄ το 1087, ο Ρογήρος Β΄ ενώθηκε με άλλους επαναστάτες, για να ανατρέψουν τον νεοστεφθέντα βασιλιά Γουλιέλμο Β΄, στην εξέγερση του 1088. Ωστόσο, ο Γουλιέλμος Β΄ κατάφερε να πείσει τον Ρογήρο Β΄ να εγκαταλείψει την εξέγερση, και να πάρει το μέρος του. Αυτό λειτούργησε ευνοϊκά για τον Ρογήρο Β΄, καθώς οι επαναστάτες ηττήθηκαν, και έχασαν τις γαίες τους στην Αγγλία.

Οικογένεια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ρογήρος Β΄ νυμφεύτηκε τη Μαμπέλ ντε Μπελέμ, η οποία ήταν κληρονόμος μίας μεγάλης περιοχής, που εκτεινόταν στα σύνορα μεταξύ Νορμανδίας και Μαιν. [12] Ο μεσαιωνικός χρονικογράφος Οδέρικ Βιτάλις σκιαγραφεί τη Μαμπέλ ντε Μπελέμ ως μία ραδιούργα και σκληρή γυναίκα. Αυτή δολοφονήθηκε από τον Ούγο Μπυνέλ και τους αδελφούς του, οι οποίοι, πιθανώς τον Δεκέμβριο του 1077, μπήκαν στο κάστρο της στο Μπυρ-συρ-Ντιβ και της έκοψαν το κεφάλι, καθώς ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι. [13] Το κίνητρό τους για τη δολοφονία ήταν ότι η Μαμπέλ τους είχε στερήσει την πατρική τους κληρονομιά. Ο Ρογήρος Β΄ και η Μαμπέλ είχαν 10 παιδιά:

  • Ροβέρτος του Μπελέμ, κόμης του Αλανσόν το 1082, διαδέχθηκε τον νεότερο αδελφό του Ούγο ως 3ος κόμης του Σριούσμπερι. Νυμφεύτηκε την Αγνή, κόμισσα του Ποντιέ και απεβίωσε το 1131.
  • Ούγος του Μονγκομερύ, 2ος κόμης του Σριούσμπερι, απεβίωσε χωρίς απογόνους το 1098.
  • Ρογήρος του Πουατεβέν, υποκόμης του Ιεμουά, νυμφεύτηκε την Αδελμόνδη του Λα Μαρς.
  • Φίλιππος «ο Γραμματικός».
  • Αρνούλφ του Μονγκομερύ, [14] νυμφεύτηκε τη Λαφρακότα, κόρη του βασιλιά Μιούρχερταχ Ουά Μπριάιν.
  • Σίβυλλα του Μοντγκόμερι, παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ ΦιτζΧάμον, κύριο του Κρεϋγύ.
  • Έμμα, ηγουμένη του Αλμενές.
  • Ματίλντα (Μωντ) του Μοντγκόμερι, παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ, κόμη του Μορτέν και απεβίωσε περίπου το 1085. [15] Ήταν ετεροθαλής αδελφός του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή.
  • Μέιμπελ του Μονγκομερύ, παντρεύτηκε τον Ουγκό ντε Σατωνέφ. [14]
  • Ρογήρος του Μονγκομερύ, απεβίωσε νέος.

Μετά το τέλος του το 1094, οι περιουσίες του Ρογήρου Β΄ διαιρέθηκαν. Ο μεγαλύτερος επιζών γιος του, Ροβέρτος του Μπελέμ, έλαβε το μεγαλύτερο μέρος των Νορμανδικών κτημάτων (καθώς και των κτημάτων τής μητέρας του). Ο επόμενος γιος, Ούγος, έλαβε το μεγαλύτερο μέρος των αγγλικών κτημάτων και την κομητεία του Σριούσμπερι. [16] Μετά το τέλος τού Ούγου, ο μεγαλύτερος γιος Ροβέρτος κληρονόμησε την κομητεία. [16]

Αναφορές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 4 «Oxford Dictionary of National Biography». (Αγγλικά) Oxford Dictionary of National Biography. Oxford University Press. Οξφόρδη. 2004.
  2. ↑ Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00140016.
  3. ↑ p10670.htm#i106700. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  4. ↑ Lee, S., επιμ. (1897). Dictionary of National Biography vol. 49. London: Smith, Elder & Co. σελ. 101.
  5. ↑ Maund, Kari (2007). Princess Nest of Wales: Seductress of the English. The History Press. σελ. 90.
  6. ↑ Horsfield. History of Sussex. pp. 76–77.
  7. ↑ «Domesday PASE». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2025.
  8. ↑ Britnel, R.H.· Campbell, Bruce M. S., επιμ. (1995). «Appendix 2». A Commercialising Economy: England, 1086 to c1300. Manchester University Press; 1st edition. ISBN 0-7190-3994-0.
  9. ↑ Lieberman, Max (2010). The Medieval March of Wales: The Creation and Perception of a Frontier, 1066-1283. Cambridge University Press. σελ. 62.
  10. ↑ Salzmann, "The rape of Chichester: Introduction", A History of the County of Sussex: Volume 4: The Rape of Chichester (1953), pp. 1-2. Accessed 8 August 2010.
  11. ↑ Britnel, R.H., επιμ. (1995). «Appendix 2». A Commercialising Economy: England, 1086 to c1300. Manchester University Press; 1st edition. ISBN 0-7190-3994-0.
  12. ↑ Venning, Timothy (2017). Kingmakers: How Power in England was Won and Lost on the Welsh Frontier. Amberley Publishing. σελίδες 36-37.
  13. ↑ Orderic Vitalis. The Ecclesiastical History of Orderic Vitalis, Volume 2, Book 3. pp. 49–55
  14. 1 2 K.S.B. Keats-Rohan, Domesday People, Vol. I Domesday Book (The Boydell Press, Woodbridge, UK, 1999), p. 399
  15. ↑ Douglas, David Charles (1966). William the Conqueror. University of California Press. σελ. 423.
  16. 1 2 George Edward Cokayne, The Complete Peerage; or, A History of the House of Lords and all its Members from the Earliest Times, Vol XI, Ed. Geoffrey H. White (London: The St. Catherine Press, Ltd., 1949), pp. 688, 689-92

Πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ρογήρος_Β΄_του_Μονγκομερύ&oldid=11559871"