Ροβέρτος Γ΄ του Λοριτέλο
| Ροβέρτος Γ΄ του Λοριτέλο | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 12ος αιώνας ή Δεκαετία του 1120 (περίπου) Βασίλειο της Σικελίας |
| Θάνατος | 1182 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βασίλειο της Σικελίας |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | στρατιωτικός βαρόνος |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Adelicia of Sicilia |
| Γονείς | Ροβέρτος Α΄ του Κονβερσάνο |
| Συγγενείς | Ρογήρος Α΄ της Σικελίας (παππούς) και Ρογήρος Β΄ της Σικελίας (εξάδελφος και πεθερός) |
Ο Ροβέρτος τής Μπασουνβίλα, επίσης Μπαζουνβίλα ή Μπασονβίλ (π. 1125 – 15 Σεπτεμβρίου 1182) ήταν κόμης τού Κονβερσάνο (από το 1138) και τού Λοριτέλο (από το 1154, ως Ροβέρτος Γ΄). Η οικογένειά του είχε μακρά ιστορία στο Βασονβίλ, κοντά στη Διέππη.
Ο Ροβέρτος (Β΄) ήταν γιος τού Ροβέρτου Α΄ κόμη τής Μπασουνβίλα, στον οποίο είχε παραχωρηθεί το Κονβερσάνο από τον Ρογήρο Β΄ τής Σικελίας. Ο Ροβέρτος Γ΄ κληρονόμησε αυτήν την κτήση μετά το τέλος τού πατέρα του. Ο Ρογήρος Β΄ είχε αργότερα λόγο να κατασχέσει την κομητεία τού Λοριτέλο από τον Γουλιέλμο, συγγενή του. Στην επιθανάτια κλίνη του, ζήτησε από τον γιο του Γουλιέλμο Α΄ τής Σικελίας να διορίσει τον Ροβέρτο ως κόμη τού Λοριτέλλο, μία σχεδόν αυτόνομη θέση. Ωστόσο σύντομα ενεπλάκη (πραγματικά ή ψευδώς) σε εξέγερση, και κατέφυγε πρώτα στη Γερμανική Αυλή τού Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσα, και στη συνέχεια στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική Αυλή τού Μανουήλ Α΄ Κομνηνού στην Κωνσταντινούπολη. Μπορεί να διεκδίκησε τον θρόνο, βάσει πλαστής διαθήκης. Είχε τη βοήθεια τού Ιωάννη Δούκα όταν επέστρεψε, για να ηγηθεί τής εξέγερσης τού 1155-1156, αλλά ο Ρωμαίος στρατηγός Μιχαήλ Παλαιολόγος απεβίωσε στο Μπάρι, και ο Γουλιέλμος νίκησε τα Αυτοκρατορικά στρατεύματα.
Με τη Συνθήκη τού Μπενεβέντο το 1156, ο πάπας Αδριανός Δ΄ εγγυήθηκε το δικαίωμα τού Ροβέρτου να εγκαταλείψει ειρηνικά το βασίλειο, αλλά αντ' αυτού ανανέωσε τα σχέδιά του για τη γη τής επισκοπής τού Πέννε. Το 1157 ενθαρρύνθηκε στις επαναστατικές του προσπάθειες από έναν νέο απεσταλμένο τού Μανουήλ Α΄. Αυτός ήταν ο Αλέξιος Αξούχος, γιος τού επικεφαλής συμβούλου τού Μανουήλ, Ιωάννη Αξούχου. Αν και ο κοντόσταυλός του, Ριχάρδος τής Μάνδρας, συνελήφθη, διέφυγε από τον βασιλικό στρατό, και συνέχισε αψηφώντας την εξουσία τού Γουλιέλμου Α΄. Το 1161 κατέκτησε πολλά εδάφη στα νότια. Ο Γουλιέλμος Α΄ απάντησε κυνηγώντας τον από τον Τάραντα, και σχεδόν ισοπεδώνοντας το Σαλέρνο. Ωστόσο το 1163 αναγκάστηκε να καταφύγει ξανά στον Φρειδερίκο Α΄ Χοενστάουφεν.
Το 1167 ήταν με τον στρατό τού Ρενάλδος τού Ντάσελ στη Μάχη τού Μόντε Πόρτσιο στις 29 Μαΐου, όταν ηττήθηκε ένας μεγάλος Ρωμαϊκός στρατός.
Το 1169 η Μαργαρίτα τής Ναβάρρας, αντιβασίλισσα τού Γουλιέλμου Β΄ και χήρα τού Γουλιέλμου Α΄, και το συμβούλιο των συμβούλων της αποκατέστησαν τον Ροβέρτο σε όλες τις προηγούμενες κτήσεις του. Η χήρα του, Αδελίζα, κόρη τού Ρογήρου Β΄, κληρονόμησε το Κονβερσάνο.
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Λεξικό των Μεσαίων Λεκτόρων .
- Το Μολίζε κατά την Νορμανδική περίοδο. Αρχειοθετήθηκε 2007-09-26 στο Wayback Machine.
- Νόριτς, Τζον Τζούλιους . Το Βασίλειο στον Ήλιο 1130-1194 . Λόνγκμαν: Λονδίνο, 1970.
- Νόριτς, Τζον Τζούλιους. Βυζάντιο: Η Παρακμή και η Πτώση . Νέα Υόρκη: Alfred A. Knopf, 1996.
- Μάθιου, Ντόναλντ. Το Νορμανδικό Βασίλειο της Σικελίας . Cambridge University Press : 1992.
- Χούμπεν, Χούμπερτ. Ρογήρος Β΄ της Σικελίας: Ένας ηγεμόνας μεταξύ Ανατολής και Δύσης . Μετάφραση: GA Loud και Diane Milbourne. Cambridge University Press : 2002.
