close
Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου
Image
Τo τρόπαιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος
ΔιοργανωτήςUEFA
Ίδρυση1960
Χώρος διεξαγωγήςΕυρώπη
Αριθμός ομάδων55 (προκριματικά)
24 (τελικά)
Προκρίνει σεΚύπελλο Πρωταθλητών CONMEBOL–UEFA
Τρέχων κάτοχοςImage Ισπανία (4ος τίτλος)
(2024)
Περισ. κατακτήσειςImage Ισπανία
(4 τίτλοι)
Τηλεοπτική κάλυψηuefa.tv
Ιστοσελίδαuefa.com/euro2024
Image 2024
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τη διοργάνωση

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (αγγλικά: UEFA European Championship), γνωστό ως Euro, είναι η ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική διοργάνωση, στην οποία διαγωνίζονται οι εθνικές ομάδες ανδρών των μελών της UEFA προκειμένου να αναδειχθεί ο πρωταθλητής της Ευρώπης. Διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια από το 1960, στις ζυγές χρονιές μεταξύ των Παγκοσμίων Κυπέλλων Ποδοσφαίρου, και στην αρχή ονομαζόταν UEFA European Nations' Cup προτού αλλάξει στο σημερινό του όνομα το 1968. Ξεκινώντας από το πρωτάθλημα του 1996, ορισμένα πρωταθλήματα αναφέρονται συχνά με την μορφή "UEFA Euro [χρονιά]" και αυτή η μορφή έχει από τότε εφαρμοστεί και στα προηγούμενα πρωταθλήματα.[1]

Πριν να εισέλθουν στην διοργάνωση, όλες οι ομάδες εκτός από την εθνική ομάδα της χώρας που φιλοξενεί κάθε φορά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (η οποία προκρίνεται αυτόματα) διαγωνίζονται στην προκριματική διαδικασία. Οι νικητές του πρωταθλήματος είχαν την δυνατότητα να διαγωνιστούν στο επόμενο Κύπελλο Συνομοσπονδιών της FIFA το οποίο καταργήθηκε αλλά δεν ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν. Από το 2020, οι νικητές διαγωνίζονται στο Κύπελλο Πρωταθλητών CONMEBOL–UEFA ενάντια στον νικητή του Κόπα Αμέρικα.

Τα 17 ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου, που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα, έχουν κερδήσει 10 διαφορετικές εθνικές ομάδες: η Ισπανία έχει κερδίσει τέσσερις τίτλους, η Γερμανία έχει κερδίσει τρεις τίτλους, η Γαλλία και η Ιταλία έχουν κερδίσει από δύο τίτλους έκαστη, ενώ η Σοβιετική Ένωση, η Τσεχοσλοβακία, η Ολλανδία, η Δανία, η Ελλάδα και η Πορτογαλία έχουν κερδίσει από έναν τίτλο. Μέχρι σήμερα, η Ισπανία είναι η μόνη ομάδα στην ιστορία της διοργάνωσης που έχει κερδίσει συνεχόμενους τίτλους (το 2008 και το 2012).[2] Πρόκειται για την δεύτερη πιο δημοφιλή ποδοσφαιρική διοργάνωση στον κόσμο μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της FIFA. Τον τελικό του Euro 2016 παρακολούθησαν περίπου 600 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως.

Η διοργάνωση του 2024 ανέδειξε νικήτρια την Ισπανία, η οποία κέρδισε την Αγγλία με σκορ 2–1 στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου.[3]

Από το 1984, και επίσημα από το 1991, διεξάγεται και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου των Γυναικών.

Image
Χάρτης με τα καλύτερα αποτελέσματα των χωρών. 10 χώρες έχουν κερδίσει, η Γερμανία και η Δυτική Γερμανία θεωρούνται ως ενιαία χώρα.

Η ιδέα για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πρωταθλήματος εθνικών ομάδων υπήρχε από το 1927 και ανήκε στο Γάλλο Ανρί Ντελονέ, παλιό ποδοσφαιριστή και διαιτητή που τότε ήταν αναπληρωτής πρόεδρος της FIFA, όμως οι συνθήκες δεν ήταν ώριμες.

Μόλις τον Ιούνιο του 1957, όταν πλέον είχαν ξεκινήσει αντίστοιχες διοργανώσεις σε άλλες ηπείρους: το Κόπα Αμέρικα στη Νότια Αμερική, το Κόπα Άφρικα στην Αφρική και το Κύπελλο Εθνών στην Ασία, αποφάσισαν και τα κράτη μέλη της UEFA να διοργανώσουν ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Από τα 31 μέλη της ΟΥΕΦΑ μόνο 14 ψήφισαν την πρόταση, που συνάντησε μεγάλη αντίδραση από τις τέσσερις βρετανικές ομοσπονδίες. Τελικά, αποφασίστηκε η πραγματοποίηση του θεσμού ανά τετραετία με την ονομασία Κύπελλο Εθνών «Ανρί Ντελονέ», προς τιμήν του εμπνευστή του, ο οποίος είχε πλέον πεθάνει από το 1955, αφού στο μεταξύ είχε διατελέσει γενικός γραμματέας της UEFA ως το 1954.

Στην πρώτη διοργάνωση δήλωσαν συμμετοχή μόνο 17 χώρες, με απούσες τις πιο δυνατές ομάδες της Ευρώπης. Δεν δήλωσαν συμμετοχή: οι τέσσερις βρετανικές ομοσπονδίες (Αγγλία, Σκωτία, Ουαλία, Βόρεια Ιρλανδία), η παγκόσμια πρωταθλήτρια του 1954 Δυτική Γερμανία, η φιναλίστ του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1958 Σουηδία, η Ιταλία και η Ολλανδία. Η τελική φάση έγινε στη Γαλλία τον Ιούλιο του 1960 και πρώτη νικήτρια ήταν η Σοβιετική Ένωση.

Η επιτυχία της διοργάνωσης και η απήχηση που είχε στους φιλάθλους είχαν ως αποτέλεσμα στο δεύτερο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα να συμμετάσχουν όλες οι χώρες μέλη της UEFA.

Σύστημα διεξαγωγής

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις πρώτες δύο διοργανώσεις (1960, 1964) οι ομάδες έπειτα από κλήρωση αγωνίζονταν σε διπλούς αγώνες νοκ-άουτ μέχρι τα ημιτελικά. Ακολουθούσε η τελική φάση στην έδρα μιας από τις τέσσερις χώρες, που περιλάμβανε τους δυο ημιτελικούς, τον μεγάλο τελικό και τον αγώνα για την τρίτη θέση.

Από την τρίτη διοργάνωση (1968) κι έπειτα η προκριματική φάση διεξάγεται σε ομίλους. Έως το 1976 οι όμιλοι ήταν οκτώ. Οι πρώτοι των ομίλων αγωνίζονταν στα προημιτελικά σε διπλούς αγώνες νοκ-άουτ και μόνο τέσσερις ομάδες αγωνίζονταν στην τελική φάση που διεξαγόταν στην έδρα μιας από τις τέσσερις χώρες.

Από το 1980 οι ομάδες της τελικής φάσης έγιναν οκτώ, που προκρίνονταν από επτά προκριματικούς ομίλους, ενώ η διοργανώτρια χώρα συμμετείχε απευθείας στην τελική φάση. Οι οκτώ ομάδες αγωνίζονταν σε δυο ομίλους. Το 1980 οι πρώτοι των ομίλων αγωνίστηκαν στον τελικό και οι δεύτεροι στον μικρό τελικό για την 3η θέση. Από το 1984 έως το 1992, οι δύο πρώτοι των ομίλων αγωνίζονταν στους ημιτελικούς, ενώ καταργήθηκε ο αγώνας της 3ης θέσης ως άνευ σημασίας.

Από το 1996 οι ομάδες της τελικής φάσης έγιναν δεκαέξι, οι οποίες προκρίνονταν από προκριματικούς ομίλους, ενώ η διοργανώτρια χώρα συμμετείχε απευθείας στην τελική φάση. Το 2000 (Βέλγιο / Ολλανδία), το 2008 (Αυστρία / Ελβετία) και το 2012 (Πολωνία / Ουκρανία) η τελική φάση ανατέθηκε σε δύο χώρες. Οι 16 ομάδες της τελικής φάσης αγωνίζονταν σε τέσσερις ομίλους και στη συνέχεια οι δυο πρώτες κάθε ομίλου αγωνίζονταν σε αγώνες νοκ-άουτ από τα προημιτελικά έως τον τελικό.

Από το 2016 και έπειτα, οι ομάδες της τελικής φάσης αυξήθηκαν σε 24. Χωρίζονται σε έξι ομίλους των τεσσάρων ομάδων και την πρόκριση για τη φάση των 16 παίρνουν οι δύο πρώτες κάθε ομίλου καθώς και οι τέσσερις καλύτερες τρίτες. Η τελική φάση του 2020 ανατέθηκε σε 11 πόλεις από 11 διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες.

Ομάδες τελικής φάσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • 1960 – 1976: 4
  • 1980 – 1992: 8
  • 1996 – 2012: 16
  • 2016 – 2024: 24
Έτος Διοργανώτρια Τελικός Αγώνας για την 3η θέση Αριθμός των Ομάδων
Πρωταθλήτρια Αποτέλεσμα Φιναλίστ Τρίτη θέση Αποτέλεσμα Τέταρτη θέση
1960 Image Γαλλία Image
Σοβιετική Ένωση
2–1
(παρ)
Image
Γιουγκοσλαβία
Image
Τσεχοσλοβακία
2–0 Image
Γαλλία
4
1964 Image Ισπανία Image
Ισπανία
2–1 Image
Σοβιετική Ένωση
Image
Ουγγαρία
3–1
(παρ)
Image
Δανία
4
1968 Image Ιταλία Image
Ιταλία
1–1 (παρ)
2–0 (επ)
Image
Γιουγκοσλαβία
Image
Αγγλία
2–0 Image
Σοβιετική Ένωση
4
1972 Image Βέλγιο Image
Δυτική Γερμανία
3–0 Image
Σοβιετική Ένωση
Image
Βέλγιο
2–1 Image
Ουγγαρία
4
1976 Image Γιουγκοσλαβία Image
Τσεχοσλοβακία
2–2
(5–3 π)
Image
Δυτική Γερμανία
Image
Ολλανδία
3–2
(παρ)
Image
Γιουγκοσλαβία
4
1980 Image Ιταλία Image
Δυτική Γερμανία
2–1 Image
Βέλγιο
Image
Τσεχοσλοβακία
1–1
(9–8 π)
Image
Ιταλία
8
1984 Image Γαλλία Image
Γαλλία
2–0 Image
Ισπανία
Η Δανία και η Πορτογαλία μοιράστηκαν την τρίτη θέση.[1] 8
1988 Image Δυτική Γερμανία Image
Ολλανδία
2–0 Image
Σοβιετική Ένωση
Η Ιταλία και η Δυτική Γερμανία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 8
1992 Image Σουηδία Image
Δανία
2–0 Image
Γερμανία
Η Ολλανδία και η Σουηδία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 8
1996 Image Αγγλία Image
Γερμανία
2–1
(παρ, χ.γ.)
Image
Τσεχία
Η Αγγλία και η Γαλλία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 16
2000 Image Βέλγιο
Image Ολλανδία
Image
Γαλλία
2–1
(παρ, χ.γ.)
Image
Ιταλία
Η Ολλανδία και η Πορτογαλία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 16
2004 Image Πορτογαλία Image
Ελλάδα
1–0 Image
Πορτογαλία
Η Τσεχία και η Ολλανδία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 16
2008 Image Αυστρία
Image Ελβετία
Image
Ισπανία
1–0 Image
Γερμανία
Η Ρωσία και η Τουρκία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 16
2012 Image Πολωνία
Image Ουκρανία
Image
Ισπανία
4–0 Image
Ιταλία
Η Γερμανία και η Πορτογαλία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 16
2016 Image Γαλλία Image
Πορτογαλία
1–0
(παρ.)
Image
Γαλλία
Η Γερμανία και η Ουαλία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 24
2020[2] Image Ευρώπη Image
Ιταλία
1–1
(3–2 π)
Image
Αγγλία
Η Ισπανία και η Δανία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 24
2024 Image Γερμανία Image
Ισπανία
2–1 Image
Αγγλία
Η Γαλλία και η Ολλανδία μοιράστηκαν την τρίτη θέση. 24
2028 Image Ηνωμένο Βασίλειο
Image Ιρλανδία
24
2032 Image Ιταλία
Image Τουρκία
24

Σημείωση

[1] Το 1984 καταργήθηκε ο αγώνας για την 3η θέση.
[2] Η διοργάνωση διεξήχθη το 2021 λόγω της πανδημίας του COVID-19.
Image
Χάρτης με τις πρωταθλήτριες χώρες. Η Γερμανία έχει κατακτήσει το τρόπαιο δύο φορές ως Δυτική Γερμανία και μία ως ενιαία χώρα. Η Ρωσία το έχει κατακτήσει ως Σοβιετική Ένωση και η Τσεχία ως Τσεχοσλοβακία.
Χώρα Νικήτρια Φιναλίστ
Image Ισπανία 4 (1964[α], 2008, 2012, 2024) 1 (1984)
Image Γερμανία 3 (1972[β], 1980[β], 1996) 3 (1976[β], 1992, 2008)
Image Ιταλία 2 (1968[α], 2020) 2 (2000, 2012)
Image Γαλλία 2 (1984[α], 2000) 1 (2016[α])
Image Σοβιετική Ένωση 1 (1960) 3 (1964, 1972, 1988)
Image Τσεχία 1 (1976[γ]) 1 (1996)
Image Πορτογαλία 1 (2016) 1 (2004[α])
Image Ολλανδία 1 (1988)
Image Δανία 1 (1992)
Image Ελλάδα 1 (2004)
Image Γιουγκοσλαβία 2 (1960, 1968)
Image Αγγλία 2 (2020, 2024)
Image Βέλγιο 1 (1980)
  1. 1 2 3 4 5 Διοργανώτρια
  2. 1 2 3 Ως Δυτική Γερμανία
  3. Ως Τσεχοσλοβακία

Στατιστικά παικτών

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτοι σκόρερ (σε τελικές φάσεις)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Ο Μισέλ Πλατινί
Image
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο
Θέση Χώρα Παίκτης Γκολ Συμμετοχές Μέσος όρος Τουρνουά
1 Image Κριστιάνο Ρονάλντο 11 26 0.5 2004, 2008, 2012, 2016, 2020, 2024
2 Image Μισέλ Πλατινί 9 5 1.80 1984
3 Image Άλαν Σίρερ 7 9 0.78 1992, 1996, 2000
4 Image Αντουάν Γκριεζμάν 7 8 0.86 2016, 2020
Image Ρουντ φαν Νίστελροϊ 6 8 0.75 2004, 2008
Image Πάτρικ Κλάιφερτ 6 9 0.67 1996, 2000
Image Γουέιν Ρούνεϊ 6 10 0.60 2004, 2012, 2016
Image Τιερί Ανρί 6 11 0.55 2000, 2004, 2008
Image Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς 6 13 0.46 2004, 2008, 2012, 2016
Image Νούνο Γκόμες 6 14 0.43 2000, 2004, 2008
11 Image Σάβο Μιλόσεβιτς 5 4 1.25 2000
Image Μάρκο φαν Μπάστεν 5 9 0.56 1988, 1992
Image Μίλαν Μπάρος 5 11 0.45 2004, 2008, 2012
Image Μάριο Γκόμεζ 5 13 0.38 2008, 2012, 2016
Image Γιούργκεν Κλίνσμαν 5 13 0.38 1988, 1992, 1996
Image Φερνάντο Τόρες 5 13 0.38 2004, 2008, 2012
Image Ζινεντίν Ζιντάν 5 14 0.36 1996, 2000, 2004

Πρώτοι σκόρερ ανά διοργάνωση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Ο Άλαν Σίρερ
Image
Ο Νταβίντ Βίγια
Έτος Παίκτης Γκολ
1960 Image Μίλαν Γκάλιτς
Image Ντράζεν Γιέρκοβιτς
Image Φρανσουά Οΐτ
Image Βαλεντίν Ιβανόφ
Image Βίκτορ Πονεντέλνικ
2
1964 Image Φέρεντς Μπένε
Image Ντέστσο Νόβακ
Image Χεσούς Μαρία Περέδα
2
1968 Image Ντράγκαν Τζάιτς 2
1972 Image Γκερντ Μίλερ 4
1976 Image Ντίτερ Μίλερ 4
1980 Image Κλάους Άλοφς 3
1984 Image Μισέλ Πλατινί 9
1988 Image Μάρκο φαν Μπάστεν 5
1992 Image Ντένις Μπέργκαμπ
Image Τόμας Μπρολίν
Image Χένρικ Λάρσεν
Image Καρλ Χάιντς Ρίντλε
3
1996 Image Άλαν Σίρερ 5
2000 Image Πάτρικ Κλάιφερτ
Image Σάβο Μιλόσεβιτς
5
2004 Image Μίλαν Μπάρος 5
2008 Image Νταβίντ Βίγια 4
2012 Image Μάριο Γκόμεζ
Image Φερνάντο Τόρες
Image Μάριο Μπαλοτέλλι
Image Μάριο Μάντζουκιτς
Image Κριστιάνο Ρονάλντο
Image Αλάν Τζαγκόεφ
3
2016 Image Αντουάν Γκριεζμάν 6
2020 Image Κριστιάνο Ρονάλντο
Image Πάτρικ Σικ
5
2024 Image Ντάνι Όλμο
Image Ζωρζ Μικαουτάτζε
Image Κόντι Χάκπο
Image Ίβαν Σραντς
Image Τζαμάλ Μουσιάλα
Image Χάρι Κέιν
3

Πολυτιμότεροι παίκτες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Ο Θοδωρής Ζαγοράκης

Η διάκριση απονέμεται από το 1980.

Έτος Παίκτης
1980 Image Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε
1984 Image Μισέλ Πλατινί
1988 Image Μάρκο φαν Μπάστεν
1992 Image Πέτερ Σμάιχελ
1996 Image Ματίας Ζάμμερ
2000 Image Ζινεντίν Ζιντάν
2004 Image Θοδωρής Ζαγοράκης
2008 Image Τσάβι Ερνάντεθ
2012 Image Αντρές Ινιέστα
2016 Image Αντουάν Γκριεζμάν
2020 Image Τζανλουίτζι Ντοναρούμα
2024 Image Ροντρίγκο Ερνάντεθ

Περισσότερες διοργανώσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Ο Λόταρ Ματέους
Image
Ο Πέτερ Σμάιχελ
Τουρνουά Παίκτης Χρονιές
6 Image Κριστιάνο Ρονάλντο 2004, 2008, 2012, 2016, 2020, 2024
4 Image Λόταρ Ματέους 1980, 1984, 1988, 2000
Image Πέτερ Σμάιχελ 1988, 1992, 1996, 2000
Image Αλεσσάντρο Ντελ Πιέρο 1996, 2000, 2004, 2008
Image Λιλιάν Τουράμ 1996, 2000, 2004, 2008
Image Έντβιν φαν ντερ Σαρ 1996, 2000, 2004, 2008
Image Όλοφ Μέλμπεργκ 2000, 2004, 2008, 2012
Image Αντρέας Ίσακσον 2004, 2008, 2012, 2016
Image Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ 2004, 2008, 2012, 2016
Image Ντάριο Σρνα 2004, 2008, 2012, 2016
Image Τζανλουίτζι Μπουφόν 2004, 2008, 2012, 2016
Image Γιάροσλαβ Πλασίλ 2004, 2008, 2012, 2016
Image Κιμ Σέλστρεμ 2004, 2008, 2012, 2016
Image Λούκας Ποντόλσκι 2004, 2008, 2012, 2016
Image Πετρ Τσεχ 2004, 2008, 2012, 2016
Image Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς 2004, 2008, 2012, 2016
Image Τόμας Ρόσιτσκι 2000, 2004, 2012, 2016

Περισσότερες συμμετοχές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Ο Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ
Θέση Χώρα Παίκτης Συμμετοχές Τουρνουά
1 Image Κριστιάνο Ρονάλντο 26 2004–2024
2 Image Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ 18 2004–2016
3 Image Τζανλουίτζι Μπουφόν 17 2004–2016
4 Image Έντβιν φαν ντερ Σαρ 16 1996–2008
Image Λιλιάν Τουράμ 16 1996–2008
Image Σεσκ Φάμπρεγας 16 2008–2016
Image Αντρές Ινιέστα 16 2008–2016
8 Image Σέρχιο Ράμος 15 2008–2016
Image Νταβίδ Σίλβα 15 2008–2016

Πρωταθλητές προπονητές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Image
Ο Ότο Ρεχάγκελ
Έτος Προπονητής Χώρα
1960 Image Γαβριήλ Καχάλιν Image ΕΣΣΔ
1964 Image Χοσέ Βιλαλόνγκα Image Ισπανία
1968 Image Φερούτσιο Βαλκαρέτζι Image Ιταλία
1972 Image Χέλμουτ Σον Image Δυτική Γερμανία
1976 Image Βάτσλαβ Γιέζεκ Image Τσεχοσλοβακία
1980 Image Γιαπ Ντέργουολ Image Δυτική Γερμανία
1984 Image Μισέλ Ινταλγκό Image Γαλλία
1988 Image Ρίνους Μίχελς Image Ολλανδία
1992 Image Ρίτσαρντ Μόλερ Νίλσεν Image Δανία
1996 Image Μπέρτι Φογκτς Image Γερμανία
2000 Image Ροζέ Λεμέρ Image Γαλλία
2004 Image Ότο Ρεχάγκελ Image Ελλάδα
2008 Image Λουίς Αραγονές Image Ισπανία
2012 Image Βιθέντε ντελ Μπόσκε Image Ισπανία
2016 Image Φερνάντο Σάντος Image Πορτογαλία
2020 Image Ρομπέρτο Μαντσίνι Image Ιταλία
2024 Image Λουίς ντε λα Φουέντε Image Ισπανία
  1. Το story του Euro: Η ιδέα, η «γέννηση» του και η πρώτη κούπα sport-fm.gr
  2. «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ EURO». web.archive.org. 18 Ιουνίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2024.CS1 maint: Unfit url (link)
  3. «Ισπανία - Αγγλία 2-1: Τα φοβερά και τρομερά παιδιά του Ντε λα Φουέντε δάμασαν τα λιοντάρια και σήκωσαν την κούπα». www.sport24.gr. Ανακτήθηκε στις 15 Ιουλίου 2024.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]