Μάρτζερυ Γουέντγουορθ
| Μάρτζερυ Γουέντγουορθ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1478[1] |
| Θάνατος | 1550[1] |
| Κατοικία | Wulfhall |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αγγλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Αγγλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Ιωάννης Σίμορ (1474-1536) (έως 1536)[2][3] |
| Τέκνα | Τζέιν Σίμορ[2] Εδουάρδος Σίμορ, 1ος δούκας του Σόμερσετ[2] Θωμάς Σίμορ, 1ος βαρόνος Σίμορ του Σούντελυ[2] Elizabeth Seymour, Lady Cromwell[2][4] Ερρίκος Σίμορ (μέλος του Κοινοβουλίου) Dorothy Seymour[5] |
| Γονείς | Ερρίκος Γουέντγουορθ και Άννα Σέι |
Η Μάρτζερυ/Μάργκαρετ Γουέντγουορθ[6], αγγλ.: Margery/Margaret Wentworth [7] (π. 1478 [8] – 18 Οκτωβρίου 1550 [9] ), ήταν σύζυγος του σερ Ιωάννη Σίμορ και μητέρα της βασίλισσας Τζέιν Σίμορ, της 3ης συζύγου του βασιλιά Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Ήταν η γιαγιά του βασιλιά Εδουάρδου ΣΤ΄ της Αγγλίας.
Καταγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Μάρτζερυ γεννήθηκε περί το 1478, ως κόρη του σερ Ερρίκου Γουέντγουορθ και της Άννας Σέι, κόρης του σερ Ιωάννη Σέι και της Ελισάβετ Τσέινι.[8] [10]
Τα ετεροθαλή εξαδέλφια της Μάρτζερυ, οι αυλικοί Ελισάβετ Χάουαρντ-Μπολέυν και Εδμόνδος Χάουαρντ, ήταν γονείς της 2ης και της 5ης βασιλικής συζύγου: της Άννας Μπολέυν και της Αικατερίνης Χάουαρντ, αντίστοιχα.[11] [12]
Ο πατέρας της Μάρτζερυ, Ερρίκος Γουέντγουορθ ήταν επίσης 6ος απόγονος του βασιλιά Εδουάρδου Γ΄. Αυτή η μακρινή βασιλική καταγωγή είναι εν μέρει ο λόγος, που ο Ερρίκος Η΄ θεώρησε την Τζέιν Σίμορ (κόρη της Μάρτζερυ) κατάλληλη για γάμο. [13]
Ο Ερρίκος Γουέντγουορθ αναδείχθηκε σε κρίσιμο στοιχείο της πολιτικής του Γιόρκσιρ και του Σάφολκ: το 1489, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Γιόρκσιρ εναντίον του Ερρίκου Ζ΄ Τυδώρ, ο οποίος είχε νυμφευτεί την κύρια κληρονόμο της πρώην δυναστείας της Υόρκης για να ενισχύσει την επισφαλή διεκδίκησή του στον θρόνο, ο Ερρίκος έφυγε από το σπίτι του και διορίστηκε οικονόμος του Νάρσμπορω, κερδίζοντας το προνόμιο να διατηρεί την ειρήνη στο όνομα του πρώτου κόμη του Σάρεϋ. Μετά από αυτό, τού απονεμήθηκε ο τίτλος του σερίφη του Γιόρκσιρ.[14]
Νεανική ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο πρώτος σύζυγος της γιαγιάς της Ελισάβετ Τσένυ ήταν ο Φρειδερίκος Τίλνεϋ, πατέρας της Ελισάβετ Τίλνεϋ, συζύγου του κόμη του Σάρεϋ.[10] Αυτό έκανε τη -μητέρα της Μάρτζερυ- Άννα Σέυ, αν και η ίδια δεν ανήκε σε επίπεδο ευγενών, ετεροθαλή αδελφή μίας κόμισσας (του Σάρεϋ). [14] Στη Μάρτζερυ δόθηκε μία θέση στο σπίτι της θείας της, της κόμισσας του Σάρεϋ, όπου γνώρισε τον ποιητή Τζον Σκέλτον, του οποίου έγινε η μούσα. [10] Θεωρούνταν μεγάλη καλλονή από τον Σκέλτον και άλλους. Σε ποίηση αφιερωμένη σε αυτήν, ο Σκέλτον επαινεί τη συμπεριφορά της. Το ποίημα του Σκέλτον, «Γιρλάντα από δάφνη», στο οποίο δέκα γυναίκες εκτός από την κόμισσα υφαίνουν ένα δάφνινο στεφάνι για τον ίδιο τον Σκέλτον, απεικονίζει τη Μάρτζερυ ως ένα ντροπαλό, ευγενικό κορίτσι, και τη συγκρίνει με το ηράνθεμο και τη νεραγούλα. Οι άλλες εννέα γυναίκες στο ποίημα είναι οι: Ελίζαμπεθ Χάουαρντ, Μούριελ Χάουαρντ, λαίδη Άννα Ντέικρ του Νότου, Μάργκαρετ Τίνλεϋ, Τζέιν Μπλένερ-Χέιζετ, Ιζαμπέλ Πένελ, Μάργκαρετ Χάσεϋ, Γερτρούδη Στέιθαμ και Ιζαμπέλ Νάυτ. [14]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 22 Οκτωβρίου 1494 η Μάρτζερυ παντρεύτηκε τον σερ Ιωάννη (1476–1536) [15] από το Γούλφχολ, του Σάβερνεϊκ Φόρεστ, του Γουίλτσιρ.[16] Την ίδια ημέρα, ο πατέρας της, Ερρίκος, νυμφεύτηκε για 2η φορά, με τη λαίδη Ελίζαμπεθ Σκρόουπ. [14]
Η Μάρτζερυ και ο σύζυγός της απέκτησαν μαζί δέκα παιδιά: [16] [17]
- Ιωάννης Ι (απεβ. το 1510) [18] [19]
- Εδουάρδος, 1ος δούκας του Σόμερσετ, λόρδος Προστάτης του Εδουάρδου ΣΤ΄ (π. 1500 [20] – 1552) [21]. Νυμφεύτηκε πρώτα την Αικατερίνη, κόρη του σερ Γουίλιαμ Φίλιολ [8], και μετά την Άννα, κόρη του σερ Έντουαρντ Στάνχοουπ. [8]
- σερ Ερρίκος Σίμορ (1503–1578), μέλος του Κοινοβουλίου, νυμφεύτηκε την Μπάρμπαρα, κόρη του Μόργκαν Γουλφ. [22]
- Θωμάς Σίμορ, 1ος βαρόνος Σίμορ του Σάντλεϋ (π. 1508 – 1549), νυμφεύτηκε την Αικατερίνη Παρ, χήρα του Ερρίκου Η΄. [23] [24]
- Ιωάννης ΙΙ (απεβ. νέος) [25].
- Αντώνιος (απεβ. π. το 1528) [18] [26].
- Τζέιν Σίμορ (π. 1509 – 1537), βασίλισσα, ως σύζυγος του Ερρίκου Η΄. Μητέρα του Εδουάρδου ΣΤ΄. [16] [27]
- Μάρτζερυ (απεβ. π. το 1528) [18] [26].
- Ελισάβετ (π. 1518 [28] – 1568 [29] ) παντρεύτηκε πρώτα τον σερ Άντονυ Άγτρεντ, και μετά τον Γκρέγκορυ Κρόμγουελ, 1ο βαρόνο Κρόμγουελ. Ο τρίτος σύζυγός της ήταν ο Τζον Πάουλετ, 2ος μαρκήσιος του Γουίντσεστερ. [30]
- Ντόροθι [25] παντρεύτηκε πρώτα τον Κλέμεντ Σμιθ (π. 1515 – 1552) από το Λιτλ Μπάντοου του Έσσεξ [19] [31], και μετά τον Τόμας Λέβεντορπ από το Σίνγκλ Χολ του Χερτφορντσάιρ [25] [32].
Εικάζεται ότι η Μάρτζερυ και ο Ιωάννης είχαν καλή σχέση στον γάμο τους.[16] Μετά το τέλος του συζύγου της, αντί να ξαναπαντρευτεί, ανέλαβε μεγαλύτερο ρόλο στην εκπαίδευση των παιδιών της, ενώ παράλληλα διηύθυνε το Γούλφχολ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μεγαλύτερη κόρη της, η Τζέιν, δεν έλαβε επίσημη εκπαίδευση. Αντίθετα, η Μάρτζερυ την είχε πειθαρχήσει σε πιο παραδοσιακούς ρόλους, που θεωρούσε κατάλληλους. [33]
Ο γιος της, Έντουαρντ, στρατιωτικός και σε βασιλική υπηρεσία, έγινε δούκας του Σόμερσετ και λόρδος Προστάτης. Ήταν το μεγαλύτερο εν ζωή παιδί των Σίμορ.[20]
Το τέλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Απεβίωσε από φυσικά αίτια στις 18 Οκτωβρίου 1550, παρουσία της οικογένειάς της.[9] [34]
Εικόνες των παιδιών της
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Έντουαρντ Σίμορ, 1ος κόμης του Χέρτφορντ, αργότερα 1ος δούκας του Σόμερσετ και λόρδος Προστάτης.
Μικρογραφία πορτρέτου του Τόμας Σίμορ, Εργαστήριο του Χανς Χόλμπαϊν του Νεότερου.
Τζέιν Σίμορ, εργαστήριο του Χανς Χόλμπαϊν του Νεότερου.
Πορτρέτο μίας κυρίας, ίσως της Ελισάβετ Σίμορ, έργο του Χανς Χόλμπαϊν του Νεότερου [28].
_-_Jane_Seymour_(Mauritshuis).jpg)
_-_Portrait_of_a_lady,_probably_of_the_Cromwell_Family_formerly_known_as_Catherine_Howard_-_WGA11565.jpg)
Γενεαλογία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| σερ Φρειδερίκος Τίλνεϋ | Ελισάβετ Τσένυ | σερ Ιωάννης Σέυ | Μαίρυ Κλίφορντ (5η απόγονος Εδουάρδου Γ΄) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ελισάβετ Τίλνεϋ 2.Θωμάς Χάουαρντ κόμης του Σάρεϋ 2ος δούκας του Νόρφολκ | 1.Άννα Σέυ | σερ Ερρίκος Γουέντγουορθ ∞2.Ελισάβετ Σκόουπ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Εδμόνδος Χάουαρντ ∞ Τζόυς Κάλπεπερ | Ελισάβετ Χάουαρντ ∞ Θωμάς Μπολέυν, 1ος κόμης του Γουίλτσιρ | Μάρτζερυ Γουέντγουορθ ∞ σερ Ιωάννης Σίμορ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 5.Αικατερίνη Χάουαρντ | 2.Άννα Μπολέυν | Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας | 3.Τζέιν Σίμουρ | 6.Αικατερίνη Παρ | Θωμάς Σίμορ 1ος βαρόνος του Σούντελυ | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας | Εδουάρδος ΣΤ΄ της Αγγλίας | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 I2781. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 3 4 5 «Kindred Britain»
- ↑ p10151.htm#i101506. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
- ↑ Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
- ↑ Davey 1909, σελ. 77.
- ↑ «Will of Dame Margery Seymour, Widow – The National Archives, Kew». GOV.UK. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2018.
Will of Dame Margery Seymour, Widow...11 December 1550
- 1 2 3 4 Pollard 1897.
- 1 2 Seymour 1972, σελ. 340.
- 1 2 3 Norton 2009, σελ. 9.
- ↑ Norton 2009, σελ. 8–9.
- ↑ Hart 2010, σελ. 142.
- ↑ Norton 2009, σελ. 8.
- 1 2 3 4 Tucker 1969.
- ↑ Aubrey & Jackson 1862.
- 1 2 3 4 Norton 2009, σελ. 11.
- ↑ Seymour 1972, σελ. 26.
- 1 2 3 Norton 2009, σελ. 13.
- 1 2 Aubrey & Jackson 1862, σελ. 377.
- 1 2 Beer 2009.
- ↑ Pole, Mayer & Walters 2008, σελ. 481.
- ↑ Hawkyard 1982b.
- ↑ Hawkyard 1982c.
- ↑ Seymour 1972, σελ. 65.
- 1 2 3 Burke 1836, σελ. 201.
- 1 2 Seymour 1972, σελ. 35.
- ↑ Wagner & Schmid 2012, σελ. 1000.
- 1 2 Strong 1967.
- ↑ College of Arms 2012, σελ. 63.
- ↑ Richardson 2011a.
- ↑ Machyn 1848, σελ. 24, 326.
- ↑ Richardson 2011b, σελ. 82.
- ↑ Norton 2009.
- ↑ Dasent 1891, σελ. 142.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Aubrey, John· Jackson, John Edward (1862). Wiltshire: The Topographical Collections of John Aubrey, F. R. S., A. D. 1659–70, With Illustrations. London: Wiltshire Archaeological and Natural History Society.
- Beer, Barrett L. (January 2009). «Seymour, Edward, Duke of Somerset (c.1500–1552)». Oxford Dictionary of National Biography (online έκδοση). Oxford University Press. doi:. http://www.oxforddnb.com/index/25/101025159/. (Subscription or UK public library membership required.)
- Catalogue of the Arundel Manuscripts in the Library of the College of Arms. London: S. and R. Bentley. 1829.
- Burke, Bernard (1965). Townend, Peter, επιμ. Burke's Genealogical and Heraldic History of the Landed Gentry
(18th έκδοση). London: Burke's Peerage. ASIN B0006BNKM8. - Burke, John (1836). A Genealogical and Heraldic History of the Commoners of Great Britain and Ireland, Enjoying Territorial Possessions or High Official Rank; But Invested With Heritable Honours. III. London: Published for Henry Colburn by R. Bentley.
- Dasent, John Roche, επιμ. (1891). Acts of the Privy Council of England. New Series Vol. III: 1550–1552. British-history.ac.uk. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2014. Unknown parameter
|orig-date=ignored (βοήθεια) - Davey, Richard (1909). The Nine Days' Queen, Lady Jane Gray, and Her Times. Methuen & Company. Ανακτήθηκε στις 15 Αυγούστου 2018.
- Davids, R. L. (1982). «Seymour, Sir John (1473/74–1536), of Wolf Hall, Wilts.». Στο: Bindoff, S. T., επιμ. Members. The History of Parliament: the House of Commons 1509–1558. Historyofparliamentonline.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Οκτωβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2014.
- Hart, Kelly (2010). The Mistresses of Henry VIII. Stroud: The History Press. ISBN 978-0-7524-6251-6.
- Hawkyard, A. D. K. (1982a). «Cromwell, Gregory (by 1516–51), of Lewes, Suss.; Leeds Castle, Kent and Launde, Leics.». Στο: Bindoff, S. T., επιμ. Members. The History of Parliament: the House of Commons 1509–1558. Historyofparliamentonline.org. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2014.[νεκρός σύνδεσμος]
- Hawkyard, A. D. K. (1982b). «Seymour, Sir Henry (by 1503–78), of Marwell, Hants.». Στο: Bindoff, S. T., επιμ. Members. The History of Parliament: the House of Commons 1509–1558. Historyofparliamentonline.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2014.
- Hawkyard, A. D. K. (1982c). «Seymour, Sir Thomas II (by 1509–49), of Bromham, Wilts., Seymour Place, London and Sudeley Castle, Glos.». Στο: Bindoff, S. T., επιμ. Members. The History of Parliament: the House of Commons 1509–1558. Historyofparliamentonline.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2014.
- Machyn, Henry (1848). Nichols, John Gough, επιμ. The Diary of Henry Machyn, Citizen and Merchant–Taylor of London, from A. D. 1550 to A. D. 1563. [Camden Society. Publications]. XLII. London: Camden Society.
- Norton, Elizabeth (2009). Jane Seymour: Henry VIII's True Love (hardback). Chalford: Amberley Publishing. ISBN 978-1-84868-102-6.
- Pole, Reginald· Mayer, Thomas F.· Walters, Courtney B. (2008). Thomas F. Mayer· Courtney B. Walters, επιμ. The Correspondence of Reginald Pole. 4: A Biographical Companion: The British Isles. Aldershot: Ashgate Publishing. ISBN 978-0-7546-0329-0.
- Pollard, Albert Frederick (1897) «Seymour, Edward» στο: Lee, Sidney, επιμ. Dictionary of National Biography 51 London: Smith, Elder & Co, σσ. 299–310 https://archive.org/stream/dictionaryofnati019324mbp#page/n305/mode/2up
- Richardson, Douglas (2011a). Everingham, Kimball G., επιμ. Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families. III (2nd έκδοση). Douglas Richardson. ISBN 978-1-4610-4520-5.
- Richardson, Douglas (2011b). Everingham, Kimball G., επιμ. Plantagenet Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families. III (2nd έκδοση). CreateSpace. ISBN 978-1-4610-4513-7.
- Russell, Gareth (14 Μαΐου 2010). «May 14th, 1536: Mistress Seymour's New Lodgings». Confessions of a Ci-Devant. Garethrussellcidevant.blogspot.com.au. Ανακτήθηκε στις 23 Απριλίου 2014.
- Seymour, William (1972). Ordeal by Ambition: An English Family in the Shadow of the Tudors. London: Sidgwick & Jackson. ISBN 978-0-283-97866-1.
- Sherlock, Peter (2008). Monuments and Memory in Early Modern England. Burlington: Ashgate Publishing. ISBN 978-0-7546-6093-4.
- Strong, Roy (May 1967). «Holbein in England – I and II». The Burlington Magazine 109 (770): 276–281.
- Tucker, M. J. (Winter 1969). «The Ladies in Skelton's 'Garland of Laurel'». Renaissance Quarterly 22 (4): 333–345. doi:.
- Wagner, John A.· Schmid, Susan Walters, επιμ. (2012). Encyclopedia of Tudor England. 1. ABC-CLIO. ISBN 978-1-59884-298-2.
