close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Εθνοσυνέλευση (Ουγγαρία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Εθνοσυνέλευση της Ουγγαρίας

Országgyűlés
Image
Είδος
ΤύποςΜονοθάλαμο Κοινοβούλιο
Ηγεσία
Πρόεδρος
Λάζλο Κοβέρ, Φιντές
Από 6 Αυγούστου 2010
Αντιπρόεδρος
Μάρτα Μάτραϊ, Φιντές
Από 1 Ιανουαρίου 2013
Δομή
Έδρες199
Τρέχουσα δομή της Ουγγρικής Εθνοσυνέλευσης
Κοινοβουλευτικές
Ομάδες
Κυβέρνηση (137)

     Κόμμα Σεβασμού και Ελευθερίας (137)

Αντιπολίτευση (62)
     Φιντές (56)[α]

     Η Πατρίδα Μας (6)
Εκλογές
Μικτό σύστημα:
Τελευταία εκλογή
12 Απριλίου 2026
Τόπος συνεδριάσεων
Η Εθνοσυνέλευση συνεδριάζει στο Κτίριο του Ουγγρικού Κοινοβουλίου
Κτίριο Ουγγρικού Κοινοβουλίου
Πλατεία Κόσουτ 1
Βουδαπέστη, H-1055
Ουγγαρία
Ιστοσελίδα
Εθνοσυνέλευση

Η Εθνοσυνέλευση (ουγγρικά: Országgyűlés) είναι το κοινοβούλιο της Ουγγαρίας.

Το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα αποτελείται από 199 μέλη (την περίοδο 1990-2014 ήταν 386) τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία, με άμεσες, καθολικές εκλογές με μυστική ψηφοφορία. Το εκλογικό σύστημα είναι παράλληλη ψηφοφορία. Το εκλογικό όριο είναι 5%.

Η Εθνοσυνέλευση συνεδριάζει στο Κτίριο του Ουγγρικού Κοινοβουλίου από το 1902.

Το Κοινοβούλιο (ουγγρικά: Országgyűlés, προφέρεται Ορσαγκιούλες) ήταν ένα νομοθετικό σώμα που λειτούργησε στο μεσαιωνικό βασίλειο της Ουγγαρίας από τη δεκαετία του 1290,[1] και στα κράτη που το διαδέχτηκαν, το Ουγγρικό Βασίλειο και το Ουγγρικό βασίλειο των Αψβούργων, μέχρι την πρώιμη νεότερη ιστορική περίοδο. Κατά περιόδους, το κοινοβούλιο ονομαζόταν Δίαιτα.[2] Συνεδρίαζε ανά τακτά χρονικά διαστήματα κατά την περίοδο από το 1527 μέχρι το 1918, και ξανά μετά το 1946.

Το 1608, θεσπίστηκε μια διθάλαμη νομοθετική εξουσία ως Βασιλική Ουγγρική Δίαιτα, η οποία διαιρούσε το κύριο συμβούλιο και το κατώτερο συμβούλιο (το συμβούλιο των απεσταλμένων). Μέλη του κύριου συμβουλίου (της άνω βουλής) ήταν οι ανώτεροι ευγενείς και οι αρχιερείς (αρχιεπίσκοποι και επίσκοποι). Στο κατώτερο συμβούλιο παρευρέθηκαν εκπρόσωποι της κοινής αριστοκρατίας, του κλήρου και της πολιτικής τάξης: εκλεγμένοι εκπρόσωποι της κομητείας των ευγενών, εκπρόσωποι των ελεύθερων βασιλικών πόλεων και εκπρόσωποι των κατώτερων εκκλησιαστικών εκπροσώπων.[3]

Τα άρθρα που επικυρώθηκαν το 1790 ανέφεραν ότι το Κοινοβούλιο της Ουγγαρίας έπρεπε να συνεδριάζουν τουλάχιστον μια φορά κάθε τρία χρόνια αλλά από τότε συχνά αυτά τα άρθρα δεν τηρήθηκαν. Ως αποτέλεσμα του Αυστρο-Ουγγρικού Συμβιβασμού το 1867, αυτά τα άρθρα ανασυστάθηκαν.

Ο λατινικός όρος Natio Hungarica ("Ουγγρικό Έθνος") χρησιμοποιήθηκε για να προσδιορίσει την πολιτική ελίτ που συμμετείχε στο Κοινοβούλιο και που περιλάμβανε τον καθολικό κλήρο, την αριστοκρατία και ελάχιστους υπερασπιστές της πόλης, ανεξαρτήτως της γλώσσας ή της εθνικότητας. Το Natio Hungarica ήταν μια γεωγραφική, θεσμική και νομικο-πολιτική κατηγορία.[4]

Το σημερινό κοινοβούλιο εξακολουθεί να ονομάζεται «Országgyűlés», όπως κατά την βασιλική εποχή, αλλά μεταφράζεται διεθνώς ως «Εθνοσυνέλευση» για να αποστασιοποιηθεί από το ιστορικό μοναρχικό συμβούλιο. Κατά την περίοδο της Ουγγρικής Λαϊκής Δημοκρατίας, η Εθνοσυνέλευση ήταν ο μοναδικός κλάδος της κυβέρνησης στην Ουγγαρία και, σύμφωνα με την αρχή της ενοποιημένης εξουσίας, όλα τα κρατικά όργανα υπάγονταν σε αυτήν. Το Σύνταγμα του 1949, το οποίο αρχικά συντάχθηκε από τους κομμουνιστές, αναφερόταν στη Βουλή ως το «ανώτατο όργανο της κρατικής εξουσίας» (μετά το 1972: «ανώτατο όργανο της κρατικής εξουσίας και της λαϊκής εκπροσώπησης»), ένας συνταγματικός χαρακτηρισμός που διατηρήθηκε και μετά την λήξη της περιόδου και αφαιρέθηκε με τον Θεμελιώδη Νόμο της Ουγγαρίας που συνέταξε το Φιντές το 2012.

Τελευταίες εκλογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Ουγγαρία στις 12 Απριλίου 2026. Σε αυτές νικητής αναδείχθηκε το Κόμμα Σεβασμού και Ελευθερίας το οποίο κατέλαβε υπερπλειοψηφία 138 εδρών. Οι εκλογές έθεσαν τέλος σε μία διακυβέρνηση 16 σερί ετών του Φιντές, το οποίο πλέον πέρασε στην αξιωματική αντιπολίτευση με 55 έδρες.

  1. Hantos, , Elemér (2005). The Magna Carta of the English and of the Hungarian constitution : a comparative view of the law and institutions of the early Middle Ages. Lawbook Exchange. ISBN 1-58477-466-5. 55678974.
  2. Cecil Marcus Knatchbull-Hugessen Brabourne (4th Baron): The political evolution of the Hungarian nation: (Volume I. in 1908)
  3. Kft, Wolters Kluwer Hungary. «1608. évi (k. u.) I. törvénycikk - 1.oldal - Ezer év törvényei». net.jogtar.hu (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 13 Απριλίου 2026.
  4. Zacharia, Katerina (2008). Hellenisms: Culture, Identity, and Ethnicity from Antiquity to Modernity. Ashgate Publishing, Ltd. ISBN 978-0-7546-6525-0.
  • András Gergely, Gábor Máthé: The Hungarian state: thousand years in Europe (δημοσίευση το 2000)
  • Elemér Hantos: The Magna Carta Of The English And Of The Hungarian Constitution (1904)
  • Cecil Marcus Knatchbull-Hugessen Brabourne (4th Baron): The political evolution of the Hungarian nation: (Τόμος I., 1908)
  • John M. Merriman, J. M. Winter, Europe 1789 to 1914: encyclopedia of the age of industry and empire, Charles Scribner's Sons, 2006, p. 140
  • Tadayuki Hayashi, Hiroshi Fukuda, Regions in Central and Eastern Europe: past and present, Slavic Research Center, Hokkaido University, 2007, p. 158
  • Katerina Zacharia, Hellenisms: culture, identity, and ethnicity from antiquity to modernity, Ashgate Publishing, Ltd., 2008, p. 237