close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ερρίκος Γουέντγουορθ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Σερ
Ερρίκος Γουέντγουορθ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1448
Θάνατος17  Αυγούστου 1499 ή 27  Φεβρουαρίου 1501
Πληροφορίες ασχολίας
Οικογένεια
ΣύζυγοςΆννα Σέι[1]
Lady Elizabeth Neville (από 1494)[2]
ΤέκναΜάρτζερυ Γουέντγουορθ
Elizabeth Wentworth[3]
Sir Richard Wentworth[3][4]
ΓονείςPhilip Wentworth και Mary Wentworth
Θυρεός
Image
δεδομένα

Ο σερ Ερρίκος Γουέντγουορθ του Νέτλστεντ, Σάφολκ, Ιππότης του Λουτρού, αγγλ.: sir Henry Wentworth of Nettlestead, Suffolk, KB (1448 - μεταξύ 17 Αυγούστου 1499 και 27 Φεβρουαρίου 1501), de jure 4ος βαρόνος λε Ντισπένσερ, ήταν Άγγλος βαρόνος που είναι γνωστός ως παππούς της 3ης συζύγου του Ερρίκου Η΄, Τζέιν Σίμορ, και προπάππους του γιου της Τζέιν, Εδουάρδου ΣΤ΄.

Ο βίος του

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ερρίκος Γουέντγουορθ, γεννημένος γύρω στο 1448, ήταν ο μοναχογιός και κληρονόμος του αυλικού σερ Φίλιππου Γουέντγουορθ (απεβ. 18 Μαΐου 1464) από το Νέτλστεντ του Σάφολκ, ο οποίος αποκεφαλίστηκε μετά τη Μάχη του Χέξαμ, και της Μαρίας Κλίφορντ, κόρης του ΙΩάννη Κλίφορντ 7ου βαρόνου του Κλίφορντ, από τη λαίδη Ελισάβετ Πέρσυ, κόρη του Ερρίκου Πέρσυ. [5] Ήταν εγγονός του Ρογήρου Γουέντγουορθ και της Μάρτζερι λε Ντισπένσερ. Παίρνοντας ως 2ο σύζυγό της τον Ρογήρο Γουέντγουορθ, έναν νεότερο γιο του Ιωάννη Γουέντγουορθ από το Βόρειο Έλμσαλ του Γιόρκσιρ, η μητέρα του σερ Φίλιππου, η Μάρτζερυ λαίδη Ρος, η οποία ήταν κόρη και κληρονόμος του Φιλίππου λε Ντισπένσερ 2ου βαρόνου λε Ντισπένσερ, λέγεται ότι «παντρεύτηκε τον εαυτό της άτιμα, χωρίς άδεια από τον βασιλιά». [6] [7] Ο σερ Φίλιππος Γουέντγουορθ υπηρέτησε στον στρατό του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας στους Πολέμους των Δύο Ρόδων. Πιάστηκε αιχμάλωτος στη Μάχη του Χέξαμ, και αποκεφαλίστηκε στο Μίντλχαμ του Γιόρκσιρ στις 18 Μαΐου 1464. [6]

Ο Γουέντγουορθ έλαβε χάρη το 1462, και δύο χρόνια αργότερα οι γαίες του πατέρα του του επιστράφηκαν από το Κοινοβούλιο. Το 1475 πήγε στη Γαλλία με τον στρατό του Εδουάρδου Δ΄. Χρίστηκε Ιππότης του Λουτρού το 1489. Υπηρέτησε ως δόκιμος ιππότης (esquire) του Νοικοκυριού και Ιππότης του Σώματος, και κατείχε τα αξιώματα του Ιππότη της Κομητείας για το Γιόρκσιρ και του υψηλού σερίφη του Νόρφολκ και του Σάφολκ το 1482. Διετέλεσε υψηλός σερίφης του Γιόρκσιρ το 1489 και το 1492. [8]

Οικογένεια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γουέντγουορθ νυμφεύτηκε αρχικά την Άννα Σέι (απεβ. πριν από τις 22 Οκτωβρίου 1494) π. στις 25 Φεβρουαρίου 1470, κόρη του σερ Ιωάννη Σέι και της Ελισάβετ Τσένεϋ, με την οποία απέκτησε δύο γιους και τέσσερις κόρες: [8] [5] [9] [10]

Image
Η εγγονή του Ερρίκου, Τζέιν Σίμορ.
  • σερ Ριχάρδος, ονυμφρεύτηκε την Άννα Τάιρελ, κόρη του σερ Ιακώβου Τάιρελ, με την οποία απέκτησε τρεις γιους, τον Θωμά Γουέντγουορθ 1ο βαρόνο Γουέντγουορθ, τον Ριχάρδο και τον Φίλιππο, και πέντε κόρες, την Άννα, την Ελισάβετ, τη Μάρτζερυ, τη Ντόροθυ και την Τομαζίνα. [11]
  • Εδουάρδος. [11]
  • Ελισάβετ (απεβ. μετά τις 22 Σεπτεμβρίου 1545), παντρεύτηκε (1) τον σερ Ρογήρο Ντάρσυ (απεβ. 30 Σεπτεμβρίου 1508) από το Ντάνμπερυ του Έσσεξ. Ορίστηκε να υπηρετήσει την Αικατερίνη της Αραγωνίας τον Οκτώβριο του 1501. Ήταν η μητέρα του Θωμά Ντάρσυ 1ου βαρόνου Ντάρσυ του Τσίτσε (1506 – 28 Ιουνίου 1558). [5] [12] Ακόμη (2), ως δεύτερη σύζυγός του, τον σερ Θωμά Γουίνταμ (απεβ. 1522) από το Φέλμπριγκ του Νόρφολκ, [13] αντιναύαρχο και σύμβουλο του Ερρίκου Η΄, και έγινε η μητέρα του σερ Θωμά Γουίνταμ (1508–1554). [14] Επίσης (3), ως τρίτη σύζυγός του, τον Ιωάννη Μπουρσιέ 1ο κόμη του Μπαθ. [14] [15]
  • Μάρτζερυ (π. 1478 – π. Οκτώβριος 1550), παντρεύτηκε το 1494 τον σερ Ιωάννη Σίμορ, με τον οποίο απέκτησε την:
  • Ιωάννα [11]
  • Ντόροθυ, παντρεύτηκε, ως 2η σύζυγός του, τον σερ Ροβέρτο Μπρόουτον. [11]

Ο Γουέντγουορθ νυμφεύτηκε για 2η φορά, με άδεια που χρονολογείται στις 22 Οκτωβρίου 1494, την Ελισάβετ Νέβιλ (απεβ. 23 Σεπτεμβρίου 1517), χήρα του ΤΘωμά Σκρόουπ 6ου βαρόνου Σκρόουπ του Μάσαμ και του Άπσαλ (απεβ. 23 Απριλίου 1493), και 2η κόρη του Ιωάννη Νέβιλ 1ου μαρκήσιου του Μόνταγκιου, από την Ισαβέλλα, κόρη του σερ Εδμόνδου Ίνγκαλντθορπ, με την οποία δεν είχε απογόνους. Η λαίδη Μαργαρίτα Μπωφόρ της έδωσε ένα αλφαβητάριο και ένα ψαλτήρι. Αυτή απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 1517, και άφησε διαθήκη με ημερομηνία 7 Μαρτίου 1518, η οποία επιβεβαιώθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1521. Τάφηκε με τον 1ο σύζυγό της στο Μπλάκφριαρς του Λονδίνου. [11]

Το τέλος και η ταφή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διαθήκη του Γουέντγουορθ, που συντάχθηκε στις 17 Αυγούστου 1499, επικυρώθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1501. Επομένως, εκτιμάται ότι απεβίωσε μεταξύ αυτών των δύο ημερομηνιών. Τάφηκε πιθανότατα με τη σύζυγό του Άννα στο αβαείο του Νιούχαουςζ, στο Λίνκολνσιρ. [8]

Σημειώσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ p10761.htm#i107610. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  2. ↑ p101.htm#i1009. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  3. 1 2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  4. ↑ Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003.
  5. 1 2 3 4 Richardson III 2011.
  6. 1 2 3 Richardson 2004.
  7. ↑ Cokayne 1949.
  8. 1 2 3 Richardson 2004, σελ. 381.
  9. ↑ Metcalfe 1878, σελ. 314.
  10. ↑ Metcalfe 1882, σελ. 77.
  11. 1 2 3 4 5 Richardson III 2011, σελ. 237.
  12. ↑ Cokayne 1916, σελ. 78.
  13. ↑ Alsop 2009.
  14. 1 2 Richardson IV 2011, σελ. 389.
  15. ↑ Cokayne 1912, σελ. 16.
  16. ↑ Beer 2004.
  17. ↑ Kirby 2008.

Αναφορές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Alsop, J.D. (October 2009) [2004]. "Wyndham, Thomas (d. 1554), naval officer and navigator". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/30146.
  • Beer, Barrett L. (2004). "Jane (née Jane Seymour) (1508/9–1537), queen of England, third consort of Henry VIII". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/14647.
  • Cokayne, George Edward (1912). The Complete Peerage edited by the Honourable Vicary Gibbs. II. London: St. Catherine Press. 
  • Cokayne, George Edward (1916). The Complete Peerage edited by Vicary Gibbs. IV. London: St. Catherine Press. σελ. 78. 
  • Cokayne, George Edward (1949). The Complete Peerage edited by Geoffrey H. White. XI. London: St. Catherine Press. 
  • Kirby, J.L. (2008). "Say (Fynys), Sir John (d. 1478), administrator and speaker of the House of Commons". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/24764.
  • Metcalfe, Walter C., επιμ. (1878). The Visitations of Essex. XIII. London: Harleian Society. σελ. 314. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2013. 
  • Metcalfe, Walter C., επιμ. (1882). The Visitations of Suffolk. Exeter: William Pollard. σελ. 77. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2013. 
  • Richardson, Douglas (2004). Everingham, Kimball G., επιμ. Plantagenet Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families. Baltimore, Maryland: Genealogical Publishing Company, Inc. 
  • Richardson, Douglas (2011). Everingham, Kimball G., επιμ. Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families. III (2nd έκδοση). Salt Lake City. σελίδες 237–8. ISBN 978-1449966393. 
  • Richardson, Douglas (2011). Everingham, Kimball G., επιμ. Magna Carta Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families. IV (2nd έκδοση). Salt Lake City. σελ. 289. ISBN 978-1460992708. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ερρίκος_Γουέντγουορθ&oldid=11476615"