close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ουγγρικές βουλευτικές εκλογές (2018)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ουγγρικές βουλευτικές εκλογές 2018
Image
2014 ←
 8 Απριλίου 2018
 → 2022
Όλες οι 199 έδρες στην Εθνοσυνέλευση
100 έδρες χρειάζονται για την πλειοψηφία
Συμμετοχή 70,22% Αύξηση 8,49 π.μ.
  Πρώτο κόμμα Δεύτερο κόμμα Τρίτο κόμμα
  Image Image Image
Επικεφαλής Βίκτορ ΌρμπανΓκάμπορ ΒόναΓκέργκελι Καρατσόνι
Κόμμα Φίντες Γιόμπικ Διάλογος
Συμμαχία Φίντες–ΧΔΛΚ - ΟυΣΚ2Ο–Διάλογος
Έδρες πριν 133 έδρες, 44,87%23 έδρες, 20,22%29 έδρες, 20,22%
Έδρες 1332620
Αλλαγή στις
έδρες		 Σταθερό 0Αύξηση 3Μείωση 9
Λαϊκή ψήφος 2.824.5511.092.806682.701
Ποσοστό 49,27%19,06%11,91%
Μεταβολή Αύξηση 4,40 π.μ.Μείωση 1,16 π.μ.Μείωση 13,66 π.μ.
  Τέταρτο κόμμα Πέμπτο κόμμα Έκτο κόμμα
  Image Image Image
Επικεφαλής Φέρεντς Γκιουρτσάνι Μπερναντέτ Σελ Πέτερ Γιούχας
Κόμμα Δημοκρατική Συμμαχία ΙΔΠ – Πράσινοι Μαζί 2014
Έδρες πριν 4 έδρες 5 έδρες, 5,34% 3 έδρες
Έδρες 9 8 1
Αλλαγή στις
έδρες		 Αύξηση 5 Αύξηση 3 Μείωση 2
Λαϊκή ψήφος 308.161 404.429 37.562
Ποσοστό 5,38% 7,06% 0,66%
Μεταβολή Σταθερό Αύξηση 1,72 π.μ. Σταθερό

Image

Αποτελέσματα των εκλογών στις 106 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες
Απερχόμενος Πρωθυπουργός

Βίκτορ Όρμπαν
Φίντες

 Εκλεγμένος Πρωθυπουργός

Βίκτορ Όρμπαν
Φίντες

Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Ουγγαρία στις 8 Απριλίου 2018. Ήταν οι όγδοες εκλογές από τις πρώτες πολυκομματικές εκλογές που έγιναν το 1990 (παλαιότερα ήταν δικομματικές), και οι δεύτερες από τότε που τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα της Ουγγαρίας (1 Ιανουαρίου 2012). Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τη συμμαχία Φιντέζ-ΧΔΛΚ, που διατήρησε την πλειοψηφία του 2/3 των εδρών, και ο Βίκτορ Όρμπαν παρέμεινε Πρωθυπουργός. Η εκστρατεία του Όρμπαν και του Φιντέζ αφορούσε κυρίως τη μετανάστευση και τις ξένες επεμβάσεις, και οι εκλογές θεωρούνται ως μία νίκη για τον δεξιό λαϊκισμό στην Ευρώπη.[1][2][3]

Ιστορία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, τον Απρίλιο του 2014, η τότε κυβέρνηση - αποτελούμενη από το Φιντέζ και το Χριστιανοδημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα (KDNP) - κατάφερε να συγκεντρώσει την πλειοψηφία των 2/3 για δεύτερη συνεχόμενη φορά με το 44,87 % των ψήφων. Αυτό το αποτέλεσμα προέκυψε εξαιτίας του νέου εκλογικού νόμου που ψηφίστηκε το 2011.[4] Ωστόσο, στις αρχές του 2015, το Fidesz έχασε την πλειοψηφία των 2/3 μετά τις διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα με αφορμή τη φορολογία του διαδικτύου στην Ουγγαρία και τη μείωση της υποστήριξης στην κυβέρνηση.[5] Το κυβερνών κόμμα υπέστη ήττες σε δυο επαναληπτικές εκλογικές αναμετρήσεις τον Φεβρουάριο και τον Απρίλιο του 2015.[4][6]

Λίγους μήνες μετά την κρίση του Fidesz από τον Νοέμβριο του 2014, η οποία χαρακτηρίστηκε από εσωτερικές διαμάχες και καταγγελίες για διαφθορά, το κυβερνών κόμμα ανέκτησε αρκετή από τη χαμένη του υποστήριξη κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής κρίσης το καλοκαίρι του 2015, όταν ο πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός φράχτη ύψους 4 μέτρων (13 πόδια) και μήκους 175 χιλιομέτρων (109 μίλια) κατά μήκος των βόρειων συνόρων με τη Σερβία. Η ουγγρική κυβέρνηση άσκησε επίσης κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή δεν αποθάρρυνε τους μετανάστες να εισέλθουν στην Ευρώπη. Ο φράχτης ήταν πετυχημένος καθώς από τις 15 Οκτωβρίου 2015 μέχρι σήμερα, εκατοντάδες μετανάστες άρχισαν να μπαίνουν καθημερινά στη Σλοβενία.[7]

Στις 13 Δεκεμβρίου 2015, το 26ο συνέδριο του Fidesz εξέλεξε τον Βίκτορ Όρμπαν ως ηγέτη του κόμματος.[8] Ο Όρμπαν ανέφερε στον λόγο του ότι ήταν έτοιμος να ηγηθεί του κόμματος στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές και ότι θα συνέχιζε να υπηρετεί ως πρωθυπουργός εάν το Fidesz κερδίσει στις εκλογές του 2018. Με αυτή τη δήλωση, ο Όρμπαν ξεκαθάρισε ότι δεν επιδιώκει να γίνει Πρόεδρος της Ουγγαρίας και να διαδεχτεί τον Γιάνος Άντερ στις έμμεσες προεδρικές εκλογές του 2017.[9]

Στις 2 Οκτωβρίου 2017, ο τότε αρχηγός του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, ο Λάζλο Μπότκα, παραιτήθηκε, δηλώνοντας ότι «τα δημοκρατικά κόμματα δεν θέλουν να κερδίσουν το 2018, στοχεύουν μόνο να κερδίσουν έδρες στην αντιπολίτευση του κοινοβουλευτικού κατεστημένου του Όρμπαν».

Εκλογικό σύστημα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα 199 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν με σύστημα παράλληλης ψηφοφορίας, ως εξής: τα 106 μέλη εκλέχθηκαν από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με πλειοψηφικό σύστημα, και τα υπόλοιπα 93 μέλη εκλέχθηκαν από όλην την επικράτεια (ως ενιαία περιφέρεια) με αναλογική εκπροσώπηση. Το εκλογικό όριο για την είσοδο στο κοινοβούλιο ήταν 5% για τα κόμματα, 10% για τις συμμαχίες δυο κομμάτων και 15% για τις συμμαχίες τριών ή περισσότερων κομμάτων. Η κατανομή των εδρών έγινε με τη μέθοδο Ντ'Οντ.[10]

Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα προσέλευσης στην ψηφοφορία είχαν οι Ούγγροι πολίτες, ηλικίας άνω των 18 ετών. Έκαστος ψηφοφόρος έριξε δύο ψηφοδέλτια, στο ένα ψήφισε έναν υποψήφιο για μία μονοεδρική περιφέρεια, και στο άλλο ψήφισε μία κομματική λίστα. Οι εκλογείς που ήταν εγγεγραμμένοι ως μέλη εθνικής μειονότητας έπρεπε να διαλέξουν από τα ψηφοδέλτια για την αντίστοιχη μειονότητα, και όχι από τα ψηφοδέλτια των εθνικών κομμάτων. Στην Ουγγαρία έχουν αναγνωριστεί επίσημα 13 μειονότητες, οι:Αρμένιοι, Βούλγαροι, Κροάτες, Γερμανοί, Έλληνες, Πολωνοί, Ρομά, Ρουμάνοι, Ρουθήνιοι, Σέρβοι, Σλοβάκοι, Σλοβένοι και Ουκρανοί. Έκαστη από τις μειονότητες, μπορεί να κερδίσει μία από τις 93 έδρες συγκεντρώνοντας το 1/4 του αριθμού ψήφων που απαιτούνται για ένα "κανονικό" κόμμα.[10][11]

Κατά την περίοδο μεταξύ των δύο γενικών εκλογών (4 έτη), οι βουλευτικές έδρες στις μονοεδρικές περιφέρειες που κενώθηκαν για οποιοδήποτε λόγο πληρώθηκαν από τους εκλεγόμενους σε αναπληρωματική εκλογή, ενώ όσες από τις 93 έδρες της εθνικής λίστας έμειναν κενές καλύφθηκαν από αντικαταστάτη από το ίδιο κόμμα.[10]

Συμμετοχές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις εκλογές συμμετείχαν μεμονωμένοι υποψήφιοι και κόμματα. Οι περισσότεροι από τους μεμονωμένους υποψήφιους για τις μονοεδρικές περιφέρειες είχαν προσχωρήσει σε κόμματα. Σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο, για να συμμετάσχει ένα κόμμα στις εκλογές για τις 93 έδρες με το σύστημα της εθνικής λίστας, έπρεπε να πληρεί κάποιες προϋποθέσεις: να έχει υποψήφιους για τουλάχιστον 27 μονοεδρικές περιφέρειες στη Βουδαπέστη και τουλάχιστον 9 κομητείες.[10]

Δημοσκοπήσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ακόλουθο γράφημα προέκυψε από τις δημοσκοπήσεις που έγιναν κατά την περίοδο από τις εκλογές του 2014 μέχρι τις τρέχουσες εκλογές. Κάθε γραμμή αντιπροσωπεύει ένα πολιτικό κόμμα.

  Φιντέζ
  Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
  Γιόμπικ
  ΙΔΠ – Πράσινοι
  Δημοκρατικός Συνασπισμός
Image

Αποτελέσματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Προσέλευση[12]
7:009:0011:0013:0015:0017:0018:30Συνολική
2,24%13,17%29,93%42,32%53,64%63,21%68,13%70,22%
Image
Κόμμα Αναλογική εκπροσώπηση Πλειοψηφικό Σύνολο
Ψήφοι % Έδρες Ψήφοι % Έδρες Έδρες ±
Φιντέζ–ΧΔΛΚ2,824,55149.27422,636,20147.89911330
Γιόμπικ – Κίνημα για μια Καλύτερη Ουγγαρία1,092,80619.06251,276,84023.20126+3
Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα–Διάλογος για την Ουγγαρία682,70111.9112622,45811.31820–10
Ίσως Διαφορετική Πολιτική404,4297.067312,7315.6818+3
Δημοκρατικός Συνασπισμός308,1615.386348,1766.3339+5
Κίνημα Μομέντουμ175,2293.06075,0331.3600νέο
Ουγγρικό Κόμμα του Σκύλου με τις Δύο Ουρές99,4141.73039,7630.7200νέο
Μαζί37,5620.66058,5911.0611–2
Εθνική αυτοδιοίκηση των Γερμανών στην Ουγγαρία26,4770.4611+1
Ουγγρικό Κόμμα των Εργατών15,6400.27013,6130.25000
Οικογενειακό Κόμμα10,6410.1909,8390.18000
Ουγγρικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ζωής8,7120.1506,8970.13000
Ουγγρικό Κόμμα για Υγεία και Ευεξία7,3090.1305,5230.10000
Εθνική αυτοδιοίκηση των γύφτων5,7030.10000
Κίνημα Τένι Ακαράς5,3120.0901,1770.0200νέο
Γύφτικο Κόμμα της Ουγγαρίας4,1090.0703,7000.07000
Κοινό Έδαφος3,8940.0703,3190.0600νέο
Κόμμα Μάτι3,0480.0503,2830.0600νέο
KÖSSZ2,7220.0502,6590.0500νέο
Πυξίδα2,0010.0301,6790.0300νέο
Εθνική αυτοδιοίκηση των Κροατών1,7430.03000
Κόμμα Όρντερ1,7080.0301,4160.03000
Κόμμα Ενότητας1,4070.0203,1670.06000
Κόμμα Μεντέτε1,2920.0202,1660.0400νέο
Εθνική αυτοδιοίκηση των Σλοβάκων1,2450.0200νέο
EU.ROM1,0030.0201,4710.03000
NP1,1000.0207130.0100νέο
Εθνική Αυτοδιοίκηση των Ρώσων5390.0100νέο
Εθνική Αρχή των Ρομά στην Ουγγαρία4280.01000
Εθνική Αυτοδιοίκηση των Σέρβων2960.01000
Εθνική Αυτοδιοίκηση των Ουκρανών2700.00000
Εθνική Αυτοδιοίκηση των Πολωνών2100.00000
Εθνική Αυτοδιοίκηση των Σλοβένων1990.00000
Εθνική Αρχή των Ουγγρικών Εκκλησιών1590.00000
Εθνική Αυτοδιοίκηση των Αρμένιων1590.00000
Εθνική Αυτοδιοίκηση των Βουλγάρων1040.00000
Κόμμα Πατρίδα1,9800.04000
Δημοκρατικό Κόμμα1,6790.0300νέο
Κόμμα Ανεξάρτητων Μικροκαλλιεργητών1,5800.03000
Λεντουλέτελ1,3770.0300νέο
Μιζέπ1,1580.0200νέο
Εμπρός Ουγγαρία!1,1200.0200νέο
Για Εμάς Για Εσένα1,0330.0200νέο
ÚMF7800.0100νέο
Έθνος και Ειρήνη7670.0100νέο
Σύγχρονο Ουγγρικό Κίνημα6170.0100νέο
OP6130.0100νέο
SZP5540.0100νέο
Δημοκρατικό Κόμμα για την Ουγγαρία4980.0100νέο
IMA4770.0100νέο
MINŐKP4110.0100νέο
NEEM3500.0100νέο
TAMP3440.0100νέο
EMMO3160.0100νέο
HHP2550.0000νέο
DMP2480.0000νέο
EP2440.00000
JÓ ÚT MPP2260.0000νέο
AQP1920.00000
ECDP1870.0000νέο
Πατρίδα Όλων1800.0000νέο
ERP1690.0000νέο
ÉBMP1680.0000νέο
Ουγγρική Δημοκρατική Ένωση1490.0000νέο
OCP1250.0000νέο
KEDN1180.0000νέο
Όπρε Ρομά1140.0000νέο
MMM1040.0000νέο
FITIP910.0000νέο
JMP640.0000νέο
Εθνικοί Πράσινοι530.0000νέο
Κόμμα Οξυγόνου370.0000νέο
Κίνημα των Πολιτών350.0000νέο
KPP350.0000νέο
HAM220.0000νέο
NOP180.00000
Ε.Ε. Εναλλακτική150.0000νέο
Ανεξάρτητοι55,6121.0111+1
Σύνολο5,732,283100935,504,5301001061990
Έγκυροι ψήφοι5,732,28398.97
Άκυρα/λευκά ψηφοδέλτια59,5851.03
Σύνολο5,791,868100
Εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι/προσέλευση8,312,17370.22
Πηγή: National Election Office

Αποτελέσματα αναλογικής εκπροσώπησης ανά κομητεία και στη διασπορά

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Κομητεία[13][14] Φιντέζ-ΧΔΛΚ Γιόμπικ ΟυΣΚ-Διάλογος Πράσινοι ΔΚ Μομέντουμ Μαζί Άλλοι
Μπακς-Κισκούν 53.97 19.78 9.37 6.34 4.07 2.65 0.34 3.47
Μπάρανια 43.68 19.37 12.08 8.16 6.34 2.72 0.63 7.00
Μπέκες 48.01 23.58 11.28 5.98 4.67 2.37 0.42 3.70
Μπόρσοντ-Αμπαούζ-Ζέμπλεν 45.62 26.52 12.75 4.88 4.62 1.77 0.31 3.52
Βουδαπέστη 38.15 12.93 18.06 10.84 8.65 5.75 1.65 3.97
Τσόνγκραντ 45.54 19.68 15.21 7.82 4.11 3.25 0.62 3.75
Φεγέρ 49.10 21.78 10.02 6.63 5.49 3.03 0.45 3.48
Γκιόρ-Μόσον-Σόπρον 54.18 17.43 9.65 7.19 4.68 3.06 0.37 3.42
Χάιντου Μπίχαρ 51.23 21.30 10.73 6.11 4.25 2.70 0.48 3.19
Χέβες 47.33 27.53 10.04 5.07 4.96 2.03 0.31 2.70
Γιας-Νάγκικουν-Σόλνοκ 48.49 26.39 10.55 5.07 4.23 1.96 0.32 2.97
Κόμαρομ-Έστεργκομ 44.52 23.02 11.31 7.31 6.45 2.66 0.39 4.31
Νόγκραντ 50.78 21.28 12.24 5.03 4.75 1.51 0.32 4.06
Πεστ 46.21 19.09 11.32 8.92 5.80 3.55 0.80 4.28
Σόμογκι 49.92 23.61 10.37 5.28 5.49 2.12 0.43 2.80
Σάμπολκς-Σάτμαρ-Μπέρεγκ 54.16 22.41 11.15 3.80 3.82 1.67 0.30 2.70
Τόλνα 53.64 17.66 10.09 7.15 4.59 2.08 0.31 4.46
Βας 57.77 15.02 11.14 6.31 3.93 2.48 0.38 2.98
Βέσπρεμ 50.80 20.64 11.01 6.16 4.77 2.52 0.43 3.64
Ζάλα 52.45 20.76 9.89 6.29 5.20 2.48 0.36 2.58
Συνολικά στην Ουγγαρία 47.36 19.81 12.37 7.31 5.58 3.16 0.68 3.74
Διασπορά 96.24 0.91 0.55 0.93 0.30 0.45 0.14 0.49
Σύνολο 49.27 19.06 11.91 7.06 5.38 3.06 0.66 3.61

Αντιδράσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την ήττα του στις εκλογές, ο Γκάμπορ Βόνα, ο πρόεδρος του Γιόμπικ, υπέβαλλε την παραίτησή του.[15][16] Ολόκληρη η ηγεσία του Σοσιαλιστικού,[1] και η ηγεσία του Δημοκρατικού Συνασπισμού, επίσης παραιτήθηκαν.[17]

Ο Όρμπαν δέχτηκε συγχαρητήρια από τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ,[18] τον Πολωνό Πρωθυπουργό Ματέους Μοραβιέτσκι,[18][19] τον Τσέχο Πρωθυπουργό Αντρέι Μπάμπις,[19] τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου,[20][21] τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ,[22] τον Βρετανό υπουργό εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον[23] και τον πρώην Καναδό Πρωθυπουργό Στήβεν Χάρπερ.[24] Επίσης, αρκετοί ακροδεξιοί και σκληροπυρηνικοί δεξιοί Ευρωπαίοι ηγέτες, όπως η Μαρίν Λε Πεν, ο Γκερτ Βίλντερς, η Βεατρίκη φον Στορχ, ο Αυστριακός αντικαγκελάριος Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, ο Ματέο Σαλβίνι, ο Αλεξάντερ Γκάουλαντ, η Άλις Βάιντελ, και Νάιτζελ Φάρατζ, συγχάρηκαν τον Όρμπαν για τη νίκη του στις εκλογές.[18][25][26][27][28] Και ο Γερμανός Υπουργός Εσωτερικών Χορστ Ζέεχοφερ είχε θετική αντίδραση στα εκλογικά αποτελέσματα.[28]

Στις 14 Απριλίου 2018, «δεκάδες χιλιάδες» Ούγγρων διαμαρτυρήθηκαν για την εκλογική νίκη του Όρμπαν στη Βουδαπέστη.[29][30][31] Σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg News, οι διαμαρτυρίες έδειξαν το χάσμα στην Ουγγρική κοινωνία που υπήρχε παρά τη νίκη του Όρμπαν.[32] Άλλη μια μεγάλη διαμαρτυρία έγινε την επόμενη εβδομάδα.[33][34][35]

Ανάλυση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τη The Washington Post η εκλογή ήταν «εύκολα η πιο σπουδαία από τότε που έγινε η μετακομμουνιστική μετάβαση στην Ουγγαρία», και «αντιπροσώπευσε μία νίκη για την Ευρωπαϊκή ακροδεξιά». Η εκστρατεία του Όρμπαν επικεντρώθηκε αποκλειστικά στην αντίθεσή του για τη μετανάστευση και τις ξένες επεμβάσεις,[1][36][37][38] και η νίκη του θεωρήθηκε ως μία ώθηση για τις Ευρωσκεπτικιστικές και εθνικιστικές πολιτικές του, καθώς και για τις άλλες δεξιές λαϊκιστικές κυβερνήσεις σε όλην την Ευρώπη, όπως στην Αυστρία και στην Πολωνία.[1][28][37] Τα αποτελέσματα των εκλογών ενίσχυσαν τη θέση του Όρμπαν στην πολιτική της Ουγγαρίας,[39][40] και έδωσαν στο κόμμα του τη δυνατότητα να εισάγει τροποποιήσεις στο Σύνταγμα και πάλι,[41] και θεωρήθηκαν ως ένα κώλυμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε μια σειρά από άλλες εκλογές σε όλην την Ευρώπη.[42][43]

Η εκλογή είδε μία μεγάλη άνοδο στην προσέλευση των ψηφοφόρων, μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία της μετακομμουνιστικής Ουγγαρίας,[42] που ωφέλησε το Φιντέζ παρά τις προεκλογικές προσδοκίες ότι θα βοηθούσε την αντιπολίτευση. Το ΦΙντέζ έφερε πολύ καλύτερα αποτελέσματα από τα αναμενόμενα,[44][45][45] αλλά λέγεται ότι έχει χάσει από την υποστήριξή του από τη νεολαία.[46] Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι υπήρχε ένα γεωγραφικό χάσμα στα αποτελέσματα, με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να κερδίζουν την πλειοψηφία των εδρών στη Βουδαπέστη, ενώ στις επαρχιακές πόλεις και τις αγροτικές περιοχές επικράτησε η συμμαχία του ΦΙντέζ.[46] Εν τούτοις, το The Washington Post περιέγραψε τα αποτελέσματα ως μία «συντριπτική ήττα για τους αριστερούς αρχηγούς της αντιπολίτευσης».[47]

Σύμφωνα με το Foreign Policy, ο Όρμπαν κέρδισε εν μέρει λόγω της αναπτυσσόμενης Ουγγρικής οικονομίας, του συγκεντρωτισμού της εξουσίας του κατά τα προηγούμενα οκτώ χρόνια, και τη «βάναυσα αποτελεσματική εκστρατεία προπαγάνδας που εξαπέλυσε κατά όλων των εχθρών». Σύμφωνα με το The Guardian, η αντίθεση του Όρμπαν στη μετανάστευση και η «συντονισμένη, ακριβή και εξεζητημένη επιχείρηση τύπου "κεντρί"» της Ουγγρικής κυβέρνησης σε διάφορες ΜΚΟ συνείσφεραν στη νίκη του.[48]

Στις εκλογές αναδείχθηκε, επίσης, ένας εκπρόσωπος από τη Γερμανική μειονότητα στην Ουγγαρία, που είναι ο πρώτος που κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής από το 1933.[49]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 4 «Hungary's strongman Viktor Orban wins third term in power».
  2. ↑ «Hungary's Orban in sweeping victory, boosting EU populists». EUobserver (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020.
  3. ↑ Murphy, Peter· KHERA, Jastinder. «Hungary's Orban claims victory as nationalist party takes sweeping poll lead». www.timesofisrael.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020.
  4. 1 2 Dull, Szabolcs. «Győzött a Jobbik a tapolcai választáson». Index.hu. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2015.
  5. ↑ «Index - Belföld - Példátlanul nagyot zuhant a Fidesz és Orbán népszerűsége». web.archive.org. 11 Δεκεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Δεκεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020.CS1 maint: Unfit url (link)
  6. ↑ «Hungary's Ruling Party Loses Two-Thirds Majority after By-Election». The Wall Street Journal. Ανακτήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2015.
  7. ↑ Barbara Surk· Stephen Castle (17 Οκτωβρίου 2015). «Hungary Closes Border, Changing Refugees' Path». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2015.
  8. ↑ «Orbán ráfordult a 2018-as kampányra» (στα Ουγγρικά). Index.hu. 13 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2015.
  9. ↑ Gergely, Nyilas (13 Δεκεμβρίου 2015). «Orbán ráfordult a 2018-as kampányra». index.hu (στα Ουγγρικά). Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2020.
  10. 1 2 3 4 Electoral system IPU
  11. ↑ «National election office: questions and answers».
  12. ↑ «Tájékoztató adatok a választáson megjelentek számáról és arányáról» (στα Ουγγρικά). National Election Office. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2018.
  13. ↑ «Térkép». index.hu.
  14. ↑ «Országgyűlési képviselők választása 2018 - országos listás szavazás eredménye». valasztas.hu.
  15. ↑ «Hungary Jobbik Leader Vona Tenders Resignation After Election Defeat». Reuters. 8 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  16. ↑ «Hungary Opposition Leaders Resign». Euronews. 9 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  17. ↑ «Hungary elections: Prime Minister Viktor Orban declares victory». Aljazeera.com. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2018.
  18. 1 2 3 «EU Far-Right Hails Hungary Anti-Migrant PM Victory». Agence France-Presse. 9 Απριλίου 2018. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  19. 1 2 Shotter, James (9 Απριλίου 2018). «European Leaders Congratulate Orban on Election Win». Financial Times. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2018.
  20. ↑ Landau, Noa (9 Απριλίου 2018). «Netanyahu Congratulates Hungary's Orban After Landslide Reelection». Haaretz. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  21. ↑ «Netanyahu Congratulates Orban on Reelection, Invites Him to Israel». The Times of Israel. 9 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  22. ↑ «EU's Tusk Congratulates Hungary's Orban on Election Victory». Reuters. 9 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  23. ↑ Heffer, Greg (10 Απριλίου 2018). «Boris Johnson Criticised for Congratulating Hungary's Viktor Orban». Sky News. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2018.
  24. ↑ «Stephen Harper criticized for congratulating Hungary's Orban following anti-immigrant campaign - CBC News». Cbc.ca. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2018.
  25. ↑ «Far-right leaders congratulate Orban». The Guardian. 8 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  26. ↑ «Viele Glückwünsche, leise Kritik». Kleine Zeitung. 9 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  27. ↑ «Nach dem Erdrutschsieg in Ungarn». Inforadio. 9 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.[νεκρός σύνδεσμος]
  28. 1 2 3 Chase, Jefferson (9 Απριλίου 2018). «European Right Greets Viktor Orban's Hungary Win». Deutsche Welle. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  29. ↑ «Thousands Rally Against Viktor Orbán's Election Victory in Budapest». The Guardian. 14 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2018.
  30. ↑ Szakacs, Gergely (14 Απριλίου 2018). «Thousands of Hungarians Protest in Budapest Against Orban Landslide». Reuters. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2018.
  31. ↑ «Hungary: Thousands March in Anti-Orban Demo in Budapest». BBC News. 10 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2018.
  32. ↑ Simon, Zoltan (14 Απριλίου 2018). «Mass Protest in Hungary Exposes Divisions After Orban Win». Bloomberg News. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2018.
  33. ↑ Peto, Sandor (21 Απριλίου 2018). «Tens of Thousands of Hungarians Protest Against PM Orban's Rule». Reuters. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2018.
  34. ↑ «Tens of Thousands Protest in Hungary Against Viktor Orban». Deutsche Welle. 21 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2018.
  35. ↑ «Tens of Thousands Turn Out for New Protests Against Hungary's PM Orban». France 24. 22 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2018.
  36. ↑ Witte, Griff (17 Μαρτίου 2018). «Once-fringe Soros conspiracy theory takes center stage in Hungarian election». Washingtonpost.com. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2018.
  37. 1 2 Bayer, Lili (8 Απριλίου 2018). «Orbán Wins Landslide to Secure Third Straight Term». Politico. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  38. ↑ Shaw, Adam (6 Απριλίου 2018). «Hungary's Viktor Orban, Running on Anti-Mass Migration Platform, Eyes Fourth Term». Fox news. Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2018.
  39. ↑ Hinshaw, Drew· Komuves, Anita (9 Απριλίου 2018). «Orban's Election Win In Hungary Tightens His Grip on Politics». The Wall Street Journal. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  40. ↑ Buckley, Neil (8 Απριλίου 2018). «Orban Secures Crushing Victory in Hungary». Financial Times. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2018.
  41. ↑ Santora, Marc (8 Απριλίου 2018). «Hungary Election Gives Orban Big Majority, and Control of Constitution». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2018.
  42. 1 2 Harris, Chris (6 Απριλίου 2018). «Hungary's Crunch Election: Five Things We Learned». Euronews. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2018.
  43. ↑ Simon, Darran· Cook, Lonzo· Clarke, Hilary (9 Απριλίου 2018). «Hungarian Strongman's Big Victory Poses Headache for EU». CNN. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2018.
  44. ↑ Csaky, Zselyke (12 April 2018). «Viktor Orban Is Just Getting Started». Foreign Policy. https://foreignpolicy.com/2018/04/12/viktor-orban-is-just-getting-started-hungary/. Ανακτήθηκε στις 12 April 2018.
  45. 1 2 Simon, Zoltan· Eder, Marton (8 Απριλίου 2018). «Orban Zeroes In on Soros-Backed NGOs After Dominating Ballot». Bloomberg News. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2018.
  46. 1 2 «Viktor Orban victory in Hungary: German minister warns EU». BBC. 9 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Απριλίου 2018.
  47. ↑ McAuley, James (8 Απριλίου 2018). «Hungary Votes to Keep Prime Minister and Right Wing in Power». The Washington Post. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2018.
  48. ↑ Walker, Shaun (14 Απριλίου 2018). «Sting Operations and War on Migration Help Orbán to Victory». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 17 Απριλίου 2018.
  49. ↑ Kamuran Samar (9 Απριλίου 2018). «Macaristan'da 85 yıl sonra mecliste Alman azınlığı temsil edecek olan Imre Ritter kimdir? | Euronews». Tr.euronews.com. Ανακτήθηκε στις 15 Απριλίου 2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ουγγρικές_βουλευτικές_εκλογές_(2018)&oldid=11511651"